IV SA/Wr 454/23

IV SA/Wr 454/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Daria Gawlak-Nowakowska
Ewa Kamieniecka /sprawozdawca/
Marta Pająkiewicz-Kremis /przewodniczący/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1626
art. 15 ust. 2 pkt 3
Ustawa  z dnia   18  lutego   1994   r.   o  zaopatrzeniu   emerytalnym  funkcjonariuszy Policji,   Agencji   Bezpieczeństwa   Wewnętrznego,    Agencji   Wywiadu,   Służby Kontrwywiadu   Wojskowego,   Służby   Wywiadu   Wojskowego,   Centralnego   Biura Antykorupcyjnego,   Straży    Granicznej,   Straży   Marszałkowskiej,   Służby   Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (t. j.)
Dz.U. 2020 poz 1611
par. 4 pkt 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji,  Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego  Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby  Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, Sędziowie: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca), Protokolant: Specjalista Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi H. R. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 15 maja 2023 r. nr 1004/2023 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 grudnia 2022 r. aspirant sztabowy H. R., zwolniony ze służby w dniu 15 lutego 2023 r. w związku z nabyciem uprawnień emerytalnych, zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w Bolesławcu o wydanie zaświadczenia o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. Policjant wyjaśnił, że w latach 2004- 2022 pełniąc obowiązki służbowe, wielokrotnie podejmował interwencje w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, wchodząc w skład Nieetatowej Grupy Realizacyjnej oraz Nieetatowej Grupy Rozpoznania Minersko – Pirotechnicznego (ukończył specjalistyczny kurs z zakresu rozpoznania minersko – pirotechnicznego).
W piśmie z dnia 10 stycznia 2023 r. funkcjonariusz powołał się na art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno – Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2022 r. poz. 1626) oraz § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno – Skarbowej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2020 r. poz.1611), jednocześnie wnosząc o weryfikację podanych podstaw prawnych.
Komendant Powiatowy Policji w Bolesławcu postanowieniem z dnia 20 marca 2023 r. nr 102/2023 odmówił wydania zaświadczenia wskazując, że w wyniku analizy posiadanej dokumentacji nie stwierdzono, aby zostały spełnione warunki określone w art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) oraz w § 4 pkt 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji (...). Organ potwierdził, że w aktach osobowych funkcjonariusza znajduje się świadectwo ukończenia kursu specjalistycznego w zakresie rozpoznania minersko – pirotechnicznego, przeprowadzonego w okresie od 2 lutego do 13 lutego 2009 r. w centrum Szkolenia Policji w Legionowie. Jak ustalono, funkcjonariusz wchodził w skład NGR od dnia 18 października 2005 r. do dnia 17 maja 2016 r., a w skład NGRM - P od dnia 8 września 2009 r. do dnia zwolnienia ze służby.
Organ dokonał analizy rozkazów nagrodowych, zakresów czynności, kart opisu stanowisk pracy, rozkazów personalnych, ocen okresowych, opinii służbowych, protokołów powypadkowych, znajdujących się w aktach osobowych funkcjonariusza, nie stwierdzając wykonywania czynności warunkujących podwyższenie emerytury. Przeanalizowano również akty prawne i akty kierowania wewnętrznego, dotyczące organizacji i zakresu działań Nieetatowych Grup Rozpoznania Minersko – Pirotechnicznego (NGRM - P). Nie stwierdzono, aby funkcjonariusz wykonywał czynności służbowe, za które przysługuje prawo do podwyższenia świadczenia emerytalnego, bowiem sam fakt rozpoznawania przez NGRM - P terenu lub obiektu, co do którego istnieje uzasadnione podejrzenie podłożenia materiału lub urządzenia wybuchowego i zabezpieczenie miejsca ujawnienia przedmiotu nieznanego pochodzenia nie stanowi przesłanki do podwyższenia wymiaru emerytury. Analizie poddano również akty kierowania wewnętrznego, dotyczące powołania i funkcjonowania Nieetatowych Grup Realizacyjnych (NGR). Także nie stwierdzono, aby funkcjonariusz wykonywał czynności służbowe, za które przysługuje prawo do podwyższenia świadczenia emerytalnego, bowiem do zadań NGR należało zatrzymywanie niebezpiecznych przestępców, konwojowanie niebezpiecznych przestępców i mienia znacznej wartości, udział w realizacji zadań związanych z ochroną VIP, podejmowanie interwencji wymagających posiadania specjalistycznego wyszkolenia lub ponadnormatywnego wyposażenia.
Organ dokonał analizy dokumentacji NGRM P i NGR, tj. protokołów wykonanych działań minersko – pirotechnicznych, rejestrów zgłoszeń o podłożeniu/ujawnieniu materiałów lub urządzeń wybuchowych, książek działań NGRM - P, rejestrów działań NGR oraz teczek "Zagrożenia bombowe" pod kątem istnienia dokumentów potwierdzających fakt pełnienia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. Z przeglądu tych dokumentów nie wynika, aby funkcjonariusz pełnił służbę w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu i podejmował czynności w sytuacjach, w których istniało zagrożenie życia i zdrowia.
W odwołaniu funkcjonariusz zarzucił dowolną i błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, że nie wykonywał czynności w okolicznościach, które stwarzały niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia i wniósł o zmianę decyzji przez wydanie żądanego zaświadczenia lub uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Funkcjonariusz brał udział w ramach NGRM - P w czynnościach na obszarze, co do którego istniało uzasadnione podejrzenie podłożenia materiału lub urządzenia wybuchowego. Przeszukanie obiektu lub terenu stwarzało szczególne zagrożenie dla życia lub zdrowia funkcjonariusza. Narażony była na detonację materiału lub urządzenia wybuchowego, co nie jest wykonywaniem typowych czynności funkcjonariusza Policji. Materiały lub urządzenia wybuchowe z uwagi na swoje właściwości i cel podłożenia niosą zawsze szczególne ryzyko dla życia i zdrowia osób objętych zasięgiem ich rażenia. Z tych przyczyn zadania związane z przeszukaniem obiektu lub terenu, co do którego istnieje uzasadnione podejrzenie podłożenia materiału lub urządzenia wybuchowego wykonują jedynie wyspecjalizowane do tego jednostki Policji lub Wojska, w tym NGRM - P. Nie wykonują tych czynności zwykli funkcjonariusze Policji lub Wojska.
Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu postanowieniem z dnia 15 maja 2023 r. nr 1004/2023 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy zauważył, że służba w Policji nieodłącznie wiąże się z ryzykiem wystąpienia potencjalnych zagrożeń dla zdrowia i życia wszystkich funkcjonariuszy, niezależnie od stanowiska. Z uwagi na to czynności podejmowane przez funkcjonariuszy w toku zwyczajnej służby, począwszy od prostej interwencji, a skończywszy na zatrzymaniach sprawców czynów zabronionych, nie mogą być z założenia uznawane za czynności podejmowane w warunkach zagrożenia życia lub zdrowia. Musi dojść do zaistnienia konkretnych sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia. Nie może chodzić o zagrożenia o charakterze potencjalnym, z których nie wynika realne zagrożenie życia lub zdrowia. Takich wydarzeń w okresie pełnienia służby przez funkcjonariusza nie stwierdzono. Ilość działań, w których uczestniczył funkcjonariusz w ramach NGR nie spełnia warunków do podwyższenia emerytury. Jeśli chodzi o czynności realizowane w ramach NGRM - P, to prawo do ubiegania się o podwyższenie emerytury daje służba w charakterze sapera (transport oraz niszczenie materiałów i urządzeń wybuchowych). Natomiast funkcjonariusz brał udział jedynie w lokalizowaniu materiałów wybuchowych, a nie uczestniczył w transporcie i niszczeniu materiałów wybuchowych i neutralizacji urządzeń wybuchowych. Również ilość działań, w których uczestniczył funkcjonariusz w ramach NGRM - P nie spełnia warunków do podwyższenia emerytury. W roku 2014 funkcjonariusz brał udział w 12 zgłoszeniach w związku z powiadomieniami o podłożeniu ładunku wybuchowego, w tym tylko w 1 potwierdzonym w dniu 20 lutego 2014 r. Z kolei w 2021 r. funkcjonariusz brał udział w 12 zgłoszeniach w związku z powiadomieniami o podłożeniu ładunku wybuchowego, przy czym wszystkie okazały się zgłoszeniami niepotwierdzonymi.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący zarzucił dowolną i błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, że nie wykonywał czynności w okolicznościach, które stwarzały niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia i wniósł o zmianę decyzji przez wydanie żądanego zaświadczenia lub uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej i drugiej instancji. Skarżący podał, że brał udział w ramach NGRM - P w czynnościach na obszarze, co do którego istniało uzasadnione podejrzenie podłożenia materiału lub urządzenia wybuchowego. Przeszukanie obiektu lub terenu stwarzało szczególne zagrożenie dla życia lub zdrowia funkcjonariusza. Nie jest istotna przy tym okoliczność, że nie znaleziono w ramach podjętych działań materiału lub urządzenia wybuchowego. Narażony była na detonację materiału lub urządzenia wybuchowego, co nie jest wykonywaniem typowych czynności funkcjonariusza Policji. Materiały lub urządzenia wybuchowe z uwagi na swoje właściwości i cel podłożenia niosą zawsze szczególne ryzyko dla życia i zdrowia osób objętych zasięgiem ich rażenia. Z tych przyczyn zadania związane z przeszukaniem obiektu lub terenu, co do którego istnieje uzasadnione podejrzenie podłożenia materiału lub urządzenia wybuchowego wykonują jedynie wyspecjalizowane do tego jednostki Policji lub Wojska, w tym NGRM - P. Nie wykonują tych czynności zwykli funkcjonariusze Policji lub Wojska.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 217 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 15 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, emeryturę podwyższa się o:
2) 1 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio:
a) w składzie personelu latającego na samolotach i śmigłowcach,
b) w składzie załóg nawodnych jednostek pływających,
c) w charakterze skoczków spadochronowych i saperów,
d) w służbie wywiadowczej za granicą;
3) 0,5 % podstawy za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest możliwość zastosowania w stosunku do skarżącego podwyższenia emerytury, przewidzianego w art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy.
Trzeba podkreślić, że art. 15 ust. 2 ustawy przewidując podwyższenie podstawy wymiaru emerytury za każdy rok służby pełnionej w charakterze nurków, płetwonurków, w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, w składzie personelu latającego na samolotach i śmigłowcach, w składzie załóg narodowych jednostek pływających, w charakterze skoczków spadochronowych i saperów, w służbie wywiadowczej, za granicą, posługuje się określeniem "pełnionej bezpośrednio", co oznacza, że sama przynależność do określonej grupy nie jest wystarczająca, aby uzyskać prawo do podwyższonej emerytury. Z kolei ust. 3 mówi o "warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu."
W artykule 15 ust. 6 ustawa zawiera upoważnienie dla Rady Ministrów do wydania rozporządzenia określającego szczegółowe warunki podwyższania emerytury, uwzględniając dla poszczególnych grup normy roczne oraz liczbę dni w roku m. in. w rozminowaniu i oczyszczaniu terenu z przedmiotów wybuchowych.
Określenie w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji (...) konkretnych limitów wykonywania czynności wskazuje sytuacje pozwalające na uznanie, że mamy do czynienia ze służbą "pełnioną bezpośrednio". Stosownie do § 3 pkt 5 rozporządzenia emeryturę podwyższa się o 1 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze sapera, jeżeli funkcjonariusz brał udział w lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap – co najmniej przez 12 dni w ciągu roku; za służbę pełnioną w charakterze sapera uważa się również wykonywanie czynności w charakterze minera – pirotechnika lub pirotechnika.
Rozporządzenie w § 4 precyzuje warunki szczególne zagrażające życiu i zdrowiu. Są to m. in.:
1) podejmowanie co najmniej 6 miesięcy w ciągu roku, czynności operacyjno - rozpoznawczych lub dochodzeniowo - śledcze albo interwencji w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało zagrożenia życia lub zdrowia,
2) uczestniczenie, co najmniej przez 30 dni w ciągu roku, w fizycznej ochronie osób lub mienia w warunkach, w których istniało zagrożenie życia lub zdrowia.
Skarżący swoje uprawnienia do podwyższonej emerytury upatruje w tym, że w okresie od dnia 18 października 2005 r. do dnia 17 maja 2016 r. pełnił służbę w Nieetatowej Grupie Rozpoznawczej , a od dnia 8 września 2009 r. do dnia zwolnienia ze służby pełnił służbę w Nieetatowej Grupie Rozpoznania Minersko- Pirotechnicznego.
Zaświadczenie, w przeciwieństwie do decyzji administracyjnej, nie rozstrzyga indywidualnej sprawy administracyjnej. Istotą zaświadczenia jest jedynie urzędowe poświadczenie istniejącego stanu prawnego lub stanu faktycznego. Zaświadczenia mają znaczenie prawne dla adresatów przy ustalaniu ich praw i obowiązków. Podstawami żądania wydania zaświadczenia mogą być przepisy prawa oraz interes prawny osoby żądającej zaświadczenia w urzędowym potwierdzeniu faktów lub stanu prawnego. W rozpatrywanej sprawie udokumentowania uprawnień do podwyższenia podstawy wymiaru w formie zaświadczenia wymaga § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno – Skarbowej oraz ich rodzin (Dz. U. poz. 2373).
Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia jest regulowane przez Kodeks postępowania administracyjnego (art. 1 pkt 4). Artykuł 218 § 2 k.p.a. ogranicza postępowanie wyjaśniające wyłącznie do koniecznego zakresu. Należy podzielić wypowiadany już w orzecznictwie pogląd, że "określenie danych znajdujących się w posiadaniu organu administracji publicznej nie może być rozumiane dowolnie i rozszerzająco przez obejmowanie nimi także danych dostarczonych właściwemu organowi przez osobę ubiegającą się o zaświadczenie w celu potwierdzenia faktów z tych danych wynikających" (wyrok z dnia 31 sierpnia 2006 r. sygn. II SA/Wa 1126/06, Lex nr 282453).
Zaświadczenie wymagane przez § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji (...) o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury sporządza się na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach. Dane znajdujące się w aktach osobowych funkcjonariusza są podstawą do wydania zaświadczenia.
W niniejszej sprawie, Sąd podziela pogląd orzekających w sprawie organów, że w oparciu o akta osobowe i inne dokumenty związane z pełnieniem służby, brak jest podstaw do wydania zaświadczenia o okresach służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, o którym mowa w § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia MSWiA w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji (...).
Organy orzekające w sprawie dokonały wnikliwej analizy dostępnych dokumentów, dotyczących działalności nieetatowych grup rozpoznania minersko – pirotechnicznego, w tym rozkazów nagrodowych, zakresów czynności, kart opisu stanowisk pracy, rozkazów personalnych, ocen okresowych, opinii służbowych, protokołów powypadkowych, znajdujących się w aktach osobowych funkcjonariusza oraz aktów prawnych i aktów kierowania wewnętrznego, dotyczących organizacji i zakresu działań NGRM - P, jak również dokumentacji NGRM - P i NGR, tj. protokołów wykonanych działań minersko – pirotechnicznych, rejestrów zgłoszeń o podłożeniu/ujawnieniu materiałów lub urządzeń wybuchowych, książek działań NGRM - P, rejestrów działań NGR oraz teczek "Zagrożenia bombowe" pod kątem istnienia dokumentów potwierdzających fakt pełnienia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. Ocena, że nie ujawniono tam informacji pozwalających wystawić skarżącemu żądane zaświadczenie ma swoje uzasadnienie w treści tych dokumentów, znajdujących się w posiadaniu organów.
Organy dokonały analizy obowiązujących uregulowań prawnych w zakresie działań Nieetatowej Grupy Rozpoznania Minersko – Pirotechnicznego. Zgodnie z § 1 decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 14 sierpnia 2019 r., etatowa komórka minersko – pirotechniczna (KM -P) przeznaczona jest do wykonywania działań minersko – pirotechnicznych. Natomiast nieetatowa grupa rozpoznania minersko – pirotechnicznego (NGRM – P) wykonuje zadania w zakresie rozpoznania minersko – pirotechnicznego, czyli wykonuje czynności mające na celu ustalenie lub stwierdzenie zagrożenia spowodowanego informacją o podłożeniu urządzenia wybuchowego, ujawnienia przedmiotu, który może zawierać materiał lub urządzenie wybuchowe albo zlokalizowanie materiału lub urządzenia wybuchowego. Zgodnie z § 3 tej decyzji, do zakresu działania NGRM – P należy wykonywanie zadań, polegających w szczególności na: 1) rozpoznaniu obiektu lub terenu, co do którego istnieje uzasadnione podejrzenie podłożenia materiału lub urządzenia wybuchowego; 2) zabezpieczeniu miejsca ujawnienia przedmiotu nieznanego pochodzenia, mogącego zawierać materiał lub urządzenie wybuchowe albo zlokalizowanego materiału lub urządzenia wybuchowego do czasu przyjazdu komórki minersko – pirotechnicznej Policji; 3) rozpoznaniu i zabezpieczeniu miejsca wybuchu do czasu przyjazdu KM – P; 4) wspomaganiu działań KM – P; 5) wspomaganiu działań komórek służby kryminalnej i dochodzeniowo – śledczej właściwych w sprawach zwalczania przestępstw z użyciem materiałów wybuchowych; 6) wspomaganiu działań komórek organizacyjnych Służby Ochrony Państwa właściwych w sprawach minersko – pirotechnicznych, w zakresie rozpoznania minersko – pirotechnicznego obiektów i miejsc czasowego pobytu osób objętych ochroną, tras przejazdu, środków transportu, kontroli detektorowej osób oraz bagażu i sprzętu; 7) prowadzeniu rozpoznania minersko – pirotechnicznego, w przypadku wystąpienia na terenie województwa/powiatu zbiorowych naruszeń prawa wymagających prowadzenia tego typu działań.
Podobnie zostały określone zadania NGRM – P w § 3 decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Bolesławcu z dnia 29 października 2015 r., 12 maja 2018 r., 25 lutego 2019 r. i 12 września 2019 r. Chodzi o rozpoznanie obiektu lub terenu, zabezpieczenie miejsca ujawnienia przedmiotu nieznanego pochodzenia do czasu przyjazdu KM – P, rozpoznanie i zabezpieczenie miejsca wybuchu do czasu przyjazdu KM – P, wspomaganie działań KM -P.
Policjanci wchodzący w skład NGRM - P dokonują przeszukania i zabezpieczenia obiektów (terenu), co do których istnieje uzasadnione podejrzenie o podłożeniu materiału lub urządzenia wybuchowego do czasu przybycia grupy miniersko- pirotechnicznej lub wojskowego minerskiego patrolu oczyszczania terenu. Wśród zadań tej grupy nie ma zadań związanych ze zwalczaniem terroryzmu ani też z neutralizowaniem, usuwaniem i transportem materiałów lub urządzeń wybuchowych. W świetle zgromadzonych dokumentów trafna jest ocena orzekających w sprawie organów, że skarżący nabył uprawnienia do prowadzenia rozpoznania minersko - pirotechnicznego, a nie w zakresie antyterrorysty minera - pirotechnika.
Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z zarządzeniem Komendanta Głównego Policji z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie metod i form działania pododdziałów antyterrorystycznych Policji oraz komórek minersko – pirotechnicznych Policji, do wykonywania działań minersko – pirotechnicznych przeznaczone są etatowe komórki minersko – pirotechniczne. Działania minersko – pirotechniczne polegają w szczególności na lokalizowaniu, rozpoznaniu, neutralizowaniu, usuwaniu, transportowaniu oraz niszczeniu materiałów lub urządzeń wybuchowych wykonanych fabrycznie lub w sposób improwizowany, stanowiących zagrożenie dla życia, zdrowia i mienia, a także bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz na pokonywaniu zamknięć budowlanych i innych przeszkód przy użyciu materiałów wybuchowych. Tego rodzaju uprawnień nie posiadali funkcjonariusze działający w ramach NGRM - P.
Ponadto organy dokonały szczegółowej analizy rozkazów nagrodowych, zakresów czynności, kart opisu stanowisk pracy, rozkazów personalnych, ocen okresowych, opinii służbowych, protokołów powypadkowych, znajdujących się w aktach osobowych funkcjonariusza, zasadnie nie stwierdzając wykonywania czynności warunkujących podwyższenie emerytury. Dokonano również analizy dokumentacji NGRMP i NGR, tj. protokołów wykonanych działań minersko – pirotechnicznych, rejestrów zgłoszeń o podłożeniu/ujawnieniu materiałów lub urządzeń wybuchowych, książek działań NGRMP, rejestrów działań NGR oraz teczek "Zagrożenia bombowe" pod kątem istnienia dokumentów potwierdzających fakt pełnienia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. Z przeglądu tych dokumentów nie wynika, aby funkcjonariusz pełnił służbę w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu i podejmował czynności w sytuacjach, w których istniało zagrożenie życia i zdrowia. Musi bowiem dojść do zaistnienia konkretnych sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia. Nie może chodzić o zagrożenia o charakterze potencjalnym, z których nie wynika realne zagrożenie życia lub zdrowia. Takich wydarzeń w okresie pełnienia służby przez funkcjonariusza nie stwierdzono. Również ilość działań, w których uczestniczył funkcjonariusz w ramach NGRMP nie spełnia warunków do podwyższenia emerytury. W roku 2014 funkcjonariusz brał udział w realizacji 12 zgłoszeń w związku z powiadomieniami o podłożeniu ładunku wybuchowego, w tym tylko w 1 potwierdzonym w dniu 20 lutego 2014 r. Z kolei w 2021 r. funkcjonariusz brał udział również w realizacji 12 zgłoszeń w związku z powiadomieniami o podłożeniu ładunku wybuchowego, przy czym wszystkie okazały się zgłoszeniami niepotwierdzonymi.
Analizie poddano również akty kierowania wewnętrznego, dotyczące powołania i funkcjonowania Nieetatowych Grup Realizacyjnych (NGR). Także nie stwierdzono, aby funkcjonariusz wykonywał czynności służbowe, za które przysługuje prawo do podwyższenia świadczenia emerytalnego. Z decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Bolesławcu w sprawie powołania i funkcjonowania nieetatowych grup realizacyjnych z dnia 20 czerwca 2005 r. i 4 stycznia 2007 r. wynika, że do zadań NGR należy w szczególności dokonywanie zatrzymań niebezpiecznych przestępców, konwojowanie niebezpiecznych przestępców oraz mienia znacznej wartości, udział w realizacji zadań związanych z ochroną VIP, podejmowanie interwencji wymagających posiadania specjalistycznego wyszkolenia lub ponadnormatywnego wyposażenia, wspieranie czynności prowadzonych przez komórki organizacyjne Policji oraz inne uprawnione organy powołane do ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, udział w akcjach lub operacjach organizowanych przez kierowników jednostek organizacyjnych Policji.
Przy wykonywaniu tego rodzaju zadań funkcjonariusz nie pełnił służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu i nie podejmował czynności w sytuacjach, w których istniało zagrożenie życia i zdrowia. Poza tym ilość działań, w których uczestniczył funkcjonariusz w ramach NGR nie spełnia warunków do podwyższenia emerytury.
W tej sytuacji udział w Nieetatowej Grupie Rozpoznania Minersko - Pirotechnicznego oraz w Nieetatowej Grupie Realizacyjnej nie upoważnia do otrzymania spornego zaświadczenia i podwyższenia wymiaru emerytury.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd oddalił skargę.