IV SA/Wr 52/05

IV SA/Wr 52/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-03-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alojzy Wyszkowski
Marcin Miemiec /przewodniczący sprawozdawca/
Wanda Wiatkowska-Ilków
Symbol z opisem
6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne
Zabezpieczenie społeczne
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 6 poz 56
art. 37 l
Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 stycznia 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Asesor WSA Alojzy Wyszkowski Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2006 r. sprawy ze skargi S. T. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Uzasadnienie
Starosta Powiatu w Ś. decyzją z [...]r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 20a, art. 37 j ust. 3 oraz art. 6 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 6 poz. 56) odmówił S. T. przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono dotychczasowe postępowanie w sprawie. Mianowicie na podstawie decyzji Starosty Powiatu w Ś. z [...] r., Nr [...], odmówiono przyznania wnioskodawcy zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% kwoty zasiłku. Od decyzji S. T. odwołał się do Wojewody D., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i o przyznanie zasiłku w wysokości 160% kwoty zasiłku. Wojewoda D. decyzją z [...]r., Nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Rozpatrując ponownie sprawę organ I instancji ustalił, że S. T. zarejestrował się [...]r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ś., Filia w Ś.. Decyzją Starosty Powiatu w Ś. z [...]r., Nr [...], S. T. przyznano prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...]r. w wysokości [...]zł miesięcznie, tj. 120 % kwoty zasiłku. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie organ stwierdził, że z ostatniego świadectwa pracy, z okresu zatrudnienia od [...]r. do [...] r. w D. Zakładach Przemysłu Cukierniczego "A" SA w Ś. wynikało, że stosunek pracy został rozwiązany za wypowiedzeniem przez pracodawcę w trybie art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu Pracy.
Dnia [...]r. S. T. złożył do organu I instancji wniosek o podwyższenie zasiłku przedemerytalnego. Przedłożył wyrok Sądu Okręgowego w Ś., [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, sygn. akt [...], z dnia [...]r., w którym zasądzono na jego rzecz odszkodowanie od D. Zakładów Przemysłu Cukierniczego "A" SA w Ś., w związku z nieuzasadnionym wypowiedzeniem umowy o pracę. S. T. przedłożył też świadectwo pracy z okresu zatrudnienia w D. Zakładach Przemysłu Cukierniczego "A" SA w Ś. od [...] r. do [...] r.
Organ I instancji powołał się na art. 37 j ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, według którego wysokość zasiłku przedemerytalnego wynosi 160% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, jedynie na rzecz osoby zamieszkałej w dniu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego oraz w okresie jego pobierania w powiatach (gminach) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, jeżeli stosunek pracy lub stosunek służbowy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 20 a ustawy, rozwiązanie stosunku pracy (stosunku służbowego) z przyczyn dotyczących zakładu pracy - oznacza rozwiązanie stosunku pracy (stosunku służbowego) z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych, a także wygaśnięcia stosunku pracy (stosunku służbowego) z powodu śmierci pracodawcy lub gdy przepisy ustawy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy w przypadku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy.
Zdaniem organu I instancji, z dostarczonych przez wnioskodawcę dokumentów, to jest z uzupełnionego świadectwa pracy, w którym nie została zmieniona przyczyna sposobu rozwiązania stosunku pracy, jak również z wyroku sądu, mocą którego zasądzono tylko odszkodowanie w związku z nieuzasadnionym wypowiedzeniem umowy o pracę bez zmiany sposobu rozwiązania stosunku pracy - wynika, że wnioskodawca nie spełnił warunków określonych w art. 37 j ust. 3 powołanej ustawy. Nie został zatem zwolniony z przyczyn dotyczących zakładu pracy. W tym stanie rzeczy organ I instancji decyzją z dnia [...] r. odmówił żądaniu wniosku.
S. T. złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie tej decyzji oraz o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego wysokości 160% kwoty zasiłku. Podniósł, że Starosta Powiatu w Ś. wydając decyzję nie uwzględnił powołanego wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z [...]r., ani decyzji Wojewody D. z [...]r.
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda D., na podstawie art. 2 ust. 2 pkt 20 a, art. 37 j ust. 2, 3 i 4 oraz art. 37 l ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz.U. z 2001r., Nr 6, poz. 56) i art. 138 § 1 pkt 2 kpa, decyzją z dnia [...]r., Nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję. Przyznał S. T. z dniem [...] r. zasiłek przedemerytalny w wysokości 160% kwoty zasiłku przewidzianego w art. 24 ust. 1 cytowanej ustawy.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, wydając zaskarżoną decyzję, nie wykonał zaleceń zawartych w decyzji organu II instancji. Podkreślono, że odwołujący się złożył w dniu [...]r. w Powiatowym Urzędzie Pracy wniosek o podwyższenie zasiłku przedemerytalnego do wysokości 160% kwoty zasiłku. Przedłożył wyrok Sądu Okręgowego w Ś. z [...]r., w uzasadnieniu którego Sąd stwierdził, że przed "odejściem na chorobowe" odwołującego się pracodawca utworzył nowy dział, który przejął zadania wykonywane dotychczas przez odwołującego się. Doszło w ten sposób do faktycznej likwidacji jego stanowiska pracy.
Organ II instancji uznał, że z wyroku wyraźnie wynika, że przyczyną rozwiązania stosunku pracy ze skarżącym była likwidacja stanowiska pracy z przyczyn organizacyjnych, a zatem z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Stąd zdaniem organu II instancji skarżącemu przysługuje prawo do zasiłku przedemerytalnego na podstawie art. 37 j ust. 3 w związku z ust. 4 ustawy. Po określeniu wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc zgłoszenia wniosku skarżącego, według organu II instancji należało uchylając zaskarżoną decyzję przyznać skarżącemu prawo do zasiłku przedemerytalnego z dniem [...]r. w wysokości 160 % kwoty zasiłku dla bezrobotnych, bowiem 90 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia skarżącego wynosi więcej niż 160 % zasiłku dla bezrobotnego.
S. T. zaskarżył te decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się przyznania zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]r. Powołał się na to, że organ odwoławczy przyznał mu błędnie zasiłek w tej wysokości dopiero od dnia [...]r. Przyczyna wypowiedzenia mu stosunku pracy - likwidacja stanowiska pracy w związku z reorganizacją - istniała już w dacie wypowiedzenia. Wynika z tego zatem, że nabył on prawo. Decyzji w części przyznającej mu prawo do zasiłku od dnia [...]r. jednak nie kwestionował.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Powołując się na art. 37 l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu podniósł, że w dniu rejestracji, [...]r., skarżący nie powoływał się na to, że w ostatnim zakładzie pracy rozwiązano z nim stosunek pracy z przyczyn organizacyjnych. Nie przedstawił też żadnych dowodów, które potwierdzałyby rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Dopiero [...]r. złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy wniosek o podwyższenie zasiłku i udokumentował, że spełnia warunki do pobierania 160 % zasiłku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 lipca 2004 r., sygn. akt 4 II SA/Wr 1956/2001, odrzucił skargę. Sąd powołał się na to, że zarzuty skargi, obejmujące okres od [...]r. do [...]r., nie były przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji organu II instancji. Brak było zatem przedmiotu zaskarżenia. Pouczył skarżącego, że winien się zwrócić do organu II instancji w trybie art. 111 § 1 kpa z wnioskiem o uzupełnienie rozstrzygnięcia.
W wyniku złożenia wniosku przez skarżącego, organ II instancji wydał decyzję z dnia [...]r. Powołał się na art. 111 § 1 kpa w związku z art. 2 ust. 2 pkt 20 a, art. 37 j ust. 2, 3 i 4 oraz art. 37 l ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, który stosuje się w sprawie stosownie do art. 29 i art. 30 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U.Nr 120, poz. 1252) i art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Decyzją tą organ II instancji uzupełnił swą decyzję z dnia [...]r., Nr [...], dodając do tej punkt 4 o treści: "4. odmawiam przyznania Panu S. T. prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160 % kwoty zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...]r. do [...]r."
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji powołał się na art. 37 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, według którego:
1. Prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku lub zasiłku przedemerytalnego posiadała lub spełniała warunki do ich nabycia;
2. Zasiłki przedemerytalne przysługują od następnego dnia po dniu zarejestrowania się
uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo od następnego dnia po dniu założenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień, z zastrzeżeniem art. 27 ust.l pkt 3-6 i ust.2 pkt 2-4.
W dacie rejestracji, tj. [...]r. skarżący nie podnosił, że w ostatnim zakładzie pracy rozwiązano z nim stosunek pracy z przyczyn organizacyjnych oraz nie przedkładał żadnych dowodów, które potwierdzałyby, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Dopiero w dniu [...]r. skarżący złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ś. wniosek o podwyższenie zasiłku i udokumentował, że spełnia warunki do pobierania zasiłku w wysokości 160 %. Stąd nie było podstaw do przyznania mu 160 % zasiłku z dniem [...]r.
Na powyższą decyzję S. T. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wniósł o jej zmianę i przyznanie mu prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% kwoty zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...] r. do [...]r. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu II instancji, że brak było w dacie rejestracji skarżącego w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoby bezrobotnej dowodów, które potwierdzałyby, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn zakładu pracy i że to uniemożliwia uzyskanie przez skarżącego prawa do 160 % zasiłku z dniem rejestracji. Skarżący otrzymał bowiem w dniu [...]r. wypowiedzenie umowy o pracę. Wynikało z niego, że pracodawca rozwiązuje z nim umowę z przyczyn leżących po stronie pracownika. Skarżący nie zgodził się z treścią zarzutów pracodawcy, skierował sprawę na drogę sądową. Sąd Okręgowy w Ś. wyrokiem z dnia [...]r. przyznał skarżącemu odszkodowanie za nieuzasadnione wypowiedzenie mu umowy o pracę. Dokonując w uzasadnieniu oceny przyczyn rozwiązania umowy o pracę, Sąd wskazał, że przyczyną tą była faktyczna likwidacja stanowiska pracy skarżącego z przyczyn organizacyjnych.
Zdaniem skarżącego wyrok Sądu Okręgowego miał charakter deklaratoryjny. Nie zmienił bowiem istniejącego stanu rzeczy. Potwierdził jedynie, że w dacie rozwiązania ze skarżącym stosunku pracy istniała przyczyna leżąca po stronie zakładu pracy, która była wyłącznym powodem rozwiązania z nim stosunku pracy. Skarżący w dniu [...]r. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ś. jako bezrobotny. Decyzją z [...] r. przyznano mu prawo do zasiłku. W dacie rejestracji skarżący nie miał możliwości przedstawienia dowodów uprawniających go do pobierania zasiłku w wysokości 160%. Wówczas toczyło się postępowanie sądowe, w wyniku którego dopiero stwierdzono, że wypowiedzenie umowy o pracę nastąpiło z winy zakładu pracy. Skarżący zatem już w dniu rejestracji, to jest [...]r., spełniał wszystkie wymogi do uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego w wysokości 160% kwoty zasiłku da bezrobotnych i od tego dnia winien ten zasiłek otrzymać. Stąd też zaskarżona decyzja winna zostać zmieniona.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu. Powołał się ponownie na to, że w dacie rejestracji, w dniu [...]r., skarżący nie podnosił, że w ostatnim zakładzie pracy rozwiązano z nim stosunek pracy z przyczyn organizacyjnych i że nie przedstawił żadnych dowodów na okoliczność rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i z przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia występują. Skarga zasługiwała zatem na uwzględnienie.
Między stronami jest zgodność co do tego, że skarżącemu przysługuje prawo do zasiłku przedemerytalnego, począwszy od dnia [...]r. Przedmiotem sporu jest wysokość tego zasiłku. Skarżący twierdzi, że za okres od [...]r. do [...]r. przysługuje mu zasiłek 160 %. Organ II instancji odmawia mu tego prawa.
Słusznie podkreśla organ II instancji, że stosownie do art. 37 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu:
1. Prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku lub zasiłku przedemerytalnego posiadała lub spełniała warunki do ich nabycia;
2. Zasiłek przedemerytalny przysługuje od następnego dnia po dniu zarejestrowania się
uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo od następnego dnia po dniu założenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień, z zastrzeżeniem art. 27 ust. l pkt 3-6 i ust.2 pkt 2-4.
Skarżący w istocie nie podnosił w dniu rejestracji, [...]r., że w ostatnim zakładzie pracy rozwiązano z nim stosunek pracy z przyczyn organizacyjnych. Nie przedkładał też żadnych dowodów, które potwierdzałyby, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Złożył je dopiero w dniu [...]r., w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ś[...], wraz z wnioskiem o podwyższenie zasiłku. Z tych zaszłości organ II instancji wywodzi jednak błędnie, że nie było podstaw do przyznania mu 160 % zasiłku z dniem [...]r., a dopiero z dniem [...]r. Sąd zwraca uwagę na to, że skarżący nie mógł złożyć takich dowodów, gdyż nimi nie dysponował. Podjął jednak niezbędne kroki prawne przed sądem powszechnym, aby uzyskać takie dowody. Uzyskał je dopiero na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia [...]r. Stwierdzono w nim, że przyczyną rozwiązania stosunku pracy ze skarżącym była faktyczna likwidacja stanowiska pracy skarżącego z przyczyn organizacyjnych. Rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło więc z przyczyny leżącej po stronie zakładu pracy. Tego ustalenia organ II instancji nie kwestionował. Nie wziął wszakże pod uwagę tego, co podkreślał skarżący, że ów wyrok sądowy ma charakter deklaratoryjny. Taki wyrok stwierdza ze skutkiem wstecznym, to jest ze skutkiem od chwili rozwiązania stosunku pracy, że rozwiązanie tego stosunku ze skarżącym nastąpiło z przyczyny leżącej po stronie zakładu pracy. Z uwagi na to, że skarżący zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy dnia [...]r., zasiłek w wysokości 160 % przysługuje mu zatem począwszy od [...]r.
Mając na względzie powyższe ustalenia, należy uznać, że decyzja organu II instancji naruszyła powołany wyżej przepis 37 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy - zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.