II SAB/Ol 36/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w sprawie rozpatrzenia wniosku o zmianę zapisu w studium zagospodarowania przestrzennego, ponieważ skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący W. M. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zmianę zapisu w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, dotyczącego jego nieruchomości. Burmistrz wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając procedury zmiany studium. Sąd administracyjny odrzucił skargę, stwierdzając, że skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, co jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpoznał skargę W. M. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zmianę zapisu w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy. Skarżący domagał się zniesienia zapisu o utworzeniu rezerwy na jego nieruchomości, wskazując na brak odpowiedzi ze strony Burmistrza. Burmistrz Miasta wniósł o oddalenie skargi, przedstawiając informacje o toczącej się procedurze zmiany studium i podkreślając, że wniosek skarżącego został przekazany zespołowi projektowemu. Sąd, analizując sprawę, stwierdził niedopuszczalność skargi. Zgodnie z przepisami, skarga na bezczynność organu gminy może być wniesiona dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Sąd uznał, że skarżący nie spełnił tego warunku, ponieważ nie wezwał Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu gminy nie jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 101a w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest wcześniejsze bezskuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie spełnił tego wymogu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (12)
Główne
u.s.g. art. 101a § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 1 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 10 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 28 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 11 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 17 § 4
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
u.s.g. art. 101a
Ustawa o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 101
Ustawa o samorządzie gminnym
u.p.z.p. art. 11 § 3
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niedopuszczalność skargi z powodu niewyczerpania procedury przedsądowej (wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa).
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego dotycząca bezczynności organu i naruszenia jego prawa własności.
Godne uwagi sformułowania
bezczynność organu gminy może zaskarżyć podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone tą bezczynnością, dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia.
Skład orzekający
Marzenna Glabas
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji publicznej, w szczególności konieczność wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa."
Ograniczenia: Dotyczy spraw o bezczynność organów gminy i wymaga spełnienia warunku przedsądowego wezwania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy formalnych wymogów wniesienia skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Ol 36/05 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2005-06-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-05-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie Marzenna Glabas /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego Skarżony organ Burmistrz Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zmianę zapisu w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy postanawia : odrzucić skargę. Uzasadnienie Dnia 7 kwietnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga W. M. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zmianę zapisu w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy. Skarżący podniósł, iż w studium, bez jego wiedzy i zgody, naniesiony został zapis o utworzeniu rezerwy na należącej do niego nieruchomości. W związku z powyższym, zwrócił się do Burmistrza o zniesienie tego zapisu, jednakże do chwili obecnej nie otrzymał odpowiedzi. Powołując się na art. l ust. 2, art. 10 ust. l i art. 28 ust. l ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, skarżący wniósł o unieważnienie studium oraz projektu planu miejscowego, w części dotyczącej jego nieruchomości. Stwierdził ponadto, iż studium musi być zgodne z obowiązującym prawem, a Urząd Gminy nie może samowolnie tworzyć rezerwy na nieruchomości stanowiącej własność skarżącego. Nadmienił, że rezerwę taką tworzy się w związku z lokalizacją inwestycji celu publicznego, a tryb postępowania wyznacza art. 52 i 53 cytowanej ustawy. Ustosunkowując się do zarzutów skarżącego, Burmistrz wniósł o oddalenie skargi w całości. Uzasadniając swoje stanowisko podał, że od dnia 1 stycznia 2003 r. działka skarżącego nie jest objęta aktualnie obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wyjaśnił także, iż w dniu 28 września 2004 r. Rada Miejska podjęła uchwałę nr "[...]" w sprawie przystąpienia do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy. Postępując zgodnie z art. 11 ust. l ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, określono termin, formę i miejsce składania wniosków dotyczących zmiany studium. Zebrane wnioski zostały przekazane zespołowi projektowemu, zaś na dzień dzisiejszy nie ma opracowanego jeszcze projektu zmiany studium. Przewidywany termin zakończenia prac określony został w umowie z projektantem na dzień 31 października 2005 r. Organ poinformował również, iż stosownie do zapisów art. 17 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta B. został opracowany przy uwzględnieniu zapisów "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy ", zatwierdzonego uchwałą nr "[...]" Rady Miejskiej z dnia 26 kwietnia 2002 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych' poddanych kognicji tego sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna. W dniu 22 grudnia 2004 r. do Burmistrza wpłynął wniosek skarżącego o zmianę w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy w odniesieniu do działki nr 6/23 w obrębie miasta B., polegającą na zniesieniu rezerwy. Nie został on został rozpatrzony, gdyż jak wynika z odpowiedzi na skargę, zebrane wnioski zostały przekazane zespołowi projektowemu, natomiast przewidywany termin zakończenia prac określono na dzień 31 października 2005 r. Podjęcie rozstrzygnięcia w kwestii wniosków do projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy stanowi obowiązek wójta, burmistrza (prezydenta miasta), wynikający z art. 11 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 717 ze zm.). W przypadku natomiast bezczynności organu w tym zakresie możliwe jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. l O la ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jedn. tekst Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 ze zm.). Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 101 a w zw. z art. 101 ust. l ustawy o samorządzie gminnym, bezczynność organu gminy może zaskarżyć podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone tą bezczynnością, dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony, gdyż skarżący nie wezwał Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa. Zatem nie został wyczerpany tryb przewidziany art. 101 a w zw. z art. 101 ust. l ustawy o samorządzie gminnym. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI