IV SA/Wr 450/20

IV SA/Wr 450/20 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2020-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Marta Pająkiewicz-Kremis /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Umorzono postępowanie
*Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 161 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. umorzyć postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 sierpnia 2020 r. skarżący Z. R. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...], domagając się stwierdzenia nieważności tego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazało, że zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy postanowienie tego organu o zawieszeniu postępowania – wszczętego na wniosek Z. R. – w sprawie stwierdzenia nieważności, wydanej z upoważnienia Prezydenta W., decyzji Administratora w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] (nr [...]) o odmowie przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego na wniosek złożony w dniu 17 października 2019 r. Z kolei, postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...], podjęto zawieszone postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...], nr [...]. Powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt II FSK 3428/14, Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. podniosło, że postanowienie podejmujące postępowanie niweczy skutki postanowienia o jego zawieszeniu i stanowi o bezprzedmiotowości postępowania przed sądem z uwagi na brak przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej.
Pismem z dnia 12 października 2020 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie podnosząc, że w dniu 10 sierpnia 2020 r., tj. przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, złożył w organie wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...].
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, przy piśmie z dnia 24 listopada 2020 r. organ nadesłał skan wniosku Z. R. z dnia 10 sierpnia 2020 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.).
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z kolei, § 2 art. 161 p.p.s.a. stanowi, że postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt II FSK 3428/14 (dostępne na stronie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że podjęcie zawieszonego postępowania administracyjnego stanowi "inną przyczynę" bezprzedmiotowości postępowania sądowego w sprawie ze skargi na postanowienie zawieszające postępowanie administracyjne, w ujęciu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W nawiązaniu do stanu faktycznego sprawy należy wskazać, że przedmiotem skargi w sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] (nr [...]), utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] (nr [...]), wydane w sprawie zawieszenia – z urzędu – postępowania wszczętego wnioskiem strony o stwierdzenie nieważności – wydanej z upoważnienia Prezydenta W. – decyzji Administratora w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] (nr [...]), odmawiającej stronie przyznania dodatku mieszkaniowego, na wniosek złożony w dniu 17 października 2019 r.
Po drugie należy zauważyć, że, jak wynika z odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych (k. 2), postanowieniem z dnia [...] (nr [...]), wydanym na podstawie art. 97 § 2 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256), Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. podjęło zawieszone z urzędu postępowanie o stwierdzenie nieważności – wydanej z upoważnienia Prezydenta W. – decyzji Administratora w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] (nr [...]), odmawiającej Z. R. przyznania dodatku mieszkaniowego, na wniosek złożony w dniu 17 października 2019 r.
Okoliczność ta przesądza o braku przedmiotu zaskarżenia w sprawie, skoro skarga strony dotyczyła postanowienia zawieszającego. Z tych względów, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie sądowe w sprawie, o czym orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Z oczywistych względów za bezprzedmiotowy należało uznać, w warunkach rozpatrywanej sprawy, wniosek strony o zawieszenie postępowania, jaki został sformułowany przez nią w piśmie z dnia 12 października 2020 r. Z uwagi na bezprzedmiotowość tego wniosku Sąd orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. jak w punkcie II sentencji postanowienia. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy nie mógł mieć zastosowania przepis art. 56 p.p.s.a.