IV SA/Wr 825/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej na decyzję organu II instancji, uznając brak legitymacji procesowej organu I instancji do zaskarżenia orzeczenia wyższej instancji.
Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej zaskarżył decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. Organ II instancji wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że organowi I instancji nie przysługuje prawo do zaskarżenia decyzji organu odwoławczego. Sąd administracyjny przychylił się do tego stanowiska, odrzucając skargę jako niedopuszczalną z powodu braku legitymacji procesowej skarżącego.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, która uchyliła w całości decyzję organu I instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę, D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że organ I instancji nie ma prawa do zaskarżania decyzji organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, uznał skargę za niedopuszczalną. Sąd powołał się na art. 50 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podkreślając, że legitymację do złożenia skargi oparto na kryterium interesu prawnego, którego organ orzekający nie posiada w stosunku do decyzji organu wyższej instancji. Sąd przywołał również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym organ orzekający nie może występować w charakterze strony kierującej się własnym interesem, gdyż godziłoby to w zasady postępowania administracyjnego i prowadziłoby do sytuacji, w której organ stawałby się 'sędzią we własnej sprawie'. W konsekwencji, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji publicznej pierwszej instancji nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi na decyzję organu drugiej instancji.
Uzasadnienie
Organ orzekający nie może być stroną postępowania administracyjnego, w którym występuje jako nosiciel władzy państwowej, gdyż godziłoby to w zasady postępowania i prowadziłoby do sytuacji 'sędziego we własnej sprawie'. Legitymacja procesowa oparta jest na interesie prawnym, którego organ pierwszej instancji nie posiada w stosunku do decyzji organu wyższej instancji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa podstawy do odrzucenia skargi, w tym brak legitymacji procesowej.
p.p.s.a. art. 58 § 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi z powodu niedopuszczalności, w tym braku legitymacji procesowej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 50 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi, opierając legitymację na interesie prawnym.
p.p.s.a. art. 50 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Definiuje interes prawny jako związek między chronionym przez prawo materialne interesem a aktem lub czynnością organu administracji.
u.p.s.p. art. 11a § 1
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej
Określa strukturę organizacyjną Państwowej Straży Pożarnej, wskazując na istnienie organów I i II instancji.
u.p.s.p. art. 11a § 2
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej
Określa strukturę organizacyjną Państwowej Straży Pożarnej, wskazując na istnienie organów I i II instancji.
k.p.a. art. 138 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący rozstrzygnięcia organu odwoławczego, który może uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania.
k.p.a. art. 105
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący umorzenia postępowania administracyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ I instancji nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi na decyzję organu II instancji. Organ administracji publicznej nie może być stroną w postępowaniu, w którym orzeka.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące naruszenia art. 138 § 2 i art. 105 k.p.a. przez organ II instancji (niebadane z powodu odrzucenia skargi).
Godne uwagi sformułowania
Organowi I instancji nie przysługuje prawo wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego – II instancji. Organ administracji publicznej stawałby się w ten sposób 'sędzią we własnej sprawie'.
Skład orzekający
Lidia Serwiniowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana zasada braku legitymacji procesowej organu I instancji do zaskarżania decyzji organu II instancji w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy organ I instancji próbuje zaskarżyć decyzję organu II instancji w ramach postępowania sądowoadministracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców, ale istotną dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wr 825/04 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2005-01-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-12-08 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Lidia Serwiniowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Komendant Państwowej Straży Pożarnej Treść wyniku *Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w W. na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w W. z dnia [...]r. Nr [...]i przekazania do ponownego rozpoznania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę Uzasadnienie Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skargę na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...]r. Nr [...]o uchyleniu w całości decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w W. z dnia [...]r. Nr [...] i przekazaniu do ponownego rozpoznania. Powyższej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 138 § 2 i art. 105 kpa. Wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia lub zmianę decyzji organu II instancji i oddalenie odwołania. W odpowiedzi na skargę D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W. wniósł o jej odrzucenie. Poniesiono, iż Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej jest organem wyższej instancji czyli organem II stopnia i jako taki wydał zaskarżoną decyzję nr [...]z [...]r. Powyższa struktura wynika z art. 11a ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz.U. nr 147 z 2002r. poz. 1230 z póź. zm./. Organowi I instancji nie przysługuje prawo wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego – II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ "Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi." "Legitymację do złożenia skargi oparto na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić co do zasady, podmiot, który wykaże "związek między chronionym przez przepis prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej." /W. Chróścielewski "Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego" PiP 2004/3/63/. W niniejszej sprawie skarżący nie posiada legitymacji procesowej do kwestionowania decyzji organu II instancji – D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. w świetle powołanego unormowania. W tezie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2001r. I SA 2326/00 LEX nr 54528 stwierdzono, iż "Interes prawny ma charakter materialnoprawny. Oparty więc jest na normach administracyjnego prawa materialnego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do konkretnego podmiotu możliwości wydania określonego aktu". Warto zwrócić uwagę na pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 1990r. SA/Wr 990/90 /ONSA 1990/4/7/. Sąd stwierdził, iż w ustawowej roli organu orzekającego nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek także wówczas, gdy w rzeczywistości decyzja jednak dotyka bezpośrednio lub pośrednio jego praw lub obowiązków. Taka pozycja organu wyłącza możliwość równoczesnego występowania w charakterze strony kierującej się własnym interesem i zabiegającej o uzyskanie korzystnej dla siebie decyzji. Odmienne zapatrywanie prowadziłoby do nieoczekiwanych konsekwencji również na gruncie stosowania przepisów proceduralnych, na przykład do pozbawienia znaczenia przepisów różnicujących wszczęcie postępowania z urzędu i na wniosek strony albo wywodzenia dopuszczalności wniesienia odwołania przez organ I instancji od własnej decyzji, gdyby już po jej doręczeniu adresatowi organ uznał ją za niekorzystną dla swoich interesów. Przede wszystkim zaś przyznanie organowi orzekającemu statusu strony w postępowaniu administracyjnym godziłoby w elementarne zasady i wartości obowiązujące w tym postępowaniu, skoro organ administracji publicznej stawałby się w ten sposób "sędzią we własnej sprawie". Jeżeli organ taki nie może być stroną postępowania administracyjnego, w którym występuje jako nosiciel imperium państwowego orzekający w sprawach indywidualnych w pierwszej instancji, to tym samym nie jest uprawniony do wniesienia skargi rozpoczynającej postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym." Przywołane orzeczenia sądowoadministracyjne zachowują aktualność na gruncie obecnie obowiązujących przepisów – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy wniesioną skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI