II SAB/Gd 10/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Gdańsku odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, nie wnosząc zażalenia do organu wyższej instancji.
Skarżący J. G. złożył skargę na bezczynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. w sprawie udzielenia informacji publicznej. Sąd wezwał skarżącego do wskazania, czy zwracał się do organu wyższego stopnia z zażaleniem. Skarżący przyznał, że nie zrobił tego przed wniesieniem skargi. Sąd, powołując się na art. 52 P.p.s.a., uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Sprawa dotyczyła skargi J. G. na bezczynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (P.p.s.a.), wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy przed jej wniesieniem wyczerpał środki zaskarżenia. Skarżący poinformował, że nie składał zażalenia do organu wyższej instancji, którym w tym przypadku był Dyrektor Izby Skarbowej w G. Sąd uznał, że wniesienie skargi na bezczynność jest dopuszczalne dopiero po wyczerpaniu środków odwoławczych, takich jak zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego (K.p.a.). Ponieważ skarżący nie skorzystał z tego środka, jego skarga została uznana za niedopuszczalną. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., podkreślając, że nawet późniejsze zwrócenie się do organu wyższej instancji nie sanuje wadliwego wniesienia skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu administracji publicznej może być wniesiona do sądu administracyjnego dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 52 P.p.s.a. skarga na bezczynność jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, takim środkiem jest zażalenie do organu wyższej instancji (art. 37 K.p.a.). Niewniesienie zażalenia oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia, co skutkuje odrzuceniem skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
P.p.s.a. art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
P.p.s.a. art. 52 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie.
P.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne lub uzasadnione.
K.p.a. art. 37 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższej instancji.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
K.p.a. art. 35
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Określa terminy załatwiania spraw.
K.p.a. art. 36
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Określa terminy załatwiania spraw.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność organu.
Godne uwagi sformułowania
skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższej instancji
Skład orzekający
Dorota Jadwiszczok
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi wnoszenia skargi na bezczynność organu administracji publicznej, konieczność wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku zażalenia na bezczynność organu. Interpretacja przepisów P.p.s.a. i K.p.a. w kontekście skargi na bezczynność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego postępowania administracyjnego, jakim jest wymóg wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Jest to istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Gd 10/10 - Postanowienie WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2010-04-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2010-03-08 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Dorota Jadwiszczok /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 648 Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Odrzucenie skargi Skarżony organ Naczelnik Urzędu Skarbowego Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 10 marca 2010 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy przed złożeniem skargi do tutejszego Sądu zwracał się do organu wyższego stopnia, Dyrektora Izby Skarbowej w G. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. W odpowiedzi J. G. podał w piśmie z dnia 19 marca 2010 r. że nie zawracał się z zażaleniem do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – dalej jako K.p.a. (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. – takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższej instancji przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a. W niniejszej sprawie skarżący nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. Organem wyższego stopnia w stosunku do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. jest właściwy Dyrektor Izby Skarbowej. Skarżący nie wyczerpał zatem przysługujących mu środków zaskarżenia, co uzasadniało odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Co prawda w piśmie z dnia 21 kwietnia skarżący wskazał, że w dniu 9 kwietnia 2010 r. zwrócił się do Dyrektor Izby Skarbowej w G., lecz nastąpiło to dopiero po wniesieniu skargi, natomiast zgodnie z przepisem art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można skutecznie wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI