IV SA/Wr 410/04

IV SA/Wr 410/04 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2004-08-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Henryk Ożóg /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne
Siły zbrojne
Skarżony organ
Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 21 poz 205
art. 29 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 1
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 lutego 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
Dz.U. 1992 nr 57 poz 278
par. 5 ust. 1 pkt 1, par. 18 ust. 1, par. 21 ust. 1
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, , , po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Ł. M. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej oddala skargę
Uzasadnienie
Orzeczeniem z dnia [...]r. Nr [...]wydanym na podstawie art. 29 ust 1 pkt 1 w związku z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej ( Dz. U. z 2002 r. Nr 21 , poz. 205 ze zm. ) oraz § 5 ust. 1 pkt 1, § 18 ust. 1 i § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach ( Dz. U. z 1992 r. , Nr 57, poz. 278 ze zm. ), Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska - we W. zakwalifikowała Ł. M. do II grupy osób badanych jako niezdolnego do odbycia służby wojskowej w czasie pokoju wg kategorii D. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził, że Ł. M. ma osobowość nieprawidłową znacznie upośledzającą zdolności adaptacyjne, poddającą się korekcji.
W odwołaniu od tego orzeczenia Ł. M. podniósł, że nie zgadza się z przyznaniem mu przez wojskową komisję lekarską kategorii D z powodu zaburzeń psychiatrycznych, gdyż wynik badań lekarskich był błędny. Zdaniem Ł. M. jego zaburzenia psychiatryczne nie są na tyle istotne, aby w widoczny sposób wpływały na stan jego zdrowia. Skarżący odwołanie uzasadnił tym, że nie miał żadnych kłopotów z nauką, przyswajaniem wiedzy, gdyż posiada wyższe wykształcenie ( magister archeologii ) oraz techniczne ( technik informatyki ), ponadto przebywał rok w szkole językowej w Anglii. Skarżący podniósł, że potrafi radzić sobie ze stresem, gdyż od wielu lat uprawia czynnie sport ( sztuki walki ju - jistu, żeglarstwo ), a z posiadanych opinii z zakresu sportu wynika, że jego zachowanie było wzorowe. Ponadto Ł. M. wskazał, iż podczas pobytu w Anglii przez rok pracował na wysokościach i praca ta wymagała szczególnej uwagi oraz umiejętności pracy w zespole ustawiaczy rusztowań. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest błędne, gdyż w szkole podstawowej należał do harcerstwa a w jego rodzinie bliższej i dalszej nikt nigdy nie był chory ani leczony psychiatrycznie. Kategoria zdrowia D w znacznym stopniu koliduje z jego wizją przyszłego zawodu, który chciałby wykonywać.
Orzeczeniem z dnia [...]r. Nr [...]wydanym na podstawie art. 127 § 1 i art. 138§ 1 pkt 1 kpa w związku z § 6 pkt 1 , § 24 ust. 4 , § 30 ust. 4, § 31 i § 32 i § 68 załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach ( Dz. U z 1992 r. Nr 57, poz. 278 ze zm. ) Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, że po analizie dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej nie stwierdził nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia, gdyż z badań lekarskich wynika, że aktualny stopień schorzenia ze strony stanu psychicznego mieści się w zakresie pojęciowym § 69 pkt 2 załącznika nr 1 do wymienionego wyżej rozporządzenia, co w II grupie badanych kwalifikuje Ł. M. do kategorii D - niezdolny do służby wojskowej w czasie pokoju.
W skardze na orzeczenie organu II instancji wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Ł. M. powtórzył zarzuty przytoczone w odwołaniu od orzeczenia organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o oddalenie skargi, ponieważ ustalenie stanu zdrowia skarżącego oparto na wynikach specjalistycznych badań lekarskich przeprowadzonych przez lekarzy uprawnionych do badań dla potrzeb orzeczniczych wojskowych komisji lekarskich, a ustalenia zdolności do służby wojskowej dokonano zgodnie z przepisami cytowanego wyżej rozporządzenia. Komisja ta podniosła również, że badający dla potrzeb orzeczniczych lekarz psychiatra i psycholog oraz Ordynator Oddziału Nerwic [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego we W. rozpoznali u skarżącego zaburzenia osobowości mieszczące się w zakresie pojęciowym § 69 pkt 2 załącznika nr 1 cytowanego wyżej rozporządzenia. Komisja ta wskazała również, iż skarżący zarówno w trakcie czynności orzeczniczych ani też w trybie odwoławczym nie przedstawił dokumentacji medycznej mogącej powodować uzasadnione wątpliwości co do aktualnej oceny jego stanu zdrowia psychicznego dokonanej przez badających dla potrzeb orzeczniczych lekarzy psychiatrów oraz psychologa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Z treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) wynika, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Przedmiotem kontroli sądowej jest w niniejszej sprawie orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego orzeczenia stanowi § 32 ust 2 i ust 3 pkt 1 oraz § 69 pkt 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach ( Dz. U Nr 576, poz. 278 z późn. zm ). § 32 ust 2 ( zdanie pierwsze ) cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że wojskowa komisja lekarska rozpatrując odwołanie orzeka w zasadzie na podstawie dokumentacji znajdującej się w aktach orzeczniczo - lekarskich ; w razie potrzeby komisja może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie, a także skierować badanego na obserwację szpitalną. Z treści ust. 3 pkt 1 tego przepisu wynika, że wojskowa komisja lekarska rozpatrując odwołanie może utrzymać w mocy orzeczenie organu I instancji.
Natomiast z treści § 69 pkt 2 załącznika nr 1 cytowanego wyżej rozporządzenia wynika, że osobowość nieprawidłowa znacznie upośledzająca zdolności adaptacyjne, poddająca się korekcji kwalifikuje osobę badaną do II grupy badanych ( żołnierzy rezerwy ) z zaliczeniem do kategorii D. Z objaśnień szczegółowych do wskazanego wyżej § 69 pkt 2 wynika, iż ma on zastosowanie u badanych, u których na tle przewlekłej dezadaptacji stwierdza się okresy zadowalającego funkcjonowania.
W ocenie Sądu omówione orzeczenia są zasadne. Z akt sprawy bowiem wynika, iż lekarz psycholog kliniczny w trakcie badań lekarsko - specjalistycznych dla celów orzecznictwa wojskowego przeprowadzonych w dniu [...]r. stwierdził u skarżącego na podstawie wywiadu i obserwacji w czasie badania osobowość nieprawidłową znacznie upośledzającą zdolności adaptacyjne, poddajacą się korekcji i ocenił stan zdrowia psychicznego skarżącego według § 69 pkt 2 załącznika nr 1 cytowanego wyżej rozporządzenia. Z kolei Ordynator Oddziału Nerwic Wojskowego Szpitala Klinicznego we W. stwierdził również u skarżącego osobowość nieprawidłową znacznie upośledzającą zdolności adaptacyjne, poddajacą się korekcji i ocenił stan zdrowia psychicznego skarżącego według § 69 pkt 2 załącznika nr 1 cytowanego rozporządzenia.
W świetle przytoczonych wyżej okoliczności argument podniesiony przez skarżącego w skardze, że zaburzenia jego osobowości nie są na tyle istotne, aby wpływały w widoczny sposób na stan jego zdrowia nie zasługują na uwzględnienie.
Zarzut, iż organ II instancji wydał orzeczenie bez przeprowadzenia jakichkolwiek badań lekarskich również nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż z treści § 32 ust 2 ( zdanie pierwsze ) cytowanego wyżej rozporządzenia wynika, że wojskowa komisja lekarska rozpatrując odwołanie orzeka w zasadzie na podstawie dokumentacji znajdujących się w aktach orzeczniczo - lekarskich , a jedynie w razie potrzeby komisja ta może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie, a także skierować badanego na obserwację szpitalną. Ponadto skarżący był badany w trybie odwoławczym przez lekarza psychologa oraz Ordynatora Oddziału Nerwic [...]Wojskowego Szpitala Klinicznego we W. w wyniku wniesienia odwołania od decyzji Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...]r. nr [...]przyznającej skarżącemu kategorię E . Na skutek odwołania komisja ta wydała decyzję ustalającą skarżącemu kategorię D.
Argumenty podniesione przez skarżącego w skardze dotyczące jego wykształcenia, zachowania w sytuacjach stresowych, przebiegu pracy zawodowej, przynależności do harcerstwa, braku chorób psychicznych w jego rodzinie nie mogą w związku z tym przemawiać za innym rozstrzygnięciem tej kwestii.
Zarzuty podniesione w piśmie procesowym z dnia [...]r. również nie zasługują na uwzględnienie. Zarzut sformułowany przez skarżącego w powyższym piśmie dotyczący braku możliwości przedstawienia przez niego własnej dokumentacji medycznej nie znajduje oparcia w aktach administracyjnych - wojskowych komisji lekarskich, gdyż z analizy tych akt wynika, że znajduje się w nich dokumentacja lekarska skarżącego, nawet z okresu dzieciństwa dotycząca leczenia kardiologicznego. Ponadto orzekając w sprawie Sąd nie dysponował dowodami przeciwnymi niż wyniki badań lekarskich wojskowej komisji lekarskiej stwierdzające u skarżącego osobowość nieprawidłową znacznie upośledzającą zdolności adaptacyjne, gdyż skarżący do dnia wydania wyroku nie dostarczył żadnych dowodów mogących skutecznie zakwestionować ustalenia wojskowych komisji lekarskich.
Argument podniesiony przez skarżącego w powyższym piśmie, że badanie kardiologiczne nie wykazało u niego żadnych ubytków nie przemawia za uwzględnieniem skargi, gdyż, wojskowa komisja lekarska ustaliła kategorię D z powodu zaburzeń osobowości skarżącego( § 69 pkt 2 załącznika nr 1 cytowanego rozporządzenia ). Natomiast kolejne zarzuty podniesione we wskazanym piśmie procesowym dotyczące wadliwości badań przeprowadzonych przez psychologa i psychiatrę nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym.
W świetle tych okoliczności zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie narusza prawa.
Skargę zatem, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) należało oddalić.