IV SA/Wr 93/08

IV SA/Wr 93/08 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2008-06-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2008-02-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Jolanta Sikorska /przewodniczący sprawozdawca/
Mirosława Rozbicka-Ostrowska
Tadeusz Kuczyński
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Sygn. powiązane
I OSK 1219/08 - Wyrok NSA z 2009-07-09
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska, Protokolant Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi I. D. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] w przedmiocie przerwania postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa ( Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) na rzecz radcy prawnego Ł. Ż. kwotę 292,80 zł (słownie dwieście osiemdziesiąt dwa złote 80/100) tytułem koszów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Uzasadnienie
I. D. złożyła skargę w niniejszej sprawie na akt (czynność) administracyjny Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...]w przedmiocie przerwania wobec niej postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji, o której skarżąca została poinformowana pismem z dnia [...] znak L.dz. KD[...], doręczonym w dniu 16 stycznia 2008r.
Podnosząc zarzut naruszenia:
- art. 60 i art. 31 Konstytucji RP,
- art. 25 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (j.t. Dz. U z 2007r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) przez jego niezastosowanie oraz
- § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 stycznia 2006r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji (Dz. U. Nr 12, poz. 77) przez jego zastosowanie,
domagała się uchylenia aktu (czynności) i uznania obowiązku Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. umieszczenia jej na liście kandydatów spełniających wymogi przyjęcia do służby w Policji oraz przyjęcia jej do służby.
W uzasadnieniu podała, że na przełomie września i października 2007r. złożyła w Komendzie Powiatowej Policji w L. podanie o przyjęcie do służby w Policji waz z wymaganymi załącznikami. Tym samym przystąpiła do ogłoszonego postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji. Postępowanie to uregulowane jest w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 stycznia 2006r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji (Dz. U. Nr 12, poz. 77), które wprawdzie utraciło moc w związku z wejściem w życie kolejnego rozporządzenia regulującego tę kwestię, tj. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 sierpnia 2007r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji (Dz. U. Nr 170, poz. 1202), jednak w związku z § 30 rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 2007r. do postępowań kwalifikacyjnych rozpoczętych i niezakończonych przed dniem 4 października 2007r., jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, należy stosować przepisy dotychczasowe.
Podała, że w toku postępowania kwalifikacyjnego niewątpliwie przeszła z wynikami dobrymi i bardzo dobrymi etapy określone w § 7 pkt 1-10 rozporządzenia MSWiA z dnia 23 stycznia 2006r. Otrzymała nawet w dniu 7 stycznia 2008r. z KWP we W. telefoniczną informację, że w dniu 18 stycznia 2008r. ma się stawić w Komendzie Powiatowej Policji w L. do służby. Tymczasem w dniu 16 stycznia 2008r. otrzymała pismo z dnia 10 stycznia 2008r. znak L.dz.[...], którym poinformowano ją, że prowadzone wobec niej postępowanie kwalifikacyjne w dniu 10 stycznia 2008r. zostało przerwane na podstawie zaskarżonego przepisu rozporządzenia. Pismo to nie zawierało żadnego uzasadnienia, ani nawet wskazania przyczyny przerwania postępowania.
Podniosła, że pismem z dnia 18 stycznia 2008r., które doręczyła osobiście w dniu 21 stycznia 2008r., zwróciła się do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. o zmianę stanowiska i przyjęcie jej do służby oraz podanie przyczyny przerwania postępowania. W dniu 29 stycznia 2008r. otrzymała odpowiedź, która sprowadzała się do przytoczenia treści przepisu § 9 ust.2 w/w rozporządzenia i wyjaśnienia, że rozstrzygnięcie o przerwaniu procedury nie jest decyzją administracyjną, w związku z czym nie wymaga uzasadnienia. Wskazała, że brak wymogu uzasadnienia w/w rozstrzygnięcia został wprowadzony do treści tego przepisu dopiero w rozporządzeniu MSWiA z dnia 30 sierpnia 2007r., a nie w mającym zastosowanie w sprawie rozporządzeniu z dnia 23 stycznia 2006r. Powyższe nie oznacza, zdaniem skarżącej, braku obowiązku wskazania przyczyny przerwania. Przyczyna ta musi być wskazana, a odstąpić można tylko od jej uzasadnienia.
Zarzuciła, że nie udostępniono jej całości akt dotyczących postępowania kwalifikacyjnego.
Zdaniem skarżącej, czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie przerwania wobec niej postępowania kwalifikacyjnego ma charakter czynności (aktu), o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komendant podejmując tę czynność, wypowiedział się bowiem w kwestii wynikającego z przepisów prawa uprawnienia do bezstronnego i zgodnego z treścią art. 60 Konstytucji RP przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego uregulowanego w przepisach art. 25 ustawy o Policji oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji. Do oceny czynności Komendanta istotne znaczenie ma charakter prawny stosunku powstającego w wyniku pozytywnego zakończenia postępowania kwalifikacyjnego. Stosunek ten należy do stosunków służby, które co do zasady mają charakter administracyjnoprawny (publicznoprawny), a co za tym idzie również procedurze kwalifikacyjnej powinien zostać przyznany przymiot postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ administracji publicznej jakim jest Komendant Wojewódzki Policji. Zdaniem skarżącej z uwagi na to, że przepisy prawa nie przewidują innych form ochrony prawa obywatela do dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach, czynności podejmowane przez ten organ oraz ich bezpośrednie oddziaływanie na sferę praw obywatela wymaga, aby podległy kontroli Sądu i żaden przepis aktu normatywnego rangi rozporządzenia nie może tego wykluczyć (art. 77 ust.2 Konstytucji).
Podniosła, że zgodnie z art. 60 Konstytucji RP obywatele polscy korzystający z pełni praw publicznych mają prawo dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach. Celem zagwarantowania realizacji tego prawa ustawodawca, z uwzględnieniem art. 31 ust. 3 Konstytucji, określił warunki dostępu do służby w Policji w art. 25 ust. 1 - 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (t.j. Dz. U. 2007r. Nr 43, poz. 277 ze zm.). W ustępie 3 tego przepisu zawarł delegację ustawową dla Ministra właściwego do spraw wewnętrznych do wydania rozporządzenia szczegółowo określającego zasady prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji, w tym w stosunku do osób, o których mowa w ust. 2. Wykonując powyższe upoważnienie Minister wydał w dniu 23 stycznia 2006r. rozporządzenie w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji (Dz. U. Nr 12, poz. 77).
Celem zapewnienia obywatelom polskim korzystającym z pełni praw publicznych realizację prawa określonego w art. 60 Konstytucji RP zarządził, że postępowanie kwalifikacyjne prowadzi się w sposób otwarty i ma ono charakter konkursowy. Postępowanie to ma na celu ustalenie, czy kandydat do służby spełnia określone w ustawie warunki przyjęcia do służby w Policji, oraz określenie jego predyspozycji i przydatności do służby (§ 5). Postępowanie składa się z jedenastu, kolejno następujących po sobie, etapów (§ 7 ust. 1). Skarżąca podniosła, że pozytywnie zaliczyła dziesięć z nich, a z posiadanych przez nią informacji wynika, że również znalazła się na liście - 11 etap - lecz gdy dowiedział się o tym Komendant Powiatowy Policji w L., osobiście interweniował we W., aby skreślić ją z listy. Z uwagi na ograniczenia postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym nie może przedstawić dowodów na powyższą okoliczność. Zdaniem skarżącej, wykazała ona, że spełnia określone w art. 25 ustawy o Policji warunki przyjęcia do służby w Policji. Mimo to otrzymała informację o przerwaniu postępowania wobec niej na podstawie § 9 ust.2 rozporządzenia.
W ocenie skarżącej, przepis ten narusza art. 60, art. 31 ust. 3 i art. 92 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 25 ustawy o Policji. Stanowi bowiem, że przełożony właściwy w sprawach postępowania kwalifikacyjnego może przerwać postępowanie w każdym czasie, z przyczyn innych niż określone w ust. 1, pisemnie zawiadamiając o tym kandydata. Tym samym faktycznie pozwala przełożonemu właściwemu w sprawie postępowania kwalifikacyjnego, na dowolnym etapie postępowania kwalifikacyjnego, wprowadzić inne niż określone w ustawie warunki (dla jednego z kandydatów) przyjęcia do służby w Policji i warunki te nie mogą być w żaden sposób zweryfikowane. Skarżąca uważa, że przełożony przerwał postępowanie kwalifikacyjne wobec jej osoby tylko dlatego, że jest kobietą, matką samotnie wychowującą trójkę dzieci. W ocenie skarżącej, przepis ten został wydany z przekroczeniem upoważnienia ustawowego. Delegacja ustawowa zawarta w ustępie 3 art. 25 ustawy o Policji zezwala na określenie szczegółowych zasad prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego, a nie określenie warunków dostępu do służby, czy udzielenie kompetencji do odmowy przyjęcia do służby publicznej. Zgodnie z wykładnią art. 31 ust.3 Konstytucji, ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw muszą wynikać z ustawy. Rozporządzeniem mogą być uregulowane tylko zagadnienia drugorzędne o charakterze techniczno-organizacyjnym. Dodatkowo treść tego przepisu, a w szczególności praktyka jego stosowania, tj. informowanie o przerwaniu postępowania bez podawania przyczyn, jest niezrozumiała w kontekście uregulowań dotyczących dostępu do akt takiego postępowania. Zgodnie z art. 51 ust. 3 Konstytucji, każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych. Ograniczenie tego prawa może określić ustawa. W postępowaniu tym zastosowanie znajdują regulacje ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. 2002r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) oraz ustawy z dnia 22 stycznia 1999r. o ochronie informacji niejawnych (t.j. Dz. U. 2005r. Nr 196, poz. 1631 ze zm.). Z przepisu art. 32 ustawy o ochronie danych osobowych i art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych wynika, że kandydat do służby w Policji ma prawo wglądu do całości akt dotyczących postępowania rekrutacyjnego. Ograniczanie dostępu do informacji, co stanowi przyczynę przerwania postępowania rekrutacyjnego jest bezcelowe, chyba że przyjmie się, że przyczyna ta nie musi być utrwalona w aktach. Tym samym nie będzie podlegać jakiejkolwiek kontroli, a przełożony właściwy w sprawach postępowania kwalifikacyjnego będzie mógł zupełnie dowolnie decydować o dostępie do służby publicznej. Skarżąca nie uważa, aby wolą ustawodawcy było udzielenie takiej kompetencji komendantom wojewódzkim policji, w związku z czym, jej zdaniem, przepis ten został wydany z przekroczeniem delegacji ustawowej wobec czego nie może stanowić podstawy prawnej jakikolwiek działań administracji publicznej, a już w szczególności w kwestii praw obywatelskich.
Nadto, zdaniem skarżącej, akt przerwania postępowania powinien być wyrażony w postaci decyzji administracyjnej, chociażby po to, aby z jej uzasadnienia skarżąca mogła dowiedzieć się dlaczego, mimo że zaliczyła wszystkie etapy postępowania, nie została przyjęta do służby.
W zakresie uznania obowiązku Komendanta Wojewódzkiego Policji umieszczenia jej osoby na liście kandydatów spełniających wymogi przyjęcia do służby w Policji oraz przyjęcia do służby, skarżąca powołała się na przepis § 15 rozporządzenia, zgodnie z którym Komisja sporządza listę kandydatów do służby spełniających warunki przyjęcia do służby w Policji, na podstawie uzyskanej przez kandydata do służby liczby punktów. Kolejność na liście ustala się w zależności od łącznej liczby uzyskanych punktów, od najwyższej do najniższej. Listę tę zatwierdza przełożony właściwy w sprawie postępowania kwalifikacyjnego przed każdym z planowanych terminów przyjęć do służby w Policji. Zatwierdzoną listę przekazuje się niezwłocznie właściwym przełożonym, o których mowa w art. 32 ustawy o Policji, czyli w jej przypadku byłby to Komendant Powiatowy Policji w L. Przełożony, który podejmuje decyzję o nawiązaniu stosunku służbowego, wybiera kandydatów do służby, którzy uzyskali największą liczbę punktów na liście. Zatem z treści tego przepisu wynika obowiązek umieszczenia kandydata, który przeszedł postępowanie kwalifikacyjne na liście, jej zatwierdzenie i przyjęcie do służby osób z największą liczbą punktów, oczywiście w granicach etatowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Podał, że podstawę rozpatrzenia niniejszej sprawy stanowią przepisy wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji rozporządzenie MSWiA z dnia 23 stycznia 2006r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji (Dz. U. Nr 12, poz.77), którego przepisy mają zastosowanie do sprawy na mocy § 30 aktualnie obowiązującego rozporządzenia MSWiA z dnia 30 sierpnia 2007r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji (Dz. U. Nr 170, poz. 1202). Przepis § 9 ust. 2 w/w rozporządzenia MSWiA z dnia 23 stycznia 2006r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji stanowi, że przełożony właściwy w sprawie postępowania kwalifikacyjnego może przerwać postępowanie w każdym czasie, z przyczyn innych niż określone w ust. 1 (to jest złożenie dokumentów po terminie, niespełnienie wymagań zawartych w ogłoszeniu, niezłożenie wymaganych dokumentów, negatywnego wyniku jednego z etapów postępowania kwalifikacyjnego), zawiadamiając o tym pisemnie kandydata. Postępowanie kwalifikacyjne w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby, a także czynność przerwania tego postępowania, zdaniem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającą kontroli sądowoadministracyjnej. Z tego względu, przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie ma tu zastosowania. Zdaniem organu, nie można też mieć roszczenia o przyjęcie do służby w Policji. W tej sytuacji skarga winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na rozprawie w dniu 25 czerwca 2008r. skarżąca sprecyzowała zawarty w skardze wniosek, domagając się stwierdzenia bezskuteczności czynności Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. polegającej na przerwaniu postępowania kwalifikacyjnego skarżącej do służby w Policji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga podlegała oddaleniu.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia 10 stycznia 2008r. w sprawie przerwania wobec skarżącej postępowania kwalifikacyjnego do służby Policji, o której to czynności skarżąca została poinformowana pismem z dnia 10 stycznia 2008r. L.Dz. KD 0172-4005/07. Pismem tym poinformowano skarżącą, że prowadzone w stosunku do niej postępowanie kwalifikacyjne w dniu 10 stycznia 2008r. zostało przerwane na podstawie § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 stycznia 2006r. (Dz. U. Nr 12, poz. 77). Pismo to zostało doręczone skarżącej w dniu 16 stycznia 2008r. Przed wniesieniem skargi do Sądu skarżąca wyczerpała służący jej w postępowaniu administracyjnym tryb odwoławczy w postaci skierowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. wezwania z dnia 18 stycznia 2008r. o zmianę stanowiska i przyjęcia jej do służby w Policji.
Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku organu, sprawa niniejsza jest sprawą z zakresu administracji publicznej podlegającą kontroli sądu administracyjnego pod względem legalności na podstawie przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Będący bowiem przedmiotem zaskarżenia akt jest czynnością, o jakiej mowa w w/w przepisie prawa. Jest bowiem aktem zewnętrznym, skierowanym do podmiotu indywidualnego spoza struktury organizacyjnej organu administracji publicznej, ma charakter publicznoprawny i dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa. Dla oceny zaskarżonej czynności Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. istotne znaczenie ma charakter prawny stosunku powstającego w wyniku pozytywnego zakończenia postępowania kwalifikacyjnego. Stosunek ten należy do stosunków służby, które co do zasady mają charakter administracyjnoprawny (publicznoprawny). W tej sytuacji również i prowadzonej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji procedurze kwalifikacyjnej dotyczącej przyjęcia do służby w Policji należy przypisać przymiot postępowania o charakterze administracyjnym. W związku z wynikającym z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP prawa do sądu, czynność podejmowana przez Komendanta Wojewódzkiego Policji na podstawie § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 stycznia 2006r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji (Dz. U. Nr 12, poz. 77) podlega kontroli sądu administracyjnego jako czynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.
Postępowanie kwalifikacyjne prowadzone w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji uregulowane jest aktualnie przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 sierpnia 2007r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji (Dz. U. Nr 170, poz. 1202), wydanym na podstawie delegacji ustawowej wynikającej z art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 43, poz. 277 ze zm.). Rozporządzenie to obowiązuje od dnia 4 października 2007r. Do chwili wejścia w życie powyższego rozporządzenia kwestię postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji regulowało rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 stycznia 2006r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji (Dz. U. Nr 12, poz. 77), którego przepisy mają zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie § 30 obecnie obowiązującego rozporządzenia MSWiA z dnia 30 sierpnia 2007r. Zgodnie z owym przepisem prawa, do postępowań kwalifikacyjnych rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie kwalifikacyjne zakończone zaskarżoną czynnością Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. zostało wszczęte przed dniem 4 października 2006r., co jest w sprawie okolicznością niesporną, w związku z czym w sprawie ma zastosowanie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 stycznia 2006r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji.
Uregulowane w/w rozporządzeniem postępowanie kwalifikacyjne do służby w Policji ma charakter konkursowy i składa się z jedenastu kolejno następujących po sobie etapów wymienionych w § 7 ust. 1. Wyniki etapów postępowania kwalifikacyjnego kandydata do służby, o których mowa w § 7 ust. 1 pkt 5-7 i 9, są oceniane w systemie punktowym (§ 8 ust. 1). Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia przełożony właściwy w sprawie postępowania kwalifikacyjnego zawiadamia pisemnie kandydata do służby o:
1) niewszczęciu postępowania kwalifikacyjnego w przypadku złożenia po terminie dokumentów, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 4;
2) zakończeniu postępowania kwalifikacyjnego w przypadku:
a) niespełnienia wymagań zawartych w ogłoszeniu,
b) niezłożenia wymaganych w ogłoszeniu dokumentów, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 4,
c) negatywnego wyniku jednego z etapów postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w § 7 ust. 1 pkt 2 i 4-10.
W myśl § 9 ust. 2 przełożony właściwy w sprawach postępowania kwalifikacyjnego może przerwać postępowanie w każdym czasie, z przyczyn innych niż określone w ust. 1, pisemnie zawiadamiając o tym kandydata. Z przepisu tego wynika, że czynność przerwania postępowania kwalifikacyjnego jest działaniem dyskrecjonalnym. Nie jest podejmowana w formie decyzji administracyjnej, lecz w formie czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Czynność ta podejmowana jest przez przełożonego właściwego w sprawach postępowania kwalifikacyjnego. Kandydat do służby jest jedynie powiadamiany o tej czynności pisemnie. Z przepisu tego nie wynika obowiązek organu podejmującego czynność uzasadniania stanowiska organu w tym względzie, czy podawania przyczyn przerwania postępowania kwalifikacyjnego. Nie można w tej sytuacji czynności będącej przedmiotem zaskarżenia w sprawie zarzucić naruszenia przepisów prawa. Czynność ta podlega kontroli sądu administracyjnego pod względem zgodności z prawem w związku z treścią art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, jednakże w ograniczonym zakresie. Kontrolując legalność zaskarżonego aktu w postaci czynności przerwania postępowania kwalifikacyjnego wobec kandydata do służby, w związku z jej charakterem w postaci działania dyskrecjonalnego, Sąd administracyjny nie bada przyczyn przerwania postępowania kwalifikacyjnego oraz zasadności podjęcia owej czynności. Bada jedynie, czy czynność ta została podjęta z zachowaniem określonej przepisami prawa procedury, nie wnikając w zasadność jej podjęcia pod względem merytorycznym.
Z żadnego przepisu ustawy o Policji, jak również przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 stycznia 2006r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji nie wynika, by kandydatowi do służby służyło roszczenie o przyjęcie do służby w Policji.
Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku skarżącej, będący podstawą prawną podjętej czynności przepis § 9 ust. 2 wyżej powołanego rozporządzenia MSWiA z dnia 26 stycznia 2006r. nie został wydany z przekroczeniem upoważnienia ustawowego wynikającego z art. 25 ust. 3 ustawy o Policji. Przepis ten upoważnia Ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych zasad prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji, w tym w stosunku do osób, o których mowa w ust. 2 (tj. osób, które mają być przyjęte do służby w oddziałach prewencji Policji, a które nie mają wykształcenia średniego). Na podstawie powyższego upoważnienia ustawowego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał rozporządzenie z dnia 23 stycznia 2006r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji (Dz. U. Nr 12, poz. 77). Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku skarżącej regulacja zawarta w § 9 ust. 2 tego rozporządzenia, będąca materialnoprawną podstawą zaskarżonej czynności mieści się w pojęciu zasad prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji. Nie można w tej sytuacji uznać za zasadny podniesiony w skardze zarzut wydania przez MSWiA przepisu § 9 ust. 2 rozporządzenia z dnia 23 stycznia 2006r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego do służby w Policji z przekroczeniem delegacji ustawowej wynikającej z art. 25 ust. 3 ustawy o Policji. Nie można także w tej sytuacji uznać za skuteczny podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Ustanowione zaś w art. 51 ust. 3 Konstytucji RP prawo każdego, dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych, zostało skonkretyzowane w ustawach szczególnych, a ograniczenia tego prawa są odrębną sprawą, podlegającą kontroli sądu w trybach uregulowanych w tych ustawach.
Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku skarżącej, zaskarżony akt w niczym nie narusza także art. 60 Konstytucji RP. Zgodnie z owym przepisem prawa obywatele polscy korzystający z pełni praw publicznych mają prawo dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach. Prawo to w zakresie dostępu do służby w Policji zostało skonkretyzowane w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990r. tekst jedn. Dz. U. z 2007r. Nr 43, poz.277 ze zm.), a szczegółowe zasady prowadzenia postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do osób ubiegających się o przyjęcie do służby w Policji, w dacie prowadzenia tego postępowania w niniejszej sprawie, były uregulowane rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 stycznia 2006r. (Dz. U. Nr 12, poz. 77). Regulacja zawarta w § 9 ust. 2 w/w rozporządzenia w niczym nie narusza przepisu art. 60 Konstytucji RP przez to, że daje organowi prowadzącemu postępowanie kwalifikacyjne możliwość przerwania postępowania kwalifikacyjnego w formie czynności o charakterze dyskrecjonalnym.
W świetle powyższego skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w związku z art. 250 p.p.s.a.