IV SA/Wr 822/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o utracie statusu osoby bezrobotnej z powodu błędów proceduralnych organu.
Sprawa dotyczyła skarżącego L. S., który utracił status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku z powodu niestawienia się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję pozbawiającą statusu bezrobotnego. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na brak wyjaśnienia przez organ stanu faktycznego sprawy, w szczególności dotyczącego przedmiotu postępowania odwoławczego.
Skarżący L. S. został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku decyzją Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy, ponieważ nie stawił się w urzędzie w wyznaczonym terminie i nie powiadomił o przyczynie niestawiennictwa w ciągu 7 dni. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę D. w postępowaniu odwoławczym. Skarżący w odwołaniu kwestionował wyliczenie stażu pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy. Sąd miał wątpliwości co do przedmiotu postępowania odwoławczego, wskazując na możliwość pomyłki organu w dołączeniu dokumentów. Brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego uniemożliwił sądowi kontrolę prawidłowości decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ nieprawidłowo pozbawił stronę statusu bezrobotnego, ponieważ nie wyjaśnił należycie stanu faktycznego sprawy, w szczególności przedmiotu postępowania odwoławczego.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organ nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co uniemożliwiło kontrolę prawidłowości decyzji. Wskazano na wątpliwości co do przedmiotu postępowania odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (10)
Główne
ustawa art. 33 § ust. 4 pkt 4
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § §1 pkt 1 "c"
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 152
Pomocnicze
ustawa art. 9 § ust. 1 pkt 14 lit. a i b
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
ustawa art. 2 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
ustawa art. 71 § ust. 1 i 2
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
ustawa art. 72
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
ustawa art. 73 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
ustawa art. 33 § ust. 3
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ nie wyjaśnił należycie stanu faktycznego sprawy, co uniemożliwiło kontrolę prawidłowości decyzji.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego dotyczące wyliczenia stażu pracy nie zostały rozstrzygnięte z powodu błędów proceduralnych organu.
Godne uwagi sformułowania
bezrobotny musi usprawiedliwić niestawiennictwo w wyznaczonym przez RUP terminie przez wskazanie uzasadnionej przyczyny i takie usprawiedliwienie winno nastąpić w ciągu 5 dni od wyznaczonego terminu zgłoszenia się w tym urzędzie. Oba wymogi muszą być spełnione łącznie. organ nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej załatwienia, a powyższe uniemożliwia skontrolowanie przez Sąd prawidłowości decyzji.
Skład orzekający
Lidia Serwiniowska
przewodniczący
Tadeusz Kuczyński
sprawozdawca
Wanda Wiatkowska-Ilków
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ważność prawidłowego wyjaśnienia stanu faktycznego przez organ administracji w każdej sprawie, nawet w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie organ nie wyjaśnił przedmiotu postępowania odwoławczego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak błędy proceduralne organu mogą prowadzić do uchylenia decyzji, nawet jeśli fakty wydają się jasne. Jest to ważna lekcja dla prawników procesowych.
“Błędy proceduralne organu uchylają decyzję o utracie statusu bezrobotnego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wr 822/06 - Wyrok WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2007-01-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-11-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Lidia Serwiniowska /przewodniczący/ Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/ Wanda Wiatkowska-Ilków Symbol z opisem 6330 Status bezrobotnego Hasła tematyczne Bezrobocie Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku *Uchylono zaskarżoną decyzję Powołane przepisy Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001 art. 9 ust. 1 kt 14 a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 4 Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Lidia Serwiniowska Sędzia NSA - Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędzia WSA - Wanda Wiatkowska - Ilków Protokolant: Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku I. uchyla decyzję II instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w D. na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 1 i 2, art. 72, art. 73 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), dalej: ustawa, uznał L. S. za osobę bezrobotną i orzekł o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...]r. w kwocie [...] zł miesięcznie, tj. 100% podstawowej wysokości zasiłku. Decyzją zaś z dnia [...]r. Nr [...]Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w D. na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 ustawy pozbawił L. S. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r. oraz prawa do zasiłku z dniem [...]r. W uzasadnieniu wskazano, że z posiadanych dokumentów wynika, że L. S. nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym na ten dzień terminie i nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. W decyzji tej poinformowano również, że odzyskanie statusu osoby bezrobotnej może nastąpić po upływie co najmniej 3 miesięcy od dnia niestawienia się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyniku ponownej rejestracji. W odwołaniu od decyzji z dnia [...]r. L. S. zakwestionował wyliczenie jego stażu pracy i powołał się na zaświadczenie z ZUS we W. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w latach [...] - [...], którego to okresu nie wliczono mu do stażu pracy. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Wojewoda D. na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 3 i ust. 4 pkt 4 ustawy utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]r. W uzasadnieniu wskazano, że L. S. zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w D. dnia [...]r., po okresie zatrudnienia od dnia [...]r. do dnia [...]r., po okresie pobierania zasiłku chorobowego od dnia [...]r. do dnia [...] r. i świadczenia rehabilitacyjnego od dnia [...]r. do dnia [...]r. oraz od dnia [...] r. do dnia [...]r. i decyzją z dnia [...]r. został uznany z dniem [...]r. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia [...]r., w kwocie [...]zł miesięcznie, podlegającej waloryzacji na zasadach ustawowych. W dacie rejestracji L. S. został pouczony o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych terminach w Powiatowym Urzędzie Pracy w D. i powiadamiania w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, co potwierdził własnoręcznym podpisem i zobowiązał się do przestrzegania. Dalej, na podstawie zapisów dokonanych w załączniku do karty rejestracyjnej bezrobotnego części D, dokumentującej stawiennictwo w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy, ustalono, że L. S[...] w dniu [...]r. wyznaczono na dzień [...] r. termin zgłoszenia się w Powiatowym Urzędzie Pracy w D. w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwości zatrudnienia. Fakt zapoznania się z wyznaczonym na dzień [...] r. terminem L. S. potwierdził własnoręcznym podpisem. L. S. nie zgłosił się w wyznaczonym na dzień [...]r. terminie, w związku z czym w dniu [...]r. podjęto zaskarżoną decyzję, którą doręczono dorosłemu domownikowi strony, w dniu [...]r., za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Natomiast wyjaśnienia dotyczące niezgłoszenia się w urzędzie pracy w wyznaczonym na dzień [...]r. terminie L. S. złożył dopiero w odwołaniu, tj. w piśmie z dnia [...]r. Zdaniem organu odwoławczego odwołanie jest bezzasadne. Zgodnie bowiem z przepisem art. 33 ust. 3 ustawy bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. Zgodnie zaś z przepisem art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy. Wyżej cytowany przepis uzależnia pozbawienie statusu bezrobotnego od łącznego wystąpienia dwóch przesłanek, tj. niestawienia się bezrobotnego w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i niepowiadomienia w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że obie przesłanki w sprawie L. S. wystąpiły - L. S., mimo prawidłowego pouczenia, nie stawił się w wyznaczonym na dzień [...] r. terminie i nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawartym w wyroku z dnia 9 października 1998 r., sygn. akt II SA 1098/98, które ma zastosowanie w w niniejszej sprawie, "bezrobotny musi usprawiedliwić niestawiennictwo w wyznaczonym przez RUP terminie przez wskazanie uzasadnionej przyczyny i takie usprawiedliwienie winno nastąpić w ciągu 5 dni od wyznaczonego terminu zgłoszenia się w tym urzędzie. Oba wymogi muszą być spełnione łącznie. Nawet w razie zaistnienia uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa kierownik RUP obowiązany jest wydać na podstawie tego przepisu decyzję o pozbawieniu danej osoby statusu bezrobotnego, jeżeli wymagane powiadomienie o przyczynie niestawiennictwa nastąpi po upływie pięciodniowego terminu". Wyjaśnienia podane w odwołaniu, nie pozwalają uznać, że L. S. nie zgłosił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w D. w wyznaczonym na dzień [...]r. terminie z przyczyn uzasadnionych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu L. S. powtórzył zarzuty wniesione w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z powodów podanych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z akt sprawy wynika, że organ I instancji wydał dwie następujące po sobie decyzje. Pierwsza z nich to decyzja z dnia [...]r. o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną (odbiór tej decyzji nastąpił w dniu [...]r.), druga to decyzja z dnia [...] o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku (decyzję doręczono stronie dnia [...]r.). W piśmie (bez daty), które wpłynęło do organu w dniu [...]r. L. S. stwierdził, że odwołuje się od decyzji Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...]r., nr [...]. Podniósł, że nie zgadza się z jego wyliczenia stażu pracy. Jednocześnie w aktach sprawy brak egzemplarza odwołania od decyzji z dnia [...]r. Z pisma Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w D. z dnia [...]r. przesyłającego Wojewodzie D. kserokopie akt sprawy w związku z postępowaniem odwoławczym wynika, że skarżący odwołał się zarówno od decyzji z dnia [...]r. o uznaniu za osobę bezrobotną oraz z dnia [...]r. orzekającej o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku, a zatem toczyły się dwa postępowania administracyjne. Mimo, że z dokumentacji sprawy wynika, że skarżący odwołał się od decyzji z dnia [...]r. i tej decyzji powinno dotyczyć postępowanie odwoławcze, to do akt dołączono decyzję drugoinstancyjną Wojewody D. rozpatrującą odwołanie od decyzji z dnia [...] r. wraz z uzasadnieniem nawiązującym do argumentów zawartych w odwołaniu od tej decyzji. W związku z powyższym Sąd nie jest w stanie ustalić, czy rzeczywistym przedmiotem postępowania odwoławczego była decyzja I instancji w sprawie uznania skarżącego za osobę bezrobotną (jak wynika z dołączonego do akt odwołania), a tylko do akt pomyłkowo włączono decyzję w innej sprawie (utraty statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku), czy też organ pomyłkowo włączył do akt odwołanie dotyczące innego przedmiotu. Kwestia ta powinna być przez organ dokładnie wyjaśniona i ustalona. Powyższe oznacza, że organ nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej załatwienia, a powyższe uniemożliwia skontrolowanie przez Sąd prawidłowości decyzji. W tej sytuacji, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 "c" i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI