IV SA/Wr 697/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2005-05-18
NSAinneŚredniawsa
zasiłek dla bezrobotnychubezpieczenie społeczneumowa zleceniepodstawa wymiaru składekokres zatrudnieniaprawo pracypostępowanie administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą prawa do zasiłku dla bezrobotnych, wskazując na błędy w ocenie dowodów dotyczących okresu zatrudnienia i podstawy wymiaru składek.

Sprawa dotyczyła odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych B. L. Organy administracji uznały, że skarżąca nie udokumentowała 365 dni pracy zarobkowej w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację, z uwagi na niewystarczającą podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że organy nie oceniły należycie zebranego materiału dowodowego, w tym wyroku sądu cywilnego zasądzającego wynagrodzenie, oraz popełniły błędy formalne.

Przedmiotem skargi B. L. była decyzja Wojewody D. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatu W. o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Organy administracji uznały, że skarżąca nie spełnia warunku 365 dni pracy zarobkowej w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację, ponieważ podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy nie była wystarczająca, a ryczałt za używanie samochodu prywatnego nie stanowił podstawy wymiaru składek. B. L. kwestionowała te ustalenia, powołując się na umowy zlecenia, raporty ZUS oraz wyrok sądu cywilnego zasądzający wynagrodzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą, stwierdzając, że organy administracji nie oceniły należycie zebranego materiału dowodowego, w tym wyroku sądu cywilnego, oraz popełniły błędy formalne, w tym oczywistą omyłkę w ustaleniu liczby dni uprawniających do zasiłku. Sąd wskazał na naruszenie przepisów KPA dotyczących oceny dowodów i uzasadnienia decyzji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Wynagrodzenie z umowy zlecenia może stanowić podstawę wymiaru składek, jednakże ryczałt za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych, zgodnie z przepisami, nie stanowi podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. Kluczowe jest ustalenie faktycznej podstawy wymiaru składek, a nie tylko wysokości zasądzonego wynagrodzenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy administracji nie oceniły należycie materiału dowodowego, w tym wyroku sądu cywilnego, który zasądził wynagrodzenie z umowy zlecenia. Wskazał na błędy w ustaleniu liczby dni uprawniających do zasiłku i potrzebę ponownego rozpatrzenia sprawy z uwzględnieniem wszystkich dowodów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (11)

Główne

u.z.p.b. art. 23 § 1 pkt 2 lit. c

Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

Pomocnicze

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 145 § 1 pkt 5

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 151 § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 113

Kodeks postępowania administracyjnego

P.u.s.a. art. 1 § 1 i 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

P.p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.p.s.a. art. 152

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

R.M.P.i.P.S. art. 18 grudnia 1998r.

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej

Dotyczy szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, wskazując, że ryczałt za używanie samochodu prywatnego nie stanowi podstawy wymiaru składek.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy administracji nie oceniły należycie zebranego materiału dowodowego. Organy administracji popełniły błędy formalne, w tym oczywistą omyłkę w ustaleniu liczby dni uprawniających do zasiłku. Wyrok sądu cywilnego zasądzający wynagrodzenie z umowy zlecenia powinien być uwzględniony przy ocenie prawa do zasiłku.

Odrzucone argumenty

Argumenty organów administracji o braku wystarczającej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy. Stanowisko organów, że ryczałt za używanie samochodu prywatnego nie stanowi podstawy wymiaru składek.

Godne uwagi sformułowania

organy orzekające nie zostały należycie ocenione popełniono oczywistą omyłkę nie odniósł się również do wyjaśnienia strony, która wskazuje, że nie posiada samochodu ani prawa jazdy i nie mogła wykonać usługi objętej ryczałtem

Skład orzekający

Henryk Ożóg

przewodniczący sprawozdawca

Maria Tkacz-Rutkowska

członek

Tadeusz Kuczyński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa do zasiłku dla bezrobotnych, oceny dowodów w postępowaniu administracyjnym oraz znaczenia wyroków sądów cywilnych dla postępowań administracyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z umowami zlecenia i ustalaniem podstawy wymiaru składek.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne badanie dowodów przez organy administracji i jak błędy formalne mogą prowadzić do uchylenia decyzji. Jest to przykład praktycznego zastosowania przepisów o zasiłkach dla bezrobotnych.

Błędy urzędników pozbawiły kobietę zasiłku – sąd stanął po jej stronie.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Wr 697/04 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-05-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-10-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Henryk Ożóg /przewodniczący sprawozdawca/
Maria Tkacz-Rutkowska
Tadeusz Kuczyński
Symbol z opisem
6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne
Bezrobocie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7; art. 77 par. 1; art. 107 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant Piotr Góralski, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. L. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję utrzymaną nią w mocy II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi B. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest decyzja Wojewody D. z dnia [...]r. NR [...]utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...]r. NR [...]orzekającą o odmowie przyznania B. L. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r.
W uzasadnieniu decyzji ostatecznej stwierdzono, że B. L. zgłosiła się do Powiatowego Urzędu Pracy w W. w dniu [...]r. i przedłożyła następujące dokumenty : 1) umowy zlecenia zawarte z [...]sp. z o.o. z siedzibą w C. przy ul. K. [...], wydawcą "Życia C.", "Nowego Z." i "Nowej W." z dnia [...]r. na okres od [...]r. do [...]r. oraz z dnia [...]r. zawartą na czas nieokreślony przewidującą jednomiesięczny okres wypowiedzenia; w § 2 tych umów podano, że "zleceniobiorcy za wykonane czynności przysługuje wynagrodzenie w wysokości [...] zł miesięcznie plus prowizja oraz że w związku z używaniem samochodu prywatnego do celów służbowych zleceniobiorca będzie otrzymywać [...] zł miesięcznie"; 2 ) umowę zlecenie z dnia [...]r. zawartą z "Polską Prasą Lokalną S.A. " z siedzibą w G. przy ul. C. [...] na czas określony z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia; w § 2 tej umowy podano, że zleceniobiorcy za wykonane czynności przysługuje wynagrodzenie w wysokości [...] zł miesięcznie plus prowizja oraz że w związku z używaniem samochodu prywatnego do celów służbowych będzie otrzymywać [...] zł miesięcznie"; 3) pismo "Polskiej Prasy Lokalnej S.A. w G." z dnia [...]r. o rozwiązaniu umowy zlecenie z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia, który upłynie z dniem [...]r.; 4) formularze ZUS RMUA: za [...]r., w którym podano, że podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe stanowiła kwota [...]zł i za [...]r., z którego wynika, że powyższą podstawę stanowiła kwota [...] zł. Na tej podstawie organ I instancji decyzją z dnia [...]r. uznał skarżącą z dniem [...]r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku.
Następnie w dniu [...]r. do Powiatowego Urzędu Pracy w W. wpłynęło pismo z Baru "[...] S.C." w S. Z. z dnia [...]r., w którym podano, że w dniu [...]r. została zawarta umowa zlecenie z B. L., która jest zarejestrowana jako bezrobotna bez prawa do zasiłku, w związku z czym decyzją z dnia [...]r. organ I instancji orzekł o utracie przez B. L. z dniem [...]r. statusu osoby bezrobotnej.
Dalej ustalono, że w dniu [...]r. wpłynął do urzędu pracy wniosek B. L. o ponowne rozpatrzenie decyzji w sprawie uznania jej za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku, w związku z decyzją wydaną [...]r. Nr [...]uznającą ja za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Do wniosku tego B. L. dołączyła: pismo ZUS w C. z dnia [...]r. znak: [...], w którym stwierdzono, że nie można potwierdzić okresu ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia B. L. w "[...]sp. z o.o.", ponieważ płatnik składek nie dokonał jej zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych , gdyż złożył raporty ZUS RNA za miesiące: [...],[...], i [...]r. w których B. L. została wykazana jako zleceniobiorca; a także dołączyła wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia [...]r. sygn. akt [...]zasądzający na rzecz B. L. od pozwanej Polskiej Prasy Lokalnej S.A. ogółem kwotę [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwot: [...] zł od dnia [...]r. do dnia zapłaty, [...] zł od dnia [...]r. do dnia zapłaty, [...] zł od dnia [...]do dnia zapłaty, [...]zł od dnia [...]r. do dnia zapłaty, [...]zł od dnia [...]r. do dnia zapłaty, [...] zł od dnia [...]r. do dnia zapłaty, [...] zł od dnia [...]r. do dnia zapłaty, [...] zł od dnia [...]r. do dnia zapłaty. Do wniosku tego B. L. dołączyła ponownie wskazane już wyżej formularze ZUS RMUA za [...]. i [...]r.
Po otrzymaniu tego wniosku organ I instancji pismem z dnia [...]r. zwrócił się do "[...]" o przesłanie kserokopii umów zawartych z B. L. oraz zaświadczenia o wysokości wypłaconego z tego tytułu wynagrodzenia. Jednakże pismo to nie zostało podjęte przez adresata, podobnie jak późniejsza prośba o podanie tych samych informacji skierowana w piśmie z dnia [...]r. do "Polskiej Prasy Lokalnej S.A. w G.".
Organ I instancji pismem z dnia [...]r,. wystąpił również do Sądu Rejonowego w G. o wyjaśnienie czy zasądzona na rzecz B. L. wskazana wyżej kwota jest wynagrodzeniem za pracę. W odpowiedzi na to pismo Sąd Rejonowy w G. wyjaśnił, że wyrokiem zaocznym z dnia [...]r. zasądzono na rzecz B. L. od pozwanego "Polskiej Prasy Lokalnej S.A." kwotę [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami tytułem wynagrodzenia za wykonanie umowy - zlecenia
Po wykonaniu powyższych czynności organ I instancji postanowieniem z dnia [...]r. działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa wznowił postępowanie w sprawie uznania B. L. z dniem [...]r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku w związku z wyjściem na jaw nowych okoliczności w sprawie wykonywania przez B. L. innej pracy zarobkowej na rzecz "Polskiej Prasy Lokalnej S.A." Postanowienie to doręczono B. L. w dniu [...]r.
Następnie organ I instancji decyzją z dnia [...]r. wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 § 1pkt 2 kpa uchylił decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...]r. uznającą B. L. z dniem [...]r. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku (brak jest w aktach dowodu doręczenia tej decyzji B. L.). Jednocześnie decyzją z dnia [...]r. Nr [...]organ I instancji uznał B. L. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku wskazując, że B. L. nie spełnia warunku , o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ponieważ z przedłożonych przez nią dokumentów wynika, że wynagrodzenie miesięczne z tytułu wykonywania przez nią pracy zarobkowej wynosiło [...] zł miesięcznie, a najniższe wynagrodzenie w 2001r. wynosiło 760,00 zł , a w 2002r. 800,00 zł i do wynagrodzenia tego nie można doliczyć ryczałtu w wysokości [...]zł za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych, ponieważ jest to przychód nie stanowiący podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe (Dz. U Nr 161, poz. 1106 ze zm.), a zatem B. L. w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji nie udokumentowała okresu 365 dni uprawniającego do przyznania zasiłku (decyzja ta została doręczona stronie dnia [...]r.).
W piśmie z dnia [...]r. B. L. wniosła o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz stwierdziła, że odmowa nie znajduje żadnego uzasadnienia, ponieważ wynagrodzenie z pracy zarobkowej było wyższe od najniższego wynagrodzenia zarówno w 2001r. jak i w 2002r., co potwierdzają jej zdaniem raporty z ZUS za sierpień 2001r. ( kwota [...]zł ) i wrzesień (kwota [...]zł) oraz wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia [...]r. zasądzający kwoty wynagrodzeń; dodając również, że niezrozumiałe jest pomijanie dokumentów potwierdzających okres zatrudnienia i wysokość wynagrodzenia.
W związku ze złożonym odwołaniem organ I instancji pismem z dnia [...]r. zwrócił się do firmy "Polska Prasa Lokalna S.A. w G. " o przesłanie kserokopii umów -zlecenie zawartych z B. L. oraz zaświadczenia o wysokości wypłaconego wynagrodzenia w rozbiciu na poszczególne miesiące z informacją czy zostały opłacone składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy, jednakże pismo to nie zostało podjęte przez adresata. Jednoczenie pismem z dnia [...]r. organ I instancji wezwał B. L. do stawiennictwa w urzędzie pracy w dniu [...]r. w celu złożenia dodatkowych wyjaśnień.
W dniu [...]r. B. L. złożyła oświadczenie, że druki ZUS RNA za okres [...],[...]r. otrzymała z ZUS w W..
Ponadto pismem z dnia [...]r. organ I instancji zwrócił się do Sądu Rejonowego w G. o informację jakie są składniki wynagrodzenia zasądzonego B. L. od "Polskiej Prasy Lokalnej S.A w G." oraz o wyjaśnienie czy ryczałt za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych jest składnikiem wynagrodzenia.
Dnia [...]r. organ I instancji przekazał odwołanie B. L. wraz z aktami. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego organ II instancji uznał, że sprawa wszczęta wnioskiem z dnia [...]r. została rozpoznana nieprawidłowo pod względem formalnym i merytorycznym i decyzją z dnia [...]r. uchylił decyzję Starosty W. z dnia [...]r. Nr [...]oraz wydaną w tym samym dniu decyzję , w której orzeczono o uchyleniu decyzji Starosty z dnia [...]r. uznającej z dniem [...]r. B. L. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku oraz postanowienie Starosty W. z dnia [...]r. i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania. Decyzja ta wpłynęła do organu I instancji dnia [...]r. Natomiast [...]r. organ I instancji otrzymał odpowiedź z Sądu Rejonowego w G. na wskazane wyżej pismo z dnia [...]r., w którym wyjaśniono, że na zasądzone składniki wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenie B. L. składa się miesięczna kwota [...] zł (czyli wynagrodzenie za wykonanie zlecenia) oraz kwota [...] zł za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych.
W dniu [...]r. organ I instancji wystąpił do "Polskiej Prasy Lokalnej S.A. w G." i do "[...]" sp. z o.o. w C. o przesłanie kserokopii umów zleceń zawartych z B. L. oraz zaświadczenia o wysokości wypłaconego z tego tytułu wynagrodzenia w rozbiciu na poszczególne miesiące z informacją czy zostały opłacone składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy, jednakże pismo to nie zostało podjęte przez adresata i w dniu [...]r. organ I instancji wydał postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie przyznania B. L. prawa do zasiłku od dnia [...]r.
Następnie decyzją z dnia [...]r. organ I instancji odmówił B. L. przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. uzasadniając, że w dniu rejestracji tj. [...]r. przedłożyła następujące dokumenty: 1) umowę zlecenie zawartą w dniu [...]r. z [...]w C. na okres od [...]r. do [...]r. z wynagrodzeniem miesięcznym w kwocie [...]zł plus prowizja oraz ryczałt w kwocie [...] zł z tytułu używania samochodu prywatnego do celów służbowych, 2) umowę zlecenie zawartą [...]r. z [...]w C. na czas nieokreślony z wynagrodzeniem miesięcznym w kwocie [...] zł plus prowizja oraz ryczałt w kwocie [...] zł z tytułu używania samochodu prywatnego do celów służbowych, 3) umowę zlecenie zawartą dnia [...]r. z "Polską Prasą Lokalną w G." na czas nieokreślony z wynagrodzeniem miesięcznym w kwocie [...] zł plus prowizja oraz ryczałt w kwocie [...] zł z tytułu używania samochodu prywatnego do celów służbowych, 4) rozwiązanie umowy zlecenie przez "Polską Prasę Lokalną w G." z dniem [...]r., 5) druki ZUS RMUA wystawione przez "[...]w C." za okres [...] i [...]r., gdzie podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy była wyższa od najniższego wynagrodzenia. Za pozostały okres wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenie tj. za [...]r. i od [...]r. do [...]r. brak jest podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy. W decyzji tej wskazano, że w dniu [...]r. B. L. zwróciła się o ponowne przyznanie jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych dołączając wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia [...]r., pismo ZUS w C. w sprawie okresów ubezpieczenia z tytułu wykonywania umowy zlecenie w "[...]" i PIT 8-B za rok [...]wystawiony przez "[...]" oraz druk ZUS RNA za [...]r., gdzie podstawa wymiaru była wyższa od najniższego wynagrodzenia. Zatem na dzień złożenia wniosku o przyznanie zasiłku można zaliczyć do okresu uprawniającego do zasiłku okres od [...]do [...]r. tj. [...] dni, a za pozostałe okresy wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenie tj. od [...]do [...]r.w "[...]" i od [...]r. do [...]r. w "Polskiej Prasie Lokalnej " brak jest podstawy wymiaru składki na bezpiecznie społeczne i Fundusz Pracy i jednocześnie brak jest możliwości ustalenia podstawy wymiaru za ten okres, gdyż za okres wykonywania pracy w "[...]" tj od [...]r. do [...]r. B. L. nie przedstawiła oprócz umowy żadnych dokumentów, z których wynikałaby ta podstawa, natomiast za okres wykonywania pracy w "Polskiej Prasie Lokalnej " wyrokiem Sądu Rejonowego w G. zostało zasądzone wynagrodzenie w kwocie [...] zł miesięcznie i ryczałt [...] zł miesięcznie z tytułu używania samochodu prywatnego do celów służbowych. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji zacytował przepis art. 23 ust.1 pkt 2 lit. c ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, który uzależnia przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych osobie, która w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji wykonywała pracę na podstawie umowy -zlecenie, od wysokości podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i na Fundusz Pracy, zatem nie można przyjąć, że zasądzone wynagrodzenie stanowiło podstawę tego wymiaru. Z cytowanego wyżej rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne wynika, że kwota za używanie samochodu prywatnego do celów służbowych jest przychodem nie stanowiącym podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne. Do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych należy przyjąć okres, w którym ustalono wysokość podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i na Fundusz Pracy tj. od [...]r. do [...]r. czyli [...] dni.
W dniu [...]r, od organu I instancji wpłynęło odwołanie B. L. od decyzji Starosty W. z dnia [...]r., w którym odwołująca się zarzuciła naruszenie ustaleń faktycznych tj pominięcie faktów i dowodów oraz wniosła o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych na podstawie udokumentowanego okresu pracy, a ponadto wskazała, iż organ I instancji przekłamuje wyrok Sądu Rejonowego w G., ustalenia zaś tego organu są bezpodstawne co do używania samochodu prywatnego do celów służbowych , ponieważ nie posiada samochodu ani prawa jazdy więc nie mogła dodatkowo wykonywać usługi objętej ryczałtem, wymienienie tego ryczałtu w umowie zlecenie nie jest równoznaczne z jego naliczeniem przy rozliczeniu, co faktycznie nigdy nie miało miejsca i co potwierdzają dokumenty -raporty ZUS RNA i ZUS RMUA. B. L. w odwołaniu tym stwierdziła, że sąd orzekł o przyznaniu wynagrodzenia za umowę zlecenie i to jest podstawa do zaliczenia tego wynagrodzenia do okresu 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji uprawniającego do zasiłku. Ponadto zarzuciła, że zgodnie z kpa organ nie znając faktów nie może hipotetycznie wydać decyzji na niekorzyść strony.
Po rozpoznaniu tego odwołania organ II instancji stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania z zastrzeżeniem art. 27, jeżeli nie ma dla niego odpowiedniej propozycji zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsce pracy oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, łącznie przez okres 365 dni wykonywał pracę na podstawie umowy zalecenia, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia. Przepis ten uzależnia więc przyznanie prawa do zasiłku nie od wysokości wynagrodzenia i poszczególnych jego składników, ale od wysokości podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy. Postępowanie zaś przeprowadzone przez organ I instancji wykazało, że wysokość podstawy tego wymiaru stanowi kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia jedynie w okresie od [...]do [...]r. tj. [...] dni, żaden z dowodów przedstawionych przez B. L. jak i uzyskanych przez organ nie wskazuje, że okres ten był dłuższy. B. L. nie przedstawiła dowodów potwierdzających wysokość podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy inne poza [...],[...] i [...] miesiące wykonywania pracy na umowę zlecenie i do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych należy przyjąć okres, w którym ustalono podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy tj. od [...] do [...]r. czyli [...] dni. Z tych powodów decyzję organu I instancji utrzymano w mocy, mimo że postępowanie tego organu dotknięte jest kilkoma wadami, które jednak nie mają wpływu na rozstrzygnięcie .
Zwrócić uwagę należy, że organ I instancji niepotrzebnie wydał postanowienie o wszczęciu postępowania w sytuacji, gdy dokonał już kilku czynności. Odnosząc się do zarzutów B. L. należy stwierdzić, że faktycznie organ I instancji nie w pełni przedstawił w uzasadnieniu materiał dowodowy, na podstawie którego dokonano ustaleń faktycznych, bo pominął w uzasadnieniu, że uzyskał odpowiedź z Sądu Rejonowego w G., który odpowiadając na pismo z dnia [...]r. poinformował, że na zasądzone składniki wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia składa się miesięcznie kwota [...] zł tytułem wynagrodzenia i kwota [...] zł za używanie samochodu osobowego do celów służbowych, nie odniósł się również do wyjaśnienia strony, która wskazuje, że nie posiada samochodu ani prawa jazdy i nie mogła wykonać usługi objętej ryczałtem oraz że wymienienie kwoty ryczałtu w umowie zlecenie nie jest równoznaczne z jego naliczeniem, co zdaniem strony nigdy nie miało miejsca i co potwierdzają dokumenty. Argumenty te zdaniem organu II instancji nie mogą być uwzględnione ponieważ prawo do zasiłku dla bezrobotnego, który w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację wykonywał pracę na podstawie umowy zlecenie uzależnione jest od ustalenia wysokości podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i na Fundusz Pracy, a nie od wysokości tego wynagrodzenia i jego składników, a bezrobotna przedstawiła dowody dotyczące wysokości podstawy składki jedynie za okres [...] dni. Odnosząc się do argumentu B. L., że "zgodnie z kpa organ nie znając faktów nie może hipotetycznie wydać decyzji na niekorzyść strony", organ II instancji podał, że stwierdzenie to choć prawdziwe nie może prowadzić do zmiany zaskarżonej decyzji, bo przepisy regulują sytuację, gdy bezrobotny w późniejszym okresie przedstawia dokumenty stwierdzające jego uprawnienia do prawa do zasiłku dla bezrobotnych. B. L. nie przedstawiła natomiast dowodów potwierdzających wysokość podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy poza miesiącami [...], [...] i [...]r.
W skardze na tę decyzję B. L. zarzuciła, że jest ona bezpodstawna, narusza przepisy prawa, gdyż organ II instancji pominął fakty i dowody oraz interpretował przepisy w sposób niedopuszczalny. Z przedłożonych dokumentów i wyroku Sądu Rejonowego w G. wynika, że spełnia wszystkie warunki określone ustawą. Zarówno kwota wynagrodzenia, która zawsze przekraczała [...] zł oraz okres zatrudnienia nie budzą wątpliwości co do należnych jej praw do zasiłku dla bezrobotnych. Z nieznanych powodów organ nie uznał składki za miesiąc [...]r. w kwocie [...]zł oraz nie uznaje prawomocnego wyroku Sądu i interpretuje go na jej niekorzyść. Do skargi załączyła pismo ZUS w G. (brak daty) Nr [...]potwierdzające okres ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia w "Polskiej Prasie Lokalnej S.A." na podstawie umowy zlecenie w okresie od [...]r. do [...]r.; przy czym w raportach ZUS RNA od [...] do [...]r. nie wykazano wynagrodzenia i nie naliczono składki, w raportach ZUS RNA od [...] do [...] r. wykazano wynagrodzenie w wysokości [...]zł, w raportach ZUS RNA od [...] do [...]r. nie wykazano wynagrodzenia i nie naliczono składki.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że w przypadku skarżącej w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia przez okres krótszy aniżeli 365 dni, ponieważ do dnia wydania zaskarżonej decyzji skarżąca udokumentowała 122 dni opłacenia składki, gdzie wspomnianą podstawę wymiaru stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia. Natomiast do skargi dołączyła wskazane wyżej zaświadczenie ZUS, na podstawie którego można jej doliczyć kolejne [...] dni (tj. [...] i [...]r). W tej sytuacji prawo do zasiłku nie może zostać przyznane, ponieważ złożone przez stronę skarżącą dowody (w tym wyrok Sądu Rejonowego w G.) na to nie pozwalają. Słuszny jest jedynie zarzut strony dotyczący nie uwzględnienia miesiąca [...]r., ponieważ w zaskarżonej decyzji omyłkowo nie wliczono tego miesiąca, choć już przy wydaniu poprzedniej decyzji organ odwoławczy nie miał wątpliwości, że w okresie tym podstawa wskazanego wyżej wymiaru była wyższa od wymaganej. Ta oczywista omyłka została sprostowana w trybie art. 113 kpa postanowieniem z dnia [...]r., którego dowód doręczenia zostanie przekazany Sądowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje:
Z treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) wynika, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle przedstawionych Sądowi I instancji materiałów sprawy i czynności organów administracyjnych w niej podjętych główna teza obu rozstrzygnięć nie może się ostać. Sprowadza się ona natomiast do stwierdzenia, że w przypadku skarżącej w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej najniższego wynagrodzenia przez okres krótszy aniżeli 365 dni. Analiza tych materiałów nasuwa bowiem wniosek, że okoliczności dotąd ustalone w postępowaniu wyjaśniającym nie zostały przez organy orzekające należycie ocenione.
W decyzjach obu instancji np. przyjęto, że skarżąca "nie przedstawiła dowodów potwierdzających wysokość wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy inne poza VIII, IX, X miesiące wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenie i do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnego należy przyjąć okres, w którym ustalono wysokość podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy, tj. od [...]r. do [...]r., tj. [...] dni". Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...]Wojewoda D. sprostował zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą w ten sposób, że: " na stronie siódmej w wersie dwudziestym pierwszym zamiast "do [...]r. tj. [...] dni" wpisać "do [...]r. tj. [...] dni"; na stronie siódmej w wersie dwudziestym piątym zamiast "poza VIII, IX i X" wpisać "poza VIII, IX, X i XI"; na stronie siódmej w wersie dwudziestym ósmym zamiast "do [...]r. tj. [...] dni" wpisać "do [...]r. tj. [...] dni"; na stronie ósmej w wersie dziesiątym zamiast "[...] dni" wpisać "[...] dni" oraz na stronie ósmej w wersie szesnastym zamiast "poza VIII, IX i X" wpisać "poza VIII, IX, X i XI". W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono, że w zaskarżonej decyzji popełniono oczywistą omyłkę więc należało orzec jak na wstępie, ale dlaczego jest to tego rodzaju omyłka nie wiadomo, nie można zatem orzec czy w drodze postanowienia wydanego w trybie art. 113 § 1 i § 3 kpa nie uzupełniono w sposób niedopuszczalny treści zaskarżonego orzeczenia.
Ustosunkowując się natomiast do zarzutów skargi organ odwoławczy stwierdził, że skarżąca dołączyła do niej zaświadczenie ZUS, na podstawie którego "można jej doliczyć kolejne [...] dni (tj. [...] i [...]r.) W tej sytuacji bezsprzecznie prawo do zasiłku stronie nie może zostać przyznane, złożone przez stronę dowody (w tym wyrok Sądu Rejonowego w G. ) na to nie pozwalają ". Dlaczego orzeczenie tego Sądu nie jest przydatne zdaniem organu odwoławczego do stwierdzenia okoliczności istotnych dla skarżącej już nie wiadomo i to nie tylko z odpowiedzi na skargę ale i z uzasadnienia decyzji ostatecznej. Fragment bowiem uzasadnienia decyzji odnoszący się do tej kwestii brzmi następująco: "faktycznie organ I instancji nie w pełni przedstawił w uzasadnieniu materiał dowodowy, na podstawie którego dokonano ustaleń faktycznych, bo pominął w uzasadnieniu, że uzyskał odpowiedź z Sądu Rejonowego w G., który odpowiadając na pismo z dnia [...]r. poinformował, że na zasądzone składniki wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia składa się miesięcznie kwota [...] zł tytułem wynagrodzenia i kwota [...] zł za używanie samochodu osobowego do celów służbowych, nie odniósł się również do wyjaśnienia strony, która wskazuje, że nie posiada samochodu ani prawa jazdy i nie mogła wykonać usługi objętej ryczałtem oraz że wymienienie kwoty ryczałtu w umowie zlecenie nie jest równoznaczne z jego naliczeniem., co w sytuacji strony nigdy nie miało miejsca i co potwierdzają dokumenty. Argumenty te zdaniem organu II instancji nie mogą być uwzględnione ponieważ prawo do zasiłku dla bezrobotnego, który w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację wykonywał pracę na podstawie umowy zlecenie uzależnione jest od ustalenia wysokości podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i na Fundusz Pracy, a nie od wysokości tego wynagrodzenia i jego składników, a bezrobotna przedstawiła dowody dotyczące wysokości podstawy składki jedynie za okres [...] dni ".
Organ odwoławczy nie ustosunkował się zatem należycie do zasadniczego argumentu odwołania, że Sąd orzekł o wynagrodzeniu za umowę zlecenia i to jest podstawa do zaliczenia uzyskanego wynagrodzenia do okresu 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji uprawniający do przyznania zasiłku.
Należy zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt tej sprawy, ten mianowicie, że pismem z dnia [...]r. skarżąca zwróciła się do Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w W. "o ponowne rozpatrzenie decyzji w sprawie uznania za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku". Pismo to nawiązuje wyraźnie do ostatecznej decyzji z dnia [...]r., Nr [...]orzekającej o uznaniu B. L. z dniem [...]r. za osobę bezrobotną i odmawiającej przyznania prawa do zasiłku. Postępowanie administracyjne zostało więc wznowione i zakończyło się decyzją Wojewody D. z dnia [...]r., Nr [...]uchylającą: decyzję Starosty Powiatu W. z dnia [...]r. Nr [...], orzekającą o uznaniu B. L. z dniem [...]r. za osobę bezrobotną i o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych; decyzję Starosty Powiatu W. wydaną tego samego dnia, orzekającą o uchyleniu decyzji Starosty z dnia [...]r. (...) oraz postanowienie z dnia [...]r. Starosty Powiatu W., którym wznowiono to postępowanie; przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W świetle tej decyzji nadal więc istniała potrzeba stosownego zakwalifikowania pisma skarżącej z dnia [...]r. z punktu widzenia istniejących nadzwyczajnych trybów weryfikacji decyzji ostatecznej, chyba że nie to było intencją skarżącej. Postanowienie z dnia [...]r. o wszczęciu postępowania administracyjnego "w sprawie przyznania prawa do zasiłku od dnia [...]r." kwestii tej bowiem nie załatwia, wobec czego dalsze postępowanie należy zacząć od rozważenia istoty tego wniosku i nadania mu właściwego biegu.
Jak już wcześniej Sąd uznał, obu omówionym decyzjom brak wszechstronnej oceny ustalonych okoliczności sprawy, co jest równoznaczne z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wobec czego na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd jednocześnie nie orzekł w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż jako orzeczenie negatywne nie ma ono przymiotu wykonalności (art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI