IV SAB/Po 21/23

IV SAB/Po 21/23 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-02-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-02-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Donata Starosta /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
659
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie rozpatrywania skargi na dyspozytora medycznego z dnia [...] września 2022 r., sygn. [...] postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 grudnia 2022 r. A. P. (dalej również jako: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na Wojewodę "na przewlekłość rozpatrywania skargi na dyspozytora medycznego z dnia [...] września 2022 r. sygn. [...]
W dniu 13 października 2022 r, do Wojewody wpłynęła skarga A. P. z dnia 26 września 2022 r. na dyspozytora medycznego, przekazana przez Wojewodę Ś. (przy piśmie z dnia 7 października 2022 r., znak: [...]) na podstawie art. 231 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Pismem z dnia 18 października 2022 r., znak: [...], Dyrektor Wydziału Nadzoru Prawnego W. Urzędu Wojewódzkiego w P. zwrócił się do Dyrektora Wydziału Zdrowia W. Urzędu Wojewódzkiego w P. z prośbą o przedłożenie Wydziałowi Nadzoru Prawnego pisemnego stanowiska w zakresie ww. skargi, do dnia 2 listopada 2022 r.
Pismem z dnia 9 listopada 2022 r., znak: [...], Wojewoda zawiadomił A. P. o przedłużeniu terminu załatwienia przedmiotowej skargi - do dnia 13 grudnia 2022 r., z uwagi na niezakończenie postępowania wyjaśniającego w sprawie.
W dniu 2 grudnia 2022 r. do Wydziału Nadzoru Prawnego wpłynęła notatka w sprawie od kierownika Oddziału Dyspozytornia Medyczna w Wydziale Zdrowia W. Urzędu Wojewódzkiego w P..
Pismem z dnia 5 grudnia 2022 r., znak: [...], Wojewoda na podstawie § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. Nr 5, poz. 46) zwrócił się z prośbą do Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej o wydanie pisemnej opinii w sprawie objętej przedmiotem skargi, do dnia 19 grudnia 2022 r.
Pismem z dnia 8 grudnia 2022 r., znak: [...], Wojewoda poinformował A. P. o przedłużeniu terminu załatwienia Jego skargi - do dnia 13 stycznia 2023 r., z uwagi na niezakończenie postępowania wyjaśniającego w sprawie (w związku z oczekiwaniem na opinię od Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej).
W dniu 26 grudnia 2022 r. do Wydziału Nadzoru Prawnego wpłynęła (drogą mailową) opinia w sprawie od Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej.
Pismem z dnia 5 stycznia 2023 r., znak: [...], Wojewoda udzielił A. P. odpowiedzi na skargę z dnia 26 września 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "P.p.s.a."), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wówczas podlega ona odrzuceniu. Stosownie zaś do art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; (9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Skarga A. P. z dnia 23 grudnia 2022 r. kierowana do WSA w Poznaniu dotyczy przewlekłego rozpatrywania skargi z dnia 26 września 2022 r. na dyspozytora medycznego, wniesionej w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zdaniem sądu, inicjująca przedmiotowe postępowanie skarga ma charakter skargi składanej w trybie art. 227-240 K.p.a. Taki charakter sprawy wynika nie tylko z treści pism i skarg samego skarżącego, ale i pism wystosowanych do skarżącego przez organy (z dnia 09 listopada 2022 r., - k. 22 z dnia 07 10 2022 r. – k. 18 które wprost przywołują przepis art. 238 § 1 K.p.a., art. 229 pkt 6 k.p.a., art. 237 par. 3 k.p.a. – k. 32.
Uprawnienie do składania petycji, skarg i wniosków jest prawem konstytucyjnym, przewidzianym w art. 63 Konstytucji RP, które przysługuje każdemu, zarówno w interesie własnym, innej osoby, jak i w interesie społecznym (art. 221 § 3 K.p.a.). Właśnie z takiego prawa do składania skargi w trybie unormowanym przepisami działu VIII k.p.a. skarżący skorzystał w analizowanym przypadku, występując do Wojewody Ś. (a w wyniku przekazania wedle właściwości do Wojewody), jako organu właściwego do załatwienia jego skarg.
Należy podzielić utrwalony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego (w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Sąd administracyjny nie jest właściwy ani do rozpatrzenia skargi złożonej w trybie przepisów działu VIII k.p.a., ani też przeprowadzenia kontroli postępowania skargowego prowadzonego przez organ, ponieważ nie nadzoruje działalności organów administracji państwowej, a do jego kompetencji należy jedynie kontrola legalności zaskarżonych czynności, aktów i decyzji administracyjnych oraz bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach, w których owe czynności, akty i decyzje są wydawane. Przepisy o postępowaniu skargowo-wnioskowym, zamieszczone w dziale VIII K.p.a., nie mają zatem zastosowania do postępowania sądowo-administracyjnego. Innymi słowy, skarga składana w trybie art. 227 K.p.a. nie może skutecznie uruchomić merytorycznej kontroli sądowo-administracyjnej. Żaden przepis ustawy procesowej regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewiduje [...] możliwości kontroli przez wojewódzki sąd administracyjny postępowania dotyczącego rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., zarówno w odniesieniu do czynności podejmowanych przez właściwy organ jak i ewentualnej jego bezczynności lub przewlekłości" (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 25 czerwca 2021 r., II SA/Bk 451/21, LEX nr 3191263).
Tym samym, skarga złożona do Sądu I instancji powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2013 r., II OSK 2783/13, LEX nr 1440514).
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobligowany był do odrzucenia skargi.