IV SA/Wr 840/06

IV SA/Wr 840/06 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2007-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-11-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Lidia Serwiniowska
Tadeusz Kuczyński
Wanda Wiatkowska-Ilków /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Sygn. powiązane
I OSK 783/07 - Wyrok NSA z 2008-05-06
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 7 poz 58
art. 42 ust. 3, art. 114, art. 117
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.- tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spraw.) Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Protokolant Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007r. sprawy ze skargi R. N. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. nr bez numeru w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji i rozliczeń finansowych oddala skargę.
Uzasadnienie
Rozkazem personalnym z dnia [...] r. Nr [...] Komendant Miejski Policji w L., na podstawie art. 42 ust. 3 w zw. z art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (t.j. Dz.U. Nr 7, poz. 58 ze zm.), zwolnił z dniem [...] r. kom. R. N. ze służby.
W motywach podjętego rozstrzygnięcia wskazał, że R.N. został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] r., na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji, rozkazem personalnym Komendanta Miejskiego Policji w L. z dnia [...] r., od którego odwołał się do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. Ten zaś, utrzymał decyzję o zwolnieniu w mocy.
Kom. R.N. zaskarżył decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.. Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną przez nią w mocy decyzję organu I instancji.
W związku z tym R. N. przywrócony został do służby w Policji, na mocy art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji, z dniem [...] r. rozkazem personalnym Komendanta Miejskiego Policji w L. nr [...] z dnia [...] r.
W ustawowym terminie wyżej wymieniony złożył pisemnie gotowość niezwłocznego podjęcia służby. Jednakże w dniu [...] r. orzeczeniem nr [...] uznany został przez Wojewódzką Komisję Lekarską MSWiA we W. za całkowicie niezdolnego do służby w Policji. Orzeczenie zatwierdzone zostało w dniu [...] r. przez Okręgową Komisję Lekarską MSWiA w K. i jest prawomocne.
Tak więc, zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o Policji zaistniała podstawa do zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 tej ustawy.
W odwołaniu od powyższego rozkazu personalnego R.N. podniósł, że w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 czerwca 2004r. został przywrócony z dniem [...] 4r. do służby w Policji. Ponieważ jednak krzywda, jaką uczynili mu jego przełożeni spowodowała radykalne pogorszenie jego stanu zdrowia, orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSWiA we W. uznany został za niezdolnego do dalszej służby w Policji. Dlatego, jak podał, nie ma zastrzeżeń co do wydania rozkazu o zwolnieniu ze służby w Policji rozkazem, od którego wnosi odwołanie "lecz co do jego treści jak i konieczności uregulowania spraw finansowych jeszcze przed zwolnieniem".
Zaznaczył, iż przede wszystkim nie została sprecyzowana wysokość świadczenia pieniężnego równego uposażeniu na zajmowanym przez niego stanowisku za okres [...] miesięcy, a właściwym jest przyznanie i wypłacenie mu należności według stawek zaszeregowania na dzień przywrócenia do służby w Policji.
W opinii odwołującego się, w rozkazie nie zawarto również właściwej stawki uposażenia zasadniczego należnego mu na zajmowanym stanowisku, mimo, iż w dniu 29 listopada 2004r. wydane zostało "rozporządzenie MSWiA zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów...", a więc błędnie mogą zostać naliczone wszelkie należności pieniężne (odprawa, równoważnik za urlop, nagroda roczna, emerytura).
Jak dalej podał, nie została określona też wielkość należnego mu za rok bieżący urlopu wypoczynkowego, tj. [...] miesiąca od dnia przywrócenia do służby do dnia zwolnienia oraz [...] miesięcy określonych w art. 42 ust. 6 ustawy o Policji i związanego z tym równoważnika za urlop (również on winien zostać naliczony według stawek obowiązujących na dzień zwolnienia tym rozkazem ze służby w Policji).
Nadto zauważył, iż podobnie ma się sprawa z ustaleniem prawa do nagrody rocznej, którą winien otrzymać za rok [...] w wymiarze 7/12, a nie 1/12 jednomiesięcznego uposażenia (R-z Nr [...] i Nr [...]). Nie powinna być zwiększana wielkość nagrody rocznej za rok [...], lecz za [...].
Dodał, że nierozwiązana również została sprawa wysokości odprawy otrzymanej przez niego w [...] r. - "przywrócenie do służby z powodu niesłusznego zwolnienia pociąga za sobą konieczność jej waloryzacji do stawek obowiązujących na dzień dzisiejszy".
Wskazał jeszcze, iż nieustosunkowano się do kwestii awansu w stopniu, gdyż w roku bieżącym powinien otrzymać awans na stopień nadkomisarza, a bezprawne zwolnienie z Policji mu to uniemożliwiło.
Po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] r. (bez numeru) Komendant Wojewódzki Policji we W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.
W motywach rozstrzygnięcia podał, iż wyrokiem z dnia 23 czerwca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w L. nr [...] z dnia [...] r. o zwolnieniu na własną prośbę kom. R. N. ze służby w Policji z dniem [...] r. oraz utrzymującą ten rozkaz w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. określającą termin zwolnienia na dzień [...] r. W związku z czym Komendant Miejski Policji w L. w trybie art. 42 ustawy o Policji przywrócił kom. R. N. do służby na stanowisko równorzędne, wydając w tym celu w dniu [...] r. rozkaz personalny nr [...]. Po przywróceniu do służby, w ustawowym terminie, kom. R. N. zgłosił gotowość jej niezwłocznego podjęcia.
Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy o Policji, jeżeli po przywróceniu do służby okaże się, że mimo zgłoszenia gotowości niezwłocznego podjęcia służby policjant nie może zostać do niej dopuszczony, gdyż po zwolnieniu zaistniały okoliczności powodujące niemożność jej pełnienia, stosunek służbowy ulega rozwiązaniu na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 tej ustawy, chyba że zaistnieje inna podstawa zwolnienia. Ponieważ w dniu [...] r. orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej kom. R. N. został uznany za trwale niezdolnego do służby w Policji, Komendant Miejski Policji w L. rozwiązał z tym policjantem stosunek służbowy z dniem [...] na podstawie art. 42 ust. 3 w zw. z art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji, wydając w tym celu w dniu .[...]r. rozkaz personalny nr [...].
Składając odwołanie od powyższego rozkazu personalnego kom. R. N. zaznaczył, że nie odwołuje się od decyzji o zwolnieniu z Policji, ale od sposobu rozstrzygnięcia opisanych wyżej kwestii finansowych.
Odwołanie w tej części zdaniem organu odwoławczego nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 42 ust. 5 ustawy o Policji "policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc". W związku z tym, że świadczenie to związane jest z przywróceniem do służby, prawo do niego zostało określone w rozkazie o przywróceniu do służby (rozkaz personalny nr [...] KMP w L. z dnia [...] r.). Uwzględniając zatem brzmienie przywołanego przepisu oraz fakt, iż zainteresowany nie odwołał się od wymienionego rozkazu, zarzut o braku zapisu o wysokości i wypłacie wymienionego świadczenia nie jest uzasadniony.
W rozkazach personalnych o przywróceniu do służby oraz o rozwiązaniu stosunku służbowego nie zawarto stawki uposażenia przysługującej policjantowi, wprowadzonych rozporządzeniem MSWiA z dnia 29 listopada 2004r., które zostało opublikowane w dniu 1 grudnia 2004r., ponieważ w momencie sporządzania tych rozkazów komórka kadrowa KMP w L. nie była w posiadaniu ogłoszonej treści rozporządzenia. Z chwilą jego uzyskania w dniu [...] r. Komendant Miejski Policji w L. sporządził natomiast rozkaz personalny nr [...], w którym ustalone zostały nowe stawki uposażenia kom. R. N. obowiązujące od dnia [...] r. czyli od dnia przywrócenia go do służby. W uzasadnieniu tego rozkazu wskazano, że zmiana dotyczy zarówno rozkazu o przywróceniu do służby, jak i o rozwiązaniu stosunku służbowego. Rozkaz ten zainteresowany otrzymał osobiście w komórce kadrowej, co poświadczył własnoręcznym podpisem. Obawa skarżącego, iż błędnie zostaną mu naliczone przysługujące świadczenia jest bezzasadna, jako że komórka finansowa sporządza dla policjantów zwalnianych ze służby "Zaświadczenie o uposażeniu i nagrodzie rocznej dla celów emerytalnych" - druk ZER WU-8/2002, w którym niezależnie od rozkazu o zwolnieniu znajduje się podstawa do naliczenia świadczeń emerytalnych. W tym przypadku kom. N. naliczono stawki po podwyżce (w załączeniu wypełnione zaświadczenie ZER WU-8/2002 z dnia [...] r.).
Z chwilą przywrócenia do służby kom. R.N. nabył prawo do urlopu wypoczynkowego za rok [...] w pełnym wymiarze, tzn. 26 dni roboczych oraz [...] dni roboczych urlopu dodatkowego z tytułu stażu służby. Zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 2 września 2002r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz.U. Nr 151, poz. 1261) formy rozkazu personalnego nie stosuje się do udzielania urlopu i zwolnienia od zajęć służbowych. Tak więc, informacja o rozstrzygnięciu kwestii urlopu nie mogła znaleźć się w rozkazie o zwolnieniu ze służby. Praktyką stosowaną w Policji jest wypełnianie druku "Zestawienie należności pieniężnych funkcjonariusza zwolnionego ze służby w Policji", w którym stwierdza się prawo do otrzymania należności pieniężnych za niewykorzystany urlop. Taki druk dla kom. N. został sporządzony (i przekazany w dniu [...] r. do Zespołu Finansów KMP w L., o czym zainteresowany został poinformowany).
W związku ze zwolnieniem ze służby w Policji w dniu [...] r. kom. N. naliczono, zgodnie z art. 114 ustawy o Policji, odprawę w wysokości 6-miesięcznego uposażenia zasadniczego. Odprawa w związku ze zwolnieniem ze służby obwarowana jest kryterium jednorazowości. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 stycznia 1999r. (sygn. akt II SA 1634/98) "...Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o Policji policjantowi przysługuje odprawa pieniężna z tytułu zwolnienia ze służby. Nie ma zatem możliwości wypłaty dwóch odpraw z tego samego tytułu, a mianowicie zwolnienia ze służby w Policji ... . Z chwilą uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji, wypłacona odprawa stała się świadczeniem nienależnym, które powinno być przez skarżącego niezwłocznie dobrowolnie zwrócone. Odpadła bowiem podstawa prawna jej pobrania". Ponieważ kom. R.N. do dnia wydania zaskarżonego rozkazu nie zwrócił zwaloryzowanej kwoty pobranej w [...] r. odprawy należy stwierdzić, że jego żądanie w tej kwestii jest bezzasadne.
Mianowanie na kolejny stopień uzależnione jest, zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy o Policji, od zajmowania stosownego stanowiska służbowego w zależności od opinii służbowej oraz przesłużenia okresu 4 lat w dotychczasowym stopniu. Odwołujący się został mianowany na stopień komisarza Policji z dniem [...] r. Tak więc, z przytoczonych kryteriów kom. N. spełnia tylko jeden, tj. mianowanie na stanowisko specjalisty ze stopniem etatowym nadkomisarza. Z uwagi na to, że wyżej wymieniony od [...] r. nie pełnił służby, nie ma możliwości wystawienia mu opinii służbowej. Nadto nie spełnia on kryterium przesłużenia w stopniu komisarza [...] lat, ponieważ nawet po doliczeniu [...] -miesiecznego okresu, za który wypłacono mu świadczenie pieniężne - traktowanego na równi ze służbą w Policji - to czas ten wynosił [...] rok i [...] miesięcy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu R.N. wniósł o uchylenie powyższej decyzji, powtarzając argumentację zawartą w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o odrzucenie skargi w zakresie zwolnienia ze służby w Policji i o oddalenie jej w pozostałej części, wywodząc jak w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne powołane zostały do badania legalności decyzji, niektórych postanowień i innych aktów organów administracyjnych. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęta jest zgodność zaskarżonych aktów administracyjnych z prawem materialnym, a także badanie zgodności tych aktów z przepisami procedury administracyjnej.
Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy rozkaz personalny Nr [...] z dnia [...] r. o zwolnieniu ze służby R. N.. Wynika to z treści skargi (mimo wskazania błędnego numeru zaskarżonej decyzji).
Rozkaz personalny z [...] r. Nr [...] - w sentencji stanowi o zwolnieniu R. N. ze służby z dniem [...] r. ze wskazaną grupą zaszeregowania, szczegółowo określonym uposażeniem, dodatkiem służbowym. Informuje również, że R.N. jest uprawniony do świadczeń pieniężnych określonych w art. 114 i 117 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
Zarzuty zawarte w skardze dotyczą braku rozliczenia finansowego, pełnego, które według skarżącego powinno poprzedzać zwolnienie.
Do rozważenia zatem pozostaje, czy decyzja o zwolnieniu musi zawierać dane, o których mowa w skardze i tym samym, czy ostatecznie zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Kwestie te reguluje § 22 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002r. w sprawie szczegółowych praw, obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. Nr 151 poz. 1261).
Stanowi on, że rozkaz personalny o zwolnieniu policjanta ze służby odnośnie świadczeń pieniężnych powinien w szczególności zawierać: ust. 1 pkt 7 grupę zaszeregowania ostatnio zajmowanego stanowiska służbowego oraz przyznane dodatki do uposażenia, a także wysokość miesięcznych stawek uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia, jeżeli mają one charakter uznaniowy; ust. 2 zaś tego przepisu, że rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby może określać uprawnienia do nagrody rocznej oraz innych świadczeń pieniężnych, w tym z tytułu zwolnienia ze służby.
Z przepisu powyższego zatem wynika, że obowiązkowe dane, które powinien zawierać rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby to dane wymienione w ust. 1 § 22 powołanego rozporządzenia; przepis ten dopuszcza zamieszczenie innych danych na co wskazuje wyraz "w szczególności".
Poza sporem pozostaje, iż zaskarżony rozkaz personalny zawiera dane wymienione w § 22 ust. 1 rozporządzenia. Innych danych co potwierdza również ust. 2 powołanego rozporządzenia zawierać nie musi i nie zawiera.
Informuje tylko, że świadczenia pieniężne, wynikające z art. 114 i art. 117 ustawy o Policji skarżącemu przysługują.
Mając powyższe na uwadze uznać należy, że zaskarżony rozkaz personalny odpowiada prawu i tym samym skarga jest niezasadna.
Na marginesie dodać należy, że organy policyjne wydały rozkazy, mocą których uregulowały kwestie dotyczące nagród rocznych, świadczeń z art. 42 ust. 5 ustawy o Policji, a także świadectwo służby w którym rozliczono ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Prawidłowość tych decyzji z uwagi na przedmiot skargi nie może być oceniane w niniejszym postępowaniu.
Zarzuty dotyczące zasadności zwolnienia ze służby nie mogą być przedmiotem oceny Sądu. Odwołanie od rozkazu z dnia [...] r. złożone w dniu [...] r. nie kwestionuje zasadności zwolnienia ze służby wynika to wprost z treści tego pisma.
Art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdza, że skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia przed organem właściwym do rozpoznania skargi. Skarżący nie wykorzystał środków zaskarżenia, nie złożył odwołania od rozkazu o zwolnieniu ze służby, zatem po myśli art. 58 w/w ustawy wniesienie skargi na tym etapie postępowania nie jest dopuszczalne. Rozkaz personalny w tym zakresie jest ostateczny.
Z powołanych wyżej względów w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.