IV SA/Wr 764/06

IV SA/Wr 764/06 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-12-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Małgorzata Masternak-Kubiak /sprawozdawca/
Tadeusz Kuczyński
Wanda Wiatkowska-Ilków /przewodniczący/
Symbol z opisem
6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne
Inspekcja pracy
Skarżony organ
Inspektor Pracy
Treść wyniku
*Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 169 poz 1650
par. 18
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i  higieny pracy - tekst jednolity
Tezy
I. Egzegeza treści postanowień par. 18 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bhp powinna uwzględniać zarówno jego wewnęrzną systematykę, jak i ustalone w drodze definicji legalnejj znaczenia określenia "pomieszczenia stałej pracy".
II. Kompetencje organów PIP i organów nadzoru budowlanego są wyraźnie rozgraniczone. [...] organy PIP nie są uprawnione do wydania decyzji na podstawie art. 9 pkt 1ustawy o PIP w celu wyegzekwowania przestrzegania warunków technicznych budynku.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) Protokolant Katarzyna Leśniowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego w L. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zapewnienia pracownikom odpowiednich warunków pracy uchyla decyzję I i II instancji.
Uzasadnienie
Okręgowy Inspektor Pracy we W., decyzją z dnia [...]r. nr [...], podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn., Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku z art. 9, 10 i art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1362 z późn. zm.), art. 214 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.), § 135 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62 z późn. zm.), postanowił zmienić decyzję nr [...] zawartą w nakazie z dnia [...] r. nr rej. [...]w części dotyczącej rozstrzygnięcia, podstawy prawnej decyzji oraz terminu wykonania w sposób następujący: Zapewnić pracownikom na stanowiskach stałej pracy, znajdujących się w pomieszczeniach piwnicznych [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] budynku szkoły, odpowiednie warunki pracy poprzez urządzenie stanowisk pracy w pomieszczeniach znajdujących się powyżej otaczającego terenu. Termin wykonania decyzji został ustalony na dzień [...]r.
W dniach [...] i [...]r. inspektor pracy przeprowadził kontrolę w [...] Liceum Ogólnokształcącym w L., ul. N. [...]. W wyniku dokonanych ustaleń, inspektor pracy wydał decyzje dotyczące;
1. Przeprowadzenia pomiarów parametrów oświetlenia elektrycznego z uwzględnieniem stanowisk wyposażonych w monitory ekranowe celem potwierdzenia spełnienia wymogów określonych w Polskich Normach w przedmiotowym zakresie;
2. Dokonania oceny warunków pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe;
3. Opracowania wykazu substancji chemicznych lub preparatów niebezpiecznych występujących w szkole oraz uzyskania karty ich charakterystyk;
4. Zapewnienia pracownikom wykonującym prace na stanowiskach pracy znajdujących się w Pomieszczeniach piwnicznych [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]budynku szkoły, odpowiednie warunki pracy poprzez urządzenie stanowisk pracy w pomieszczeniach nie znajdujących się poniżej otaczającego terenu oraz o zgodnej z przepisami wysokości.
Strona, w piśmie z dnia [...]r., wniosła odwołanie od decyzji zawartych w nakazie z dnia [...]r., zarzucając między innymi nie wskazanie przez inspektora pracy pełnej podstawy prawnej do wydania nakazu i poszczególnych decyzji oraz w pouczeniu do wniesienia odwołania. Odwołujący się zakwestionował zasadność wydania decyzji nr [...] nakazu, wskazując na wady decyzji polegające na powołaniu przez inspektora pracy niekompletnej podstawy prawnej, braku pełnego rozstrzygnięcia oraz podanie nieprawidłowej numeracji pomieszczeń objętych tą decyzją.
W celu wyjaśnienia istotnych wątpliwości, Okręgowy Inspektor Pracy pismem z dnia [...]r. Nr rej. [...] zlecił nadinspektorowi pracy przeprowadzenie dodatkowej kontroli i uzupełnienie stanu faktycznego w sprawach rozstrzygniętych w decyzjach inspektora pracy oraz podniesionych przez stronę w odwołaniu.
Z ustaleń dokonanych przez nadinspektora pracy, zawartych w protokole kontroli nr [...]wynika, że istotnie, jak słusznie podniosła strona, jedno ze stanowisk stałej pracy, znajduje się w pomieszczeniu piwnicznym oznaczonym numerem "[...]", a nie "[...]" - jak wykazał inspektor pracy w protokole kontroli i decyzji nr [...] ww. nakazu. Nadinspektor pracy ustalił także (na podstawie oświadczenia pracodawcy), że po likwidacji Szkoły Podstawowej, tj. od 1987 r. budynek szkoły jest użytkowany przez [...] Liceum Ogólnokształcące w L., i że pracodawca nie dysponuje wymaganym dokumentem, potwierdzającym zgodę na użytkowanie pomieszczeń szkoły do celów dydaktycznych, znajdujących się poniżej poziomu terenu w myśl przepisów techniczno-budowlanych. Inspektor pracy ustalił także, że w dniu [...]r. pracodawca wystąpił z wnioskiem do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o wyrażenie zgody na odstępstwo od wymagań przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy w sprawie lokalizacji sal lekcyjnych [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...], znajdujących się w pomieszczeniach piwnicznych oraz wysokości tych sal. Ponadto na ręce nadispektora pracy złożone zostało przez pracodawcę pismo z dnia [...]r. stanowiące uzupełnienie do wniesionego odwołania. W piśmie tym strona w sposób nie budzący wątpliwości wyjaśniła, iż odwołanie dotyczy tylko spornej decyzji nr [...] zawartej w przedmiotowym nakazie i że inne zastrzeżenia podniesione w odwołaniu zostały w sposób wystarczający wyjaśnione przez nadinspektora pracy podczas kontroli.
W oparciu o zebrany uzupełniający materiał dowodowy oraz mając na względzie wymagania zarówno wcześniej jak i obecnie obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych jednoznacznie stanowiących, że poziom podłogi pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi nie może znajdować się poniżej powierzchni przyległego terenu - § 89 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 11 czerwca 1966 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego ( Dz. U. Nr 26, poz 157 z późn. zm.), że poziom podłogi pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi powinien znajdować się co najmniej 0,3 m nad powierzchnią przyległego terenu - § 135 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. (Dz. U. nr 17, poz. 62 z późn. zm.), a także obecnie obowiązujący przepis, stanowiący, że w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, między innymi w budynku oświaty, poziom podłogi powinien znajdować się co najmniej 0,3 m powyżej terenu urządzonego przy budynku - § 73 ust 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) oraz fakt, że pracodawca wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o wyrażenie zgody na odstępstwo od wymagań przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, Okręgowy Inspektor Pracy zmienił rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i podstawę prawną spornej decyzji. Okręgowy Inspektor Pracy zmienił również termin wykonania decyzji [...], zawartej w nakazie z dnia [...]r. na dzień [...]r., umożliwiając stronie zorganizowanie pomieszczeń stałej pracy, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
W skardze na powyższą decyzję Dyrektor [...] Liceum Ogólnokształcącego w L. wniósł o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił, iż jej uprawomocnienie się rodziłoby konsekwencje w postaci ograniczenia naboru uczniów i redukcji zatrudnienia nauczycieli. W ocenie skarżącego dyspozycja zawarta w przepisie § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy stanowiąca, iż pomieszczenia stałej pracy nie powinny być lokalizowane poniżej poziomu otaczającego terenu, z wyjątkiem pomieszczeń, o których jest mowa w ust. 2, ma charakter fakultatywny a nie obligatoryjny. Przepis bowiem dopuszcza istnienie odstępstw od tej zasady w ust. 3, którego istnienie zignorował Okręgowy Inspektor Pracy. W myśl postanowień ust. 3 § 18 rozporządzenia "na warunkach określonych w ust. 2 i w przypadku zapewnienia oświetlenia dziennego, pomieszczenia stałej pracy mogą znajdować się w suterynach lub piwnicach". Oznacza to, że w przypadku zapewnienia oświetlenia dziennego, pomieszczenia stałej pracy mogą się znajdować w suterynach lub piwnicach. Przepis ten, zdaniem skarżącego, należy stosować rozłącznie od dyspozycji zawartej w ust. 2. Powyższy warunek, czyli zapewnienie oświetlenia dziennego, jest spełniony w przypadku budynku [...] Liceum Ogólnokształcącego w L.. Pomieszczenia piwniczne przeznaczone na sale dydaktyczne są wyposażone w okna. Dodatkowo należy wskazać, że pomieszczenia w piwnicy od początku istnienia budynku, były użytkowane z przeznaczeniem na sale lekcyjne i od ponad dwudziestu lat nigdy nie kwestionowano sposobu ich użytkowania.
Skarżący zarzuca selektywne przytaczanie w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji, anachronicznych, nieaktualnych przepisów w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki.
W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z postanowieniami art. 184 Konstytucji RP z 1997 r. i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem.
Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające postawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dokonując kontroli legalności przedmiotowej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż narusza ona prawo w stopniu nakazującym jej eliminację z obrotu prawnego.
W przedmiotowej sprawie podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowią przepisy art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (tekst jedn., Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1362 z późn. zm.), art. 214 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jedn. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.) oraz § 135 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62 z późn. zm.)
W myśl postanowień art. 214 § 2 kodeksu pracy: "Pracodawca jest obowiązany utrzymywać obiekty budowlane i znajdujące się w nich pomieszczenia pracy, a także tereny i urządzenia z nimi związane w stanie zapewniającym bezpieczne i higieniczne warunki pracy". Szczegółowe unormowania kwestii zapewnienia odpowiednich pomieszczeń pracy zawarte są w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.).
W zaskarżonej decyzji, Inspektor Pracy nakazał zapewnić pracownikom na stanowiskach stałej pracy, znajdujących się w pomieszczeniach piwnicznych [...],[...],[...], [...],[...],[...],[...] budynku szkoły, odpowiednie warunki pracy poprzez urządzenie stanowisk pracy w pomieszczeniach znajdujących się powyżej otaczającego terenu. W podstawie prawnej powołał postanowienia § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, stanowiące, iż: "Pomieszczenia stałej pracy nie powinny być lokalizowane poniżej poziomu otaczającego terenu, z wyjątkiem pomieszczeń, o których mowa w ust. 2, oraz jeżeli wymaga tego rodzaj produkcji (w chłodniach, rozlewniach win itp.)". Sąd podziela zarzut strony skarżącej, iż dyspozycja normy zawartej w tym przepisie ma charakter fakultatywny, gdyż dopuszcza istnienie wyjątków. W przepisie ust. 3 § 18 wysłowiona jest norma dopuszczająca istnienie odstępstwa od zasady nakazującej lokalizowanie pomieszczeń stałej pracy poniżej poziomu otaczającego terenu. Stanowi ona że: "Na warunkach określonych w ust. 2 i w przypadku zapewnienia oświetlenia dziennego, pomieszczenia stałej pracy mogą znajdować się w suterenach lub piwnicach". Z treści tego unormowania wynika, że w przypadku zapewnienia oświetlenia dziennego, pomieszczenia stałej pracy mogą się znajdować w suterynach lub piwnicach, pod warunkiem zachowania wymagań przepisów techniczno-budowlanych i po uzyskaniu zgody właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, wydanej w porozumieniu z okręgowym inspektorem pracy.
Z akt sprawy wynika, że w budynku, w którym znajduje się [...] Liceum Ogólnokształcące w L., pomieszczenia piwniczne przeznaczone na sale dydaktyczne są wyposażone w okna, a zatem jest zapewnione w tych pomieszczeniach oświetlenie dzienne. Skarżący zwracał się również, pismem z dnia [...]r., do właściwego wojewódzkiego inspektora sanitarnego w celu uzyskania wymaganej zgody na urządzenie pomieszczeń stałej pracy w piwnicy. W odpowiedzi, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. stwierdził, że w powyższej sprawie nie jest wymagane odstępstwo, gdyż budynek szkoły został wybudowany w latach siedemdziesiątych i przedmiotowe pomieszczenia były przeznaczone od początku na sale lekcyjne. Odpowiedź ta została także przekazana do wiadomości Okręgowemu Inspektorowi Pracy we W..
W przedmiotowej sprawie, inspektorzy pracy obu instancji dokonali nieprawidłowej wykładni i niewłaściwie zastosowali przepis § 18 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Zdaniem Sądu, egzegeza treści tego postanowienia powinna uwzględniać zarówno jego wewnętrzną systematykę, jak i ustalone, w drodze definicji, znacznie określenia "pomieszczenia stałej pracy". W myśl przepisu definicyjnego § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, pomieszczenie stałej pracy jest to pomieszczenie, "w którym łączny czas przebywania tego samego pracownika w ciągu doby przekracza 4 godziny". W decyzjach wydanych przez inspektorów pracy obu instancji w ogóle nie wskazano, które z pomieszczeń szkoły, zlokalizowanych poniżej poziomu otaczającego terenu (w piwnicy), jest pomieszczeniem stałej pracy, w świetle definicji legalnej aktu, czyli, w którym z tych pomieszczeń łączny czas przebywania tego samego pracownika w ciągu doby przekracza 4 godziny.
W postawie prawnej zaskarżonej decyzji organ wskazał także przepis § 135 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62 z późn. zm.). Powinnością sądu administracyjnego jest kontrola legalności decyzji administracyjnej, co wymaga posłużenia się jako wzorcem kontroli przepisami prawa obowiązującymi w dacie wydawania kontrolowanej decyzji. Sąd podziela zarzut skarżącego, iż niedopuszczalne jest powoływanie w podstawie prawnej rozstrzygnięcia, nieaktualnych przepisów. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji należało zatem powołać przepisy obowiązującego, w dacie jej wydania, rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późń. zm.).
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1362 z późn. zm.), Państwowa Inspekcja Pracy jest organem powołanym do nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie zawierają przepisów z zakresu prawa pracy, w szczególności przepisów dotyczących zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Zgodnie z przepisem § 1 tego rozporządzenia, ustala ono warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i związane z nimi urządzenia, ich usytuowanie na działce budowlanej oraz zagospodarowanie działek przeznaczonych pod zabudowę. Co prawda rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zawiera przepisy, które zastosowane do obiektów zawierających pomieszczenia pracy mają znaczenie dla zachowania bezpieczeństwa i higieny pracy, jednakże nie można ich uznać za przepisy z zakresu prawa pracy. Zasadniczym celem tych przepisów nie jest regulowanie praw i obowiązków pracowników i pracodawców. Regulują one warunki techniczne wszystkich obiektów budowlanych, bez względu na to, czy w obiekcie znajdować się będą pomieszczenia pracy. Przepisy te nie dają jednak organom Państwowej Inspekcji Pracy uprawnień do podejmowania władczych aktów w celu wymuszenia dostosowania pomieszczeń w wybudowanym obiekcie budowlanym do wymogów określonych w rozporządzeniu z 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Do podejmowania tego rodzaju czynności uprawnione są organy nadzoru budowlanego. Organy nadzoru budowlanego kontrolują bowiem w trakcie użytkowania obiektu budowlanego (art. 66 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 z późń. zm.), zachowanie warunków technicznych budynków i w zależności od wyników tej kontroli są uprawnione do podejmowania określonych władczych rozstrzygnięć. Kompetencje organów Państwowej Inspekcji Pracy i organów nadzoru budowlanego są zatem wyraźnie rozgraniczone (por. wyrok NSA z 10 czerwca 1999 r., II SA/Gd 1380/07, "Prawo pracy" nr 5 z 2000 r., s. 37).
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że organy Państwowej Inspekcji Pracy nie są w ogóle uprawnione do wydania decyzji na podstawie art. 9 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy w celu wyegzekwowania przestrzegania warunków technicznych określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za zasadną i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.
Skarżący domagał się zasądzenia kosztów w kwocie przynajmniej [...]zł. Uzasadnił to kosztem inwentaryzacji pomieszczeń usytuowanych w piwnicy szkoły.
Zgodnie z przepisem art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: "W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw". W przepisie tym ograniczono zwrot kosztów na rzecz skarżącego, któremu uwzględniono skargę, do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zakres kosztów niezbędnych określa szczegółowo przepis art. 205 ustawy, który wprowadza definicje zakresowe pojęcia "niezbędne koszty postępowania" w sytuacji, gdy strona występuje osobiście lub jest reprezentowana przez nieprofesjonalnego pełnomocnika oraz w wypadku, gdy w jej imieniu występuje pełnomocnik będący adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym (w sprawach obowiązków podatkowych) lub rzecznikiem patentowym (w sprawach własności przemysłowej). Zgodnie z § 1 art. 205, za niezbędne koszty postępowania prowadzonego przez stronę osobiście albo w jej imieniu przez pełnomocnika, nietrudniącego się zawodowo udzielaniem pomocy prawnej uznano poniesione koszty sądowe (tj. opłaty sądowe: wpis i opłaty kancelaryjne oraz zwrot wydatków), koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, przy czym dwie ostatnie pozycje nie mogą przekraczać łącznie wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego, wynikającego z odrębnych przepisów.
Niezbędność oraz celowość kosztów postępowania podlega ocenie sądu i jest uwarunkowana konkretnymi okolicznościami sprawy. Sąd rozważa, czy poniesione koszty związane były z czynnością celową z punktu widzenia dochodzenia przez skarżącego jego praw do uruchomienia kontroli legalności zaskarżonego aktu. W przedmiotowej sprawie, poniesione przez skarżącego koszty inwentaryzacji w kwocie [...]zł. nie są, zdaniem Sądu, celowe w dochodzeniu jego praw przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.