IV SA/Wr 583/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2006-08-17
NSAAdministracyjneNiskawsa
status bezrobotnegoprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymikognicja sąduodrzucenie skargiubezpieczenie zdrowotne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę D. D. dotyczącą statusu osoby bezrobotnej, uznając, że żądanie nie mieści się w jego kognicji.

Sąd administracyjny rozpatrywał sprawę ze skargi D. D. w przedmiocie stwierdzenia statusu osoby bezrobotnej. Skarżący domagał się wykładni prawa i ustalenia, że zachowuje status bezrobotnego pomimo zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie decyzji o utracie tego statusu, a także nałożenia na urząd pracy obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne. Sąd uznał, że zgłoszone żądanie nie podlega jego kognicji, ponieważ nie dotyczy spraw wymienionych w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.s.a., skarga została odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę ze skargi D. D., która dotyczyła ustalenia statusu osoby bezrobotnej. Skarżący, D. D., wniósł o dokonanie wykładni prawa i stwierdzenie, że pomimo zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie decyzji Powiatowego Urzędu Pracy we W. o utracie statusu bezrobotnego, nadal ten status posiada. Dodatkowo, skarżący domagał się zobowiązania Powiatowego Urzędu Pracy do opłacania na jego rzecz składek na ubezpieczenie zdrowotne. Sąd, analizując zakres swojego działania określony w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.s.a.), stwierdził, że pismo D. D. nie stanowi skargi na decyzję, postanowienie ani inną czynność z zakresu administracji publicznej, ani też nie dotyczy spraw wymienionych w pozostałych punktach art. 3 p.s.a. Sąd podkreślił, że zgłoszone przez skarżącego żądanie nie mieści się w jego kognicji, ani nie zostało mu powierzone na podstawie przepisów szczególnych. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.s.a., który stanowi podstawę do odrzucenia skargi, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne, Sąd postanowił odrzucić skargę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, takie żądanie nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego.

Uzasadnienie

Sąd administracyjny jest właściwy do orzekania w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia, akty prawa miejscowego lub inne czynności z zakresu administracji publicznej, a także na bezczynność organów. Żądanie skarżącego dotyczące wykładni prawa i ustalenia statusu bezrobotnego, połączone z wnioskiem o opłacanie składek, nie odpowiada żadnej z kategorii spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (2)

Główne

p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Stanowi podstawę do odrzucenia skargi, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Pomocnicze

p.s.a. art. 3 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa zakres działania sądów administracyjnych, obejmujący kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia, akty prawa miejscowego, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz bezczynność organów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Żądanie skarżącego nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego określonym w art. 3 p.s.a.

Godne uwagi sformułowania

Zakres działania Sądów Administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Zgłoszone przez D. D. żądanie nie podlega kognicji Sądu Administracyjnego

Skład orzekający

Wanda Wiatkowska-Ilków

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu kognicji sądu administracyjnego w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego i świadczeń z ubezpieczenia zdrowotnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy skarżący domaga się wykładni prawa i świadczeń, które nie są przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy podstawowych kwestii zakresu kognicji sądu administracyjnego, co jest istotne dla prawników, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Wr 583/06 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-08-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Wanda Wiatkowska-Ilków /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3, art. 58
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny We Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. przy udziale Powiatowego Urzędu Pracy we W. w przedmiocie stwierdzenia statusu osoby bezrobotnej postanawia odrzucić skargę
Uzasadnienie
Zakres działania Sądów Administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej określone skrótem p.s.a. Stanowi on, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym - na które służy zażalenie, 4) inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone wyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 1-4.
Tymczasem pismo D. D. określone jako pozew nie jest skargą na decyzję, postanowienie lub inną czynność z zakresu administracji publicznej lub akt określonych w pkt 5 i 6, art. 3 wymienionej wyżej ustawy, nie jest również skargą na bezczynność organów w przypadkach określonych pkt 1-4, art. 3 powołanej ustawy. D. D. wnosi aby sąd dokonał wykładni prawa i ustalił w związku z zawieszeniem postępowania odwoławczego w sprawie decyzji Powiatowego Urzędu Pracy we W. z dnia [...]r. nr [...] orzekającej o utracie prawa D. D. statusu bezrobotnego, że zachowuje status bezrobotnego a tym samym na Powiatowym Urzędzie Pracy ciąży obowiązek opłacenia mu na rzecz D. D. składek na ubezpieczenie zdrowotne.
Zgłoszone przez D. D. żądanie nie podlega kognicji Sądu Administracyjnego, nie dotyczy spraw o których mówi art. 3 § 1 ustawy ppsa; wskazany zakres spraw nie został również powierzony sądom administracyjnym na podstawie przepisów szczegółowych (art. 3 § 2 ppsa).
Zatem w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 ppsa należało orzec jak wyżej.