IV SAB/Po 199/21

IV SAB/Po 199/21 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2021-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-10-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Donata Starosta /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia postanawia odrzucić skargę
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2021 r. R. S. (dalej również jako: "skarżący") skierował skargę "dotyczącą bezczynności i przewlekłości w rozpoznawaniu wniosku z dnia [...] listopada 2019 r." Skarga dotyczy: "zaniedbania, nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy samorządowe, pracowników terminów, naruszenia praworządności i interesu skarżącego, rażące naruszenie prawa, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie spraw", "dotychczasowy brak działania i bezczynność Urzędu Miejskiego w Ś.".
R. S. pismem z dnia [...] listopada 2019 r. złożył "wniosek o wydanie zaświadczenia w trybie art. 217 Kodeksu postępowania administracyjnego", (Dz.U. 1960 Nr 30, poz. 168, t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735, dalej również jako: "k.p.a.").
Pismem z dnia [...] września 2021 r., [...] zatytułowanym "odpowiedź na skargę" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wraz z odpowiedzią na skargę R. S. wniesioną za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. przesłało akta sprawy. SKO w P. podało, że w jego ocenie z treści skargi wynika, że jest to skarga na bezczynność Burmistrza Miasta. Gdyby jednak Sąd uznał, że jest to skarga na decyzję, postanowienie, akt, czynność lub bezczynność SKO w P. wówczas wniesiono o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest zarzucana bezczynność i przewlekłość w prowadzeniu postępowania przez Urząd Miejski w Ś. (Burmistrza Ś.) w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia złożonego w trybie art. 217 k.p.a. – wniosek z dnia [...] listopada 2019 r.
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.4)), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4); pisemne interpretacja przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (pkt 4a), a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (punkt 9).
Zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności w nich wskazanych.
Skarżący w niniejszym postępowaniu zarzucił Burmistrzowi Miasta bezczynność i przewlekłość w rozpatrzeniu jego wniosku z [...] listopada 2019 r., który dotyczył żądania wydania zaświadczenia w trybie art. 217 k.p.a.
Wydawanie zaświadczeń stanowi jedną z form działalności administracji publicznej, polegającą na urzędowym poświadczaniu określonego stanu faktycznego lub prawnego. Działalność organów w tym zakresie jest oparta na procedurze określonej odrębnie, która została uregulowana w dziale VII k.p.a.
Tym niemniej, brak kognicji sądów administracyjnych w materii wydawania zaświadczeń jest ugruntowany w orzecznictwie (p. przykładowo postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II OSK 2340/14).
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II OSK 2339/14 (CBOiS) dotyczącym procedury wydawania zaświadczeń jako przedmiotu kontroli sądowoadministracyjnej zaświadczenie jest szczególną (kwalifikowaną) formą informacji, gdyż jest wydawane w trybie przepisów działu VII k.p.a. lub przepisów szczególnych i zawsze z zachowaniem formy pisemnej. Ponadto, zaświadczenie dotyczy istniejącego już stanu prawnego lub faktycznego. Wydane zaświadczenie, będąc aktem organu administracji publicznej skierowanym do indywidualnie oznaczonego adresata, ma odmienne cechy niż decyzja administracyjna. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszcza sądową kontrolę indywidualnych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia, jeżeli "dotyczą one uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa". Jednak warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest aby organ wydając akt lub podejmując czynność przyznawał lub odmawiał przyznania uprawnienia lub obowiązku (jak decyzja konstytutywna), stwierdzał lub odmawiał stwierdzenia ich powstania z mocy prawa (jak decyzja deklaratoryjna) albo odmawiał uznania uprawnienia wynikającego wprost z przepisu prawa i nie wymagającego konkretyzacji w formie aktu indywidualnego. Zaświadczenie jednak nie przyznaje, nie stwierdza i nie uznaje uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, lecz jedynie potwierdza ich istnienie.
W postanowieniu z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt II OSK 2949/14 Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że zaświadczenie nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, nie dotyczy bowiem uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa (podobnie: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2015 r, sygn. akt I OSK 466/15 również wskazujące na brak kognicji sądów administracyjnych w przedmiocie wydawania zaświadczeń, CBOiS).
Skoro wydanie zaświadczenia nie mieści się w katalogu spraw z art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., ani tych wskazanych w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. to niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.) w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia złożonego w trybie przewidzianym przez Dział VII k.p.a.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga okazała się niedopuszczalna i należało ją odrzucić. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym.