IV SA/Wr 74/20

IV SA/Wr 74/20 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2020-05-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-02-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Bogumiła Kalinowska
Ewa Kamieniecka
Mirosława Rozbicka-Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 3635/21 - Wyrok NSA z 2024-02-01
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2018 poz 1330
art.3 ust.1 pkt 1art.16
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Protokolant: referent Krzysztof Erbel po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 maja 2020 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora A w C. z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 28 listopada 2019 r. adresowanym do A w C. (dalej : organ lub podmiot zobowiązany) P. P. (dalej: strona, wnioskodawca, skarżący) zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej w postaci informacji o daty , lokalizacji, miejsca na terenie gminy C., wszystkich wymian piasku w piaskownicach w mieście i gminie C. od momentu, gdy organ przeprowadza wymianę do dnia złożenia wniosku. Wnioskodawca domagał się przesłania informacji na podany adres poczty elektronicznej.
Pismem z dnia 9 grudnia 2019 r., l. dz. [...] organ poinformował wnioskodawcę , że powyższy wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej i wezwał go do wskazania w terminie 14 dni powodów, dla których spełnienie żądania udostępnienia zawnioskowanych danych będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego.
W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca pismem z dnia 11 grudnia 2019r. stwierdził ,że żądane informacje stanowią informację prostą, nie wymagającą skomplikowanych analiz , innych czasochłonnych czynności . Wobec tego nie jest wymagane wykazanie przez niego szczególnie istotnego interesu publicznego.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] , wydaną z powołaniem się na przepisy art. 104 § 1 i art. 109 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej k.p.a.) oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej u.d.i.p.), organ odmówił udostępnienia stronie informacji publicznej w zawnioskowanym zakresie.
W motywach decyzji organ wyjaśnił, że z informacją publiczną o charakterze przetworzonym mamy do czynienia w dwóch sytuacjach. Po pierwsze, gdy jest ona jakościowo nową informacją, nie istniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści
i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Wówczas wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia określonego działania intelektualnego, osobowego i organizacyjnego podmiotu zobowiązanego względem posiadanego zbioru danych o charakterze prostym. Po drugie, o informacji przetworzonej możemy mówić, gdy przedmiotem wniosku są bezpośrednio informacje proste, będące w dyspozycji pomiotu zobowiązanego, ale ich rozmiar i zakres przesądza o zakwalifikowaniu ich jako informacji publicznej przetworzonej. Suma informacji prostych nie zawsze jest zatem informacją prostą, zwłaszcza kiedy wymaga zestawienia, opracowania, czy też anonimizacji.
W ocenie organu, informacje objęte przedmiotowym wnioskiem mają charakter informacji przetworzonych (w zakresie pod względem ilościowym, jak i zebrania/przetworzenia stosownych informacji). Organ wskazał, że wniosek strony jest bardzo obszerny obejmuje zakresem czasowym wiele lat, zakresem terytorialnym całą gminę C. (na terenie gminy znajduje się kilkadziesiąt piaskownic). Odpowiedź na żądanie wnioskodawcy wymagałaby wielodniowego nakładu czasowego – kosztem wykonywania podstawowych obowiązków przez A, przez pracowników. Rozpoznanie wniosku wymagałoby stosownego przetworzenia wielu informacji - odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania, określonego działania intelektualnego i osobowego, organizacyjnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru informacji.
W związku z powyższym organ w dniu 9 grudnia 2019 r. wezwał wnioskodawcę do wykazania stosownego interesu publicznego - w jakim zakresie występuje szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia żądanych informacji publicznych. Mailem z dnia 11 grudnia 2019 r. wnioskodawca wskazał, że żądane dane nie są tzw. informacją przetworzoną. W piśmie tym nie uzasadnił występowania interesu publicznego, nie wykazał takiego interesu, jedynie podtrzymał swój wniosek.
Według organu wnioskodawca nie wykazał przesłanki szczególnie ważnego interesu publicznego , co stanowiło uzasadnienie dla wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Końcowo organ zauważył, że w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie określono granic korzystania z prawa do informacji. Brak zatem jakichkolwiek ograniczeń, zarówno co do liczby, jak i jakości żądanych informacji. Praktycznie wystarczy wykazanie, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej i taka sytuacja, jak się może wydawać, uzasadnia sama przez się obowiązek udzielania informacji każdemu podmiotowi, który się o to zwróci. Ten stan rzeczy powoduje, że w praktyce dochodzi często do nadużywania prawa do informacji do realizacji celów, które nie wynikają ani z Konstytucji RP, ani z ustawy o dostępie do informacji publicznych. Przy czym nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej będzie polegało na próbie korzystania z jego instytucji dla osiągnięcia celu innego niż dbałość o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów. Natomiast celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest w zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych itp.
Wnioskodawca nie skorzystał z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy , lecz na powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania sądowego. Skarga oparta została na zarzucie naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędne uznanie, że informacja objęta przedmiotem wniosku stanowi informację przetworzoną oraz wezwanie do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego w przetworzeniu informacji.
W uzasadnieniu skargi skarżący podjął polemikę ze stanowiskiem organu w zakresie jego uznania ,że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną. Według skarżącego niezasadne jest rozszerzanie kategorii "informacji przetworzonej" również na taką informację, która składa się z informacji prostych, lecz w ocenie organu zakres wniosku uzasadnia potraktowanie jej jako przetworzonej. Prawo do informacji stanowi bowiem prawo o randze konstytucyjnej, które należy traktować możliwie szeroko, a wyjątki od tego prawa - wąsko. Ustawodawca przewidział też możliwość wydłużenia terminu odpowiedzi na wniosek o informację publiczną w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Organ może skorzystać z tej możliwości, jeśli niemożliwe jest udostępnienie tej informacji w terminie. Dyrektywa szerokiego traktowania praw konstytucyjnych wskazuje na takie rozwiązanie jako bardziej zasadne, biorąc pod uwagę status prawa do informacji. W ocenie skarżącego , wydobycie informacji, o które wnioskował, nie wymaga pracy kreatywnej, ani żadnego wytworzenia nowej informacji przez organ, a wyłącznie wyszukania określonych informacji, zupełnie jak w przypadku każdej innej informacji prostej. Bezzasadne jest zatem posługiwanie się kategorią "informacji przetworzonej", bowiem realizacja wniosku nie pociąga za sobą konieczności żadnej analizy ze strony organu.
Zdaniem skarżącego , organ również nie wykazał, że żądana przeze niego informacja ma charakter informacji przetworzonej. Organ jedynie przytoczył wybrane orzeczenia sądowe, do samego meritum wniosku odnosząc się w jednym zdaniu, jakoby realizacja wniosku wymagała wielodniowego zaangażowania wielu pracowników w archiwum. Zarazem organ nie przytacza żadnych czynności, które byłyby wyjątkowo czasochłonne, a które pracownicy musieliby podjąć, żeby zrealizować wniosek. Tym samym zakres wyjaśnień, przedstawionych w decyzji, ogranicza się de facto do ogólników, które nie wiążą się w ciąg przyczynowo-skutkowy, adekwatny na gruncie niniejszej sprawy. Organ nie wykazał, by jakiekolwiek czynności potrzebne do realizacji wniosku wykraczają poza zwykłe czynności biurowe , a tym samym organ nie spełnił obowiązku wykazania przetworzonego charakteru informacji .
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko co do charakteru żądanych informacji . Organ podkreślił, wniosek strony jest bardzo obszerny , obejmuje zakresem czasowym wiele lat ( dziesiątek lat ), zakresem terytorialnym cała gminę C., a terenie gminy znajduje się kilkadziesiąt piaskownic. Wobec tego rozpoznanie wniosku wymagałoby stosownego zestawienia szeregu interesujących stronę informacji, a następnie samodzielnego ich zredagowania, tj. podjęcia określonego działania intelektualnego, osobowego i organizacyjnego. Oznaczało to, że żądane dokumenty miały charakter informacji publicznej przetworzonej, co obligowało skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego przemawiającego za ich udostępnieniem. Wobec zaniechania dokonania tej czynności przez wnioskodawcę, koniecznym stało się wydanie decyzji w zaskarżonym kształcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Kognicja sądu administracyjnego ogranicza się wyłącznie do badania legalności zaskarżonych aktów administracyjnych, rozumianej jako zgodność z przepisami prawa materialnego i procesowego , o czym stanowi przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U.2019 , poz.2167 ). Z przepisu tego wynika zasada, według której sąd administracyjny nie rozstrzyga spraw administracyjnych należących do kompetencji organów administracji publicznej, a jedynie kontroluje legalność ich aktów i czynności. Natomiast uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ) zwanej dalej p.p.s.a. Wskazać również należy, że rozstrzygając daną sprawę, sąd administracyjny nie jest skrępowany wyartykułowanymi w skardze zarzutami i sformułowanymi w niej wnioskami, lecz ocenia ją w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy, o czym stanowi art. 134 § 1 p.p.s.a.
Oceniając zatem wyłącznie pod takim kątem zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, że nie jest ona obarczoną żadną wadą, w szczególności taką, która musiałby skutkować koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało bowiem z poszanowaniem wymaganego trybu postępowania oraz przy zastosowaniu przepisów prawa materialnego zgodnych z przedmiotem sprawy.
Podstawę materialną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm., zwanej dalej u.d.i.p.) , której art. 1 ust. 1 definiuje informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych, podlegającą udostępnieniu na ustawowo określonych zasadach i trybie.
Wobec otwartego katalogu danych stanowiących informację publiczną, skonkretyzowanego przez ustawodawcę w art. 6 ust. 1 u.d.i.p., w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, że poprzez informację publiczną należy rozumieć każdą wiadomość dotyczącą sfery faktów i danych, wytworzoną lub odnoszącą się do władz publicznych oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także do innych podmiotów, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02 oraz z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2149/12).
W badanej sprawie pozostaje poza sporem fakt, że żądana przez skarżącego informacja ma charakter informacji publicznej, albowiem odnosi się do zasad funkcjonowania podmiotu , o którym mowa w art.4 ust.1 u.d.i.p. , w tym o trybie działania osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych ( art.6 ust.1 pkt 3 lit. b u.d.i.p. ) . Między stronami niesporny jest również fakt ,że adresat przedmiotowego wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p.
Osią sporu między stronami jest charakter ( kwalifikacja) żądanej przez skarżącego informacji publicznej, prowadzący w konsekwencji do odmowy jej udostępnienia.
W ocenie wnioskodawcy dane objęte przedmiotowym wnioskiem stanowią informację prostą, której udostępnienie polegało jedynie na wykonaniu nieskomplikowanych czynności technicznych.
Z kolei według organu orzekającego w sprawie realizacja żądania strony prowadzi do podjęcia szeregu działań, w efekcie których wytworzona informacja – nieistniejąca jeszcze w dniu złożenia wniosku – zostanie przygotowana specjalnie dla skarżącego i zgodnie z jego oczekiwaniami. Rozstrzygnięcie tej spornej kwestii należy zatem poprzedzić wyjaśnieniem czym jest informacja przetworzona i jakie kryteria identyfikacyjne służą jej wyodrębnieniu.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że ustawodawca nie doprecyzowuje na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej pojęcia " informacji przetworzonej" , wobec tego ciężar dookreślenia tego pojęcia został przeniesiony na podmioty stosujące prawo. W rzeczywistości proces ustalania pojęcia " informacja przetworzona" odbywa się na gruncie judykatury . W toku stosowania przepisów tej ustawy w orzecznictwie sądowo-administracyjnym wykształcił się pogląd , wedle którego informacja przetworzona to taka informacja, na którą składa się określona liczba tzw. informacji prostych, podlegających jednak wyodrębnieniu w sposób dostosowany do żądania wnioskodawcy poprzez konieczność dokonania stosownych analiz, wyciągów bądź zestawień (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1477/12 oraz z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05).
Biorąc pod uwagę dotychczasowe orzecznictwo sądowo-administracyjne i poglądy doktryny w tym zakresie można wyróżnić co najmniej dwie koncepcje i sposoby identyfikacji przesłanek uzasadniających konieczność przetworzenia informacji publicznej. I tak zgodnie z pierwszą z nich tzw. szeroką koncepcją identyfikacji czynności , które musi podjąć zobowiązany w celu wytworzenia informacji przetworzonej mamy do czynienia wtedy , gdy kryterium identyfikującym stają się dodatkowe czynności, które musi wykonać podmiot zobowiązany w celu wytworzenia takiej informacji .Zazwyczaj chodzi o te czynności , których celem jest wyodrębnienie określonych informacji prostych ( dokumentów) ze zbioru informacji znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i przygotowanie ich do udostępnienia (zob. M. Jabłoński , Udostępnianie przetworzonej informacji publicznej , Wrocław 2015, s.133). Z kolei druga koncepcja tzw. wąska koncepcja przetworzenia informacji publicznej opiera się na założeniu , że jest to tylko taka informacja , która w momencie złożenia wniosku nie istnieje , a jej wytworzenie wymaga twórczego i analitycznego działania zobowiązanego ( jego pracowników) , polegającego na stworzeniu informacji według kryteriów i metod wskazanych przez wnioskodawcę (zob. P. Fagielski , Informacja w administracji publicznej . Prawne aspekty gromadzenia, udostępniania i ochrony , Wrocław 2007, s.85-86) . W takim rozumieniu pojęcie "przetworzenie informacji publicznej" nie może być identyfikowane z sumą wszystkich działań techniczno- organizacyjnych , które musiałby podjąć zobowiązany w celu wyselekcjonowania zbioru dokumentów (informacji ) będących podstawą przygotowania informacji przetworzonej . Bierze się pod uwagę tylko to, czy rzeczywiście konieczne byłoby twórcze ( analityczne, systemowe , zbiorcze itd. ) wytworzenie nowej informacji , nie istniejącej w chwili wystąpienie z wnioskiem. W konsekwencji wąskie rozumienie przetworzenia informacji publicznej sprowadza się do przyjęcia , że przetworzenie występuje jedynie wtedy , gdy po odpowiednim wyselekcjonowaniu dokumentów i ich merytorycznej ocenie – również pod kątem ochrony tajemnic ustawowych i prywatności – nie można ich traktować jako gotowych do udostępnienia , a jedynie jako źródła informacji niezbędnej do wytworzenia tej , której żąda wnioskodawca.
A zatem przetworzenie informacji prostych będzie grupą czynności analitycznych polegających na odpowiednim zestawieniu tych informacji według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę , a następnie takim ich zredagowaniu, aby efekt finalny stanowił informację zaspokajającą jego żądanie w sposób zupełny (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 47/05). Należy podkreślić, że obok konieczności podjęcia określonych czynności w celu wyodrębnienia materiału źródłowego dla potrzeb stworzenia informacji przetworzonej, szczególnie istotnym czynnikiem będzie intelektualny wysiłek podmiotu zobowiązanego, a właściwie jego zasobów kadrowych, związany z taką realizacją tych czynności, aby wytworzona informacja publiczna była zgodna z oczekiwaniem wnioskodawcy.
Proces przetwarzania informacji prostych prowadzić musi przy tym do wyodrębnienia informacji publicznej o nowej treści, co oznacza że wytworzona informacja – w momencie złożenia wniosku – jeszcze nie istniała i powstała wyłącznie z inicjatywy osoby domagającej się jej udostępnienia (zob. D. Fleszar, Zasady dostępu do informacji publicznej przetworzonej, "Samorząd Terytorialny" 1-2/2011, s. 91 – 93).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt okoliczności badanej sprawy, stwierdzić należy ,że nawet przy przyjęciu wąskiej koncepcji identyfikacji czynności, które musi podjąć adresat przedmiotowego wniosku , a tym samym najkorzystniejsze dla skarżącego, kryterium identyfikacyjne informacji przetworzonej, nie można uznać żądanego przez wnioskodawcę wykazu za tzw. prostą informację publiczną , albowiem taki wykaz uwzględniający dane , o których mowa we wniosku nie istnieje i dopiero musiałby być sporządzony , wedle kryteriów podanych w przedmiotowym wniosku.
Zgodnie bowiem z treścią wniosku skarżącego oraz kryteriami jakimi powinien kierować się organ w celu udostępnienia informacji , wymagałoby to w pierwszej kolejności wyszukania stosownych , niekiedy również archiwalnych dokumentów za okres co najmniej kilku lat , z których wynikałby fakt wykonania czynności wymiany piasku w kilkudziesięciu - jak wskazał organ – piaskownicach na terenie całej gminy , a następnie wyselekcjonowania z nich określonych danych ( data , lokalizacja) , aby ostateczna informacja odpowiadała oczekiwaniom wnioskodawcy . A zatem adresat przedmiotowego wniosku , aby zadość uczynić obowiązkom podmiotu zobowiązanego powinien dokonać kwerendy bieżących i archiwalnych dokumentów i na tej podstawie opracować sporządzone wyłącznie dla wnioskodawcy żądane dane, według kryteriów odpowiadających wymaganiom strony. Wbrew stanowisku skarżącego jest to czynność niezbędna dla prawidłowej realizacji jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Nie jest przy tym znaną dla skarżącego okoliczność , jaka jest funkcjonalność systemu informatycznego obsługującego skarżony organ , z którego można byłoby wprost wyselekcjonować żądane informacje. Stąd też nie można stwierdzić, że opisany przez organ sposób wyszukiwania informacji mógłby w sposób nieskomplikowany doprowadzić do ich wyodrębnienia.
Wobec powyższego każdą z wymienionych czynności należy uznać za niezbędną dla wytworzenie informacji publicznej, która w swej treści odpowiadałaby żądaniu skarżącego. Działania podjęte w tym zakresie przez podmiot zobowiązany miałyby więc charakter nie tylko techniczny, ale również intelektualny, wymagający zaangażowania odpowiednich zasobów w celu wyodrębnienia materiałów źródłowych, a następnie ich analizy i stworzenia zestawienia odpowiadającego kryteriom wskazanym przez stronę. Stąd też informację publiczną powstałą w efekcie wskazanych czynności należy uznać za informację przetworzoną.
Powyższa konstatacja prowadzić więc musi do wniosku, że organ zasadnie zastosował przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. stanowiący, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wbrew zarzutom skargi organ dokonał właściwej wykładni wskazanego przepisu przyjmując, że podmiot ubiegający się o udostępnienie informacji przetworzonej zobowiązany jest uzasadnić dlaczego (w jego ocenie) pozyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przy czym pojęcie szczególnie istotnego interes publicznego, będące zwrotem niedookreślonym, odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako prawnej całości, zwłaszcza, jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt I OSK 1477/12).
Wobec takiego rozumienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego należy przyjąć, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2111/13). Wnioskodawca musi więc wykazać ,że informacje , które zamierza uzyskać , nie dotyczą wyłącznie jego interesu . A więc zobowiązany będzie do takiego nakreślenia okoliczności i faktów , które zostaną uznane za wystarczające do przyjęcia , że działa on w interesie publicznym , a informacja , o której chce się dowiedzieć ma szczególne znaczenie.
Z akt analizowanej sprawy wynika, że pismem organu z dnia 9 grudnia 2019r. skarżący został wezwany – w terminie 14 dni od otrzymania wezwania – do wykazania, że uzyskanie wnioskowanej przez niego informacji przetworzonej będzie przejawem szczególnie istotnego interesu publicznego. W wyznaczonym terminie w piśmie z dnia 11 grudnia 2019 r. wnioskodawca zakwestionował charakter żądanej informacji , wywodząc ,że jest informacja prosta i tym samym nie jest wymagane wykazywanie szczególnie istotnego interesu publicznego.
Niewątpliwie ocena tego , czy w konkretnej sprawie występuje szczególnie istotny interes publiczny , należy do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej i to on musi wykazać brak istnienia tej przesłanki ustawowej decyzji odmownej . Przy czym ocena charakteru interesu leżącego u podstaw wniosku powinna być dokonywana według kryteriów obiektywnych i abstrahować od subiektywnych intencji wnioskodawcy. Natomiast rozstrzygnięcie organu w przedmiocie udostępnienia informacji przetworzonej nie ma charakteru uznaniowego . W przypadku stwierdzenia przez podmiot zobowiązany ,że udostępnienie informacji przetworzonej w jakimkolwiek zakresie objętym wnioskiem nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego , podmiot ten nie ma możliwości udzielenia informacji objętych żądaniem wniosku.
Stąd też adresat przedmiotowego wniosku, po zbadaniu kwestii istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, trafnie doszedł do przekonania, że po stronie wnioskodawcy nie występuje ta wyjątkowa przesłanka i w konsekwencji prawidłowo zastosował art. 16 ust. 1 u.d.i.p., stanowiący o konieczności wydania przez organ władzy publicznej decyzji w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wprawdzie uzasadnienie kwestionowanej decyzji w tym zakresie jest lakoniczne , ale nie zmienia to oceny ,że podmiot informacyjne zainteresowany nie wykazał przesłanki umożliwiającej udostępnienie informacji przetworzonej. Wypada w tym miejscu zauważyć , że w przypadku informacji przetworzonej nie jest istotne , kto się o nią ubiega , lecz w jakim celu. Na gruncie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przewidziano żadnych zwolnień podmiotowych od obowiązku wykazania przez podmiot żądający udostępnienia informacji publicznej przetworzonej , przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego .
Reasumując zarzuty skargi przedstawiają się jako bezzasadne , gdyż organ prawidłowo zinterpretował i zastosował przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., co – wbrew twierdzeniom skarżącego – stanowiło o zachowaniu prawidłowego trybu postępowania w zakresie udostępniania informacji publicznej.
W takim stanie rzeczy, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, wobec czego Sąd zobligowany był do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a.