IV SA/Wr 78/06

IV SA/Wr 78/06 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-07-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alojzy Wyszkowski
Lidia Serwiniowska /przewodniczący/
Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne
Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ
Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
*Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 133 poz 1422
par. 66 ust. 2, par. 35 ust. 5, par. 43 ust. 4, par. 46 ust. 3, par. 21 pkt 1, par. 5, par. 77 pkt 5, par. 34 pkt 5, par. 62 pkt 1, par. 51 pkt 7
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/, Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Małgorzata Rutkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 lipca 2006r. sprawy ze skargi A. K. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej uchyla decyzję I i II instancji.
Uzasadnienie
Orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie badania kontrolnego rencisty /inwalidy/ wojskowego ppłka rez. A. K. rozpoznano:
1. § 66 pkt 2 Zaburzenia nerwicowo-lękowe, znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne, rokujące istotną poprawę.
2. § 35 pkt 5 Astma oskrzelowa ze sporadycznymi zaostrzeniami o niewielkim nasileniu.
3. § 43 pkt 4 Choroba wrzodowa dwunastnicy w okresie remisji.
4. § 46 pkt 3 Przepuklina rozworu przełykowego z refluksem przełykowym, nie upośledzająca sprawności ustroju.
5. § 21 pkt 1 Obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich.
6. § 5 Przebyty uraz głowy ([...] r.) bez trwałych następstw.
7. bez § bez pkt Napięciowe bóle głowy.
8. § 77 pkt 5 Przebyty uraz skrętny lewego stawu kolanowego z naderwaniem więzadła piszczelowego pobocznego bez upośledzenia sprawności ruchowej.
9. § 34 pkt 5 Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego z kręgozmykiem rzekomym L5 i wadą § 34 pkt 1 rozwojową pod postacią niespojenia kręgu S1, nieznacznie upośledzające sprawność ustroju.
10. § 62 pkt 1 Neuralgia międzyżebrowa nieznacznie upośledzająca sprawność ustroju.
11. § 51 pkt 7 Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego.
Opierając się na rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach /Dz.U. nr 133, poz. 1422/ orzeczono: grupa II - zdolny do zawodowej służby wojskowej. Kategoria "Z" /pkt [...] orzeczenia/.
Orzeczono także o związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową /pkt [...] orzeczenia/, odmawiając zaliczenia badanego do grupy inwalidzkiej w rozumieniu ustawy z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin.
W odwołaniu od tego orzeczenia A. K. zakwestionował rozstrzygnięcie m.in. w części dotyczącej zdolności do zawodowej służby wojskowej.
Orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] , m.in. działając na podstawie art. 127 § 1 i art. 138 kpa w związku z § 4 pkt 1, § 27 ust. 4 § 31 i § 32 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.05.2004r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, powołanego wyżej, utrzymano w mocy zaskarżone orzeczenie.
W skardze do sądu administracyjnego A. K. wniósł o jego uchylenie i przywrócenie mu statusu inwalidy wojskowego.
W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Ze względu na unormowanie określające zakres właściwości sądów administracyjnych przedmiotem kontroli mogła być tylko decyzja w części orzekającej o zdolności skarżącego do zawodowej służbowej /pkt [...] /. Skarga w części dotyczącej związku poszczególnych chorób i ułomności ze służbą wojskową oraz jego statusu inwalidzkiego została wyłączona z akt sprawy i przekazana do odrębnego postępowania.
Rozpatrując skargę w części dotyczącej orzeczenia o zdolności do zawodowej służby wojskowej, Sąd dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Otóż, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. nr 179, poz. 1750 ze zm./, zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest decyzją /art. 5 ust. 1/. W przepisie art. 5 ust. 6, pkt 1 i 2 ustala się następujące kategorie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej: kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego; kategoria N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego.
Większość ze schorzeń rozpoznanych u skarżącego, ocenianych indywidualnie, kwalifikuje do kategorii Z. Jednakże, spośród wielu schorzeń, komisja lekarska stwierdziła u niego m.in. przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego /§ 51 pkt 7 załącznika do rozporządzenia/ oraz zaburzenia nerwicowo - lękowe, znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne, rokujące istotną poprawę /§ 66 pkt 2 załącznika do rozporządzenia/. W grupie II, kolumny 5 wykazu załącznika nr 2 do rozporządzenia obejmującej żołnierzy zawodowych z pierwszym z wymienionych schorzeń łączy się kwalifikacja zdolności do służby wojskowej oznaczona symbolem: Z/N, z drugim natomiast, symbolem N/Z. Powyższe oznacza, że w zależności od konkretnego przypadku i indywidualnej sytuacji schorzenia wskazane w § 51 pkt 7 i § 66 pkt 2 załącznika mogą przesądzać o zdolności lub niezdolności podmiotu do zawodowej służby wojskowej, przy czym w wypadku rozpoznanego u skarżącego zaburzenia nierwicowo-lękowego, znacznie upośledzającego zdolności adaptacyjne, rokującego istotną poprawę, akcent położono na niezdolność do służby, za czym przemawia kolejność w kategoryzacji - N/Z. Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. uzasadnienie decyzji stanowi integralną część decyzji. Z uzasadnienia wynikać ma ocena faktów, prawa i subsumpcji oraz celów i skutków rozstrzygnięcia. Zatem ocenie Sądu nie może podlegać sama osnowa decyzji, ale decyzja jako całość, a więc łącznie z uzasadnieniem. Wymienienie przez organ w uzasadnieniu decyzji tylko numeracji przepisów prawnych przyjętych za podstawę prawną, wraz z przypisanymi im schorzeniami nie odzwierciedla racji decyzyjnej, nie wyjaśnia toku rozumowania prowadzącego do zastosowania konkretnego wariantu wynikającego z przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. W konkretnej sytuacji, decyzja w żadnym stopniu nie wyjaśnia dlaczego w wypadku § 51 pkt 7 i 66 pkt 2 załącznika do rozporządzenia spośród możliwych wariantów zdolności do służby wojskowej / "Z" lub "N"/ wybrano jeden z nich / "Z"/. Komisja powinna dokładnie uzasadnić podstawę rozstrzygnięcia, podać fakty, które uznano za udowodnione, a następnie ocenić je pod kątem konkretnej jednostki chorobowej. W przeciwnym razie, orzeczenie przybiera charakter niesprawdzalnej wyroczni.
Wskazane uchybienia naruszają nie tylko art. 107 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego /k.p.a./ stanowiący o formalnej prawidłowości decyzji, ale i art. 7 i 77 § 1 k.p.a. nakazującym dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, dokonania wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całokształtu materiału dowodowego.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.
Ze względu na charakter decyzji, nie posiadającej samoistnego przymiotu wykonalności, Sąd nie orzekał w przedmiocie jej wykonania.