IV SAB/GL 194/18

IV SAB/Gl 194/18 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2018-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-08-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Małgorzata Walentek /sprawozdawca/
Renata Siudyka
Szczepan Prax /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
I OSK 1352/19 - Wyrok NSA z 2020-04-29
I OSK 1325/19 - Wyrok NSA z 2022-10-21
II SA/Bk 601/18 - Wyrok WSA w Białymstoku z 2019-02-07
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2018 poz 1330
art. 1, art. 4
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2018 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność [...]Towarzystwa Budownictwa Społecznego sp. z o.o. w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Dnia 28 czerwca 2018 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej A. S. (dalej: "wnioskodawca", "skarżący") wystąpił do A Sp. z o. o. w P. (dalej: "organ", "A Sp. z o.o.") o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący domagał się przekazania mu kopii wszystkich uchwał Wspólnoty Mieszkaniowej w P. przy ul. [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], podjętych w 2008 i 2009 r., w tym:
- w sprawie zatwierdzenia rocznego planu gospodarczego nieruchomością wspólną Wspólnoty Mieszkaniowej w P. przy ul. [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], na rok 2008 i 2009,
- w sprawie ustalenia opłat na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną Wspólnoty Mieszkaniowej w P. przy ul. [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...],na rok 2008 i 2009, zasad ponoszenia kosztów związanych z utrzymaniem lokali,
- w sprawie ustalenia opłat na pokrycie kosztów remontów części wspólnej- Funduszu Remontowego Wspólnoty Mieszkaniowej w P. przy ul. [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], na rok 2008 i 2009.
Pismem z dnia 12 lipca 2018 r. udzielono skarżącemu odpowiedzi, w której wskazano, że dokumenty, o które wystąpił nie stanowią informacji publicznej. W dniu 13 lipca 2018 r. do organu wpłynął wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy. W piśmie z dnia 26 lipca 2018 r. organ poinformował wnioskodawcę o podtrzymaniu swojego stanowiska w tej sprawie.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze skarżący wniósł o zobowiązanie prezesa A Sp. z o. o. w P. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia wyroku, orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W motywach uzasadnienia skarżący podniósł, że A Sp. z o. o. w P. powstało na mocy uchwały Rady Miasta w P. z dnia [...] r. nr [...], a jedynym udziałowcem w Spółce jest Gmina P. Dalej skarżący wskazał, że przedmiotem działania A Sp. z o.o. jest budowanie domów mieszkalnych oraz ich eksploatacja na zasadach najmu, a także wykonywanie zadań Gminy P. w zakresie zarządzania mieniem komunalnym. Stwierdził, że A Sp. z o.o. jest właścicielem większości lokali mieszkalnych i użytkowych oraz wszystkich garaży położonych w trzech budynkach mieszkalno - usługowych w P. przy ul. [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...],jak również posiada większościowy udział w nieruchomości wspólnej tworzącej Wspólnotę Mieszkaniową w P. przy ul. [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...],. W ocenie skarżącego udział Spółki w nieruchomości stanowi zatem składnik zarządzanego przez Spółkę mienia komunalnego w rozumieniu art. 43 ustawy o samorządzie gminnym.
Następnie skarżący, powołując przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, podniósł że organ jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia żądanej informacji oraz, że zakres wnioskowanych danych stanowi informację publiczną. W ocenie skarżącego uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej odnoszą się do podmiotu wykonującego funkcje publiczne (A Sp. z o.o.) w zakresie wykonywania przez niego zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przyznał, że jako jednoosobowa spółka Gminy P. jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie podkreślił, że jest to tylko jedna z przesłanek zobowiązujących do udzielenia informacji publicznej. Drugą jest by objęta żądaniem informacja posiadała walor informacji publicznej. Zdaniem A Sp. z o.o. nie wystąpiła ta okoliczność, dlatego nie został spełniony zakres przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej i w związku z tym organ nie był zobowiązany do rozpatrzenia wniosku skarżącego w trybie tej ustawy, a jedynie do poinformowania go o tym fakcie. Skarżący wystąpił do A Sp. z o.o. o udostępnienie informacji nie o jego działalności, ale o działalności podmiotu trzeciego. Wspólnota mieszkaniowa to, zgodnie z art. 6 ustawy o własności lokali, ogół właścicieli lokali danej nieruchomości. Wspólnota mieszkaniowa jest odrębnym podmiotem mogącym nabywać prawa oraz zaciągać zobowiązania i w żaden sposób nie jest związana z funkcjonowaniem władzy publicznej i innych podmiotów wykonujących zadania publiczne. Wspólnota nie dysponuje majątkiem publicznym w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast jeżeli żądana informacja nie jest informacją publiczną organ nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji, a tylko informuje, że wnioskowane dane jej nie stanowią, i tak postąpiono w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity. Dz. U 2018, poz. 1302, dalej jako "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 P.p.s.a.. Oznacza to, że w sprawach, w których wydawane są decyzje oraz postanowienia, bądź też inne akty z zakresu administracji publicznej albo podejmowane są czynności materialnotechniczne - możliwe jest zaskarżenie braku działania wymaganego od organu administracji. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że był on zobowiązany na podstawie obowiązujących przepisów prawa do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. Ocena, co do bezczynności organu, dokonana być musi na gruncie właściwego dla załatwienia sprawy prawa, gdyż ono rozstrzyga o legitymacji organu oraz wynikających z przepisów uprawnieniach i obowiązkach.
Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność A w Sp. z o.o. w P. (dalej: A Sp. z o.o.) w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 28 czerwca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej, złożonego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (obecnie tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1330), dalej w skrócie "u.d.i.p.".
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.
Wobec powyższego zadaniem Sądu było ustalenie, czy w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy podmiot, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jest podmiotem obowiązanym do jego załatwienia w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. oraz czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 tej ustawy.
Z informacji zawartej w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, że jedynym udziałowcem A Sp. z o.o. w P. jest Gmina P. . Natomiast w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., wśród podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, zostały wymienione podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Ponadto Spółka ta wykonuje część zadań własnych Gminy, które wymienione zostały w art. 7 ust. 1 pkt 1 i pkt 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.), według którego, zadania własne gminy w szczególności obejmują sprawy: gospodarki nieruchomościami i gminnego budownictwa mieszkaniowego. W związku z tym, A Sp. z o.o. jest – jak określa to art. 4 ust. 1 u.d.i.p. - podmiotem wykonującym zadania publiczne, innym niż władze publiczne, a zatem należy do podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, a więc spełniony został zakres podmiotowy ustawy.
Kwestią sporną pozostawało natomiast to, czy objęta żądaniem informacja posiada walor informacji publicznej, a zatem, czy został spełniony zakres przedmiotowy ustawy. Skarżący żądał udostępnienia kopii uchwał Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...],podjętych w 2008 i 2009 r. w sprawach wymienionych w ww. wniosku.
Podmiot A Sp. z o.o. uznał natomiast, że nie jest to informacja publiczna w rozumieniu u.d.i.p., a w związku z tym nie był zobowiązany do rozpatrzenia wniosku skarżącej w trybie u.d.i.p., a jedynie do poinformowania skarżącego o tym fakcie, co nastąpiło 12 lipca 2018 r., a więc w przewidzianym u.d.i.p. terminie.
Pojęcie informacji publicznej zawiera art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W świetle tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. W art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wskazano, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym (pkt 5), w tym o pomocy publicznej (pkt 5 lit. g), sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (pkt 3 lit. d), treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej (pkt 4 lit. c). Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.
Rozważając czy żądana we wniosku z dnia 28 czerwca 2018 r. informacja posiada charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., należy zauważyć, iż wniosek skarżącego nie dotyczył informacji o podmiocie do którego zwrócono się z wnioskiem lecz o podmiocie trzecim – Wspólnocie Mieszkaniowej w ul. [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Skarżący żądał bowiem udostępnienia kopii uchwał Wspólnoty Mieszkaniowej.
W myśl art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U.2015, poz. 1892) wspólnota mieszkaniowa to ogół (zbiór) właścicieli lokali w danej nieruchomości. Wspólnota ta może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywaną. Ponadto jak wynika z dalszych artykułów ustawy o własności lokali - w wyniku szczególnych regulacji dotyczących organizacji działania tego zbioru właścicieli, wspólnota mieszkaniowa jest rodzajem jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która może samodzielnie uczestniczyć w obrocie prawnym. Wspólnota mieszkaniowa jest podmiotem prawa prywatnego i w swoim działaniu kieruje się regulacjami właściwymi temu prawu. W skład wspólnoty mieszkaniowej mogą wchodzić także lokale będące własnością jednostek samorządu terytorialnego, bądź podmiotów, w których jednostki te mają pozycje dominującą, jednakże okoliczność ta nie powoduje, że zmianie ulega charakter prawny wspólnoty mieszkaniowej. Wspólnota mieszkaniowa w żaden sposób nie jest związana z funkcjonowaniem władzy publicznej i innych podmiotów wykonujących zadania publiczne. Mienie wspólnoty nie jest mieniem państwowym, ani mieniem komunalnym, czy też majątkiem instytucji publicznoprawnej. Wspólnota nie dysponuje więc majątkiem publicznym w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali umowny sposób zarządu nieruchomością wspólną może polegać na powierzeniu go przez właścicieli lokali osobie fizycznej albo osobie prawnej (tzw. zarządcy). Zarządca jest osobą trzecią (odrębnym podmiotem) w stosunku do wspólnoty mieszkaniowej, nawet gdy jest upoważniony do jej reprezentowania (por. uzasadnienia uchwał Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2012 r., III CZP 96/11, OSNC 2012/7-8/88, z dnia 27 listopada 2003 r., III CZP 74/03, OSNC 2005/1/ 6 i z dnia 14 września 2005 r., III CZP 62/05, Lex nr 171751).
Zatem okoliczność, że zarządcą Wspólnoty Mieszkaniowej w P. przy ul. [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...] jest A Sp. z o.o. w P. , a więc podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, nie powoduje, że informacje dotyczące wspólnoty stają się informacjami publicznymi. Nie każda bowiem informacja jaką dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej ma walor informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej lecz tylko ta, która odnosi się do wykonywania zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym. Zarządzanie nieruchomościami wspólnot mieszkaniowym nie wchodzi zaś w zakres zadań publicznych lub gospodarowania mieniem publicznym.
Z powyższych względów, w ocenie Sądu, żądana informacja jako dotycząca podmiotu (wspólnoty mieszkaniowej), do którego nie znajduje zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej, nie jest informacją publiczną w rozumieniu tej ustawy.
Jeśli żądana informacja, nie ma charakteru informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, podmiot do którego zwrócono się z wnioskiem o udzielenia takiej informacji nie jest zobowiązany do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji, a jedynie do zawiadomienia o tym wnioskodawcy. Stosownie do treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p., forma decyzji została przewidziana dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2. Decyzja administracyjna może być zatem wydana wówczas, gdy w grę wchodzi zastosowanie przedmiotowej ustawy, czyli gdy sprawa bezspornie dotyczy informacji publicznej.
Skoro wniosek skarżącego z dnia 28 czerwca 2018 r., nie dotyczył informacji publicznej, a A Sp. z.o.o. udzieliło odpowiedzi na ten wniosek w ustawowym terminie, to zarzut pozostawania podmiotu w bezczynności uznać należy za bezzasadny.
Mając powyższe na uwadze skargę oddalono - na podstawie art. 151 p.p.s.a