IV SAB/PO 137/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę J.P. na bezczynność Wojewody w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów K.p.a. oraz ustawy o cudzoziemcach poprzez niewydanie decyzji w ustawowym terminie. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, powołując się na przepisy specustawy ukraińskiej (art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy), które miały zawieszać bieg terminów załatwiania spraw dotyczących zezwoleń na pobyt, w tym dla rezydentów długoterminowych UE, do 30 września 2025 r. Sąd uznał jednak, że te przepisy są niezgodne z prawem UE, w szczególności z dyrektywą 2003/109/WE, która określa maksymalny termin sześciu miesięcy na wydanie decyzji i dopuszcza jego przedłużenie tylko w wyjątkowych okolicznościach złożonego charakteru sprawy. Sąd stwierdził, że polskie przepisy wstrzymujące bieg terminów dla wszystkich cudzoziemców, a nie tylko obywateli Ukrainy, nie implementują prawidłowo dyrektywy i naruszają zasadę pierwszeństwa prawa UE. Ponadto, sąd uznał te przepisy za niezgodne z Konstytucją RP (art. 2, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2) oraz Konwencją o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (art. 6 ust. 1, art. 13), które gwarantują prawo do sądu i skutecznego środka prawnego. W związku z tym, sąd pominął przepisy specustawy ukraińskiej i stwierdził bezczynność Wojewody, zobowiązując go do załatwienia sprawy w terminie dwóch miesięcy od doręczenia odpisu wyroku. Sąd nie stwierdził jednak rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę dużą liczbę wniosków oraz potencjalne błędne przekonanie organu o braku rozpoczęcia biegu terminów. Oddalono również żądania dotyczące zasądzenia sumy pieniężnej i wymierzenia grzywny. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania nastąpiło na rzecz skarżącej.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający