IV SA/Wr 71/04

IV SA/Wr 71/04 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-10-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alojzy Wyszkowski
Ewa Kamieniecka /sprawozdawca/
Wanda Wiatkowska-Ilków /przewodniczący/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
art. 7 ust. 1 i 5
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art. 107
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Sędziowie: Asesor WSA Ewa Kamieniecka – sprawozdawca Asesor WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant: Agnieszka Figura po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
W dniu [...] r. M. K. złożyła w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej – Dział Dodatków Mieszkaniowych we W. wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego, podając że prowadzi trzyosobowe gospodarstwo domowe, powierzchnia lokalu mieszkalnego wynosi [...]m2, a średniomiesięczny dochód rodziny wynosi [...]zł.
Decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną z upoważnienia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., specjalista w Dziale Dodatków Mieszkaniowych odmówił przyznania M. K. dodatku mieszkaniowego, ponieważ nie przyznaje się dodatku mieszkaniowego, jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 2 % najniższej emerytury, tj. [...] zł. Natomiast dodatek wyliczony zainteresowanej wynosi [...]zł.
W odwołaniu od decyzji J. K. zarzucił nieuwzględnienie przy obliczaniu wysokości ponoszonych wydatków mieszkaniowych zapłaconych w [...] r. kwot, załączając kopię wezwania z dnia [...]r. do zapłaty zadłużenia z tytułu zaległego czynszu w wysokości [...]zł oraz kopię rozliczenia za energię cieplną za rok [...], z którego wynika obowiązek dopłaty kwoty [...]zł. Skarżący podał, że wraz z żoną są inwalidami insulinozależnymi o znacznym stopniu niepełnosprawności i adoptowali dziecko chore na wirusowe zapalenie wątroby typu B, które wymaga odpowiedniej diety. Koszt leków dla całej rodziny wynosi około [...] zł miesięcznie, jednakże Ośrodek odmawia pomocy. Poza tym traktowanie zainteresowanych przez pracowników Ośrodka jest niewłaściwe.
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania. Zasady i tryb przyznawania oraz ustalania wysokości dodatków mieszkaniowych reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm. ). Przepisy ustawy nie dopuszczają możliwości przyznania tego dodatku w drodze wyjątku. Stosownie do art. 17 ust. 2 cyt. ustawy rodzina M. K. obowiązana jest przeznaczyć na wydatki mieszkaniowe 15 % dochodów, co wynosi [...] zł. Do podstawy obliczenia przyjmuje się 90 % naliczonych i ponoszonych wydatków, a podstawą obliczenia dodatku są wydatki na mieszkanie za ostatni miesiąc przed złożeniem wniosku. Brak jest zatem podstaw do doliczenia do aktualnych wydatków mieszkaniowych kwot wynikających z rozliczenia za energię cieplną za [...] r. oraz zadłużenia z tytułu zaległego czynszu. 90 % wydatków mieszkaniowych wykazanych we wniosku wynosi [...]zł, a wydatki na normatywną powierzchnię mieszkaniową wynoszą [...]zł. Dodatek mieszkaniowy stanowi różnicę pomiędzy wyliczonymi wydatkami w kwocie [...]zł, a 15 % dochodów gospodarstwa domowego w kwocie [...]zł, czyli wynosi [...]zł i jest niższy od kwoty 2% najniższej emerytury.
W skardze na decyzję J. K. zarzucił organowi odwoławczemu złą interpretację prawa na korzyść Prezesa Spółdzielni Mieszkaniowej "A", stwierdzając, że od dwóch lat zmuszony jest płacić wygórowane opłaty na podstawie fałszowanych stanów liczników za pobór energii cieplnej. Zdaniem skarżącego naruszono jego prawo do normalnego życia z poszanowaniem godności ludzkiej. Ponadto skarżący podniósł, że ma szereg uwag do pracy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Uchylenie aktu administracyjnego następuje w przypadku stwierdzenia wystąpienia istotnych wad postępowania lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia występują. Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, chociaż z innych względów niż podnoszone w skardze.
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. utrzymująca w mocy decyzję specjalisty w Dziale Dodatków Mieszkaniowych wydaną z upoważnienia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., odmawiającą przyznania dodatku mieszkaniowego. Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz. 734 ) mające zastosowanie w czasie wydawania kwestionowanych decyzji.
Składniki, jakie powinna zawierać decyzja administracyjna określa art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ). Z przepisu art. 107 § 1 Kpa wynika, że decyzja powinna zawierać ( ... ) powołanie podstawy prawnej oraz ( ... ) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Natomiast zgodnie z art. 107 § 3 Kpa uzasadnienie prawne powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.
Doktryna postępowania administracyjnego trafnie stwierdza, że konstrukcja podstawy prawnej decyzji administracyjnej jest skomplikowana. Prawidłowo zredagowana podstawa prawna decyzji powinna przede wszystkim zawierać przytoczenie przepisu, który stanowi materialnoprawną podstawę wydania aktu, czyli tego przepisu, który ma być skonkretyzowany drogą decyzji. W dalszej kolejności powinna zostać powołana norma, która wyposaża dany organ w kompetencje do działania. Przede wszystkim na jej podstawie będzie można stwierdzić, czy organ był w sprawie właściwy, czy nie. Wreszcie prawidłowo podana podstawa prawna powinna zawierać powołanie normy procesowej, przy czym nie wystarcza tu podanie samego art. 104 Kpa ( J. Zimmermann: Decyzje administracyjne, "Wspólnota" nr 46 z 2000 r. ).
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego wójt, burmistrz lub prezydent miasta w drodze decyzji administracyjnej ( ... ).
Upoważnienie do wykonywania tych kompetencji mogą uzyskać i inne osoby, gdyż stosownie do art. 268 a Kpa organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważniać pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń.
Podpis pod decyzją składa osoba piastująca funkcję organu administracyjnego, osoba działająca z jego upoważnienia udzielonego na mocy art. 268 a Kpa albo przepisów odrębnych ( np. art. 39 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. ).
Tymczasem z podanej w decyzji organu I instancji podstawy prawnej nie można wywieść wspomnianej normy kompetencyjnej. Decyzja z dnia [...]r. wydana w czasie obowiązywania ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych została podjęta z upoważnienia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. przez specjalistę Działu Dodatków Mieszkaniowych na podstawie art. 7 ust. 1 i 5 tej ustawy, z których nie wynika upoważnienie dla specjalisty Działu Dodatków Mieszkaniowych do załatwiania spraw. Orzeczenie to nie wyjaśnia więc, jakie przepisy prawne stanowiły podstawą prawną do jego podjęcia przez specjalistę Działu Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. Także w decyzji ostatecznej brak w tym względzie jakiejkolwiek wzmianki. Nie jest zadaniem sądu administracyjnego ustalać, czy źródło normy kompetencyjnej stanowią w tym przypadku przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, czy też innych ustaw, ani też ustalać sposób, w jaki norma ta została wyprowadzona z tych uregulowań. Do jego właściwości bowiem należy kontrola zaskarżanych aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Powyższe rozważania są wystarczające zdaniem Sądu, by stwierdzić, że w sprawie doszło do naruszenia art. 107 § 1 i § 3 Kpa i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. To zaś stanowi podstawę z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, by zaskarżoną decyzję uchylić. Sąd nie orzekł w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na odmowę przyznania dodatku mieszkaniowego przez organ I instancji.
W dalszym postępowaniu organ odwoławczy powinien nadto uwzględnić, że postanowieniem z dnia 3 listopada 2004 r. sygn. akt 3 II SA/Gd 889/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności z Konstytucją art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych i § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2001 r. ( § 2 ust. 2 nadto z art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych ).