IV SA/WR 377/05

IV SA/Wr 377/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Ewa Kamieniecka /sprawozdawca/
Marcin Miemiec /przewodniczący/
Wanda Wiatkowska-Ilków
Symbol z opisem
6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne
Oświata
Skarżony organ
Kurator Oświaty
Treść wyniku
*Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7, art. 77 w zw. z  art. 156
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków Asesor WSA Ewa Kamieniecka – sprawozdawca Protokolant: Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję D. Kuratora Oświaty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nadającej stopień nauczyciela kontraktowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od D. Kuratora Oświaty na rzecz skarżącej koszty zastępstwa procesowego w wysokości 240 złotych.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 9 b ust. 7 pkt 1, art. 9 ust. 1 pkt 1 i art. 9 b ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela ( Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm. ) stwierdził z urzędu nieważność decyzji z dnia [...]r. nr [...]: aktu nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego M. P., wydanego przez Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] we W..
W toku postępowania ustalono, że M. P. zatrudniona była na stanowisku nauczyciela języka angielskiego w Szkole Podstawowej nr [...] we W. na podstawie umów o pracę na czas określony: od [...]r. do [...]r. oraz od [...]r. do [...]r. W dniu [...]r. zainteresowana legitymowała się dyplomem ukończenia studiów wyższych magisterskich na kierunku geografia, świadectwem ukończenia kursu kwalifikacyjnego pedagogiczno – metodycznego z zakresu nauczania języka angielskiego oraz świadectwem First Certificate in English, dokumentującym podstawową znajomość języka angielskiego. Wobec powyższego zainteresowana, jako nauczyciel zatrudniony na podstawie umowy o pracę i nie posiadający wymaganych kwalifikacji uzyskała stopień nauczyciela stażysty. W roku szkolnym [...]M. P. odbyła staż na stopień nauczyciela kontraktowego i w dniu [...]r. Dyrektor Szkoły wydał akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Świadectwo zaawansowanej znajomości języka obcego Certificate in Advanced English nauczycielka uzyskała w [...]r.
W ocenie organu I instancji, skoro zainteresowana w dniu rozpoczęcia stażu nie posiadała świadectwa dokumentującego zaawansowaną znajomość języka angielskiego, a tym samym nie spełniła wymagań kwalifikacyjnych do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego, to nie można było z nią nawiązać stosunku pracy i nadać kolejnego stopnia awansu zawodowego. Decyzję nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, niezgodną z art. 9 b ust. 1 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela należy uznać za wydaną z rażącym naruszeniem prawa.
W odwołaniu od decyzji zainteresowana wskazała, że przepisy Karty Nauczyciela nie uzależniają rozpoczęcia stażu od posiadania pełnych kwalifikacji do nauczania danego przedmiotu. Natomiast w momencie składania wniosku o wszczęcie postępowania kwalifikacyjnego w [...]r. zainteresowana spełniała wszystkie warunki do nadania kolejnego stopnia awansu zawodowego. Przepisy ustawy o zmianie ustawy Karta Nauczyciela umożliwiały nauczycielom uzupełnianie kwalifikacji do [...]r. Ponadto zainteresowana wskazała, że Dyrektor Szkoły kierował się pismem pełnomocnika do spraw nauczania języków obcych w D. Kuratorium Oświaty z dnia [...]r., dopuszczającym powierzanie nauczania języków obcych osobom będącym w trakcie uzupełniania wymaganych kwalifikacji. Również z pisma pełnomocnika do spraw nauczania języków obcych w D. Kuratorium Oświaty z [...]r. wynikało, że dozwolone było zatrudnianie osób, które uzupełniały kwalifikacje.
Decyzją z dnia [...]r. nr [...]wydaną na podstawie art. 9 b ust. 7, art. 9 b ust. 1 oraz art. 10 ust. 8 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela ( Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz.357 z późn. zm. ), art. 7 ust. 6 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 19, poz. 239 ), § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia ( Dz. U. Nr 98, poz. 433 z późn. zm. ), art. 156 § 1 pkt 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, D. Kurator Oświaty utrzymał w mocy powyższą decyzję Prezydenta W..
W ocenie organu, zainteresowana nie posiadała w dniu rozpoczęcia stażu kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego, ponieważ w tym celu wymagane było legitymowanie się świadectwem znajomości języka angielskiego na poziomie co najmniej zaawansowanym. Uznawanymi przez Ministerstwo dokumentami w tym zakresie były: Certificate in Advanced English, TOEFL ( z wynikiem co najmniej 550 pkt z testu, co najmniej 4,5 pkt z egzaminu pisemnego oraz 230 pkt z egzaminu ustnego ), a także Certificate of Proficiency in English. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że decyzja o nadaniu M. P. stopnia nauczyciela kontraktowego została wydana z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ zainteresowana nie mogła zostać zatrudniona w szkole na stanowisku nauczyciela języka angielskiego, a tym samym nie mogła odbywać stażu na kolejny stopień awansu zawodowego. W tym wypadku odbytego stażu nie można uznać za prawidłowy.
W skardze na decyzję skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, to jest art. 9 b ust. 1 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 Karty Nauczyciela oraz art. 10 ust. 8 Karty Nauczyciela w związku z art. 7 ust. 6 ustawy o zmianie ustawy Karta Nauczyciela poprzez błędną wykładnię i interpretację, jak również prawa procesowego, tj. art. 7 i 8 oraz art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z pisma Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] z dnia [...]r. Skarżąca przyznała, że w dacie rozpoczęcia stażu zawodowego nie spełniała warunku posiadania wymaganych kwalifikacji do nauczania języka angielskiego, jednakże uzupełniła kwalifikacje zawodowe w [...]r. i w dniu nadania jej stopnia nauczyciela kontraktowego spełniała wszystkie warunki dla uzyskania tego stopnia. Gramatyczna wykładnia art. 9 b ust. 1 wskazuje, że spełnienie wszystkich warunków musi łącznie wystąpić w momencie wydawania decyzji przez właściwy organ o awansie zawodowym nauczyciela, a nie w momencie rozpoczynania stażu przez nauczyciela. Ustawodawca wyznaczył termin do uzupełnienia kwalifikacji do 31 sierpnia 2006 r., dopuszczając prawo zatrudniania nauczycieli stażystów na mocy umów o pracę zawieranych do końca sierpnia 2006 r.
Skarżąca zarzuciła również, że organy oświatowe nie rozważyły i nie wyjaśniły okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a dotyczących interpretacji i zasad stosowania art. 9 b ust. 1 w latach 2001 – 2004, pomimo wskazywania takich okoliczności przez skarżącą w każdym odwołaniu od poszczególnych decyzji Prezydenta W.. Dyrektorzy szkół podejmowali decyzje dotyczące awansów zawodowych nauczycieli z wykorzystaniem materiałów, wskazywanych przez skarżącą w odwołaniach. Potwierdzeniem tych okoliczności jest także oświadczenie dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] złożone na piśmie w dniu [...]r. W wydawanych decyzjach nie ma informacji wyjaśniających, dlaczego organy oświatowe nie uwzględniły zarzutów i wniosków skarżącej, zmierzających do ustalenia, że z uwagi na niedobory kadrowe wykwalifikowanych nauczycieli języka obcego powszechną i akceptowaną przez organy nadzoru praktyką było zatrudnianie nauczycieli języków obcych o niepełnych kwalifikacjach zawodowych. Decyzji dyrektora nie można uznać za rażąco niezgodną z obowiązującym prawem w sytuacji zmiany interpretacji przepisów przez organy oświatowe. Ponadto organy oświatowe w okresie od [...] do [...] roku trzykrotnie zatwierdzały arkusze organizacyjne szkoły, zawierające informację o zatrudnieniu skarżącej, adnotacje o jej kwalifikacjach i o posiadanym stopniu nauczyciela kontraktowego.
W odpowiedzi na skargę D. Kurator Oświaty wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Interpretacja art. 7 ust. 6 ustawy zmieniającej ustawę Karta Nauczyciela przedstawiona w skardze dotknięta jest wadą, gdyż przepis ten nie ma zastosowania do skarżącej, bowiem skarżącą wiązała z pracodawcą umowa na czas określony. Zarzut związany z akceptacją przez Kuratorium Oświaty arkusza organizacyjnego w latach 2001 – 2004 jest bezprzedmiotowy, ponieważ skarżąca od [...] r. posiadała kwalifikacje do wykonywania zawodu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( art. 1 § 2 ).
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ) uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Stwierdzenie nieważności decyzji w całości lub w części następuje, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach ( art. 145 § 1 pkt 2 ).
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ).
Przedmiotem skargi jest decyzja D. Kuratora Oświaty utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. stwierdzającą nieważność aktu nadania skarżącej stopnia nauczyciela kontraktowego z dnia [...]r. przez Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] we W.. Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela ( Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 z późn. zm. ), przepisy ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 19, poz. 239 ) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia ( Dz. U. Nr 98, poz. 433 z późn. zm. ).
Przeprowadzona kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja D. Kuratora Oświaty i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta W. nie odpowiadają prawu, zatem skarga zasługuje na uwzględnienie.
W dniu 6 kwietnia 2000 r. weszła w życie ustawa z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy – Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 19, poz. 239 ), wprowadzająca cztery stopnie awansu zawodowego nauczycieli: od nauczyciela stażysty do nauczyciela dyplomowanego. W ustawie określono także sytuację prawną nauczycieli zatrudnionych w szkole w dniu wejścia w życie ustawy. Stosownie do art. 7 ust. 3 tej ustawy nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie umowy o pracę, którzy posiadają wymagane kwalifikacje, z tym dniem uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego i stają się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę odpowiednio na czas określony lub nie określony. Natomiast nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy na podstawie umowy o pracę w wymiarze co najmniej ½ obowiązkowego wymiaru zajęć, którzy nie posiadają wymaganych kwalifikacji, z tym dniem uzyskują stopień nauczyciela stażysty i stają się nauczycielami zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę. Stosunki pracy z tym nauczycielami wygasają z dniem 31 sierpnia 2006 r., o ile wcześniej nauczyciele ci nie uzupełnią kwalifikacji i nie uzyskają stopnia nauczyciela kontraktowego lub nie zostanie z nimi rozwiązany stosunek pracy w odrębnym trybie – art. 7 ust. 6.
Kwalifikacje do zajmowania przez nauczyciela stanowiska zostały określone w art. 9 ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela, zgodnie z którym stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukończyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje. Szczegółowe kwalifikacje zostały określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia ( Dz. U. Nr 98, poz. 433 z późn. zm. ). Jeżeli chodzi o kwalifikacje do nauczania języków obcych w szkołach, to zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia kwalifikacje te posiada osoba legitymująca się dyplomem ukończenia studiów magisterskich na kierunku filologicznym o specjalności języki obce lub lingwistyka stosowana i przygotowaniem pedagogicznym, legitymująca się dyplomem ukończenia wyższych studiów zawodowych w zakresie nauczania języka obcego, legitymująca się dyplomem ukończenia nauczycielskiego kolegium języków obcych, legitymująca się dyplomem ukończenia studiów wyższych dowolnego kierunku i świadectwem państwowego nauczycielskiego egzaminu z języka obcego II stopnia lub świadectwem odpowiedniego egzaminu z zakresu znajomości języka obcego, przeprowadzanego przez instytucje zagraniczne i uznawanego przez Ministra Edukacji Narodowej, która ponadto uzyskała przygotowanie pedagogiczne.
W niniejszej sprawie bezsporne pomiędzy stronami jest, że skarżąca nie posiadała w dniu [...]r., tj. w dniu nawiązania umowy o pracę na czas określony i rozpoczęcia stażu na nauczyciela kontraktowego, kwalifikacji do nauczania języka angielskiego, ponieważ nie legitymowała się świadectwem odpowiedniego egzaminu z zakresu znajomości języka obcego.
Kwestię sporną pomiędzy stronami stanowi natomiast, uprawnienie skarżącej do uzupełnienia kwalifikacji do nauczania języka angielskiego w trakcie zatrudnienia na stanowisku nauczyciela tego języka i odbywania stażu.
W trakcie postępowania administracyjnego skarżąca w odwołaniu od decyzji Prezydenta W. z dnia [...]r. wskazywała, że Dyrektor Szkoły przy zatrudnieniu skarżącej kierował się pismem pełnomocnika do spraw nauczania języków obcych w D. Kuratorium Oświaty z dnia [...]r., dopuszczającym powierzanie nauczania języków obcych osobom będącym w trakcie uzupełniania wymaganych kwalifikacji. Jak podała skarżąca w odwołaniu, również z pisma pełnomocnika do spraw nauczania języków obcych w D. Kuratorium Oświaty z [...]r. wynikało, że dozwolone było zatrudnianie osób, które uzupełniały kwalifikacje. Z zarzutów skargi wynika, że okoliczności te były podnoszone także w odwołaniu od wcześniejszej decyzji Prezydenta W. z dnia [...]r. ( do akt administracyjnych sprawy nie dołączono tego odwołania ).
Natomiast D. Kurator Oświaty w motywach uzasadnienia zaskarżonej decyzji wyjaśnił jedynie, że skarżąca wobec braku kwalifikacji w dniu [...]r. nie mogła zostać zatrudniona w szkole na stanowisku nauczyciela języka angielskiego, a tym samym nie mogła odbywać stażu na kolejny stopień awansu zawodowego; w tym wypadku odbytego stażu nie można uznać za prawidłowy.
Stosownie do art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. ) w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego ( ... ). Z zasady prawdy obiektywnej wynika obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy jest niezbędnym elementem prawidłowego zastosowania właściwej normy prawa. Realizację zasady prawdy obiektywnej zapewniają przede wszystkim gwarancje zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe. Według art. 77 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ponadto w myśl zasady dwuinstancyjności postępowania wyrażonej w art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy zobowiązany jest ponownie rozpoznać merytoryczne i rozstrzygnąć sprawę, jak również ma obowiązek rozpatrzyć wszystkie zarzuty odwołania i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji.
W rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że organy wydające decyzje nie zbadały w sposób wyczerpujący wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą i nie ustosunkowały się do okoliczności podnoszonych przez skarżąca w trakcie postępowania. Nie wyjaśniono, czy w istocie D. Kurator Oświaty dopuszczał w [...] r. możliwość zatrudniania w szkołach nauczycieli języków obcych będących w trakcie uzupełniania kwalifikacji i rozpoczynania przez nich stażu na wyższy stopień awansu zawodowego, jak zarzuca skarżąca na podstawie powoływanych przez nią pism pełnomocnika do spraw języków obcych. Ograniczenie się przez organy jedynie do stwierdzenia, że skarżąca została zatrudniona przez Dyrektora Szkoły i rozpoczęła staż bez wymaganych kwalifikacji stanowi naruszenie art. 7 oraz 77 K.p.a.
Podważenie trwałości decyzji ostatecznej może nastąpić tylko w określonym trybie, przy zastosowaniu którego organ obowiązany jest do przestrzegania zasad ogólnych postępowania. W wyroku z dnia 26 października 1992 r. sygn. akt III SA 907/92 Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że "wzruszenie ostatecznej decyzji będącej wyjątkiem od określonej w art. 16 K.p.a. zasady trwałości decyzji, powinno być poprzedzone przeprowadzeniem szczególnie wnikliwego postępowania, uwzględniającego w pełni art. 7, 8 i 77 K.p.a., a także wypełniającego zawarte w art. 1 Konstytucji wskazania o stosowaniu w praktyce zasad demokratycznego państwa prawnego".
Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 § 1 K.p.a. z racji ich wyliczenia wyczerpującego nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej, a powinny być interpretowane dosłownie lub nawet ścieśniająco. Stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej wymaga bezspornego ustalenia, że uchylona decyzja jest dotknięta jedną z wad, określonych w art. 156 § 1 K.p.a.
Przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. jest wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa. Naruszenia prawa mogą być różnego rodzaju i wagi, a ocenę czy w konkretnym przypadku będziemy mieli do czynienia z rażącym naruszeniem prawa, pozostawiono uznaniu organu administracji właściwego do stwierdzenia nieważności decyzji. Rażące naruszenie prawa występuje w przypadku naruszenia przepisu prawnego, którego treść bez żadnych wątpliwości interpretacyjnych może być ustalona w bezpośrednim rozumieniu. "Wstępnym warunkiem uznania, iż wystąpiło rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jest stwierdzenie, iż w zakresie objętym konkretną decyzją administracyjną obowiązywał niewątpliwy stan prawny" ( wyrok NSA z dnia 18 lipca 1994 r. sygn. akt V SA 535/94, ONSA 1995, z. 2, poz. 91 ). Od rażącego naruszenia prawa należy odróżnić błędną wykładnię przepisów lub nieodpowiednie ich stosowanie.
W związku z powyższym w celu ustalenia, czy akt nadania skarżącej stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego został wydany z rażącym naruszeniem prawa istotne jest ustalenie dopuszczanej przez D. Kuratora Oświaty w 2000 r. praktyki zatrudniania nauczycieli języków obcych. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy również mieć na uwadze wyjaśnienia Dyrektora Szkoły, zgodnie z którymi decyzje o zatrudnieniu skarżącej i rozpoczęciu stażu w trakcie uzupełniania kwalifikacji podejmowane były po uprzedniej konsultacji z pracownikiem Kuratorium Oświaty. Organy winny się również ustosunkować co do zasadności stwierdzania nieważności aktu nadania stopnia awansu zawodowego przez D. Kuratora Oświaty jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa, jeżeli zatrudnienie i rozpoczęcie stażu przez skarżącą w [...] r. istotnie nastąpiło zgodnie z ówczesną interpretacją przepisów prawa dokonywaną przez D. Kuratora Oświaty i dopuszczaną wówczas przez niego praktyką zatrudniania nauczycieli języków obcych.
W tej sytuacji zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co orzeczono w pkt I wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W związku z powyższym na rzecz skarżącej M.P. zasądzono zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł.
Na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, że zaskarżony akt nie podlega wykonaniu.