IV SA/Wr 579/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność uchwały o przyznaniu nagrody rocznej członkom Zarządu, z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zaskarżył decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność uchwały Rady Nadzorczej w sprawie przyznania nagrody rocznej członkom Zarządu. Wojewoda uznał, że Rada Nadzorcza przekroczyła swoje kompetencje, przyznając nagrodę indywidualnie, zamiast ustalać zasady wynagradzania. Sąd administracyjny odrzucił skargę Funduszu, uznając ją za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sprawa dotyczyła skargi Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W. na decyzję Wojewody D., która stwierdziła nieważność uchwały Rady Nadzorczej WFOŚiGW w sprawie przyznania nagrody rocznej członkowi Zarządu B. T. w wysokości [...] złotych. Wojewoda uzasadnił swoją decyzję tym, że Rada Nadzorcza, zgodnie z art. 414 ust. 1 pkt 7 Prawa ochrony środowiska, ma kompetencje do ustalania zasad wynagradzania, a nie do indywidualnego przyznawania nagród. Stwierdził, że uchwała została podjęta z rażącym naruszeniem prawa, gdyż kompetencje do przyznawania nagród dla członków zarządu, w tym prezesa i jego zastępców, należą do zarządu województwa. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zaskarżył tę decyzję, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym błędne zastosowanie art. 10 ust. 2 ustawy o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi zamiast art. 10 ust. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał jednak skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić na podstawie art. 52 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując na brak wyczerpania środków zaskarżenia. Sąd podkreślił, że decyzja Wojewody stwierdzająca nieważność uchwały jest ostateczna, co potwierdza jej charakter jako decyzji administracyjnej, a zatem skarżący powinien był wyczerpać dostępne środki prawne przed wniesieniem skargi do sądu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Rada Nadzorcza nie jest uprawniona do indywidualnego przyznawania nagród rocznych członkom Zarządu, a jedynie do ustalania zasad wynagradzania.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 414 ust. 1 pkt 7 Prawa ochrony środowiska, Rada Nadzorcza ma kompetencje do ustalenia zasad wynagradzania dla wszystkich członków Zarządu i pracowników, co odpowiada regulaminowi wynagradzania. Nie posiada kompetencji do indywidualnego przyznawania nagród. W przypadku członków zarządu powoływanych przez zarząd województwa, funkcję pracodawcy pełni zarząd województwa, a Rada Nadzorcza może jedynie złożyć umotywowany wniosek o przyznanie nagrody.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (11)
Główne
p.s.a. art. 52 § par. 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że ustawa stanowi inaczej.
p.s.a. art. 52 § par. 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
p.s.a. art. 58 § par. 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w § 1 pkt 1-5.
Prawo ochrony środowiska art. 414 § ust. 1 pkt 7
Rada Nadzorcza Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej posiada kompetencje do ustalenia zasad wynagradzania członków zarządu i pracowników biur wojewódzkich.
Prawo ochrony środowiska art. 415 § ust. 1 pkt 2
W wojewódzkich funduszach prezes i jego zastępcy są powoływani i odwoływani przez zarząd województwa.
Prawo ochrony środowiska art. 419 § ust. 3
Wojewoda stwierdza nieważność uchwały podjętej z naruszeniem prawa.
Prawo ochrony środowiska art. 419 § ust. 6a
Decyzja wojewody stwierdzająca nieważność uchwały jest ostateczna.
Pomocnicze
Ustawa o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi art. 10 § ust. 2
Wskazuje organ właściwy do przyznania nagrody rocznej.
Ustawa o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi art. 10 § ust. 3
Dotyczy sytuacji, gdy Rada Nadzorcza nie ma kompetencji do przyznawania nagród.
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy uzasadnienia decyzji administracyjnej.
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy rozstrzygnięć organów administracji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga jest niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie przepisów Prawa ochrony środowiska i ustawy o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu. Jest bowiem zasadą, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia... Decyzja wojewody stwierdzająca nieważność uchwały jest ostateczna.
Skład orzekający
Henryk Ożóg
przewodniczący
Lidia Serwiniowska
sprawozdawca
Wanda Wiatkowska-Ilków
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi administracyjnej w przypadku decyzji stwierdzających nieważność uchwał, gdy nie wyczerpano środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z Prawem ochrony środowiska i Prawem o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.
“Niedopuszczalna skarga: dlaczego wyczerpanie środków zaskarżenia jest kluczowe?”
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wr 579/06 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2007-03-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-07-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Henryk Ożóg /przewodniczący/ Lidia Serwiniowska /sprawozdawca/ Wanda Wiatkowska-Ilków Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku *Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 52 par. 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Protokolant Anna Rudzińska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 15 marca 2007 r. sprawy ze skargi Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania nagrody rocznej członkom Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W. postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda D., na podstawie art. 419 ust. 3 i 6 w zw. z art. 414 ust. 1 pkt 7 i art. 415 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 26, poz. 306 ze zm.), art. 10 ust. 2 i art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz.U. Nr 26, poz. 306 ze zm.) oraz art. 107 kpa, stwierdził nieważność uchwały Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przyznania nagrody rocznej członkom Zarządu WFOŚiGW we W.. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż na mocy powyższej uchwały, w związku z dokonaną oceną działalności wyników finansowych oraz zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za [...] r., przyznano członkowi Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W. B. T. roczną nagrodę za rok [...] w wysokości [...] złotych brutto. W toku badania legalności uchwał podjętych przez Radę Nadzorczą Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W.w trakcie posiedzenia w dniu [...] r. organ nadzoru stwierdził, iż uchwałę nr [...] w sprawie przyznania nagrody rocznej członkom Zarządu WFOŚiGW we W. podjęto z rażącym naruszeniem przepisów prawa. Zgodnie z art. 414 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska Rada Nadzorcza Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W. posiada kompetencje do ustalenia zasad wynagradzania członków zarządu i pracowników biur wojewódzkich. Gramatyczne brzmienie art. 414 ust. 1 pkt 7 tej ustawy upoważnia jedynie Radę Nadzorczą do uchwalenia zasad wynagradzania dla wszystkich członków Zarządu oraz pracowników. W związku z czym zasady odpowiadają w swej ustawowej konstrukcji regulaminowi wynagradzania. Rada Nadzorcza nie posiada więc kompetencji ustawowej do indywidualnego przyznawania i określania wysokości nagrody rocznej dla członków Zarządu Funduszu. Wojewoda D. podkreślił, że ze wskazanych wyżej kompetencji ustawowych Rada Nadzorcza Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W.skorzystała wcześniej podejmując uchwałę nr [...] z dnia [...] r., na mocy której ustalono "Zasady wynagradzania członków Zarządu oraz pracowników Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W.". W tej sytuacji jest rzeczą oczywistą, iż nie jest ona uprawniona do podejmowania uchwał w przedmiocie przyznawania nagrody rocznej członkom Zarządu WFOŚiGW we W., gdyż z mocy art. 415 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska w wojewódzkich funduszach prezes i jego zastępcy są powoływani i odwoływani przez zarząd województwa, a więc konsekwentnie przyjąć wypada, że wobec nich funkcję pracodawcy pełni zarząd województwa (w niniejszej sprawie Zarząd Województwa D.). Natomiast w związku z art. 10 ust. 2 i art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi Rada Nadzorcza zachowuje jedynie kompetencję do złożenia umotywowanego wniosku o przyznanie nagrody rocznej do organu właściwego w rozumieniu art. 10 ust. 2 tej ustawy w związku z art. 415 ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony środowiska. Nadto organ decyzyjny wskazał, że również przepisy aktualnego statutu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W. nie zawierają upoważnienia dla Rady Nadzorczej Funduszu do przyznania nagrody rocznej członkom Zarządu. W tej sytuacji ustalenie przez organ nadzoru, że Rada Nadzorcza Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W. podjęła przedmiotową uchwałę z rażącym naruszeniem prawa, musiało skutkować stwierdzeniem jej nieważności w całości. W skardze na tę decyzję Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W. zarzucił jej naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 414 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) w zw. z art. 3 i art. 3¹ kp oraz błędne zastosowanie przepisów art. 10 ust. 2 zamiast art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz.U. Nr 26, poz. 306 ze zm.), a tym samym błędne orzeczenie przez Organ Nadzoru o nieważności uchwały Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej we W. nr [...], mimo nie zaistnienia przesłanki w postaci sprzeczności z prawem, o której mowa w art. 419 ust. 3 Prawa ochrony środowiska. Przedmiotowej decyzji zarzucono także naruszenie art. 6, art. 7, art. 10, art. 61 § 4, art. 77, art. 81 kpa. Wskazano, że powołano się w niej na art. 107 kpa zamiast na art. 104 kpa, oraz że narusza art. 107 kpa w zw. z art. 419 ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska. Wobec powyższego wniesiono o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji bądź o jej uchylenie w całości. Ustosunkowując się do zarzutów skargi Wojewoda D. podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu. Jest bowiem zasadą, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich /art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.s.a./. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie /art. 52 § 2 p.s.a./. W przypadku innych aktów /niż wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 p.s.a. – dod. Sądu/, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do Sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (...) /art. 52 § 4 p.s.a./. Nie ulega wątpliwości Sądu, iż w przepisie art. 419 ust. 3 Prawa ochrony środowiska jest mowa o decyzji administracyjnej. Świadczy o tym nie tylko użycie w treści przepisu zdania: "w drodze decyzji", ale i odesłanie w ust. 5 art. 419 do przepisów Kpa jeśli chodzi o sprawy stwierdzenia nieważności uchwały. Przepis art. 419 cytowanego Prawa ma konstrukcję podobną do określonej w przepisie art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym /Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm./, z tą istotną różnicą, że w art. 91 ust. 1 "ustawy gminnej" brak tego dodatkowego wskazania, iż wojewoda orzeka w drodze decyzji. Zmiana wprowadzona do przepisu art. 419 cytowanego Prawa od 29 czerwca 2006r. rozstrzyga tę kwestię jednoznacznie. W ust. 6a art. 419 ustawodawca bowiem postanowił, iż decyzja wojewody stwierdzająca nieważność uchwały jest ostateczna. To dodatkowy argument przemawiający za tym, że decyzja, o jakiej mowa w art. 419 jest decyzją administracyjną. Skarżąc omawianą wcześniej decyzję Wojewody D. do sądu administracyjnego nie spełniono warunku dopuszczalności skargi wynikającego z art. 52 p.s.a. W związku z tym skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.s.a.