IV SA/Wr 463/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę Z.K. na postanowienia i decyzje Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej dotyczące odmowy uzupełnienia decyzji, umorzenia postępowania odwoławczego oraz uzupełnienia rozstrzygnięcia, uznając skargę za niedopuszczalną lub spóźnioną.
Skarżący Z.K. wniósł skargę na szereg postanowień i decyzji Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, dotyczących m.in. odmowy uzupełnienia decyzji o eksmisji, umorzenia postępowania odwoławczego oraz uzupełnienia rozstrzygnięcia. Sąd administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę w całości. W odniesieniu do postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji, sąd uznał je za niedopuszczalne do zaskarżenia, gdyż nie służy na nie zażalenie ani skarga. Skarga na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego została odrzucona jako spóźniona, ponieważ została wniesiona po terminie. Podobnie, skarga na postanowienie o uzupełnieniu rozstrzygnięcia została odrzucona jako niedopuszczalna, ponieważ nie służy na nie zażalenie ani skarga.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez Z.K. na postanowienia i decyzje Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (WAM) we Wrocławiu. Skarżący kwestionował odmowę uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...] nakazującej opróżnienie kwatery, decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego od tej decyzji, a także postanowienie o uzupełnieniu rozstrzygnięcia. Skarżący domagał się naprawienia krzywdy i szkód wynikających z wykonania decyzji o eksmisji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu sprawy, postanowił odrzucić skargę. Sąd uzasadnił swoje rozstrzygnięcie następująco: 1. Skarga na postanowienie Dyrektora OT WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji własnej została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wskazał, że postanowienie wydane w trybie art. 111 § 1 k.p.a. (wniosek o uzupełnienie decyzji) nie podlega odrębnemu zaskarżeniu, gdyż nie służy na nie zażalenie ani skarga do sądu administracyjnego. 2. Skarga na decyzję Dyrektora OR WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego została odrzucona jako spóźniona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...]r., a skarga została złożona w dniu [...]r., co stanowiło uchybienie 30-dniowemu terminowi do jej wniesienia. 3. Skarga na postanowienie Dyrektora OR WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji została odrzucona jako niedopuszczalna. Sąd powołał się na te same argumenty co w punkcie 1, wskazując, że postanowienie wydane w trybie art. 111 § 1 k.p.a. nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Sąd podkreślił, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej nad aktami i czynnościami wymienionymi w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia (art. 52 PPSA). W analizowanej sprawie, skarżący nie skorzystał z przysługujących mu środków prawnych lub wniósł skargę po terminie, co skutkowało jej odrzuceniem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie wydane w trybie art. 111 § 1 k.p.a. (wniosek o uzupełnienie decyzji) nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie służy na nie zażalenie ani skarga, chyba że ustawa stanowi inaczej (np. w przypadku sprostowania lub wyjaśnienia treści decyzji na podstawie art. 113 § 3 k.p.a.).
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który określa, co może być przedmiotem skargi. Wskazał, że na postanowienia wydane w toku postępowania służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 k.p.a.). Na postanowienie organu w przedmiocie uzupełnienia decyzji zażalenie nie przysługuje, a tym samym nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (9)
Główne
PPSA art. 58 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
PPSA art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 3 § 2 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 53 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 111 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 141 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 113 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Skarga została wniesiona po terminie. Postanowienie o uzupełnieniu rozstrzygnięcia nie podlega odrębnemu zaskarżeniu.
Godne uwagi sformułowania
Skarga podlegała odrzuceniu. Na postanowienie organu w przedmiocie uzupełnienia decyzji zażalenie nie przysługuje. Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona.
Skład orzekający
Jolanta Sikorska
przewodniczący sprawozdawca
Marcin Miemiec
członek
Alojzy Wyszkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność odrębnego zaskarżania postanowień o odmowie uzupełnienia decyzji i postanowień o uzupełnieniu rozstrzygnięcia, a także konsekwencje wniesienia skargi po terminie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych postanowień wydawanych w trybie art. 111 k.p.a. i procedury sądowoadministracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy kwestii formalnych związanych z zaskarżaniem postanowień organów administracji. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wr 463/04 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2006-08-22 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-07-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Alojzy Wyszkowski Jolanta Sikorska /przewodniczący sprawozdawca/ Marcin Miemiec Symbol z opisem 6219 Inne o symbolu podstawowym 621 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Treść wyniku *Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Jolanta Sikorska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA – Marcin Miemiec Asesor WSA – Alojzy Wyszkowski Protokolant Robert Hubacz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2006 r. przy udziale --- sprawy ze skargi Z. K. 1) na postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...]; 2) na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]; 3) na postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uzupełniania rozstrzygnięcia decyzji p o s t a na w i a: odrzucić skargę. Uzasadnienie W skardze wniesionej w niniejszej sprawie w dniu [...] r. skarżący Z.K., wskazując jako stronę przeciwną Oddział Rejonowy Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W., wniósł: "o zasądzenie, że strona przeciwna jest zobowiązana do wskazania podstawy prawnej i organu, który jest zobowiązany do naprawienia krzywdy i szkód jakich skarżący doznał w wyniku wykonania decyzji OT WAM we W. z dnia [...] r. Nr [...]." W uzasadnieniu wskazał, że strona przeciwna decyzją z dnia [...]r. Nr [...], że decyzja OT WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...]jest decyzją obarczoną istotną wadą decyzji nieistniejącej. Na podstawie tej decyzji wykonał w dniu [...]r. egzekucję administracyjną, w wyniku której OT WAM we W. skarżący utracił mieszkanie i wyposażenie oraz doznał krzywdy. Wnioskiem z dnia [...]r. zwrócił się do strony przeciwnej z prośbą o orzeczenie stosownego odszkodowania za szkody jakich doznał i krzywdy oraz o zobowiązanie podległego jej organu do przywrócenia stanu posiadania sprzed wykonania egzekucji, tj. zwrot zabranego bezprawnie mieszkania i wyposażenia. Decyzją z dnia [...]r. strona przeciwna odmówiła skarżącemu prawa do odszkodowania. Wada tej decyzji jest zdaniem skarżącego wadą o ciężarze co najmniej równą wadom wymienionym w art. 156 k.p.a. Mimo to nie wskazano skarżącemu podstawy prawnej do dochodzenia jego roszczeń. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. wniósł o umorzenie postępowania. Wyjaśnił jednocześnie, że na mocy art. 18 ustawy z dnia 16.04.2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. Nr 116, poz. 1203) z dniem 01.07.2004 r. oddziały rejonowe Agencji stały się jej oddziałami regionalnymi. Zarzucił, że pismo skarżącego nazwane skargą nie spełnia wymogów skargi z tego względu, że nie zostało podpisane przez skarżącego lecz przez inną osobę, która posłużyła się imieniem i nazwiskiem skarżącego. Powyższy brak nie może być usunięty w trybie procesowym w związku z czym, w ocenie organu, postępowanie w niniejszej sprawie winno ulec umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z daleko idącej ostrożności procesowej, powołując się na przepis art. 3 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podniósł, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z podstaw do umożliwiająca uruchomienie kontroli sądowoadministracyjnej działania, czy zaniechania strony przeciwnej. W toku postępowania brat skarżącego – J. K. przedłożył pełnomocnictwo procesowe ogólne do zastępowania w niniejszym postępowaniu swojego brata Z. K.. W toku postępowania zarządzeniem z dnia [...]r. oraz z dnia [...]r. Sąd wzywał skarżącego do rąk jego pełnomocnika J. K. do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie konkretnego aktu administracyjnego będącego przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi i pouczał go o treści art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego nadesłał obszerne pisma procesowe, w których opisał okoliczności związane z eksmisją skarżącego z zajmowanej przez niego kwatery położonej przy ul. Z. [...] we W. akty administracyjne i czynności podejmowane przez organy administracji w związku w wykonaniem decyzji OT WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...], opisał nieprawidłowości, jakich jego zdaniem dopuściły się organy administracji, wykonując eksmisję oraz rozpoznając wnioski i odwołania skarżącego składane w toku postępowania egzekucyjnego. Ostatecznie skarżący sprecyzował przedmiot skargi w niniejszej sprawie na rozprawie w dniu [...] r., co zostało zaprotokołowane. Niemniej następnie pismem z dnia [...]r. wniósł o sprostowanie w/w protokółu rozprawy. Na rozprawie w dniu [...]r. wyznaczonej po zakończeniu postępowania wszczętego wnioskiem o sprostowanie protokółu rozprawy z dnia [...]r. skarżący podał, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest: 1) postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...], 2) decyzja Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...], 3) postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji oraz bezczynność: 1) Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia [...]r. o wstrzymanie eksmisji i wznowienie postępowania w sprawie eksmisji, 2) w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...]r. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...], 3) Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w przedmiocie rozstrzygnięcia odwołania skarżącego z dnia [...]r. od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...], 4) w przedmiocie rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]zawartego w odwołaniu z dnia [...]r. Postanowieniem podjętym na rozprawie w dniu [...]r. Sąd wyłączył od rozpoznania w niniejszej sprawie skargę Z. K. w sprawie bezczynności Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. w przedmiotach wskazanych przez skarżącego i wpisał do rep. SAB. Skarga w zakresie w/w bezczynności organu została zarejestrowana pod sygn. IV SAB/Wr 41/06 i przekazana do odrębnego rozpoznania. W odpowiedzi na tak sprecyzowaną ostatecznie skargę w zakresie wskazanych w niej aktów administracji organ wniósł: 1) odnośnie skargi na postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...] podniósł, że odmowa uzupełnienia decyzji nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, 2) odnośnie skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji tego organu z dnia [...]. Nr [...] podniósł, że jest ona spóźniona, 3) odnośnie skargi na postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji tego organu z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego podniósł, że jest ona bezzasadna albowiem wniosek o uzupełnienie rozstrzygnięcia decyzji w/w OR WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...] skarżący wniósł z uchybieniem ustawowego terminu i nie wnosił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Ustawa ta w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 – 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 omawianej ustawy. (art. 3 § 1 ustawy). Z treści art. 3 § 2 pkt 2) wynika, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do treści przepisu art. 52 w/w ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.( § 3). Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest, jak ostatecznie sprecyzował skarżący: 1) postanowienie Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...], 2) decyzja Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...], 3) postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji. Ad 1) Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...]Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W., powołując się na przepis art. 123 k.p.a. odmówił uzupełnienia decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...]nakazującej skarżącemu – mjr rez. Z.K., by wraz z osobami zamieszkałymi w kwaterze nr [...] przy ul. Z. [...] we W. opróżnił wymienioną kwaterę i przekazał do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Terenowy we W.. W uzasadnieniu podał, że wnioskiem z dnia [...]r. skarżący Z. K. wystąpił do Dyrektora OT WAM we W. o uzupełnienie w/w decyzji tego organu z dnia [...]r. Nr [...]przez stwierdzenie czy utracił prawo do oddzielnej kwatery stałej, podanie podstawy prawnej oraz powodu, kiedy to nastąpiło. Wskazał, że decyzja Dyrektora OT WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu [...]r. Zgodnie zaś z art. 111 k.p.a. strona może złożyć wniosek o uzupełnienie decyzji w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Wniosek o uzupełnienie w/w decyzji skarżący wniósł [...]r. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu z pouczeniem, że nie służy na nie zażalenie. Skarga na powyższe postanowienie podlegała, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6) wyżej powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzuceniu jako niedopuszczalna. Powyższe postanowienie zostało wydane w trybie art. 111 § 1 k.p.a., zgodnie z którym strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W myśl art. 141 § 1 k.p.a.: " Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi." Na postanowienie organu w przedmiocie uzupełnienia decyzji zażalenie nie przysługuje. W myśl art. 113 § 3 k.p.a. zażalenie służy na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia treści decyzji. W tej sytuacji na powyższe postanowienie stronie nie przysługuje też – w związku z treścią art. 3 § 2 pkt 2 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga do sądu administracyjnego. Ad 2) Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest też, jak podał skarżący, decyzja Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]nakazującej eksmisję. Zawierała ona pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...]r. Skargę na powyższą decyzję skarżący złożył w dniu [...]r., to jest po upływie terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z powyższym przepisem prawa: "Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie." Skoro zatem skarżący złożył skargę na w/w decyzję Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W.z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]po upływie ustawowego terminu, skarga na powyższą decyzję podlegała odrzuceniu jako spóźniona, co orzeczono na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2) wyżej powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ad 3) Odrzuceniu podlegała także skarga Z. K. na postanowienie Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie uzupełnienia rozstrzygnięcia decyzji. Postanowieniem tym z powołaniem się na przepis art. 111 § 1 k.p.a. w związku z art. 141 § 1 k.p.a. i art. 142 k.p.a. Dyrektor OR WAM we W. stwierdził uchybienie przez skarżącego terminu do wystąpienia z wnioskiem o uzupełnienie w zakresie rozstrzygnięcia decyzji Dyrektora OR WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...]r. Nr [...]. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu z pouczeniem, że nie służy na nie zażalenie. Zawierało ono pouczenie, że może być zaskarżone przez stronę w ramach skargi na decyzję Dyrektora OR WAM we W. z dnia [...]r. Nr [...], której wniosek o uzupełnienie dotyczył. Powyższe postanowienie, podobnie jak będące przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie postanowienie, o jakim mowa w pkt 1), zostało wydane w trybie art. 111 § 1 k.p.a., zgodnie z którym strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W myśl art. 141 § 1 k.p.a.: " Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi." Na postanowienie organu w przedmiocie uzupełnienia decyzji, jak to już wyżej wskazano, zażalenie nie przysługuje. W myśl art. 113 § 3 k.p.a. zażalenie służy na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia treści decyzji. W tej sytuacji na powyższe postanowienie stronie nie przysługuje też – w związku z treścią art. 3 § 2 pkt 2 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie wyżej powołanych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI