IV SA/Wr 35/05

IV SA/Wr 35/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Bogumiła Skrzypczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
art. 88 ust. 1 pkt 2, art. 106 ust. 3
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Sentencja
IV SA/Wr 35/05 Wyrok W Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 27 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: S. NSA Bogumiła Skrzypczak po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2005 roku sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]roku Nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie w związku z kontynuowaniem nauki; - o d d a l a skargę.
Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]) - wydaną z upoważnienia Prezydenta W. - organ pierwszej instancji udzielił M. W. pomocy pieniężnej w kwocie [...]zł miesięcznie, w [...] klasie Liceum Ogólnokształcącego w O. Ś.. Pomocy udzielono na okres od dnia [...]r. do dnia [...]r.
W odwołaniu M. W. wniosła o przyznanie jej świadczenia także za okres od dnia [...]r. do dnia [...]r. Twierdziła, że w okresie tym kontynuowała naukę. W [...] r. zdała maturę, a od [...] rozpocznie naukę na wyższej uczelni. Zaświadczenie o kontynuowaniu nauki zostało przez jej babcię omyłkowo wysłane do ZUS, zamiast do MOPS. W [...]r., a później w [...]r. zwróciła się do MOPS z pytaniem dlaczego nie otrzymuje świadczenia. Dopiero wtedy dowiedziała się, że zaświadczenie nie dotarło pod właściwy adres. Wskazała też, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej.
Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) – wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa i art. 106 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) – utrzymano w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej świadczenia pieniężne przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. Wniosek M. W. o przyznanie pomocy pieniężnej wpłynął do organu pierwszej instancji dopiero w dniu [...]r., stąd świadczenie powinno być udzielone dopiero od [...]roku. Fakt, że wnioskodawczyni kontynuowała naukę także w okresie wcześniejszym nie ma znaczenia prawnego. O prawie do świadczenia przesądza złożenie wniosku, a nie sam fakt kontynuowania nauki. Omyłkowo wysłana do ZUS dokumentacja nie dotarła do organu pierwszej instancji. Okres, na jaki udzielono świadczenia został więc ustalony prawidłowo.
Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Skarżąca nadal domagała się przyznania jej świadczenia na kontynuowanie nauki za okres od dnia [...]r. do dnia [...]r. Zarzucała, że przesłanie zaświadczenia o kontynuowaniu nauki do ZUS, a nie do organu pomocy społecznej nastąpiło bez jej winy i dlatego udzielenie jej pomocy za ten okres jest prawnie uzasadnione. Twierdziła też, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji rodzinnej i finansowej, a także, iż świadczenie na kontynuowanie nauki stanowi jej jedyny dochód. Zarzucała też, że w spornym okresie kontynuowała naukę i zdała egzamin dojrzałości.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenia i powoływał się na swoją poprzednią argumentację.
W toku postępowania sądowego obydwie strony wniosły o rozpoznanie sprawie w trybie uproszczonym. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrok w tej sprawie wydał w trybie art. 119 pkt. 2 i 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zmn.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 3 i art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) sądy administracyjne powołane zostały do badania legalności decyzji, niektórych postanowień i innych aktów organów administracyjnych. W związku z tym kontrolą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęta jest zgodność z prawem materialnym zaskarżonych aktów administracyjnych, a także badanie zgodności tych aktów pod względem formalnym, a więc badanie, czy w postępowaniu administracyjnym nie nastąpiło takie naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, które miało wpływ na wynik sprawy.
W niniejszej sprawie organ administracyjny nie naruszył wskazanych wyżej przepisów.
W szczególności brak jest podstaw do przyjęcia, że organ naruszył przepisy prawa materialnego.
W niniejszej sprawie sporne było od jakiej daty przysługuje skarżącej świadczenie w związku z kontynuowaniem przez nią nauki. W szczególności skarżąca twierdziła, że pomoc w tej postaci winna być jej przyznana od [...] roku.
Pogląd ten nie znajduje oparcia ani w materiale sprawy, ani też w przepisach regulujących tę materię.
Wcześniejszą decyzją z dnia [...]roku (Nr [...]) organ I instancji przyznał skarżącej świadczenie pieniężne na kontynuowanie nauki na okres od dnia [...] roku do dnia [...]roku, a więc na okres zamknięty. Decyzja ta nie została zaskarżona, stała się więc ostateczna. W związku z tym po dniu [...]roku skarżąca utraciła prawo do tej pomocy. Uzyskanie pomocy na dalszy okres było zatem możliwe jedynie w przypadku wydania przez organ nowej decyzji, obejmującej dalszy okres. Wydanie takiej decyzji było jednak uzależnione od złożenia przez skarżącą wniosku w tym przedmiocie.
Zgodnie z art. 61 § 3 Kpa datą wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek strony stanowi dzień doręczenia żądania organowi. Stosownie natomiast do art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64 poz. 593 ze zmn.) świadczenia z pomocy społecznej są udzielane na wniosek osoby zainteresowanej, jej przedstawiciela ustawowego albo innej osoby, za zgodą osoby zainteresowanej lub jej przedstawiciela ustawowego. Zasady tej nie zmieniają przepisy art. 88 i 89 cyt. ustawy, które dotyczą prawnych przesłanek do nabycia prawa do zasiłku na kontynuowanie nauki.
W związku z tym uzasadniony jest pogląd, że uzyskanie prawa do pomocy na kontynuowanie nauki jest uzależnione od złożenia wniosku wszczynającego postępowanie w tym przedmiocie.
Wprawdzie stosownie do art. 102 ust. 2 cyt. ustawy świadczenie z pomocy społecznej może być przyznane przez organ z urzędu, jednakże przepis ten nie może być stosowany w tych przypadkach, w których wydanie decyzji w sprawie przyznania pomocy uzależnione jest od działania strony. W sprawach dotyczących przyznania zasiłku na kontynuowanie nauki udzielenie takiej pomocy jest uzależnione od wykazania faktów wskazanych w art. 88 cyt. ustawy, a więc również przedłożenia organowi stosownych dowodów potwierdzających fakt kontynuowania nauki.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że udzielenie zasiłku na kontynuowanie nauki, w rozumieniu art. 88 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64 poz. 593 ze zmn.) następuję wyłącznie na wniosek osoby uprawnionej.
Z akt sprawy wynika, że po wcześniejszym przyznaniu skarżącej pomocy na okres od dnia [...]roku do dnia [...]roku kolejny wniosek skarżącej o przyznanie pomocy pochodzi z dnia [...]roku. Wniosek ten wpłynął do organu w dniu [...] roku. Po raz kolejny skarżąca żądała przyznania świadczenia na sporny okres w piśmie z dnia [...]r.
Pismo skarżącej z dnia [...]roku wszczęło zatem nową sprawę o przyznanie jej pomocy na kontynuowanie nauki. Data [...]roku stanowi zatem datę wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie.
W ustawie z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64 poz. 593 ze zmn.) nie istnieje żaden przepis, który pozwalałby organowi na udzielenie pomocy na kontynuowanie nauki za okres poprzedzający dzień wszczęcia postępowania w tej sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 106 ust. 3 cyt. ustawy świadczenia z pomocy społecznej przyznaje się poczynając od miesiąca, w którym złożono wniosek wraz z wymaganą dokumentacją.
Trafnie więc uznały organy administracyjne, że przyznanie pomocy na kontynuowanie nauki w tej sprawie powinno nastąpić od miesiąca [...]roku, a więc od miesiąca, w którym skarżąca wnioskiem z dnia [...]roku wszczęła w tej sprawie postępowanie administracyjne.
Nie są zasadne te zarzuty skargi, w których skarżąca powoływała się na fakt kontynuowania nauki w okresie wcześniejszym. Kontynuowanie nauki stanowi jedynie materialną przesłankę do przyznania świadczenia, w świetle natomiast art. 106 cyt. ustawy nie decyduje o tym za jaki okres pomoc na kontynuowanie nauki może być udzielona.
Nie mają też znaczenia zarzuty związane z brakiem winy skarżącej w nadesłaniu z opóźnieniem zaświadczenia o kontynuowaniu nauki. Wszczęcie postępowania administracyjnego stanowi okoliczność obiektywną, uzależnioną od złożenia wniosku strony. Niezależnie więc od tego, czy wniosek wszczynający postępowanie w ocenie skarżącej mógł być zgłoszony wcześniej, gdyby nie powierzyła tej czynności innej osobie – decydujące znaczenie ma data faktycznego złożenia wniosku, a nie okoliczności towarzyszące tej czynności.
Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje nie naruszyły prawa.
W związku z tym, stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) skarga podlegała oddaleniu.
Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.