IV SA/Wr 890/04

IV SA/Wr 890/04 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-03-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Ewa Kamieniecka
Małgorzata Masternak-Kubiak
Tadeusz Kuczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne
Inspekcja pracy
Skarżony organ
Inspektor Pracy
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 1981 nr 6 poz 23
art. 4 ust. 2; art. 16 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/, Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Asesor WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant Anna Rudzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2006r. sprawy ze skargi A. W. – Przedsiębiorstwo Wielobranżowe [...]w Ś. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie naliczenia i wypłacenia zaniżonego wynagrodzenia za pracę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Uzasadnienie
Decyzją wydaną w zastępstwie Okręgowego Inspektora Pracy we W. z dnia [...]r. Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 marca 1981r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. z 2001r. Nr 124, poz. 1362 ze zmianami) po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez [...]A. W. w sprawie naliczenia i wypłacenia A. G.-K. zaniżonego wynagrodzenia za pracę za miesiąc [...] i [...]r. w wysokości po [...] zł brutto, utrzymano w mocy zaskarżone decyzje nr 1 i 2 zawarte w nakazie z dnia [...]r., nr [...].
W motywach powyższego rozstrzygnięcia stwierdzono, że w toku kontroli przeprowadzonej u pracodawcy w dniach [...]i [...]r., inspektor pracy stwierdziła, że pracownicy A. G. – K., zatrudnionej od [...]r. na czas nieokreślony, pracodawca w dniu [...]r. zmienił warunki pracy i płacy, i nie zastosował jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia. Kopia wypowiedzenia stanowi załącznik nr 1 do protokołu kontroli. Powyższe ustalenia zostały zapisane w protokole kontroli nr [...], podpisanym w dniu [...]r. przez pracodawcę bez zastrzeżeń.
Konsekwencją stwierdzonej nieprawidłowości było wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji nr 1 i nr 2 zawartych w nakazie nr [...]z dnia [...]r. dotyczących naliczenia i wypłacenia A. G. – K. zaniżonego wynagrodzenia za pracę za miesiąc [...] i [...] po [...] zł brutto.
Od powyższych decyzji pracodawca odwołał się. W swoim odwołaniu podniósł, że dnia [...]r. pracownica A. G. – K. została poinformowana o zmianie etatu oraz płac, które nastąpią w I kwartale roku [...]r., bez zachowania okresu wypowiedzenia - na dowód pracodawca przedstawił kopię pisma, tyt." Informacja dla pracowników", na którym znajduje się podpis A. G. – K. oraz data [...]r. Następnie pracodawca podaje, że w dniu [...]r. A. G. – K. złożyła podpis na dokumencie potwierdzającym zmianę etatu oraz wynagrodzenia i nie odwołała się ani do pracodawcy, ani do Sądu Pracy. W tym miejscu należy również zaznaczyć, że inspektor pracy nie mogła wziąć pod uwagę, w toku kontroli dokumentu - tyt. "Informacja dla pracowników", bowiem nie został ten dokument jej przedstawiony podczas czynności kontrolnych. Pracodawca kopię tego dokumentu doręczył dopiero wraz z odwołaniem.
Z treści "Informacji dla pracowników" wynika, że w pkt. 4 przewidziano również możliwość złożenia wypowiedzenia przez pracodawcę. Taka sytuacja nastąpiła, co zostało potwierdzone przez inspektor pracy poprzez dołączenie załącznika nr 1 do protokołu kontroli nr [...]. Zgodnie z treścią tego załącznika pracodawca przewidział możliwość wniesienia odwołania do Sądu Rejonowego - Sądu Pracy, a więc nie doszło do zmiany warunków umowy o pracę na zasadzie porozumienia stron. Z tych względów należy uznać, że wymienione w zaskarżonych decyzjach nr 1 i nr 2 wynagrodzenie jest wynagrodzeniem należnym w okresie trwania wypowiedzenia. Natomiast obie decyzje nie zawierają wad dających podstawę do ich uchylenia lub zmiany.
W skardze na tę decyzję do sądu administracyjnego A. W. powtórzył swoją wcześniejszą argumentację.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Okręgowego Inspektora Pracy we W. wniósł o jej oddalenie, również przytaczając swoją argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjne zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 6 marca 1981r. o Państwowej Inspekcji Pracy powołanej wyżej, w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Pracy w sprawach nie uregulowanych w ustawie bądź przepisach wydanych na jej podstawie albo w przepisach szczególnych stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego /k.p.a./.
Do takich spraw nie uregulowanych w systemie ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy należy m.in. kwestia warunków formalnej prawidłowości decyzji administracyjnej, do których należy odnieść przepisy k.p.a.
Przepis art. 107 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego wymienia składniki decyzji, które służą pełnemu określeniu elementów stosunku prawnego, tak materialnego, jak i procesowego. W orzecznictwie przyjęto, że spośród elementów wymienionych w art. 107 § 1 k.p.a., każda decyzja musi zawierać co najmniej cztery konieczne składniki: 1) wskazanie autora, 2) adresata, 3) rozstrzygnięcie, 4) podpis osoby reprezentującej organ. Braki /uchybienia/ w sposobie określenia tych składników uniemożliwiają lub utrudniają wskazanie, czy mamy do czynienia z objawem woli organu.
Taki zarzut można postawić pod adresem zaskarżonej decyzji. Otóż, jednym z prawotwórczych jej składników jest podpis pod decyzją, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Badaniu podlega przede wszystkim, czy podpis został złożony przez osobę piastującą funkcję organu administracyjnego lub przez osobę działającą z jej upoważnienia.
Wskazanemu w zaskarżonej decyzji imieniu i nazwisku decydenta /M. W./, jego stanowisku służbowemu /Okręgowy Inspektor Pracy/ towarzyszy nieczytelny podpis poprzedzony zwrotem: w/z. Z powyższego wynika, że zaskarżona decyzja nie została podpisana przez Okręgowego Inspektora Pracy lecz przez nie dającą się zidentyfikować osobę, działającą "w zastępstwie" organu. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy rozpatrywanie odwołań od nakazów inspektorów pracy należy do właściwości okręgowego inspektora pracy. Cesja tego uprawnienia może nastąpić na rzecz innych pracowników jednostki w drodze stosownego upoważnienia wydanego przez organ administracji publicznej /art. 268 "a" k.p.a./, jednak fakt ten powinien znaleźć odzwierciedlenie w podpisie decyzji /w formule "z upoważnienia ..."/. W orzecznictwie podnosi się wprawdzie prawo zastępcy do podpisywania aktów administracyjnych za organ /za dyrektora, naczelnika, itp./, co wynika z samej istoty zastępstwa, jednakże formuła "w zastępstwie" nie jest synonimem zwrotu "zastępca" okręgowego inspektora pracy, o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy.
W konsekwencji należy stwierdzić, że istnienie upoważnienia do wydania decyzji nie może być przedmiotem domniemań.
Podpisanie decyzji przez niezidentyfikowaną osobę, bez podania imienia, nazwiska i stanowiska służbowego, z którego wynikałoby upoważnienie do jej wydania, uniemożliwia zbadanie przez Sąd, czy decyzja stanowi objaw woli uprawnionego podmiotu, czy też podpisana została przez osobę nieupoważnioną.
Sąd nie wypowiadał się w kwestii zarzutów skarżącego dotyczących naliczenia i wypłaty wynagrodzenia na rzecz pracownika, gdyż decyzja w tej sprawie, jako nieostateczna i nieprawomocna nie podlega rozpoznaniu.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.
Na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy orzeczono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.