IV SAB/Po 178/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę A. T. na bezczynność Starosty w przedmiocie doręczenia decyzji administracyjnej – aktu własności ziemi. Skarżąca twierdziła, że decyzja ta, wydana przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P., nie została jej doręczona, a Starosta jest jej następcą prawnym. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z dwóch głównych powodów. Po pierwsze, stwierdził, że czynność doręczenia decyzji administracyjnej nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, w szczególności nie stanowi bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), ani nie jest czynnością z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Podkreślono, że doręczenie wywołuje jedynie skutek procesowy w postaci biegu terminu do wniesienia środków zaskarżenia, a jego prawidłowość może być oceniana w toku postępowania odwoławczego lub przy ocenie legalności aktu, ale nie stanowi podstawy do odrębnej skargi na bezczynność. Dodatkowo wskazano, że nawet gdyby uznać to za czynność podlegającą art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., to przepis ten nie miał zastosowania do postępowań wszczętych przed dniem jego wejścia w życie. Po drugie, sąd odrzucił skargę z powodu braku interesu prawnego skarżącej. Stwierdzono, że adresatami decyzji byli J. P. i D. P., a skarżąca nie wykazała, że była stroną postępowania administracyjnego ani że naruszono jej prawo lub interes prawny. Wskazano, że w przypadku pominięcia strony służy instytucja wznowienia postępowania, a nie skarga na bezczynność w doręczeniu. W związku z tym skargę odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a., a uiszczony wpis zwrócono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUgruntowanie stanowiska sądów administracyjnych w kwestii niedopuszczalności skargi na bezczynność w zakresie doręczenia decyzji oraz konieczności wykazania interesu prawnego przez skarżącego.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku doręczenia decyzji administracyjnej i braku wykazania interesu prawnego. Nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest sama decyzja lub inne czynności organu.
Zagadnienia prawne (2)
Czy czynność doręczenia decyzji administracyjnej może być przedmiotem skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, czynność doręczenia decyzji administracyjnej nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność, ani nie stanowi czynności z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Doręczenie wywołuje jedynie skutek procesowy i nie przyznaje ani nie stwierdza uprawnień czy obowiązków. Prawidłowość doręczenia może być oceniana w innych trybach, a nie w odrębnej skardze na bezczynność.
Czy skarżący, który nie wykazał swojego interesu prawnego, jest legitymowany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak wykazanego interesu prawnego stanowi inną przyczynę niedopuszczalności skargi, uniemożliwiającą jej merytoryczne rozpoznanie.
Uzasadnienie
Legitymacja do wniesienia skargi przysługuje temu, kto ma interes prawny. Skarżąca nie wykazała, że była stroną postępowania administracyjnego ani że naruszono jej prawo lub interes prawny, co czyni ją nieuprawnioną do wniesienia skargi.
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8 i 9
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Czynność doręczenia nie stanowi bezczynności podlegającej zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Zakres art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. nie obejmuje czynności podejmowanych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a., a nawet gdyby obejmował, to nie miał zastosowania do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie nowelizacji.
p.p.s.a. art. 50 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Brak interesu prawnego uniemożliwia skuteczne wniesienie skargi.
p.p.s.a. art. 57 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 1 i 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1) lub z innych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w tym z powodu braku interesu prawnego (pkt 6).
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 232 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku odrzucenia skargi, uiszczony wpis podlega zwrotowi.
k.p.a. art. 39
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy k.p.a. regulują czynności doręczenia decyzji.
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 1
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
Dz.U. 2023 poz 1634
Tekst jednolity ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Czynność doręczenia decyzji administracyjnej nie podlega kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność. • Skarżąca nie wykazała interesu prawnego legitymującego ją do wniesienia skargi. • Postępowanie w sprawie aktu własności ziemi zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie nowelizacji p.p.s.a. wprowadzającej art. 3 § 2 pkt 9.
Godne uwagi sformułowania
Czynność doręczenia nie przyznaje natomiast, nie stwierdza, ani nie uznaje żadnych uprawnień i obowiązków. • Niewykonanie takiej czynności nie stanowi jednak bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. • Dla posiadania takiego interesu nie wystarczy samo ewentualne przekonanie, że skarżąca powinna była być stroną inkryminowanego postępowania administracyjnego. W takim bowiem przypadku dochodzeniu praw strony "pominiętej" służy instytucja wznowienia postępowania, a nie skarga do sądu administracyjnego na bezczynność w doręczeniu decyzji.
Skład orzekający
Tomasz Grossmann
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska sądów administracyjnych w kwestii niedopuszczalności skargi na bezczynność w zakresie doręczenia decyzji oraz konieczności wykazania interesu prawnego przez skarżącego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku doręczenia decyzji administracyjnej i braku wykazania interesu prawnego. Nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest sama decyzja lub inne czynności organu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na precyzyjne rozgraniczenie dopuszczalności skargi na bezczynność od innych środków prawnych oraz analizę interesu prawnego.
“Czy sąd administracyjny może nakazać doręczenie decyzji? Poznański WSA wyjaśnia granice swojej kognicji.”
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.