IV SA/Wr 761/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi S.T. na decyzję Wojewody D. utrzymującą w mocy odmowę zameldowania na pobyt stały w lokalu przy pl. U. we Wrocławiu. Postępowanie wszczęto na wniosek skarżącego, który oświadczył, że przebywa w mieszkaniu od 1986 r. Jednak najemczyni mieszkania, teściowa skarżącego, nie wyraziła zgody na jego zameldowanie i wezwała go do opuszczenia lokalu. W toku postępowania zebrano dowody, w tym zeznania żony skarżącego (B.W.-T.) i syna (H.W.), którzy potwierdzili, że skarżący wyprowadził się z mieszkania. Kontrola policji oraz notatka służbowa zarządu zasobu komunalnego również wykazały brak jego obecności w lokalu. Sam skarżący przyznał, że opuścił mieszkanie 30 marca 2011 r. z obawy przed interwencją policji i od tego czasu mieszka na sublokatorce, choć chciałby wrócić do mieszkania teściowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo ustaliły brak faktycznego zamieszkiwania skarżącego w spornej nieruchomości. Sąd podkreślił, że obowiązek meldunkowy ma na celu rejestrację danych o miejscu pobytu i wymaga faktycznego zamieszkiwania w danym lokalu w momencie zgłoszenia, a nie przyszłego zamiaru. Sąd odrzucił również argumenty dotyczące umowy użyczenia i trwania małżeństwa, wskazując, że ewidencja ludności odzwierciedla stan faktyczny i nie wiąże się z prawami do lokalu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie, że obowiązek meldunkowy wymaga faktycznego zamieszkiwania, a nie tylko zamiaru lub prawa do lokalu. Wyjaśnienie charakteru czynności meldunkowej jako rejestracji stanu faktycznego.
Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy zameldowania w kontekście braku faktycznego zamieszkiwania, a nie ogólnych zasad prawa cywilnego dotyczących lokali.
Zagadnienia prawne (2)
Czy można dokonać zameldowania na pobyt stały w sytuacji, gdy osoba faktycznie nie zamieszkuje w danym lokalu, mimo posiadania tytułu prawnego do jego używania lub zamiaru powrotu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zameldowanie na pobyt stały jest czynnością materialno-techniczną, która ma na celu rejestrację danych o faktycznym miejscu pobytu osoby. Wymaga ono rzeczywistego zamieszkiwania w lokalu w dacie zgłoszenia i nie może zastępować środków prawnych do ustalenia prawa do lokalu ani być oparte na przyszłym zamiarze zamieszkania.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że obowiązek meldunkowy wynika z ustawy i ma na celu odzwierciedlenie stanu faktycznego. Kluczowe jest faktyczne zamieszkiwanie w lokalu w momencie zgłoszenia, a nie przeszły pobyt czy przyszły zamiar. Dowody zebrane w sprawie jednoznacznie wskazały, że skarżący opuścił lokal i nie zamieszkiwał w nim w dacie wydawania decyzji.
Czy trwanie małżeństwa lub umowa użyczenia mogą stanowić podstawę do zameldowania na pobyt stały, jeśli osoba faktycznie nie zamieszkuje w lokalu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, trwanie małżeństwa (art. 281 k.r.o.) czy umowa użyczenia nie są wystarczające do zameldowania, jeśli osoba nie spełnia podstawowego warunku, jakim jest faktyczne zamieszkiwanie w lokalu w dacie zgłoszenia. Ewidencja ludności służy odzwierciedleniu stanu faktycznego, a nie ustalaniu praw do lokalu.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że prawo do korzystania z mieszkania małżonka (art. 281 k.r.o.) jest prawem pochodnym i wymaga zamieszkania w lokalu. Umowa użyczenia również nie zastępuje obowiązku faktycznego zamieszkiwania. Ewidencja ludności ma charakter rejestracyjny i nie może być wykorzystywana do obejścia przepisów dotyczących praw do lokalu.
Przepisy (10)
Główne
u.e.l.i.d.o. art. 47 § ust. 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
u.e.l.i.d.o. art. 10 § ust. 1
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Najważniejszym warunkiem zameldowania jest przebywanie w danym lokalu dłużej niż 3 doby, co oznacza faktyczne zamieszkiwanie w czasie dokonywania zameldowania.
Pomocnicze
u.e.l.i.d.o. art. 1 § ust. 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Zameldowanie i wymeldowanie jest jedynie rejestracją danych o miejscu pobytu osoby.
u.e.l.i.d.o. art. 9 § ust. 2a
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Potwierdzenie przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu jest warunkiem sine qua non zameldowania.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.r.o. art. 281
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Prawo pochodne do korzystania z mieszkania małżonka, które nie może istnieć bez uprawnień pierwotnych i wymaga zamieszkania w lokalu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący faktycznie nie zamieszkuje w lokalu, co potwierdzają zeznania świadków i ustalenia organów. • Zameldowanie jest czynnością materialno-techniczną potwierdzającą stan faktyczny, a nie podstawą do uzyskania prawa do lokalu. • Obowiązek meldunkowy wymaga faktycznego zamieszkiwania w dacie zgłoszenia.
Odrzucone argumenty
Skarżący twierdził, że opuścił lokal podstępnie i nie dobrowolnie. • Skarżący powoływał się na umowę użyczenia i trwające małżeństwo jako podstawę do zameldowania.
Godne uwagi sformułowania
zameldowanie jest jedynie rejestracją danych o miejscu pobytu osoby • zameldowanie potwierdza stan aktualny, a nie przeszły lub przyszły • obowiązek meldunkowy nie wymaga konkretyzacji w drodze decyzji • ewidencja jest wyłącznie instytucją służącą odzwierciedleniu stanu faktycznego • nie może zastępować środków prawnych do ustalenia prawa własności lub innego cywilnoprawnego prawa do dysponowania lokalem
Skład orzekający
Ryszard Pęk
przewodniczący
Tadeusz Kuczyński
sprawozdawca
Jolanta Sikorska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że obowiązek meldunkowy wymaga faktycznego zamieszkiwania, a nie tylko zamiaru lub prawa do lokalu. Wyjaśnienie charakteru czynności meldunkowej jako rejestracji stanu faktycznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy zameldowania w kontekście braku faktycznego zamieszkiwania, a nie ogólnych zasad prawa cywilnego dotyczących lokali.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne problemy związane z obowiązkiem meldunkowym i rozróżnieniem między rejestracją a prawami do lokalu, co jest istotne dla prawników i obywateli.
“Czy można się zameldować, jeśli się nie mieszka? Sąd wyjaśnia kluczowy warunek.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.