IV SA/Wr 486/22

IV SA/Wr 486/22 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-10-10
Data wpływu
2022-08-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Tomasz Judecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Kurator Oświaty
Treść wyniku
*Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 63 par. 3 i 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA del. Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 10 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję D. Kuratora Oświaty z dnia 13 czerwca 2022 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia niepublicznego przedszkola z ewidencji szkół i placówek niepublicznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Skarżąca E. D. prowadząca Niepubliczne Przedszkole [...] w M. reprezentowana przez radcę prawnego T. K. w skardze na decyzję D. Kuratora Oświaty z dnia 13 czerwca 2022 r., nr [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia 7 grudnia 2021 r., nr [...] wykreślającej z dniem 31 sierpnia
2022 r. z ewidencji szkół i placówek niepublicznych niepubliczne Przedszkole [...] w M.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji doprowadzi do faktycznej likwidacji placówki, który to efekt będzie nie do przywrócenia nawet w przypadku pozytywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. Podkreśliła, że dzieci uczęszczające do tej placówki przeniesione zostaną do innych placówek oświatowych, zajdzie konieczność rozwiązania stosunków pracy
z pracownikami i zakończenia umów cywilnoprawnych dotyczących spraw placówki, które to czynności będą nieodwracalne. Tym samym, zdaniem skarżącej zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co uzasadnia wstrzymanie obu decyzji wydanych w sprawie.
W odpowiedzi na skargę D. Kurator Oświaty wniósł o oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu
I instancji. Zdaniem organu, strona skarżąca systematycznie nie przestrzega obowiązującego prawa zatem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji prowadziłoby do zaakceptowania niezgodnych z prawem działań skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie, o którym mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5).
Na wstępie podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jest formą tymczasowej ochrony sądowej będącej wyjątkiem od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a, stanowiącej, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jedynie wystąpienie szczególnych warunków, którymi są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, może doprowadzić do tego, że
w konkretnej sytuacji skarżący otrzyma tę wyjątkową ochronę przed konsekwencjami wynikającymi z kwestionowanych aktów lub czynności.
Trzeba jednak zaznaczyć, że wstrzymanie wykonania znajduje zastosowanie wyłącznie do tych aktów lub czynności, które nie zostały jeszcze wykonane. Powołany na wstępie przepis nie przewiduje bowiem możliwości wstrzymania wykonania aktu lub czynności już wykonanych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt II FZ 1039/12 oraz z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OZ 374/15 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wykreślenie szkoły
z ewidencji szkół i placówek niepublicznych wywołało już zamierzony skutek. Zgodnie
z zaskarżoną decyzją nastąpiło to bowiem z dniem 31 sierpnia 2022 r. W związku z tym wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w chwili obecnej niemożliwe, albowiem nie doprowadzi ono do zachowania wykreślonego wpisu ewidencyjnego. Skoro zatem skutek wynikający z kwestionowanej przez skarżącą decyzji już nastąpił, brak było podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej w toku przedmiotowego postępowania sądowego, niezależnie nawet od przedstawionej przez stronę argumentacji.
W konsekwencji o tym, czy wykreślenie wpisu będzie wywoływało skutki w obrocie prawnym zdecyduje dopiero sąd w orzeczeniu kończącym niniejszą sprawę, po zbadaniu zgodności z prawem wydanego rozstrzygnięcia.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, że warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, skarżąca nie wykazała okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Za okoliczności takie nie można uznać rozwiązania umów z pracownikami, czy przeniesienia dzieci do innych placówek. Tym samym skarżąca nie wykazała, aby zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie poparła swojego wniosku żadnymi wyliczeniami, rachunkami czy dokumentami dającymi podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wykazała, że wykonanie decyzji spowoduje powstanie znacznej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nie wykazała także, że powstaną trudne do odwrócenia skutki prawne lub faktyczne, które spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.