IV SA/Wr 413/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2016-02-29
NSAAdministracyjneNiskawsa
prawo pomocysprostowanie postanowieniasąd administracyjnydodatek mieszkaniowypostępowanie administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu dotyczącym przyznania prawa pomocy, uznając, że zarzuty skarżącego nie mieszczą się w katalogu wad podlegających sprostowaniu.

Skarżący Z. R. złożył wniosek o sprostowanie postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2016 r., domagając się uchylenia postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy i ustanowienia adwokata z urzędu. Twierdził, że sąd nie rozpoznał jego wniosku z dnia 26 listopada 2015 r. Sąd uznał, że zarzut nierozpoznania wniosku nie jest oczywistą omyłką podlegającą sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 PPSA, a instytucja sprostowania nie służy uchyleniu postanowienia. Wskazał również, że wnioski skarżącego były rozpoznawane w odrębnych postępowaniach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał wniosek Z. R. o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2016 r., które odmawiało przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu i umarzało postępowanie w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący argumentował, że sąd nie rozpoznał jego wniosku z dnia 26 listopada 2015 r. o ustanowienie adwokata, mimo że załączył odpowiednie formularze. Sąd, powołując się na art. 156 § 1 i art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyjaśnił, że sprostowanie dotyczy wyłącznie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, które nie mogą prowadzić do zmiany lub uchylenia orzeczenia. Sąd podkreślił, że zarzut nierozpoznania wniosku nie mieści się w tej kategorii. Ponadto, sąd wykazał, że wnioski skarżącego dotyczące prawa pomocy były rozpoznawane w odrębnych postępowaniach, a postanowienie z dnia 15 stycznia 2016 r. dotyczyło wniosku z dnia 26 listopada 2015 r., podczas gdy wcześniejsze postanowienie z dnia 28 grudnia 2015 r. dotyczyło wniosku z dnia 16 listopada 2015 r. Sąd wskazał również, że w powiązanej sprawie IV SA/Wr 613/15 również rozpoznano wnioski skarżącego o prawo pomocy. W konsekwencji, sąd odmówił sprostowania postanowienia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut nierozpoznania wniosku nie jest oczywistą omyłką podlegającą sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 PPSA.

Uzasadnienie

Instytucja sprostowania służy naprawieniu błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, a nie kwestionowaniu meritum rozstrzygnięcia lub zarzucaniu nierozpoznania wniosku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (2)

Główne

PPSA art. 156 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

Pomocnicze

PPSA art. 166

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Zarzut nierozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jako podstawa do sprostowania postanowienia. Domaganie się uchylenia postanowienia w ramach wniosku o sprostowanie.

Godne uwagi sformułowania

Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki.

Skład orzekający

Henryk Ożóg

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania orzeczeń sądowych w postępowaniu administracyjnym, w szczególności w kontekście wniosków o przyznanie prawa pomocy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i wniosku o sprostowanie, a nie meritum sprawy o dodatek mieszkaniowy czy prawo pomocy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze sprostowaniem postanowienia, co jest rutynowe dla prawników procesowych, ale mało interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Wr 413/15 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2016-02-29
Data wpływu
2015-06-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Henryk Ożóg /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I OZ 361/16 - Postanowienie NSA z 2016-04-15
I OZ 362/16 - Postanowienie NSA z 2016-04-15
I OZ 1033/16 - Postanowienie NSA z 2016-10-18
I OZ 980/17 - Postanowienie NSA z 2017-06-09
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Odmówiono sprostowania postanowienia
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 156 par. 1 w zw z art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2016 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu (pkt I sentencji) i umarzającego postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt II sentencji) w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od 1 marca 2015 r. do 30 czerwca 2015 r. oraz przyznania dodatku na okres od 1 lipca 2015 r. do 31 sierpnia 2015 r. postanawia: odmówić sprostowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 2016 r.
Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia 4 lutego 2016 r. złożył wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Sądu z dnia 15 stycznia 2016 r. "o odmowie przyznania prawa pomocy w całości i ustanowieniu adwokata z urzędu".
W jego uzasadnieniu podał, że domaga się sprostowania oczywistej omyłki i uchylenia postanowienia. Dodał, że we wniosku z dnia 26 listopada 2015 r. wniósł o ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie oraz w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 613/15 i w tym celu załączył dwa formularze PPF o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2015 r. Przewodniczący Sędzia Henryk Ożóg już wydał orzeczenie o odmowie przyznania prawa pomocy w całości. Zatem w ocenie skarżącego doszło do oczywistej omyłki, która podlega sprostowaniu przez Sąd z urzędu, gdyż drugi wniosek dotyczył postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 613/15 i nie został rozpoznany.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W myśl art. 166 cytowanej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Wobec powyższego przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, które mogą dotyczyć m.in. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II OZ 665/13 oraz z dnia 2 października 2010 r., sygn. akt II OSK 631/12).
Z treści wniosku o sprostowanie wynika, że skarżący kwestionuje fakt, iż Sąd nie rozpoznał wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Kwestie dotyczące zarzutu nierozpoznania wniosku nie podlegają sprostowaniu, gdyż nie są to niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki podlegające sprostowaniu.
Instytucja sprostowania nie służy również uchyleniu postanowienia, którego dotyczy wniosek o sprostowanie.
Ponadto postanowienie Sądu z dnia 28 grudnia 2015 r. dotyczyło wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 16 listopada 2015 r. i zostało wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 listopada 2015 r. dotyczącego również wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 16 listopada 2015 r.
Natomiast postanowienie Sądu z dnia 15 stycznia 2016 r. dotyczyło wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 26 listopada 2015 r. i zostało wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 1 grudnia 2015 r. dotyczącego również wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 26 listopada 2015 r.
Również w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Wr 613/15 został rozpoznany postanowieniem Sądu z dnia 4 lutego 2016 r. wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zarówno z dnia 16 listopada 2015 r. jak i z dnia 26 listopada 2015 r.
Z tych względów wniosek skarżącego o sprostowanie postanowienia Sądu z dnia 15 stycznia 2016 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienia adwokata z urzędu (pkt I sentencji) i umarzającego postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt II sentencji) nie zasługiwał na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie z art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI