Pełny tekst orzeczenia

IV SA/Wr 376/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

IV SA/Wr 376/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-07-01
Data wpływu
2025-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Daria Gawlak-Nowakowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 88
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2026 r. sygn. akt IV SA/Wr 376/25 oddalającego w całości skargę A. K. w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 20 maja 2025 r., nr PS-P.8640.72.2025WM w przedmiocie uchylenia decyzji, odmowy uznania za osobę bezrobotną i umorzenia postępowania w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem wydanym na rozprawie w dniu 8 stycznia 2026 r. oddalił w całości skargę A. K. (dalej: skarżący) na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 20 maja 2025 r., nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji, odmowy uznania za osobę bezrobotną i umorzenia postępowania w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku (dalej: wyrok z dnia 8 stycznia 2026 r.).
Z protokołu rozprawy wynika, że ani skarżący ani działający w jego imieniu profesjonalny pełnomocnik - adwokat E. T.-G., nie stawili się na rozprawę. Tym samym nie byli obecni przy ogłoszeniu wyroku, pomimo prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy, które skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 grudnia 2025 r.
Wyżej wymieniony pełnomocnik skarżącego nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 stycznia 2026 r.
W konsekwencji uzasadnienie wyroku z dnia 8 stycznia 2026 r. nie zostało sporządzone i tym samym wyrok ten wraz z uzasadnieniem nie został skarżącemu ani jego pełnomocnikowi doręczony.
Dnia 15 kwietnia 2026 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 8 stycznia 2026 r. W treści wniosku skarżący wskazał, że nie został poinformowany o terminie posiedzenia Sądu, które odbyło się w dniu 8 stycznia 2026 r. ani o wydanym wyroku. Skarżącemu nie doręczono również odpisu wyroku z uzasadnieniem. Jak podaje skarżący, przyznany mu z urzędu pełnomocnik nie skontaktował się z nim, nie poinformował go o terminie rozprawy, jej przebiegu ani o treści wyroku z dnia 8 stycznia 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, by wniosek podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. Stosownie bowiem do art. 88 zdanie pierwsze p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Przystąpienie do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu musi być zatem poprzedzone przede wszystkim zbadaniem, czy wniosek jest wniesiony w terminie i czy jest dopuszczalny.
Bezsporną w niniejszej sprawie kwestią jest fakt, że ani skarżący, ani też działający w jego imieniu w dniu złożenia będącego przedmiotem niniejszego postanowienia wniosku pełnomocnik, nie złożyli wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 stycznia 2026 r.
Według art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Z powyższego wynika, że doręczenie stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem jest warunkiem koniecznym, by możliwe było następnie skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej. Tym samym, w sprawach, w których uzasadnienia wyroku nie sporządza się z urzędu, strona, która planuje wywieść skargę kasacyjną, obowiązana jest do uprzedniego złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, by skarga kasacyjna była dopuszczalna.
W sprawie wyrokiem z dnia 8 stycznia 2026 r., wydanym na rozprawie, Sąd oddalił skargę wniesioną przez skarżącego skargę. W rezultacie, uzasadnienie wyroku nie podlegało sporządzeniu z urzędu. Każda ze stron, o ile ich wolą było wywiedzenie skargi kasacyjnej, miała obowiązek złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku (art. 141 § 2 p.p.s.a.).
W kontekście braku wiedzy skarżącego o terminie rozprawy i wydaniu przez Sąd wyroku w dniu 8 stycznia 2026 r. należy zwrócić uwagę, że skarżący od dnia 14 października 2025 r. do dnia 20 maja 2026 r. reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokat E. T.-G. Wymienionemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 grudnia 2025 r. zostało doręczone zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonym na dzień 8 stycznia 2026 r. Na profesjonalnym pełnomocniku ciążył zatem obowiązek znajomości regulacji prawnych dotyczących obecności lub nieobecności stron na rozprawie oraz konsekwencji wiązanych z ogłoszeniem na rozprawie wyroku oddalającego skargę. Obejmuje to także dbałość o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. Rzetelność wykonania czynności procesowych przez profesjonalnego pełnomocnika przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw. W sytuacji gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to kryterium należytej staranności jest podwyższone, ponieważ adwokat czy radca prawny posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 69/09).
W kontekście powyższego trzeba zaznaczyć, że brak staranności czy też niedbalstwo zawodowego pełnomocnika, objawiające się w szczególności w braku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, obciąża stronę reprezentowaną przez pełnomocnika.
W konsekwencji brak wniosku skarżącego, reprezentowanego przez zawodowego pełnomocnika, o sporządzenie uzasadnienia wyroku skutkuje odrzuceniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Na marginesie Sąd podkreśla, że złożony przez skarżącego w dniu 16 kwietnia 2026 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 stycznia 2026 r., uzupełniony pismem pełnomocnika skarżącego adwokat M. G. (ustanowionego pełnomocnikiem skarżącego w dniu 20 maja 2026 r.) z dnia 2 czerwca 2026 r. będzie podlegał odrębnemu rozpoznaniu.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.