IV SA/WR 414/24

IV SA/Wr 414/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-02-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-09-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Katarzyna Radom /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 742
art. 108
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom (sprawozdawca), Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant: Starszy referent Przemysław Pawłowski, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 23 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Rektora-Komendanta Akademii Wojsk Lądowych imienia generała Tadeusza Kościuszki z/s we Wrocławiu z dnia 1 lipca 2024 r. nr 505/2024 w przedmiocie skreślenia z listy studentów I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Rektora-Komendanta Akademii Wojsk Lądowych imienia generała Tadeusza Kościuszki z/s we Wrocławiu na rzecz K. W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Rektora Akademii Wojsk Lądowych im. Tadeusza Kościuszki w przedmiocie skreślenia K. W. z listy studentów.
Jak wynikało z akt sprawy zawiadomieniem z dnia 3 kwietnia 2024 r. organ poinformował Skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów Wydziału Z., kierunek Z., z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru w określonym terminie.
W piśmie z dnia 5 kwietnia 2024 r. Skarżący wyjaśnił, że z zaległości w zakresie zaliczenia przedmiotu Wychowanie Fizyczne (dalej: WF) dotyczących [...] semestru miał się rozliczyć do dnia 21 marca 2024 r. W tym czasie (przez cały marzec) przebywał jednak, kolejno na zgrupowaniu poligonowym, a następnie w podróży służbowej i nie miał wiedzy o ustalonym terminie zaliczenia. Wskazywał także na wizyty lekarskie (w okresie świąt) i badania, które chciał wykonać przed sporządzeniem wniosku o ponowne umożliwienie zaliczenia [...] semestru w terminie warunkowym, czego nie zdążył uczynić przed otrzymanym zawiadomieniem o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów. Wnioskował o umożliwienie kolejnego podejścia celem zaliczenia wszystkich zaległości z WF.
W dniu 8 maja 2024 r. Dziekan Wydziału Z. przedstawił Rektorowi wniosek dotyczący skreślenia Skarżącego z listy studentów. W uzasadnieniu powołał się na § 43 ust. 3 pkt 2 i pkt 3 Regulaminu studiów Akademii Wojsk Lądowych im. Tadeusza Kościuszki wprowadzonego Obwieszczeniem Nr 1/2023 Rektora-Komendanta Akademii Wojsk Lądowych imienia generała Tadeusza Kościuszki z dnia 23 listopada 2023 r. w sprawie ogłoszenia tekstu jednolitego "Regulaminu studiów Akademii Wojsk Lądowych im. Tadeusza Kościuszki" (dalej: Regulamin). Stwierdził, że Skarżący nie uzyskał w terminie zaliczenia [...] semestru studiów [...] stopnia na kierunku Z. i na dzień złożenia wniosku posiada zaległości dydaktyczne z przedmiotów WF oraz Seminarium magisterskiego (dalej: seminarium) powstałe w sesji zimowej 2022/2023. Z obu przedmiotów odnotowano brak zaliczenia (seminarium) oraz oceny pozytywnej (WF) w terminie sesji zasadniczej (dniu 10 lutego 2023 r.) i poprawkowej (w dniu 3 marca 2023 r.). Dziekan wskazał, że na wniosek Skarżącego z dnia 4 stycznia 2024 r. o udzielenie zezwolenia na warunkowe studiowanie na kolejnym semestrze Skarżący uzyskał decyzję pozytywną z zastrzeżeniem warunku rozliczenia zaległości do dnia 21 marca 2024 r. W tym terminie nie przystąpił do zaliczenia, co skutkuje niezliczeniem semestru w terminie oraz brakiem postępów w nauce. Organ wskazał na wniosek Skarżącego z dnia 5 kwietnia 2024 r. o wyznaczenie dodatkowego terminu na zaliczenie przedmiotów, który rozpoznano na korzyść Skarżącego wyznaczając mu termin na zaliczenie obu przedmiotów do dnia 30 kwietnia 2024 r. Skarżący przystąpił do zaliczenia WF ale uzyskał ocenę niedostateczną. Nie podjął żadnych czynności zmierzających do zaliczenia Seminarium.
Decyzją z dnia 23 maja 2024 r. Rektor orzekł o skreśleniu Skarżącego – studenta [...] roku studiów [...] stopnia z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczenia [...] semestru studiów [...] stopnia. W uzasadnieniu wskazał na zaległości dydaktyczne powstałe w trakcie sesji zimowej 2022/2023 z przedmiotów seminarium i WF. Przywołał okoliczności dotyczące zgody na warunkowe studiowanie z zastrzeżeniem zaliczenia zaległości do dnia 21 marca 2024 r. oraz na ustanowienie dodatkowego terminu zaliczenia do dnia 30 kwietnia 2024 r. Skarżący do wskazanej daty nie uzupełnił zaległości dydaktycznych, realizując w dniu 29 kwietnia 2024 r. dodatkowy termin zaliczenia uzyskał ocenę niedostateczną z WF. W tym czasie nie podjął także żadnych czynności zmierzających do zaliczenia seminarium. Powołując się na § 40 ust. 3 Regulaminu organ wskazał, że wobec niezaliczenia semestru podejmuje decyzję o skreśleniu Skarżącego z listy studentów.
W odwołaniu datowanym na dzień 7 czerwca 2024 r. Skarżący wnioskował o ponowne rozpoznanie sprawy. Argumentował, że w dodatkowo wyznaczonym terminie podszedł do egzaminu mimo dolegliwości zdrowotnych spowodowanych przebytym ropniem i przetoką, co utrudniało przygotowanie się do zajęć oraz zaliczenie. Pomimo dolegliwości bólowych udało mu się zaliczyć część konkurencji. Obecnie Skarżący jest po dalszym leczeniu, które złagodziło ból i przygotowuje się do zaliczenia trzech pozostałych konkurencji. Wskazał, że podjął działania w celu rozliczenia się z przedmiotu seminarium, zapewniał, że jest w stałym kontakcie z promotorem, który jest bardzo wymagający, niemniej na bieżąco stara się uwzględniać jego uwagi. Prosił i umożliwienie ponownego podejścia do zaliczenia.
Ponownie rozpoznając sprawę Rektor zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy orzeczenie wydane w pierwszej instancji. W sentencji tego rozstrzygnięcia orzekł o skreśleniu z listy studentów Skarżącego – studenta [...] semestru [...] roku studiów [...] stopnia na kierunku Z., z powodu nieuzyskania w określonym terminie zaliczenia [...], [...], [...] i [...] semestru studiów i tym samym niezliczenia [...] i [...] roku studiów [...] stopnia oraz z powodu braków postępów w nauce. W uzasadnieniu wskazał, że Skarżący pełni służbę wojskową na czas kształcenia w Akademii Wojsk Lądowych imienia generała Tadeusza Kościuszki (dalej: AWL). W czasie studiowania nie uzyskał on zaliczenia [...], [...], [....] i [...] semestru studiów [...] stopnia i do dnia wydania decyzji ma zaległości dydaktyczne z przedmiotów: WF, seminarium, Etyka w zarządzaniu i Negocjacje. Organ opisał przebieg okoliczności faktycznych wskazując na negatywne rozpoznanie wniosku Skarżącego formułowanego w odwołaniu o wyznaczenie dodatkowego terminu zaliczenia zaległości. Wyjaśniając powody odmowy uwzględnienia wniosku Strony organ wskazał na wystarczająco długi okres wyznaczony na rozliczenie zaległości, które obejmują cztery semestry. Podkreślał, że Skarżący wykorzystał wszystkie przysługujące mu terminy, nie wnioskując o nowe. W opinii organu umożliwienie Stronie kontynuowania studiów, pomimo niewykonania przez niego podstawowych obowiązków studenta naruszałoby konstytucyjną zasadę równości wobec prawa prowadząc do dyskryminacyjnego traktowania innych studentów.
W dalszych uwagach organ wskazał na swoje kompetencje do ponownego rozpoznania sprawy oraz odwołał się do okoliczności faktycznych sprawy przywołując listę przedmiotów niezaliczonych przez Skarżącego w terminach sesji zasadniczej i poprawkowej oraz przedmiotów niesklasyfikowanych. Wskazał także na wyznaczenie dodatkowego terminu na zaliczenie do dnia 30 kwietnia 2024 r. oraz braki postępów i zaliczenia przedmiotów, w tym na egzamin z WF z dnia 29 kwietnia 2024 r. Zwracał uwagę na niepodjęcie żadnych czynności zmierzających do zaliczenia seminarium. Organ przywołał także wniosek Dziekana o skreślenie Skarżącego z listy studentów wobec niezaliczenia w ustalonym terminie [...], [...], [...] i [...] semestru studiów [...] stopnia.
Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w odwołaniu organ wskazał, że nie ma ona uzasadnienia w okolicznościach faktycznych sprawy, gdyż Skarżący przesłał swoją pracę promotorowi w dniu 10 czerwca 2024 r., czyli trzy dni po złożeniu odwołania. W ocenie promotora praca ta nie spełnia wymagań określonych dla prac dyplomowych i nie reprezentuje odpowiedniego poziomu merytorycznego pozwalającego na weryfikację posiadanej wiedzy, kompetencji i umiejętności. Powołując się na § 43 ust. 1 pkt 3 Regulaminu organ wskazał, że niezłożenie w terminie pracy dyplomowej stanowi obligatoryjną przesłankę skreślenia z listy studentów. W opinii organu Uczelnia udzieliła Skarżącemu wszelkiego możliwego wsparcia, Strona zaś nie wykazała się wystarczającą motywacją do zrealizowania zaległości dydaktycznych. Organ przywołał § 29 ust. 2 i ust. 3 oraz § 44 ust. 4 pkt 2 Regulaminu stwierdzając, że Skarżący nie zaliczył w ustalonym terminie semestrów oraz wykazał się brakiem postępów w nauce uzyskując oceny niedostateczne przy kolejnych zaliczeniach z tego samego przedmiotu, co stanowi dostateczną podstawę do skreślenia z listy studentów i wypełnia więcej niż jedną przesłankę ustawową wskazaną w art. 108 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm., dalej: ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).
W skardze na opisaną decyzję Skarżący, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucał nieważność z przyczyn określonych w art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.), z uwagi na jej wydanie z naruszeniem przepisów o właściwości. Zarzucał również naruszenie art. 6 w zw. z art. 8 k.p.a. i wyrażonych w nich zasad, poprzez wydanie decyzji z przyczyn innych niż wskazane w uzasadnieniu; art. 15 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a poprzez zaaprobowanie w decyzji odwoławczej zaniechania przez organ zebrania całego materiału dowodowego i niepodjęcia wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, co skutkowało wadliwym ustaleniem następujących okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, przesądzających o wadliwości rozstrzygnięcia:
- błędnym ustaleniu, że Skarżący jest studentem [...] semestru [...] roku studiów stacjonarnych [...] stopnia na kierunku Z. prowadzonych przez Wydział Z., chociaż jest on (był w roku akademickim 2023/2024) studentem [...] semestru [...] roku ww. studiów, bowiem dopiero w dniu 21 czerwca 2023 r. ukończył studia [...] stopnia i w dniu 26 czerwca 2023 r. został wpisany na listę studentów [...] roku studiów [...] stopnia;
- błędnym ustaleniu, że nie czynił on w roku akademickim 2023/2024 postępów w nauce, przeczy temu podany w skardze wykaz przedmiotów zaliczonych i uzyskane noty;
- błędnym ustaleniu, że Skarżący w [...] i [...] semestrze [...] roku studiów stacjonarnych [...] stopnia miał do zaliczenia przedmiot seminarium, chociaż nie było go w indeksie elektronicznym studenta;
- błędnym ustaleniu, że Skarżący w [...] semestrze [...] roku stacjonarnych studiów [...] stopnia w sesji zasadniczej, czyli do dnia 10 lutego 2023 r. nie zaliczył WF, chociaż dopiero w dniu 21 czerwca 2023 r. ukończył studia [...] stopnia i w dniu 26 czerwca 2023 r. został wpisany na listę studentów [...] roku studiów [...] stopnia, tym samym nie mógł formalnie zaliczyć tego przedmiotu w [...] semestrze [...] roku studiów [...] stopnia do dnia 10 lutego 2023 r. Tak samo skonstruowany zarzut Strona sformułowała w odniesieniu do zaliczenia WF w sesji poprawkowej do dnia 3 marca 2023 r. i zaliczenia terminowego WF do dnia 28 czerwca 2023 r ([...] semestr [...] roku).; oraz sesji poprawkowej do dnia 28 października 2023 r. WF (zaliczenie w [...] semestrze [...] roku).
Skarżący wnioskował o dopuszczenie dowodów": 1) z kopii dyplomu ukończenia studiów I stopnia na AWL; 2) zaświadczenia z dnia 26 czerwca 2023 r. o wpisie na listę studentów - na okoliczność, że nastąpiło to w dniu 21 czerwca 2023 r., a zatem w dacie wydania zaskarżonej decyzji był studentem [...] semestru [...] roku studiów stacjonarnych [...] stopnia a nie [...] semestru. Ponadto: 3) wydruku z indeksu elektronicznego studenta na dzień 9 stycznia 2024 r. - na okoliczność, że w [...] i [...] semestrze [...] roku studiów na kierunku Z. prowadzonych przez Wydział Z. Skarżący nie miał do zaliczenia przedmiotu seminarium oraz na okoliczność uzyskania w roku akademickim 2023/2024 zaliczeń i ocen ze wskazanych tam przedmiotów; 4) wydruku z indeksu elektronicznego studenta na dzień 23 lutego 2024 r., - na okoliczność, że organ bez wiedzy Strony zastępczo dopisał przedmioty do zaliczenia, choć wcześniej Strona nie miała formalnej możliwości ich zaliczenia z uwagi na ich brak w indeksie elektronicznym studenta oraz że wydanie decyzji nastąpiło z przyczyn innych niż wskazane w uzasadnieniu; 5) kopii karty egzaminacyjnej z przedmiotu Etyka w zarządzaniu - na okoliczność, że poprzez usuwanie z indeksu elektronicznego studenta przedmiotów objętych zaliczeniem uniemożliwiono Stronie formalne uzyskiwanie zaliczeń naruszając zasady praworządności, zaufania i wydania decyzji z innych przyczyn niż wskazane w uzasadnieniu.
Nadto Skarżący domagał się zażądania od Ministerstwa Obrony Narodowej: 1) aktu powołania dr M. T. na stanowisko Rektora AWL im. Tadeusza Kościuszki; 2) decyzji o wyznaczeniu płk A. P. na stanowisko służbowe Komendanta AWL im. generała Tadeusza Kościuszki i dopuszczenia dowodu z tych dokumentów na okoliczność, że dr M. T. jako Rektor AW,L wbrew dyspozycji art. 440 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jako osoba cywilna nie jest jednocześnie Komendantem AWL, a stanowisko to zajmuje nie będący Rektorem płk A. P., tym samym dr M. T. nie był uprawniony do wydania decyzji w tej sprawie. 3) zażądania z Wojskowego Sądu Garnizonowego we Wrocławiu akt postępowania karnego o sygn. akt Sg 44/23 i dopuszczenie dowodu ze znajdujących się tam protokołów rozpraw głównych oraz wyroku z dnia 28 czerwca 2024 r. - na okoliczność wydania decyzji z innych przyczyn niż wskazane w sentencji i uzasadnieniu, a tym samym naruszenie zasad praworządności i zaufania.
Skarżący wnioskował o stwierdzenie nieważności decyzji organu wydanych w obu instancjach, ewentualnie o ich uchylenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadniając zgłoszone zarzuty i wnioski Strona wywodziła, że powołanie dr M. T. na stanowisko Rektora AWL doprowadziło, wbrew dyspozycji art. 440 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, do rozdzielenia funkcji Rektora od Komendanta Akademii, co rażąco narusza ww. przepis oraz § 2 ust. 3 Statutu AWL stanowiącego załącznik do Uchwały Nr 44/V/2023 Senatu AWL z dnia 25 maja 2023 r. zatwierdzonego właściwą decyzją MON. Zatem dr M. T. nie był organem uprawnionym do wydania zaskarżonej decyzji, co powoduje, że decyzje są nieważne z przyczyn określonych w art. 156 § 1 k.p.a.
W świetle powołanego zarzutu za drugorzędne Skarżący uznał dalsze zarzuty, podnoszące brak faktycznego uzasadnienia dla wydania zaskarżonej decyzji, a odnoszącego się do rzekomego niezaliczenia w zakreślonym harmonogramem terminie wskazanych przedmiotów. Z załączonych dokumentów wynika, że Skarżący nie był zobligowany do zaliczenia przedmiotu seminarium, gdyż nie figurowało ono w indeksie elektronicznym studenta co najmniej do stycznia 2024 r. Strona nie miała wpływu na wpisy w indeksie. To, że taki przedmiot pojawił się w lutym 2024 r. może być wynikiem tworzenia dokumentów mających na celu skreślenie Skarżącego z listy studentów. W opinii Strony nie brak postępów w nauce ale toczące się postępowanie karne było powodem skreślenia go z listy studentów. W toku tego procesu Stronę uniewinniono od zarzucanego przestępstwa umyślnego. Z akt postępowania karnego wynika, że do czasu przedstawienia Stronie zarzutów przez wiele miesięcy wywierano na niego naciski aby złożył wniosek o skreślenie z listy studentów. Strona nie uległa, co było powodem wydania zaskarżonej decyzji.
Skarżący zarzucał, że w ustaleniach organu pominięto, że: osiągał on duże postępy w nauce zaliczając wiele przedmiotów objętych harmonogramem z wyjątkiem WF; termin zaliczenia WF wyznaczono Stronie w czasie gdy przebywał poza Uczelnią na praktykach zawodowych w jednostce liniowej, a zatem nie miał możliwości podejścia do egzaminu; dopisywano w indeksie elektronicznym studenta przedmioty do zaliczenia po dacie, w której to zaliczenia miałoby być określone w harmonogramie; usuwano z indeksu elektronicznego studenta przedmioty, które Skarżący zdawał z wynikiem pozytywnym.
Tym samym przeprowadzone w sprawie postępowanie rażąco narusza zasadę praworządności, zaufania, wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego prowadząc do wadliwych ustaleń faktycznych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Opisując okoliczności faktyczne sprawy wskazał, że Skarżący realizował studia w latach 2022/2023 i 2023/2024 na podstawie "wpisu bez ocen" na semestr [...], [...], [...], [...] kontynuując pełnienie zawodowej służby wojskowej w trakcie kształcenia kandydatów na oficera na studiach [...] stopnia. W termiach wyznaczonych Rozkazem Rektora - Komendanta nr 94 z dnia 30 czerwca 2022 r. w sprawie harmonogramu roku akademickiego 2022/2023 oraz Rozkazem Rektora - Komendanta nr 58 z dnia 29 września 2023 r. w sprawie harmonogramu roku akademickiego 2023/2024 nie uzyskał wskazanych w decyzji zaliczeń, co legło u podstaw skreślenia z listy studentów.
Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał, że warunkiem zaliczenia semestru jest zaliczenie wszystkich rygorów dydaktycznych i stosowanie się do Regulaminu. Tych obowiązków Strona nie wykonała, nie realizowała postępów w nauce określanych w Regulaminie jako osiąganie pozytywnych ocen i zaliczeń (§ 44 ust. 4 Regulaminu). Zaliczenie wielu przedmiotów nie jest równoznaczne z zaliczeniem wszystkich. Organ zanegował, że w indeksie elektronicznym studenta usuwano wpisy, co potwierdza wydruk załączony do akt sprawy.
W kwestii zarzutu błędnego ustalenia statusu studenta organ wskazał, że Skarżący wobec zaległości dydaktycznych na studiach I stopnia na kierunku Dowodzenie nie przystąpił do egzaminu dyplomowego w terminie określonym w harmonogramie roku akademickiego 2022/2023. Nie rozliczył się z rygorów dydaktycznych WF w semestrach V i VI. Uczelnia działając na podstawie art. 7 k.p.a. uznała, że Strona rokuje pozytywne ukończenie studiów i umożliwiła rozliczenie się z zaległych rygorów, po czym został wyznaczony termin egzaminu na 21 czerwca 2023r. Do czasu przystąpienia do egzaminu końcowego Stronie umożliwiono uczestnictwo w zajęciach dydaktycznych oraz dokonanie zaliczeń przedmiotów studiów [...] stopnia w roku 2022/2023 z terminami zasadniczym i poprawkowym. W dniu 26 czerwca 2023 r. Skarżący otrzymał wpis na listę studentów z jednoczesnym uznaniem ocen i zaliczeń potwierdzonych wpisem do indeksu elektronicznego studenta w Elektronicznym Systemie Obsługi Studenta. Niezrozumiałe jest zatem, że z otrzymanej szansy Strona czyni zarzut. Skarżący błędnie oczekiwał, że organ nie rozliczy go z rygorów dydaktycznych w termiach wskazanych w harmonogramach.
Za niezrozumiały organ uznał zarzut braku przekazania Stronie informacji o konieczności zaliczenia seminarium, gdyż obowiązkiem studenta jest znajomość wymagań programowych. Wniosek o wpisanie na studia stanowi zgodę na poddanie się rygorom obowiązującym na Uczeni. Wykaz rygorów dydaktycznych znajduje się także na ogólnodostępnych tablicach planach studiów i rozkładach zajęć. Brak wpisu w indeksie elektronicznym studenta nie uniemożliwia zaliczenia, poza tym przedmiot ten był w wykazie.
Zdziwienie organu wzbudziło także podejście do obowiązku złożenia pracy dyplomowej, gdyż niedochowanie terminu w tym względzie stanowi obligatoryjną przesłankę zwolnienia ze studiów. Skarżący nie dochował wymogów wynikających z przepisów określających zasady studiowania, nie złożył również wniosków, które mógłby stanowić podstawę korzystnego dla niego rozstrzygnięcia.
Końcowo organ nie podzielił zarzutu naruszenia art. 440 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, stwierdzając, że obecny Rektor jest jednocześnie Komendantem jednostki spełniając wymogi ustawy.
W piśmie procesowym z dnia 30 stycznia 2025 r. organ wskazał, że nie zostało sporządzone żadne formalne rozstrzygniecie w przedmiocie umożliwienia Stronie studiowania na studiach [...] stopnia pomimo niezaliczenia studiów [...] stopnia, podobnie jak w zakresie uznania zaliczonych ocen. W piśmie organ wyjaśniał powody takiego postępowania mające na uwadze interes studentów. Przyjęto, że terminy zaliczeń przedmiotów będą zgodne z harmonogramem studiów [...] stopnia. Zaznaczał, że w kontekście służby wojskowej nawet ustne polecenia wydane przez przełożonych są wiążące i zobowiązują do ich wykonania. Postawa Skarżącego budzi zatem istotne zdziwienie i wątpliwości. Organ zanegował także twierdzenia Skarżącego o innych niż względy naukowe powodach podjętej decyzji. Do pisma załączono wymagane przez Sąd dokumenty, w tym dotyczące powołania na funkcję Rektora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 1267 ze zm.), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145 -150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.). Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a.
Istotny z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy jest również zapis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowiący, że sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Z przywołanych przepisów wynika że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w opisanych granicach kognicji Sąd stwierdza, że narusza ona przepisy prawa procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Spór w sprawie dotyczy zasadności wydania wobec Skarżącego decyzji o skreśleniu go z listy studentów AWL.
Zgodnie z brzmieniem art. 108 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce studenta skreśla się z listy studentów w przypadku: 1) niepodjęcia studiów; 2) rezygnacji ze studiów; 3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego; 4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni (ust.1). Student może być skreślony z listy studentów w przypadku: 1) stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach; 2) stwierdzenia braku postępów w nauce; 3) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 4) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów (ust. 2). Skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej (ust.3).
Analiza przywołanego zapisu dowodzi, że nakazaną przez ustawodawcę formą prawną skreślenia z listy studentów jest decyzja. Nadto ustawodawca przewidział dwa tryby skreślenia studenta z listy studentów: obligatoryjny (związany) oraz fakultatywny (uznaniowy). To, że decyzja administracyjna ma charakter związany oznacza, że w przypadku spełnienia wszystkich przesłanek przewidzianych prawem organ administracji publicznej ma obowiązek wydać decyzję określonej treści. Z kolei w przypadku wydania decyzji uznaniowej organ nie jest zobowiązany do załatwienia sprawy w konkretny sposób. Nie oznacza to jednak, że decyzja uznaniowa nie podlega żadnym rygorom. Jej ważnym elementem jest uzasadnienie, z którego powinno wynikać, że organ w pełni ustalił stan faktyczny sprawy oraz wyczerpująco i w sposób zindywidualizowany wskazał, dlaczego wydał rozstrzygnięcie o takiej, a nie innej treści. Szczególnie istotne znaczenie ma treść uzasadnienia decyzji uznaniowej w przypadku, gdy organ wydaje decyzję niekorzystną dla jej adresata, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie podejmowane jest w trybie uznaniowym, to zaś oznacza swobodę, ale nie dowolność, organu w zakresie podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Kontrola sądowa takiego aktu sprowadza się zatem do oceny prawidłowości przyjętego trybu postępowania organu, prawidłowej wykładni obowiązujących w tym zakresie regulacji prawnych, nie wnika natomiast w kwestie stosowanego uznania. Innymi słowy zadanie Sądu polega na ustaleniu, czy w sposób poprawny organ przeprowadził postępowanie, zebrał niezbędne dla sprawy dowody i poddał je wszechstronnej i zgodnej z wymogami prawa ocenie, wyprowadzając właściwe wnioski. Po drugie, czy w sposób prawidłowy zinterpretował obowiązujące w sprawie przepisy prawa materialnego i właściwie je zastosował (przyjmując, że wystąpiły lub nie istotne dla sprawy przesłanki). Samo zaś uznanie, decyzja, czy dokonać skreślenia z listy studentów w sytuacji spełnienia przesłanek ustawowych, leży w wyłącznej gestii organu i pozostaje poza zakresem kontroli Sądu. Ta nakierowana jest wówczas na uzasadnienie przyjętego stanowiska.
Kolejna zaś uwaga związana jest z formą rozstrzygnięcia sprawy – decyzją. Powyższe oznacza, że samo procedowanie oraz jego rezultat, w postaci decyzji, w warstwie procesowej zostały poddane regulacjom ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego. W kontekście samego orzeczenia, wymaga to od organu wyczerpującego uzasadnienia swojego stanowiska, szczegółowego wyjaśnienia przyczyn i podstaw wydania takiej a nie innej decyzji. Zaś w zakresie postępowania zachowania wymogów i reguł procedowania wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Pogląd ten ma uzasadnienie zarówno w piśmiennictwie jak i orzecznictwie sądów administracyjnych, wskazujących, że podejmowanie rozstrzygnięcia w trybie uznania administracyjnego jest to sytuacja, w której ustawodawca daje organowi możliwość wyboru konsekwencji prawnych. Wybór ten jednak nie jest zupełnie dowolny i swobodny, ale ograniczony przez ustawodawcę w samej normie wprowadzającej uznanie (J. Zimmermann, Prawo administracyjne, Wolters Kluwer 2018, s. 409). W przypadku wprowadzenia uznania administracyjnego, organ podejmuje decyzje nie tylko na podstawie ustawy, ale także z uwzględnieniem zasad celowości i sprawiedliwości oraz szczególnych cech stanu faktycznego (zob. J. Zimmermann, op. cit., s. 413). Skoro prawo daje organowi administracji możliwość wyboru, to każdy wybór mieszczący się w ramach tego upoważnienia jest zgodny z prawem i on sam nie może być z zasady zakwestionowany przez sąd administracyjny. Kontrolując akty swobodne, sąd administracyjny może więc tylko badać, czy nie zostały przekroczone granice uznania i czy podjęte rozstrzygniecie nie było dowolne (J. Zimmermann, op. cit., s. 417). Uznanie administracyjne nie jest sferą wolną od związania konstytucyjnego i ustawowego, a także nie jest sferą wolną od kontroli sądów administracyjnych (M. Jaśkowska w: Instytucje prawa administracyjnego System Prawa Administracyjnego Tom 1, red. R. Hauser, A. Wróbel, Z. Niewiadomski, C.H.Beck 2015, s. 298). Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 czerwca 1993 r. sygn. akt III ARN 33/93, wskazał że: przy dokonywaniu sądowej kontroli zgodności z prawem wszelkich decyzji administracji o charakterze uznaniowym (...) rola, zadania i zakres kompetencji niezawisłego sądu muszą być rozumiane znacznie szerzej i głębiej niż w innych sytuacjach (...) z decyzjami uznaniowymi musi się wiązać nie zmniejszona, lecz zwiększona kontrola sądu, wykonywana z punktu widzenia przestrzegania prawa (i to prawa rozumianego jako całość systemu). (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 grudnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wr 448/24, wyrok dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA),
Zatem mimo iż sądowa kontrola takiego aktu ma zakres ograniczony, to jednak wymaga zbadania, czy akt ten nie nosi cech dowolności, tj. czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia sprawy, oraz czy takiego wyboru dokonał po ustaleniu i rozważeniu wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Sąd bada, czy w postępowaniu podjęto wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, oraz czy organ uwzględnił słuszny interes strony. Kontroli sądowej podlega samo uzasadnienie aktu uznaniowego, z punktu widzenia powiązania ustaleń faktycznych z rekonstruowaną normą prawną. Ocenie Sądu nie podlegają natomiast kryteria słuszności, czy celowości podjętego rozstrzygnięcia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 130/10 i z dnia 6 listopada 2014 r. sygn. akt I OSK 1981/14, dostępne w CBOSA). Nadto uzasadnienie aktu wydanego w ramach uznania administracyjnego, winno być na tyle wyczerpujące i zindywidualizowane, aby sąd administracyjny był w stanie ocenić, czy zawarte w decyzji rozstrzygnięcie nie zapadło z przekroczeniem granic uznania administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 292/12 i I OSK 369/12, dostępne w CBOSA).
Uwagi te stały się konieczne, gdyż postępowanie organów i sama decyzja naruszają zasady procedowania i to w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Kolejna ważna dla sprawy norma stanowi, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Przepis art. 80 k.p.a. stanowi zaś, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Istotne w sprawie jest wreszcie wskazanie na zapis art. 107 § 1 pkt 3 i § 3 k.p.a. decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Rozstrzygnięcia - w szczególności te negatywne dla strony - podejmowane w ramach uznania administracyjnego powinny być szczególnie przekonująco, wyczerpująco i starannie uzasadnione, zarówno co do faktów, jak i co do prawa, tak aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały rozważone i ocenione, a organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez stronę, nie pominął istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy materiałów dowodowych, czy też nie dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego. Decyzja taka powinna więc w sposób czytelny, umożliwiający kontrolę poszczególnych etapów rozumowania, przedstawić wszystkie przesłanki faktyczne i interpretacyjne wnioskowania organu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 maja 2022 r. sygn. akt III SA/Gd 445/21, dostępny w CBOSA).
Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy trzeba dostrzec, że w sprawie organ nie dochował opisanych wymogów, a zaskarżone rozstrzygnięcie budzi istotne zastrzeżenia, co do ustaleń faktycznych, na jakich jest wsparte. Poza tym wątpliwości budzą granice orzekania przez organ ponownie rozpoznający sprawę oraz zaniechanie wyjaśnienia i udokumentowania istotnych faktów, w tym zgłoszonych przez Stronę. Pewne uwagi należy poczynić także odnośnie uzasadnienia orzeczenia wydanego w trybie ponownego rozpoznania sprawy. Nie podziela Sąd natomiast zarzutów odwołania w zakresie mającym skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji.
Wyjaśniając te zastrzeżenia oraz ich wpływ na wynik sprawy, co skutkowało uchyleniem orzeczeń organów obu instancji, wskazać trzeba na istotną rozbieżność rozstrzygnięć podejmowanych w obu instancjach, w szczególności zaś powody, które legły u podstaw podjęcia decyzji o skreśleniu Skarżącego z listy studentów. Zakres ten należy odnieść do granic w jakich działać powinien organ, a wyznaczonych zawiadomieniem o wszczęciu postępowania. Otóż jak wynika z akt sprawy zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia Skarżącego z listy studentów wskazuje za nieuzyskanie zaliczenia semestru w określonym terminie. Tak też ten zakres zrozumiał Skarżący odnosząc się do zaległości dydaktycznych jednego semestru w piśmie z dnia 5 kwietnia 2024 r. Decyzja z dnia 23 maja 2024 r. wydana przez organ w pierwszej instancji odwołuje się do ustaleń w zakresie dwóch przedmiotów (WF i seminarium) jednego semestru – zimowego w roku akademickim 2022/2023.
Natomiast decyzja wydana w wyniku ponownego rozpoznania sprawy odnosi się do czterech semestrów, czyli dwóch lat studiów, wykraczając poza granice zakreślone wszczętym postępowaniem. Nadto wskazuje na brak postępów w nauce.I jakkolwiek można rozważać, czy sam przedmiot tego postępowania dotyczy skreślenia z listy studentów ogólnie, czy skreślenia z uwagi na konkretne uchybienia (opinii Sądu należy przyjąć to drugie rozwiązanie), to takie działanie narusza zasadę zaufania i czynnego udziału strony w postępowaniu i to w sposób, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy. Skarżący po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania mógł być przekonany, że sprawa będzie dotyczyła okoliczności związanych tylko i wyłącznie z tym okresem, nie zgłaszał zatem innych uwag, czy wniosków organowi. Dopiero z zaskarżonej decyzji powziął wiedzę o kolejnych okolicznościach faktycznych, które wziął po uwagę organ ponownie rozpoznając sprawę. I jakkolwiek wskazany tryb różni się od trybu rozpoznania odwołania, to nie wyklucza ogólnych zasad postępowania, w tym działania na podstawie przepisów prawa i istniejącego umocowania, którym w tej sprawie jest zawiadomienie o wszczęciu postępowania, jak i wskazanych zasad nakazujących umożliwienie stronie udziału w postępowaniu i zgłaszania istotnych dla rozstrzygnięcia uwag, czy wniosków. Strona zaś informację o zakresie objętym decyzją i mającym wpływ na podjęte w tym zakresie rozstrzygnięcie powzięła dopiero z decyzji wydanej w wyniku ponownego rozpoznania sprawy. To zaś narusza zasadę zaufania do organów i czynnego udziału Strony.
W tym aspekcie zastrzeżenia Sądu budzi także pomijanie przez organy istotnych dla sprawy faktów. W piśmie zatytułowanym odwołanie Skarżący wskazywał na problemy zdrowotne, co uniemożliwiło mu wywiązanie się z zaległości dydaktycznych z przedmiotu WF. W tym zakresie organ nie odniósł się do tych twierdzeń, nie wezwał Strony do przedstawienia dowodów potwierdzających ten fakt, co narusza przepisy postępowania dowodowego. Z przywołanych na wstępie rozważań Sądu wynika, że organ był obowiązany rozpoznać sprawę w jej całokształcie, ciężar prowadzenia postępowania obciąża organ, to on jest gospodarzem postępowania obowiązanym do zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do wyjaśniania sprawy i podjęcia rozstrzygnięcia. W ramach tych obowiązków, stosownie do zapisów art. 9 § 1, art. 8 i art. 10 § 1 k.p.a., organ winien w sposób należyty i wyczerpujący informować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Także czuwać nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Zasadę informowania wzmacnia zasada zaufania do organów sprowadzająca się do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierowania się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania oraz zasadą czynnego udziału strony w tym postępowaniu. Konieczne zatem było wezwanie Skarżącego do udokumentowania wskazywanych przez niego powodów dla których nie mógł zrealizować w terminie wymogów dydaktycznych opisanych przez organ w wydanej decyzji. Istotne jest również to, że pierwotny termin egzaminu został wyznaczony w dacie oddelegowania Skarżącego na zajęcia poligonowe, w których obligowany był uczestniczyć. Kolizja tych dwóch terminów nie może być obciążająca dla Strony i jakkolwiek wyznaczono dodatkowy termin, to nie może być on traktowany jako spowodowany zaniechaniem, czy z winy Skarżącego.
Istotne zastrzeżenia Sądu budzi także zakres ustaleń faktycznych w przedmiocie okresu studiowania Skarżącego, także wobec wskazywania w zaskarżony akcie jako podstawy skreślenia z listy studentów braku postępów w nauce. W decyzji wydanej w pierwszej instancji organ wskazał, że Strona jest studentem [...] roku studiów [...] stopnia i nie zaliczyła [...] semestru studiów, organ nie wskazywał także na przesłankę braku postępów w nauce. W decyzji wydanej w wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ przyjął zupełnie inne fakty, wskazując, że jest on studentem [...] semestru [...] roku studiów [...] stopnia. Z załączonych do skargi i niekwestionowanych przez organ dokumentów wynika zaś, że Skarżący wpis na studia [...] stopnia uzyskał w dniu 26 czerwca 2023 r. (w końcówce [...] semestru – letniego studiów 2022/2023), w którym to nie zaliczył [...] semestru. Zatem do dnia 26 czerwca 2023 r. pomimo realizacji studiów [...] stopnia Skarżący formalnie nie był studentem. Z wyjaśnień udzielanych przez organ wynika, że w tym czasie, działając na rzecz studentów, zezwolono mu na realizację studiów przy zachowaniu terminów, programu i wymogów studiów. Niewątpliwie taka postawa organu była dla Strony korzystna jednakże z punktu widzenia obowiązujących przepisów prawa, w tym Regulaminu, brak podstaw aby skutecznie wywodzić naruszenie terminów złożenia egzaminów skoro Skarżącego – jako osobę nie będącą wówczas studentem – formalnie nie wiązały. W piśmie procesowym z dnia 30 stycznia 2025 r. organ wskazuje, że Skarżący z racji posiadanego statusu miał obowiązek stosowania się do tych zasad, to jednak nie znajduje odzwierciedlenia w przepisach. W tym samym piśmie wyjaśniono, że nie nastąpiło żadne formalne "zaliczenie" złożonych egzaminów, brak także w samym Regulaminie podstaw do dokonania takich czynności. W związku z tym przyjęte przez organ w obu decyzjach okoliczności faktyczne nie zostały poprawnie ustalone, a zważywszy na opisany na wstępie charakter uznaniowy podejmowanych rozstrzygnięć nie mogą być uznane za odpowiadające prawu.
Niezależnie od wskazanych nieprawidłowości zastrzeżenia także budzi sposób udokumentowania okoliczności faktycznych sprawy, w szczególności zaś odnoszących się do braku podejmowania przez Skarżącego działań w zakresie zaliczenia seminarium. W treści zaskarżonej decyzji organ powołuje się na negatywną ocenę Promotora i wskazywany przez niego brak postępów w zakresie pracy dyplomowej. Jednakże okoliczności te nie mają uzasadnienia w przestawionych Sądowi dokumentach. W świetle podnoszonych przez Sąd zastrzeżeń fakt ten ma wtórne już znaczenie ale konieczne jest zwrócenie uwagi na obowiązek organu przedstawienia wszystkich istotnych dla sprawy dowodów. Kontynuując ten wątek zastrzeżenia należy także zgłosić do samego uzasadnienia, poza poczynionymi już uwagami, odnotowania wymaga brak całościowej oceny i opisu sytuacji Skarżącego, która w istocie była ustalana na etapie postępowania przed Sądem, co jest istotnym uchybieniem organu.
Na marginesie już tylko dostrzec trzeba, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ powołuje się na jeszcze jedną przesłankę skreślenia z listy studentów - niezłożenie w terminie pracy dyplomowej, podkreślając, że stanowi ona o obligatoryjnym skreśleniu z listy Studentów. Problem w tym, że poza jednym gołosłownym stwierdzeniem zawartym w zaskarżonej decyzji organ okoliczności tych nie wyjaśnia i wykazuje żadnymi dowodami, to zaś czyni bezpodstawnym, a w konsekwencji nieuprawnionym, wypowiadanie takich twierdzeń.
Wskazane wady postępowania i stwierdzone naruszenie powołanych na wstępie przepisów prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynika sprawy legły u podstaw uchylenia orzeczeń organów obu instancji.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ będzie zobowiązany do realizacji wskazany w rozważaniach Sądu zasad postępowania administracyjnego i po jego przeprowadzeniu, z udziałem Strony, do wydania decyzji mającej uzasadnienie w całokształcie zebranych w sprawie dowodów.
Końcowo konieczne jest odniesienie się do zgłaszanego w skardze zarzutu naruszenia przepisów prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności, co Strona upatruje w rażącym naruszeniu art. 440 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce poprzez rozdzielenie funkcji rektora i komendanta uczelni wojskowej. Zarzut ten nie ma jednak uzasadnienia. Zgodnie z powołanym przepisem rektor uczelni wojskowej oraz uczelni służb państwowych jest jednocześnie komendantem uczelni w rozumieniu przepisów odpowiednio o służbie wojskowej albo o właściwej służbie państwowej. Stosownie zaś do 438 ust. 1 ww. ustawy rektora uczelni wojskowej Minister Obrony Narodowej wyznacza spośród żołnierzy zawodowych albo powołuje spośród byłych żołnierzy zawodowych - spełniających warunki określone w art. 24 ust. 1.
Organ na żądanie Sądu przedłożył akt powołania dr gen. broni M. T. adiunkta w Akademii Wojsk Lądowych imienia generała Tadeusza Kościuszki na funkcję Rektora AWL, co uchyla zarzuty Skarżącego. Jak wynika z aktu powołania kadencja w nim wskazana kończy się z dnia 31 sierpnia 2008 r. Z wyjaśnień pełnomocnika organu wynika, że obecny rektor jest byłym żołnierzem zawodowym, a zatem osobą wskazaną w art. 438 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W zakresie zarzutów dotyczących nieprawidłowości w zakresie wpisów w indeksie elektronicznym studenta zgłaszane zarzuty nie mogą odnieść uzasadnienia na tym etapie sprawy, gdyż uzależnione są od posiadania statusu studenta, co jak wskazano wymaga wyjaśnienia.
Natomiast jeśli chodzi o zarzuty dotyczące innych niż wskazane w decyzji powodach skreślenia z listy studentów należy wskazać, że organ podał określone zdarzenia, z którymi ustawa jak i Regulamin łączą skutek w postaci możliwości skreślenia z listy studentów. Zatem te okoliczności mogą być objęte oceną, co w sprawie nastąpiło. Niespornie Skarżący posiadał zaległości dydaktyczne to zaś może być podstawą skreślenia z listy studentów przy spełnieniu przesłanek ustawowych i wynikających z Regulaminu, co winno być przez organ ocenione w ponownie prowadzonym postępowaniu. Końcowo wskazania wymaga, że Sąd odmówił przeprowadzenia wnioskowanego przez Stronę dowodu w postaci wystąpienia do Sądu Wojskowego o nadesłanie akt sprawy dotyczącej Strony z uwagi na zakres postępowania dowodowego opisany w art. 106 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy uznając, że w sprawie organ naruszył wskazane na wstępie przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił obie wydane w sprawie decyzje organu. Orzeczenie o kosztach wsparto na art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.