IV SA/Wr 803/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2006-07-13
NSAAdministracyjneŚredniawsa
odprawa emerytalnaPaństwowa Straż Pożarnasłużbawysługa latciągłość zatrudnieniaprawo pracyubezpieczenia społecznestrażak

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę strażaka na decyzję o przyznaniu niższej odprawy emerytalnej, uznając przerwę w służbie za zasadną.

Skarżący, R.Ś., strażak zwolniony ze służby, domagał się przyznania odprawy emerytalnej w wyższej wysokości, argumentując ciągłość zatrudnienia pomimo przerwy między służbą w "A" S.A. a PSP. Organy administracji oraz WSA uznały, że przerwa w służbie trwająca [...] dni uniemożliwia zaliczenie poprzedniego okresu zatrudnienia do wysługi lat przy obliczaniu odprawy, co skutkowało oddaleniem skargi.

Sprawa dotyczyła skargi R.Ś. na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, która utrzymała w mocy decyzję przyznającą odprawę emerytalną w niższej wysokości. Podstawą sporu była interpretacja przepisów dotyczących odprawy emerytalnej dla strażaków, w szczególności wymogu "nieprzerwanej służby" określonego w art. 99 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Skarżący podnosił, że pomimo formalnej przerwy w zatrudnieniu między służbą w "A" S.A. a Komendą Powiatową PSP, jego służba powinna być uznana za ciągłą, powołując się na deklarację wstąpienia do PSP i gotowość do podjęcia służby. Organy administracji oraz Sąd uznały jednak, że przerwa w służbie trwająca [...] dni (od [...]r. do [...]r.) jest faktem, który wyklucza zaliczenie okresu służby przed przerwą do wysługi lat przy obliczaniu odprawy. Sąd podkreślił, że załatwianie formalności czy gotowość do pracy nie są równoznaczne z nieprzerwaną służbą. Argumenty skarżącego dotyczące art. 129 ustawy o PSP oraz art. 99 ust. 2 i 3 ustawy zostały uznane za niezasadne w kontekście zaistniałej sytuacji. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę, uznając zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, przerwa w służbie, nawet krótka, powoduje, że okres służby przed przerwą nie jest wliczany do okresu, od którego uzależniona jest wysokość odprawy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepis art. 99 ust. 1 ustawy o PSP wymaga nieprzerwanej służby do obliczenia odprawy. Przerwa trwająca [...] dni między zwolnieniem z "A" S.A. a podjęciem służby w PSP uniemożliwia zaliczenie poprzedniego okresu zatrudnienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (11)

Główne

u.p.s.p. art. 99 § 1

Ustawa o Państwowej Straży Pożarnej

Wysokość odprawy dla strażaka mianowanego na stałe równa się wysokości trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej służby.

Pomocnicze

u.p.s.p. art. 99 § 2

Ustawa o Państwowej Straży Pożarnej

Nie ma zastosowania w sprawie, dotyczy okresów służby wojskowej.

u.p.s.p. art. 99 § 3

Ustawa o Państwowej Straży Pożarnej

Nie ma zastosowania w sprawie, dotyczy osób podejmujących zatrudnienie po zwolnieniu w innych służbach.

u.p.s.p. art. 129 § 1

Ustawa o Państwowej Straży Pożarnej

Dotyczy przejścia dotychczasowych funkcjonariuszy pożarnictwa do PSP, jeśli wyrazili zgodę w ciągu miesiąca od wejścia w życie ustawy (1 stycznia 1992r.).

u.p.s.p. art. 129 § 2

Ustawa o Państwowej Straży Pożarnej

Zapewnia ciągłość służby dla funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1.

u.p.s.p. art. 129 § 6

Ustawa o Państwowej Straży Pożarnej

Strażacy niemianowani do dnia 30 czerwca 1999r. tracą status strażaka.

p.p.s.a. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.

p.p.s.a. art. 3 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Kontrola obejmuje skargi na decyzje administracyjne.

p.p.s.a. art. 138 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Organ odwoławczy może utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd oddala skargę, jeśli brak podstaw do jej uwzględnienia.

k.p.a. art. 138 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przerwa w służbie trwająca [...] dni uniemożliwia zaliczenie poprzedniego okresu zatrudnienia do wysługi lat przy obliczaniu odprawy emerytalnej. Załatwianie formalności związanych z kolejną służbą czy gotowość do pracy nie stanowią okoliczności powodujących nieprzerwaną służbę.

Odrzucone argumenty

Skarżący argumentował ciągłość zatrudnienia pomimo przerwy, powołując się na deklarację wstąpienia do PSP i gotowość do podjęcia służby. Skarżący powoływał się na art. 129 ust. 1 i 2 ustawy o PSP oraz art. 99 ust. 2 i 3 ustawy, twierdząc, że zapewniają one ciągłość zatrudnienia.

Godne uwagi sformułowania

każde zwolnienie ze służby, nawet jeżeli następnego dnia osoba zwolniona podejmuje służbę w innej jednostce, powoduje przerwę w służbie i okres przed przerwą nie jest wliczany do okresu, od którego uzależniona jest wysokość odprawy. Załatwianie formalności związanych z kolejną służbą po rozwiązaniu stosunku służbowego w poprzedniej czy też gotowość do pracy w dniach poprzedzających kolejne zatrudnienie nie stanowi okoliczności powodujących nieprzerwaną służbę, o której mowa w zdaniu drugim art. 99 ust. 1 ustawy.

Skład orzekający

Henryk Ożóg

przewodniczący sprawozdawca

Lidia Serwiniowska

członek

Małgorzata Masternak-Kubiak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"nieprzerwanej służby\" w kontekście odpraw emerytalnych dla funkcjonariuszy służb mundurowych oraz znaczenie formalnej przerwy w zatrudnieniu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów ustawy o Państwowej Straży Pożarnej i stanu prawnego z okresu orzekania. Może mieć zastosowanie analogiczne do innych służb, gdzie wymagana jest ciągłość służby.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem pracy i prawem administracyjnym, szczególnie w kontekście służb mundurowych, ze względu na precyzyjną interpretację pojęcia "nieprzerwanej służby".

Przerwa w służbie strażaka: czy 3 dni bez pracy oznaczają utratę części odprawy emerytalnej?

Sektor

służby mundurowe

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Wr 803/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-07-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Henryk Ożóg /przewodniczący sprawozdawca/
Lidia Serwiniowska
Małgorzata Masternak-Kubiak
Symbol z opisem
6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne
Straż pożarna
Skarżony organ
Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 147 poz 1230
art. 39 ust. 1
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej - t. jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Henryk Ożóg (spr.) Sędziowie Sędzia WSA – Małgorzata Masternak-Kubiak Sędzia WSA – Lidia Serwiniowska Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 lipca 2006 r. sprawy ze skargi R. Ś. na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania i wypłaty odprawy emerytalnej dla strażaka zwolnionego ze służby oddala skargę.
Uzasadnienie
Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Ś. działając na podstawie art. 98 ust. 1 pkt 1 oraz art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U z 2002r., Nr 147, poz. 1230 ze zm); dalej ustawy, decyzją z dnia [...]r. Nr [...] przyznał i wypłacił R. Ś. zwolnionemu ze służby z dniem [...]r. odprawę w wysokości 320 % uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy wysokość odprawy dla strażaka mianowanego na stałe równa się wysokości trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad [...] lat nieprzerwanej służby. Ogniomistrz R. Ś. na dzień zwolnienia ze służby posiadał [...] lata i [...] dni wysługi. Jednakże z posiadanych dokumentów osobowych wynika, że nastąpiła przerwa [...] dni w zatrudnieniu pomiędzy zwolnieniem z "A" w B., a zatrudnieniem w KP PSP w Ś. i w związku z tym R. Ś. nie spełnia wymagań określonych w art. 99 ust. 1 ustawy.
W odwołaniu od tej decyzji R. Ś. podniósł, że nie zgadza się z wysokością odprawy emerytalnej, gdyż jego zdaniem przysługuje mu odprawa w wysokości 600 % uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym. Nietrafnie przyjęto, iż w jego zatrudnieniu nastąpiła przerwa w wymiarze [...] dni, ponieważ zgodnie z art. 129 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 129 ust. 7 pkt 1 ustawy deklaracja o wstąpieniu w struktury PSP podpisana w 1992r. gwarantuje mu ciągłość zatrudnienia w PSP, gdyż został mianowany na stanowisko w służbie stałej dnia [...]r. Zgodnie z art. 99 ust. 2 i ust. 3 ustawy podjęcie przez niego służby w ciągu roku od zwolnienia go z A w B. gwarantuje mu uznanie poprzedniego okresu służby. Wszystkie niezbędne formalności związane z jego zatrudnieniem w PSP w Ś. dopełnił w piątek tj. [...]r. Do służby w JGR w Ś. gotowy był już od soboty - [...]r., ale ze względu na zmianowy system służby w straży pożarnej tj. "[...]" godzin i wyznaczoną mu przez Komendanta służbę na 3 zmianie, do pracy zobligowany był stawić się w poniedziałek [...]r.
Po rozpoznaniu odwołania R. Ś. D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W. decyzją z dnia [...]r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 kpa w związku z art. 11a ust. 2 pkt 1 ustawy– utrzymał w mocy zaskarżona decyzję.
W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono na podstawie akt osobowych, że R. Ś. w dniu zwolnienia ze służby posiadał [...] lata i [...] dni wysługi w służbie. R. Ś. był zatrudniony w A S.A. w B. w okresie od [...]r. do [...]r., zaś w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Ś. był zatrudniony w okresie od [...]r. do [...]r. Z powyższego wynika, że występuje przerwa w liczbie [...] dni (tj. od [...]r. do [...]r.) pomiędzy zwolnieniem z A z dniem [...]r., a mianowaniem na stanowisko stażysty w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Ś. z dniem [...]r., gdzie podjął służbę w jednostce organizacyjnej ochrony przeciwpożarowej.
Ustawodawca w art. 99 ust. 1 ustawy uzależnia wysokość odprawy od ciągłości służby ustalając, że odprawa ulega zwiększeniu "za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej służby". Każde zwolnienie ze służby, nawet jeżeli następnego dnia zwolniona osoba podejmuje służbę w innej jednostce, powoduje przerwę w służbie i okres przed przerwą nie jest wliczany do okresu, od którego uzależniona jest wysokość odprawy. Dlatego też przerwa w liczbie [...] dni uniemożliwia zaliczenie spornego okresu zatrudnienia w A S.A. w B., tym bardziej, że jednostką zwalniającą nie była już jednostka ochrony przeciwpożarowej. Art. 99 ust. 2 ustawy, na który powołuje się R. Ś. nie może mieć w tej sprawie zastosowania z uwagi na treść art. 129 ustawy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. Ś. wniósł o uchylenie decyzji z powodów wskazanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o jej odrzucenie, gdyż dotyczy ona decyzji organu I instancji tj. decyzji Komendanta Powiatowego z dnia [...]r. Wskazano, że w skardze – nazwanej odwołaniem - brak jest jakiejkolwiek wzmianki, że skarżący wniósł dnia [...]r. od powyższej decyzji Komendanta Powiatowego odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego, który utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W decyzji Komendanta Wojewódzkiego, doręczonej skarżącemu w dniu [...]r. stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga przysługuje od orzeczenia organu II instancji, wobec tego skarga wniesiona przez skarżącego od decyzji organu I instancji powinna ulec odrzuceniu. Kolejną podstawa do odrzucenia skargi jest brak podpisu skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), dalej: p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m. in. skargi na decyzje administracyjne ( art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli sądowej jest w niniejszej sprawie decyzja D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie przyznania i wypłaty emerytalnej dla zwolnionego ze służby strażaka R. Ś.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 99 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym wysokość odprawy dla strażaka mianowanego na stałe równa się wysokości trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnym na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej służby, aż do wysokości sześciomiesięcznego uposażenia wraz z dodatkami o charakterze stałym. Okres służby przekraczający sześć miesięcy liczy się jako pełny rok.
Przytoczony przepis art. 99 ust. 1 ustawy (zdanie drugie tego przepisu) uzależnia przyznanie strażakowi zwalnianemu ze służby prawa do odprawy zwiększonej o 20% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej służby, od wykazania ciągłości tej służby, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot "nieprzerwanej służby".
Słuszne jest stanowisko organu odwoławczego, że każde zwolnienie ze służby, nawet jeżeli następnego dnia osoba zwolniona podejmuje służbę w innej jednostce, powoduje przerwę w służbie i okres przed przerwą nie jest wliczany do okresu, od którego uzależniona jest wysokość odprawy.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż w służbie skarżącego wystąpiła przerwa w ilości [...] dni (tj. od [...]r. do [...]r.), gdyż skarżący został zwolniony z Zakładowej Zawodowej Straży Pożarnej "A" S. A. w B. z dniem [...]r., zaś kolejne zatrudnienie w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Ś. nastąpiło dopiero w dniu [...]r.
Przyjąć zatem należy, iż okresem nieprzerwanej służby skarżącego, który został uwzględniony przy ustaleniu wysokości odprawy jest okres od [...]r. do [...]r.
Argumenty skarżącego, iż wszystkie formalności związane ze służbą w Ś. dopełnił w piątek [...]r., a w sobotę tj. [...]r. był gotowy do pracy, lecz podjął ją dopiero w poniedziałek tj. [...]r. ze względu na zmianowy system pracy, pozostają bez wpływu na ustalenie, że w okresie od [...] do [...]r. wystąpiła przerwa w służbie skarżącego. Załatwianie formalności związanych z kolejną służbą po rozwiązaniu stosunku służbowego w poprzedniej czy też gotowość do pracy w dniach poprzedzających kolejne zatrudnienie nie stanowi okoliczności powodujących nieprzerwaną służbę, o której mowa w zdaniu drugim art. 99 ust. 1 ustawy.
Nie można uwzględnić twierdzenia skarżącego, iż podpisana przez niego w dniu [...]r. deklaracja o wstąpieniu w struktury PSP (k-[...] akt adm.), o której mowa w art. 129 ust. 1 ustawy i mianowanie na stanowisko w służbie stałej przed dniem 30 czerwca 1999r. powoduje, iż nie zachodzi przerwa w jego służbie w okresie od [...] do [...]r. Przepis art. 129 ust. 1 ustawy stanowi, że dotychczasowi funkcjonariusze pożarnictwa stają się strażakami Państwowej Straży Pożarnej, jeżeli w ciągu 1 miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (1 stycznia 1992r.) wyrażą na to pisemną zgodę. Przepis art. 129 ust. 2 ustawy zapewnia ciągłość służby strażakom, o których mowa w ust. 1. Przytoczony przepis art. 129 ust. 1 i 2 ustawy zapewnia zatem, ciągłość służby, związaną z przejściem dotychczasowych funkcjonariuszy pożarnictwa w struktury Państwowej Straży Pożarnej. Po podpisaniu tej deklaracji dotychczasowy funkcjonariusz pożarnictwa powinien otrzymać do dnia 30 czerwca 1999r. akt mianowania na stanowisko służbowe w PSP, zaś strażacy niemianowani do dnia 30 czerwca 1999r. tracą status strażaka (art. 129 ust. 6 ustawy).
Nie zasługuje również na uwzględnienie argument skarżącego, iż podjęcie przez niego służby w ciągu roku od zwolnienia go w "A" w B. zapewnia mu na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy ciągłość zatrudnienia. Przepis art. 99 ust. 2 ustawy nie znajduje bowiem zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ na podstawie tego przepisu uwzględnia się przy ustalaniu wysokości odprawy okresy nieprzerwanej służby wojskowej żołnierzy zwalnianych z zawodowej służby wojskowej, jeżeli w ciągu roku po zwolnieniu z tej służby, zostali przyjęci do służby w PSP, zaś ust. 3 tego przepisu stosuje się odpowiednio do osób podejmujących zatrudnienie po zwolnieniu w innych służbach, w których przysługują świadczenia tego rodzaju.
Odnośnie zaś zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku o jej odrzucenie, wskazać trzeba, iż jest on nieuzasadniony, gdyż skarga ta dotyczy w istocie decyzji wydanej przez organ II instancji, ponadto została wniesiona we właściwym trybie i terminie, po doręczeniu skarżącemu decyzji organu II instancji. Zaś brak formalny skargi, czyli brak podpisu skarżącego został skutecznie uzupełniony. Powyższe zobowiązywało Sąd do merytorycznego rozpoznania skargi.
Z tych względów zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa.
Skargę zatem, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., należało oddalić.