IV SA/Wr 431/24

IV SA/Wr 431/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-11-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-09-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Makowska-Hrycyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1882
par 22 ust. 3 i par 30
Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 28 września 2018 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania  wyjaśniającego i dyscyplinarnego w sprawach studentów, a także sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych i ich zatarcia
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Protokolant: Z-ca Kierownika Sekretariatu Wydziału IV Krzysztof Erbel po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 października 2025 r. sprawy ze skargi I. K. na postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej w Wyższej Szkole Prawa we Wrocławiu w przedmiocie umorzenia postępowania wyjaśniającego oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi I. K. (dalej: "skarżąca") jest postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej w Wyższej Szkole P. we W. (dalej: "Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna, organ odwoławczy") z dnia 1 sierpnia 2024 r. o (pkt I postanowienia) umorzeniu postępowania wobec 25 osób tam wymienionych oraz (pkt II postanowienia) o nieuwzględnieniu zażalenia skarżącej i utrzymaniu w mocy postanowienia Komisji Dyscyplinarnej ds. Studentów w Wyższej Szkole P. we W. (dalej: "Komisja Dyscyplinarna") z dnia 3 czerwca 2024 r. oddalającego zażalenia na postanowienie Rzecznika Dyscyplinarnego Wyższej Szkoły P. we W. (dalej: "Rzecznik Dyscyplinarny") nr 2/2023 z dnia 23 stycznia 2024 r. o umorzeniu postępowania wyjaśniającego.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz akt sprawy przedstawionych Sądowi wynika, że skarżąca – jako studentka [...] roku studiów niestacjonarnych na kierunku [...] w Wyższej Szkole P. we W. (dalej: "uczelnia") w dniu 10 stycznia 2023 r. złożyła skargę skierowaną przeciwko 26 studentom [...] roku studiów niestacjonarnych na kierunku [...] tej uczelni. Wyjaśniła, że osoby te złożyły na skarżącą skargę, że stosuje ona mowę nienawiści, jest rasistką, ksenofobką i nacjonalistką, mimo że nikogo z uczelni skarżąca nie wśród znajomych w mediach społecznościowych. Wskazała, że jest dyskryminowana przez część tych studentów za swoje poglądy. Skargę tę następnie uzupełniła i doprecyzowała pismem złożonym w dniu 27 stycznia 2023 r.
Zarządzeniem nr 1/02/2023 Rektor uczelni powołał Rzecznika Dyscyplinarnego w osobie dra P. F., któremu przekazał ww. skargę skarżącej do rozpatrzenia.
Postanowieniem z 3 kwietnia 2023 r. Rzecznik Dyscyplinarny wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie i po przeprowadzeniu tego postępowania postanowieniem nr 2/2023 z dnia 23 stycznia 2024 r. postępowanie to umorzył na podstawie art. 313 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023 r., poz. 742; dalej: "p.s.w.n."). Ustalił, że skarga odnosi się do wpisów na zamkniętym forum internetowym "[...]", których autorami była niezidentyfikowane osoby o imieniu P. oraz W., W. W., J. M., R. M. Dokonał oceny tych wpisów w odniesieniu do przepisów obowiązujących na uczelni oraz w konfrontacji z zebranymi dowodami, w tym dowodami z przesłuchania. Stwierdził, że poza oceną pozostaje post niezidentyfikowanej P. oraz post W., który ponadto nie narusza przepisów uczelni, godności skarżącej, lecz stanowi negatywna ocenę wartości merytorycznej postów przedstawianych przez skarżącą. Ze względu na fakt, że J. M. utracił status studenta również korespondencja z tą osobą nie mogła być przedmiotem oceny Rzecznika Dyscyplinarnego, przy czym uznał ją za prowadzoną na kulturalnym poziomie nienaruszającą obowiązujących przepisów uczelni ani godności skarżącej. W przypadku postów R. M. stwierdził, że nie miały one na celu poniżenia skarżącej, ani nie oceniały jej działalności zawodowej, natomiast nie zostały zaaprobowane przez innych użytkowników ww. forum. Część tych wpisów stanowiła subiektywną ocenę postawy skarżącej jako studentki, przy czym skarżąca nie wykazała, że wpisy te były przyczyną alienacji w grupie studenckiej lub były kontynuowane prześmiewczo przez innych uczestników forum. Odnośnie do zarzutu ujawnienia tajemnicy korespondencji przez W. W., Rzecznik Dyscyplinarny stwierdził, że skarżąca wyraziła na to zgodę. Co do pozostałych studentów, objętych skargą, Rzecznik Dyscyplinarny wyjaśnił, że skarżąca nie przedstawiła dowodów ich aktywności ukierunkowanej na naruszenie przepisów obowiązujących na uczelni oraz uchybiającej godności skarżącej. Bycie biernym obserwatorem zalogowanym na ww. forum nie świadczy o dopuszczeniu się naruszenia art. 307 ust. 1 p.s.w.n. Rzecznik Dyscyplinarny pouczył skarżącą o prawie zażalenia do Komisji Dyscyplinarnej.
Pismem z 11 lutego 2024 r. skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie wskazując, że powodem skargi była dyskryminacja skarżącej ze względu na odmienne poglądy, "a nie kłótnie na czacie grupowym etc.".
Ponadto w dniu 27 lutego 2024 r. skarżąca na ww. postanowienie Rzecznika Dyscyplinarnego wniosła również skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (WSA), który postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2024 r. o sygn. akt IV SA/Wr 175/24 skargę tę odrzucił jako niedopuszczalną z uwagi na treść art. 318 u.s.w.n. Jednocześnie wskazał, że skarżąca została prawidłowo pouczona o prawie zażalenia, które wniosła nie czekając na rozstrzygnięcie organu. Postanowienie WSA stało się prawomocne od dnia 16 czerwca 2024 r.
Postanowieniem z 3 czerwca 2024 r. – po przeprowadzeniu rozprawy - Komisja Dyscyplinarna oddaliła zażalenie skarżącej na postanowienie Rzecznika Dyscyplinarnego o umorzeniu postępowania wyjaśniającego. W uzasadnieniu wskazała, że zasadniczym argumentem zażalenia był dyskryminujący charakter skargi skierowanej przeciwko skarżącej rozpoznanej w toku postępowania dyscyplinarnego i zakończonej orzeczeniem Komisji Dyscyplinarnej z dnia 4 marca 2023 r. o uniewinnieniu skarżącej. Komisja Dyscyplinarna natomiast przychyliła się do argumentów przedstawionych przez Rzecznika Dyscyplinarnego w postanowieniu objętym zażaleniem.
Pismem z 24 czerwca 2024 r. skarżąca złożyła zażalenie na to postanowienie zarzucając zlekceważenie konstytucyjnego prawa do wolności słowa gwarantowanego art. 54 ust. 1 Konstytucji RP jak zakazu dyskryminacji (art. 14 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności) wynikającej z przekonań politycznych i odnoszącej się do korzystania z prawa wskazanego w art. 9 ww. Konwencji, jakim jest prawo do wolności myśli. Argumentowała, że była studentką dyskryminowaną za poglądy przez studentów. Zarzuciła też brak pouczenia o środku odwoławczym.
Zaskarżonym postanowieniem wydanym po przeprowadzeniu rozprawy - na podstawie § 29 ust. 1 pkt 1, § 22 ust. 3 i § 30 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 28 września 2018 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego w sprawach studentów, a także sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych i ich zatarcia (Dz.U. z 2018 r., poz. 1882; dalej: "rozporządzenie") - Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna postanowiła w pkt I - umorzyć postępowanie wobec 25 osób tam wymienionych oraz w pkt II - zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. W uzasadnieniu wskazała, że w dniu 10 stycznia 2023 r. skarżąca – studentka ówczesnego [...] roku studiów niestacjonarnych [...] wniosła skargę do Rektora uczelni o ukaranie studentów ówczesnego [...] roku studiów niestacjonarnych [...], tj. A. K., A. F., N. Ś., A. S., N. I., A. T., J. K., R. M., W. H., A. T., W. W., K. Ł., M. Ś., J. B., K. I., J. M., J. W., N. R., D. D., N. W., W. P., I. J., W. K., M. S., M. N., K. S. – zarzucając ww. studentom i studentkom dyskryminowanie jej osoby na tle poglądów. Wyjaśniła następnie, że postępowanie dotyczące ww. osób należało umorzyć na podstawie § 22 ust. 3 rozporządzenia w zw. z art. 17 § 1 pkt 8 k.p.k., ponieważ nie są one już studentami uczelni. Osoby te ukończyły studia lub zostały skreślone z listy studentów. Wskazała, że obecnie postępowanie może się toczyć wyłącznie w stosunku do studentki J. W. Nie uwzględniła zarzutów zażalenia wskazując, że Rzecznik Dyscyplinarny w postanowieniu z 23 stycznia 2024 r. analizował wypowiedzi zamieszczone przez zidentyfikowanych uczestników forum internetowym "[...]" i trafnie nie uznał ich za dyskryminujące. Wyjaśniła, że czynności Rzecznika Dyscyplinarnego, tj.: 1) przesłuchanie wszystkich uczestników forum internetowego "[...]", nie przyznali się do zamieszczania negatywnych wpisów; 2) przesłuchanie administratorki ww. forum N. R., która oświadczyła, że forum było anonimowe i możliwości ustalenia osób zamieszczających wpisy są ograniczone; 3) ustalenie tożsamości dwóch osób rozmawiających na ww. forum ze skarżącą, oraz ocena ich wpisów jako nienaruszających dóbr skarżącej; 4) ocena, że bierna obserwacja ww. forum nie świadczy o dopuszczeniu się przez takiego obserwatora naruszenia art. 307 ust. 1 u.s.w.n. Takimi obserwatorami była większość studentów, z czym organ odwoławczy się zgadza - świadczą o dołożeniu najwyższej staranności w ustaleniu tożsamości studentów dopuszczających się czynów wskazanych przez skarżącą. Wskazała, że sam brak akceptacji tych ocen przez skarżącą nie jest wystarczającym uzasadnieniem zażalenia. Nie uwzględniła też zarzutu co do braku pouczenia o prawie odwołania, ponieważ skarżąca nie poniosła negatywnych konsekwencji braku takiego pouczenia i z prawa tego faktycznie skorzystała.
Z protokołu z dnia 1 sierpnia 2024 r. posiedzenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej i załączonej do niego informacji Biura Obsługi Studentów uczelni wynikają daty oraz powody utraty statusu studenta uczelni w odniesieniu do wszystkich osób wskazanych w skardze skarżącej poza J. W.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca zakwestionowała postanowienie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej wskazując, że organy uczelni pominęły żądane przez skarżąca przeanalizowanie skargi studentów uczelni złożonej na skarżącą pod względem dyskryminacji skarżącej za poglądy. Zarzuciła naruszenie art. 9 i art. 14 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 54 ust. 1 Konstytucji RP, a także pominięcie przez organ faktu dyskryminacji skarżącej z tytułu przekonań politycznych. Wyjaśniła, że żadne kłótnie na forach internetowych nie powinny być przedmiotem analizy Rzecznika Dyscyplinarnego oraz obu Komisji, lecz wyłącznie skarga tych studentów. Obszernie opisała, w czym upatruje dyskryminacji ze strony wskazanych studentów. Argumentowała, że podczas postępowania dyscyplinarnego przeciwko skarżącej, bardzo schudła, nie mogła jeść, cierpiała na bezsenność. Wskazała, że jest [...] z pierwszego wyksztalcenia i wie, że przeszła załamanie nerwowe. Wskazała, że 22 osoby z jej roku dyskryminowały skarżącą za poglądy. Grupa usunęła ją ze wspólnego forum internetowego "[...]", przez co nie miała wiedzy, co organizują wykładowcy, jakie są wytyczne na egzamin lub co należy zrobić na przyszłe zajęcia. Donosili na skarżącą, że nosi naklejkę z przekreślonej flagi U. i naklejkę "[...]". Władze uczelni nie dążyły do mediacji, a wykładowcy źle traktowali skarżącą, w tym była rektor uczelni., która próbowała skarżąca zastraszyć. Rozpoczęto wobec skarżącej serię postępowań wyjaśniających, tj. o podejrzenie plagiatu oraz o poglądy ws. U. Ponadto skarżąca zarzuciła przewlekłość postepowań oraz brak pouczenia jej o prawie do środków odwoławczych, w tym skargi do sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Pismem procesowym z 6 października 2025 r. Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna poinformowała, że J. W. nie jest już studentką uczelni, ponieważ 30 września 2025 r. zdała egzamin magisterski.
Na rozprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej poparł skargę. Skarżąca oświadczyła, że uczęszczanie na uczelnie wywołało u niej traumę, ma wrażenie, że uczelnia jest nieprzychylna Polakom.
Pełnomocnik organu odwoławczego podał, że wobec skarżącej toczą się dwa postepowania karne: o plagiat oraz o szerzenie mowy nienawiści. Oświadczył, że zatwierdzenie postanowienia o umorzeniu postępowania wyjaśniającego przez rektora nie ma szczególnej formy. Oświadczył też, że skarżąca jest studentką uczelni od [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Kompetencja sądu administracyjnego do rozpoznania skargi wynika z z art. 318 p.s.w.n., zgodnie z którym od prawomocnego orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej służy skarga do sądu administracyjnego.
Przedmiotem sprawy jest postanowienie o umorzeniu postępowania przed Komisją Dyscyplinarną ds. Studentów dotyczącego 25 studentów uczelni oraz o utrzymaniu w mocy postanowienia Rzecznika Dyscyplinarnego o umorzeniu postępowania wyjaśniającego wszczętego na skutek skargi skarżącej.
Wedle Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej zaistniały podstawy do umorzenia postępowania określone w § 22 ust. 3 rozporządzenia, ponieważ spełniona została przesłanki z art. 17 § pkt 8 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.). Poza J. W. pozostali wymienieni w pkt I sentencji postanowienia studenci utracili status studenta uczelni i wobec tego nie podlegają jurysdykcji organów odpowiedzialności dyscyplinarnej uczelni. Skarżąca nie wyjaśniła, na czym polegało naruszenie przez Komisje Dyscyplinarną przepisów art. 54 ust. 1 Konstytucji RP (prawo do wolności słowa), art. 14 (zakaz dyskryminacji wynikającej z przekonań politycznych i art. 9 (prawo do wolności myśli) Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, lecz powieliła zarzuty stawiane studentom objętym skargą skarżącej.
Wedle skarżącej zarówno rzecznik Dyscyplinarny jak i Komisja Dyscyplinarna oraz Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna błędnie przyjęły, że zarzut dyskryminacji skarżącej za poglądy polityczne przez ww. studentów odnosił się do wpisów na forum "[...]", podczas gdy intencja skarżącej była ocena bezpodstawnie przypisywanych jej zachowań w skardze, którą ci studenci złożyli na skarżącą.
Skarga nie podlega uwzględnieniu.
W sprawie jest bezsporne, że na dzień wydania zaskarżonego postanowienia 25 z 26 osób, które objęte były postępowaniem wyjaśniającym zakończonym postanowieniem Rzecznika Dyscyplinarnego nr 2/2023 z dnia 23 stycznia 2023 r., utraciły status studenta uczelni. Okoliczność tę potwierdza protokół posiedzenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej z dnia 1 sierpnia 2024 r. oraz załączona do niego informacja Biura Obsługi Studentów uczelni. Status studentki na dzień wydania zaskarżonego postanowienia zachowała jedynie J. W.
Szczegółowy tryb postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego w sprawach studentów określa przywołane już rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 28 września 2018 r. w s prawie szczegółowego trybu postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego w sprawach studentów, a także sposobu wykonywania kar dyscyplinarnych i ich zatarcia (Dz.U. z 2018 r., poz. 1882; dalej: rozporządzenie) wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 321 p.s.w.n. Zgodnie z § 22 komisja dyscyplinarna orzeka o umorzeniu postępowania w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w odpowiednio stosowanym art. 17 § 1 pkt 3-11 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (k.p.k.). Na podstawie art. 17 § 1 pkt 3-11 k.p.k. nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: 3) społeczna szkodliwość czynu jest znikoma; 4) ustawa stanowi, że sprawca nie podlega karze; 5) oskarżony zmarł; 6) nastąpiło przedawnienie karalności; 7) postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się; 8) sprawca nie podlega orzecznictwu polskich sądów karnych; 9) brak skargi uprawnionego oskarżyciela; 10) brak wymaganego zezwolenia na ściganie lub wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej, chyba że ustawa stanowi inaczej; 11) zachodzi inna okoliczność wyłączająca ściganie.
Przepis ten ma zastosowanie również przy rozpatrywaniu przez odwoławczą komisję dyscyplinarną środka zaskarżenia od orzeczenia komisji dyscyplinarnej.
Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna w sprawie zasadnie zastosowała przepis § 22 ust. 3 rozporządzenia i zasadnie wskutek tego umorzyła postępowanie względem 25 osób wymienionych w pkt I sentencji zaskarżonego postanowienia. Jak potwierdzają akta sprawy przedstawione Sądowi część tych z osób zdała egzamin magisterski, a część – została skreślona z listy studentów. Ustalenie takie - na podstawie art. 76 oraz art. 108 p.s.w.n. - skutkuje utrata statusu studenta. Z kolei brak statusu studenta stanowi bezwzględną przeszkodę podlegania kognicji organów odpowiedzialności dyscyplinarnej uczelni. Trafnie Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna uznała więc w sprawie, że taką sytuację należy kwalifikować jako odpowiadającą przesłance z art. 17 § 1 pkt 8 k.p.k., co w konsekwencji obligowało do umorzenia postępowania w oparciu o § 22 ust. 3 rozporządzenia.
W zakresie pkt II zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy zasadnie przyjął, że ze względu na utrzymanie statusu studentki przez J. W., objętej postępowaniem Rzecznika Dyscyplinarnego i Komisji Dyscyplinarnej - sprawa podlegała procedowaniu przed Odwoławczą Komisją Dyscyplinarną. Słusznie ocenił na podstawie zebranych dowodów w konfrontacji ze zgłoszonymi przez skarżącą zarzutami przeciw postanowieniu Komisji Odwoławczej, że brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 54 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 9 i art. 14 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. z 1993 r., nr 63, poz. 284 ze zm.; dalej: "Konwencja"). Zgodnie z art. 54 ust. 1 Konstytucji RP
Wskazane przepisy Konwencji ustanawiają wolność myśli, sumienia i wyznania oraz zakaz dyskryminacji. Zgodnie z art. 9 Konwencji każdy ma prawo do wolności myśli, sumienia i wyznania; prawo to obejmuje wolność zmiany wyznania lub przekonań oraz wolność uzewnętrzniania indywidualnie lub wspólnie z innymi, publicznie lub prywatnie, swego wyznania lub przekonań przez uprawianie kultu, nauczanie, praktykowanie i czynności rytualne (ust. 1). Wolność uzewnętrzniania wyznania lub przekonań może podlegać jedynie takim ograniczeniom, które są przewidziane przez ustawę i konieczne w społeczeństwie demokratycznym z uwagi na interesy bezpieczeństwa publicznego, ochronę porządku publicznego, zdrowia i moralności lub ochronę praw i wolności innych osób (ust. 2). Natomiast art. 14 Konwencji korzystanie z praw i wolności wymienionych w niniejszej konwencji powinno być zapewnione bez dyskryminacji wynikającej z takich powodów, jak płeć, rasa, kolor skóry, język, religia, przekonania polityczne i inne, pochodzenie narodowe lub społeczne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie bądź z jakichkolwiek innych przyczyn.
Zgodnie z art. 54 ust. 1 Konstytucji RP każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.
Skarżąca zarzuciła, że organy odpowiedzialności dyscyplinarnej pominęły wskazane zasady w sprawie skarżącej. Ani jednak w zażaleniu, ani w skardze do sądu nie wskazała, w czym upatruje naruszenia tych zasad przez organy odpowiedzialności dyscyplinarnej uczelni. Wyjaśnienie skarżącej, że jej zamiarem było pociągnięcie do odpowiedzialności ww. osób za dyskryminację skarżącej za poglądy polityczne ze względu na skargę, którą osoby te wniosły przeciwko skarżącej – nie ma jednoznacznego uzasadnienia w dokumentach sprawy. Słusznie wskazała Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna, że prowadzone postępowanie wyjaśniające ze skargi skarżącej oraz postępowanie przed Komisją Odwoławczą było szerokie, szczegółowe i obejmowało różne aspekty, które zgłosiła i doprecyzowała w postępowaniu wyjaśniającym skarżąca. J. W. – studentka, w stosunku do której możliwe było orzekanie w sprawie przed Odwoławczą Komisją Dyscyplinarną - była natomiast biernym uczestnikiem forum "[...]" i ani skarżąca nie wykazała, ani dowody zebrane w sprawie nie potwierdziły działań tej osoby nakierowanych na dyskryminację skarżącej z jakiegokolwiek powodu. Ponadto Sąd z urzędu wziął pod uwagę, że osoba ta (J. W.) od 30 września 2024 r. nie jest studentką uczelni. Oznacza to, że ewentualne postępowanie nie mogłoby się toczyć z udziałem i przeciwko tej osobie.
Zgłoszone w skardze zarzuty oraz ich okoliczności faktyczne dotyczące działań byłej rektor uczelni oraz zainicjowanych postępowań karnych przeciwko skarżącej, nie mogą być przedmiotem kontroli sądowej, ponieważ wykraczają poza granice sprawy w rozumieniu art. 134 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.