IV SA/Wr 579/05

IV SA/Wr 579/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-08-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Bogumiła Skrzypczak
Ewa Kamieniecka /sprawozdawca/
Jolanta Sikorska /przewodniczący/
Lidia Serwiniowska
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 189 poz 1858
par. 7 ust. 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 20 października 2003 r. w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów,  wzoru karty pojazdu oraz jej opisu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie: Sędzia NSA Bogumiła Skrzypczak Asesor WSA Ewa Kamieniecka – sprawozdawca Protokolant: Marzena Korokowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi K. S. na czynność Starosty P. z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy wydania wtórnika karty pojazdu marki Polonez Atu oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu [...]r. K. S. zwrócił się do Starosty P. o wydanie wtórnika karty pojazdu marki Polonez Atu o numerze rejestracyjnym [...]na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu i jej opisu, z uwagi na zagubienie karty w trakcie remontu mieszkania.
Decyzją z dnia [...]r. nr [...]z upoważnienia Starosty P. Naczelnik Wydziału Komunikacji odmówił wydania wtórnika karty pojazdu marki Polonez Atu o numerze rejestracyjnym [...], wyjaśniając że § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu i jej opisu stosuje się w sytuacji, kiedy właściciel nie utracił pojazdu, a utracił tylko kartę pojazdu. Natomiast samochód marki Polonez Atu został wyrejestrowany na wniosek K. S. decyzją Starosty P. z dnia [...] r. nr [...] z powodu kradzieży przez nieustalonego sprawcę. Policja nie odnalazła skradzionego samochodu i według ewidencji pojazdów pojazd ten nie istnieje. Dla utraconego pojazdu nie może być również wydany wtórnik karty pojazdu z uwagi na treść § 2 rozporządzenia, gdyż w karcie nie można potwierdzić danych dotyczących rejestracji pojazdu ani też danych jego właściciela. Jednocześnie Starosta poinformował stronę o możliwości wydania zaświadczenia, potwierdzającego że pojazd był zarejestrowany w Starostwie Powiatowym w P. i była wydana dla niego karta pojazdu o numerze [...], a jego ostatnim właścicielem był wnioskodawca.
Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia [...]r. nr [...]uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji, wyjaśniając że decyzja Starosty P. wydana została bez podstawy prawnej. Przepisy dotyczące wydawania kart pojazdów i ich wtórników nie przewidują bowiem formy decyzji do załatwienia wniosku strony w tym zakresie. Postępowanie o wydanie karty pojazdu, czy też jej wtórnika kończy się wydaniem dokumentu bez konieczności podejmowania decyzji administracyjnej. Brak jest podstawy prawnej do jej wydania. Czynności te są czynnościami materialno – technicznymi kończącymi się wydaniem dokumentu. Odmowa zaś następuje w formie pisma.
W piśmie z dnia [...]r. nr [...]z upoważnienia Starosty P. Naczelnik Wydziału Komunikacji poinformował wnioskodawcę, że nie ma możliwości wydania wtórnika karty pojazdu marki Polonez Atu, ponieważ nie występuje żadna z przesłanek wymienionych w § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 20 października 2003 r. w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu oraz jej opisu. Według organu wymieniony przepis stosuje się jedynie w przypadku, kiedy właściciel pojazdu nie utracił pojazdu, a utracił tylko kartę pojazdu. We wniosku z dnia [...]r. o wyrejestrowanie pojazdu, zainteresowany potwierdził utratę pojazdu w wyniku kradzieży przez nieustalonego sprawcę. Jednocześnie poinformowano zainteresowanego o możliwości potwierdzenia na wniosek strony faktu wydania karty pojazdu.
W skardze na powyższą czynność Starosty P. złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący, wnosząc o stwierdzenie bezskuteczność tej czynności, zarzucił naruszenie § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 20 października 2003 r. w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu oraz jej opisu, ponieważ brak jest uzasadnienia dla odmowy wydania wtórnika karty pojazdu z przyczyn podanych w piśmie Starosty P.. Karta pojazdu jest dokumentem przypisanym do pojazdu, stanowiąc niejako jego metrykę i informacje w nim zawarte powinny być przechowywane w Urzędzie. Wątpliwości budzi twierdzenie, iż pojazd nie istnieje w ewidencji pojazdów prowadzonej przez Starostwo Powiatowe.
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2004 r. sygn. akt IV SA/Wr 219/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił odrzucić skargę z uwagi na jej niedopuszczalność, ponieważ skarżący nie wezwał na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o podjęciu czynności.
We wniosku z dnia [...]r. K. S. ponownie zwrócił się do Starosty P. o wydanie wtórnika karty pojazdu marki Polonez Atu o numerze rejestracyjnym [...]na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 20 października 2003 r. w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu oraz jej opisu, wyjaśniając że karta została utracona podczas prac remontowych w mieszkaniu. Wnioskodawca poinformował, że oświadczenie o utracie karty złoży na wezwanie Starosty.
W odpowiedzi z dnia [...]r. nr [...]z upoważnienia Starosty P. Naczelnik Wydziału Komunikacji poinformował wnioskodawcę, że sprawa została rozstrzygnięta na podstawie pisma z dnia [...]r. nr [...]. W sprawie wypowiedziało się również Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w dniu [...]r., a Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydał w tej sprawie postanowienie w dniu 22 czerwca 2004 r.
W dniu [...]r. wnioskodawca wezwał Starostę P. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na odmowie wydania wtórnika karty pojazdu poprzez dokonanie wnioskowanej czynności. Jednocześnie wnioskodawca wyjaśnił, że złożenie wezwania nastąpiło po terminie z uwagi na brak stosownego pouczenia przez organ administracji.
Pismem z dnia [...]r. z upoważnienia Starosty P. Naczelnik Wydziału Komunikacji poinformował wnioskodawcę, że sprawa została prawomocnie rozstrzygnięta w piśmie z dnia [...]r., ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skargę na tę czynność odrzucił. Jednocześnie wyjaśniono, że pismo z dnia [...]r. jest jedynie przypomnieniem okoliczności sprawy, a nie odmową wydania wtórnika karty pojazdu, ponieważ uczyniono to wcześniej w piśmie z dnia [...]r. Ponadto Starosta podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...]r.
W skardze na bezczynność Starosty P. polegającą na odmowie wydania wtórnika karty pojazdu, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skarżący wniósł o zobowiązanie Starosty P. do wydania wtórnika karty pojazdu marki Polonez Atu. Według skarżącego odmowa wydania wtórnika karty pojazdu nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Prawomocność jest bowiem cechą przysługującą tylko niektórym decyzją administracyjnym. Tym samym nie sposób przyjąć, że odmowa dokonania czynności materialno – technicznej, a za taką należy uznać wydanie wtórnika karty pojazdu uzyskała walor prawomocności. Przepisy rozporządzenia z dnia 20 października 2003 r. w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu oraz jej opisu nie dają podstawy prawnej do odmowy wydania wtórnika przez właściwy organ. Karta, będąc dokumentem przypisanym do określonego pojazdu, stanowi niejako jego metrykę, zaś informacje w niej zawarte winny być gromadzone przez organ w sposób przewidziany prawem. Tymczasem w świetle wyjaśnień Starosty powyższy pojazd nie figuruje w ewidencji prowadzonej przez niego. Skarżący wyjaśnił również, że brak wtórnika karty uniemożliwia mu skorzystanie z uprawnień przysługujących na podstawie umowy ubezpieczenia skradzionego pojazdu.
W odpowiedzi na skargę Starosta P. wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania i kosztów zastępstwa prawnego według norm przewidzianych. Starosta wyjaśnił, iż za bezczynność skarżący uznał odmowę wydania wtórnika karty pojazdu połączoną z pouczeniem go, że w tej sprawie przeprowadzone zostało postępowanie i sprawa została rozstrzygnięta pismem z dnia [...]r. Natomiast z okoliczności prowadzonej ze skarżącym korespondencji wynika, że nie jest prawdziwy zarzut o bezczynności Starosty. Dokumenty zgromadzone w sprawie wskazują, że postępowanie zostało przeprowadzone przez dwie instancje i zakończone wyrażonym w pismach do skarżącego jednoznacznym stanowiskiem o odmowie wydania wtórnika karty pojazdu. Starosta, nie mogąc wydać wtórnika karty pojazdu zaproponował wydanie zaświadczenia potwierdzającego fakt wydania karty pojazdu, z czego jednak skarżący nie skorzystał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W rozpatrywanej sprawie ustalenia wymaga przede wszystkim przedmiot skargi wniesionej do Sądu Administracyjnego.
Zakres działania sądów administracyjnych określony został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Stosownie do art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 cyt. ustawy obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Z powyższego uregulowania wynika, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być, oprócz decyzji i postanowień wydawanych przez organy administracji publicznej, również inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa ( pkt 4 ) oraz bezczynność organów w przypadku niezałatwienia sprawy ( pkt 8 ). W trybie art. 3 § 2 pkt 4 cyt. ustawy mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego określone czynności materialno – techniczne, np. czynność zameldowania czy też czynność udostępnienia lub odmowy udostępnienia dokumentacji medycznej zbiorczej pacjentowi publicznego zakładu opieki zdrowotnej, akty rejestracji lub wykreślenie z określonego rejestru, odmowy przyjęcia do zakładu administracyjnego i uniemożliwienie w ten sposób konkretnej osobie korzystania z jego usług, odmowy uznania, stwierdzenia albo realizacji przez właściwy organ administracji publicznej uprawnień wynikających bezpośrednio z przepisów prawnych, jeśli przepisy te nie przewidują formy decyzji administracyjnej deklaratoryjnej o stwierdzeniu takich uprawnień, a organy administracyjne odmawiają takiego zachowania się, które umożliwiałoby podmiotom uprawnionym realizację uprawnień, określonych w przepisach prawnych ( T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 62 – 63 ).
Wobec powyższego za podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego należy również uznać czynność wydania wtórnika karty pojazdu lub też odmowę wydania takiego dokumentu przez właściwy organ administracji. W rozpatrywanej sprawie skarżący wprawdzie wniósł skargę na "bezczynność" Starosty P., to jednak z treści skargi wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest odmowa wydania przez Starostę wtórnika karty pojazdu marki Polonez Atu, w związku z czym tak też skarga została potraktowana przez Sąd rozpatrujący sprawę.
W niniejszej sprawie należy również odnieść się do stwierdzenia zawartego w piśmie Starosty P. z dnia [...]r., w którym poinformowano skarżącego, że sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta z uwagi na wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowienia w dniu 22 czerwca 2004 r. odrzucającego skargę. Stosownie do art. 171 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Natomiast żadne prawomocne postanowienie sądu nie ma powagi rzeczy osądzonej. Dotyczy to również postanowień kończących postępowanie sądowe, a więc także postanowień odrzucających skargę. Postanowienia te na równi z wyrokami nie mogą być zmieniane, ani uchylane, ale nie stoją na przeszkodzie przeprowadzeniu ponownego postępowania w tej samej sprawie, jak również w wydaniu orzeczenia tej samej treści, jeżeli przesłanki uzasadniające ich wydanie nie uległy zmianie ( T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, str. 520 ). Postanowienie o odrzuceniu skargi nie ma bowiem charakteru merytorycznego i nie rozstrzyga o legalności zaskarżonego aktu, a co za tym idzie, jego wydanie nie stanowi przeszkody do ponownego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, dotyczącego tego samego przedmiotu zaskarżenia. Także decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r. nie rozstrzygnęła sprawy merytorycznie, bowiem umorzono postępowanie I instancji z uwagi na brak podstawy prawnej do wydania decyzji przez organ I instancji.
W związku z powyższym należy przyjąć, że na obecnym etapie sprawy skarżący uprawniony był do ponownego złożenia skargi do Sądu Administracyjnego na odmowę wydania wtórnika karty pojazdu.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności ( art. 146 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). W sprawach tych sąd może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa ( art. 146 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). W razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala ( art. 151 cyt. ustawy ).
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu organ administracji, odmawiając wydania wtórnika karty pojazdu, nie naruszył obowiązujących przepisów prawa. Skarga zatem nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną do odmowy wydania wtórnika karty pojazdu stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo ruchu drogowym ( Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm. ) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 20 października 2003 r. w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu oraz jej opisu ( Dz. U. Nr 189, poz. 1858 ), mające zastosowanie w czasie podejmowania kwestionowanej czynności.
Stosownie do art. 77 ustawy Prawo o ruchu drogowym kartę pojazdu obowiązany jest wydać producent lub importer nowych pojazdów samochodowych, a dla innych pojazdów starosta przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z § 2 rozporządzenia w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu oraz jej opisu, karta pojazdu jest dokumentem przypisanym do pojazdu, zawierającym w szczególności:
1) dane identyfikacyjne pojazdu;
2) parametry techniczne pojazdu;
3) dane identyfikacyjne właściciela pojazdu;
4) dane potwierdzające rejestrację pojazdu.
W rozpatrywanej sprawie żądanie wydania wtórnika karty pojazdu skarżący opiera na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z którym w przypadku utraty karty organ rejestrujący na pisemny wniosek właściciela pojazdu wydaje wtórnik karty po:
1) przedstawieniu dowodu rejestracyjnego pojazdu;
2) złożeniu przez właściciela stosownego oświadczenia o utracie karty pojazdu pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
Wydając wtórnik karty, organ rejestrujący dokonuje wpisu we wtórniku karty aktualnych danych pojazdu i danych identyfikacyjnych właściciela pojazdu ( § 7 ust. 7 w związku z § 6 ust. 2 rozporządzenia ).
Powyższe przepisy rozporządzenia wskazują, że karta pojazdu ( jak również jej wtórnik ) powinny zawierać między innymi aktualne dane identyfikacyjne pojazdu oraz dane potwierdzające jego rejestrację, a właściciel pojazdu w celu uzyskania wtórnika utraconej karty zobowiązany jest przedstawić dowód rejestracyjny pojazdu. W ocenie Sądu, zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu oraz jej opisu, organ rejestrujący zobowiązany jest do wydania wtórnika karty zarejestrowanego pojazdu, który nie został utracony przez właściciela; obowiązek ten nie dotyczy pojazdu wyrejestrowanego, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. W niniejszej sprawie nie jest natomiast możliwe przedstawienie przez skarżącego ważnego dowodu rejestracyjnego pojazdu w celu zamieszczenia aktualnych danych potwierdzających rejestrację pojazdu, z uwagi na jego unieważnienie przez Starostę P..
Stosownie bowiem do art. 79 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym pojazd podlega wyrejestrowaniu, na wniosek jego właściciela, w przypadku kradzieży pojazdu, jeżeli jego właściciel złożył stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania. Dokumenty niezbędne przy wyrejestrowywaniu pojazdów wymienione zostały w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów ( Dz. U. Nr 133, poz. 1123 ). Zgodnie z § 15 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w celu wyrejestrowania pojazdu właściciel pojazdu składa wniosek o wyrejestrowanie pojazdu w organie rejestrującym i do wniosku dołącza między innymi dowód rejestracyjny i kartę pojazdu, jeżeli była wydana, stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za składanie fałszywych zeznań oraz zaświadczenie wydane przez właściwy organ Policji potwierdzające zgłoszenie kradzieży pojazdu. Natomiast stosownie do § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach ( Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 37 ), obowiązującego w czasie wyrejestrowywania pojazdu przez skarżącego, organ rejestrujący unieważnia dokument, jeżeli jest to wymagane przepisami rozporządzenia, poprzez odcięcie prawego górnego rogu o powierzchni co najmniej 1 cm2 wszystkich stron dokumentu.
Czynności organu związane z wyrejestrowaniem pojazdu uregulowane zostały w § 5 Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów, stanowiącej załącznik numer 1 do rozporządzenia w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach. Zgodnie z § 5 Instrukcji w celu wyrejestrowania pojazdu organ rejestrujący:
1) przyjmuje wniosek o wyrejestrowanie pojazdu z dołączonymi dokumentami określonymi w rozporządzeniu w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, sprawdzając zgodność zawartych w nich danych i informacji dotyczących:
a) właściciela pojazdu,
b) pojazdu - danych identyfikacyjnych i technicznych,
2) unieważnia dotychczasowy dowód rejestracyjny i zamieszcza na nim adnotację o treści: "Pojazd wyrejestrowany, przyczyna ..., data ...", wpisując przyczynę i datę wyrejestrowania, oraz przystawia pieczątkę organu rejestrującego,
3) zamieszcza w rubryce "Adnotacje urzędowe" karty pojazdu, jeżeli była wydana, adnotację o treści "Pojazd wyrejestrowany, przyczyna ..., data ...", wpisując przyczynę i datę wyrejestrowania, oraz przystawia pieczątkę organu rejestrującego,
4) przyjmuje tablice rejestracyjne,
5) zamieszcza w bazie danych informację o dacie i przyczynie wyrejestrowania pojazdu,
6) wpisuje w części "B" wniosku o wyrejestrowanie decyzję o wyrejestrowaniu pojazdu i uchyleniu dotychczasowych dokumentów pojazdu i tablic rejestracyjnych oraz wydaje właścicielowi pojazdu odpis tej decyzji albo uwierzytelnioną kserokopię.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący w dniu [...]r. złożył w Starostwie Powiatowym w P. wniosek o wyrejestrowanie pojazdu marki Polonez Atu. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Starosta P. wyrejestrował powyższy pojazd, uchylając dowód rejestracyjny, kartę pojazdu i tablice rejestracyjne. Ponadto dowód rejestracyjny pojazdu został unieważniony poprzez odcięcie prawego górnego rogu wszystkich stron dokumentu i obecnie skarżący nie jest w posiadaniu ważnego dowodu rejestracyjnego.
Wskazać należy, że wydanie wtórnika karty pojazdu dla pojazdu wyrejestrowanego możliwe jest przed ponowną rejestracja pojazdu na podstawie § 7 ust. 5 rozporządzenia w sprawie warunków i trybu wydawania kart pojazdów, wzoru karty pojazdu oraz jej opisu. Pojazd podlega powtórnej rejestracji między innymi w przypadku odzyskania go po kradzieży ( art. 79 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym ).
Z powyższych względów uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.
Odnośnie wniosku Starosty P. o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania i kosztów zastępstwa prawnego według norm przewidzianych należy wyjaśnić, że stosownie do uregulowań ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wyłączone zostało stosowanie zasady odpowiedzialności za wynik postępowania, obowiązującej w postępowaniu cywilnym – art. 98 § 1 k.p.c. Przewidziano natomiast, że koszty postępowania zasądza się jedynie w razie uwzględnienia skargi i tylko na rzecz skarżącego. W myśl art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Brak jest więc podstaw prawnych do uwzględnienia niniejszego wniosku Starosty P..
Z tych powodów Wojewódzki Sąd administracyjny orzekł jak w sentencji.