IV SA/Wr 294/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła decyzji o pozbawieniu A. M. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Po zgłoszeniu wyjazdu z miejsca zamieszkania, skarżąca została pouczona o obowiązku zgłoszenia się w urzędzie pracy przed upływem 30 dni. Nie zgłosiła się jednak w tym terminie, co skutkowało decyzją starosty o pozbawieniu jej statusu bezrobotnego. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżąca zarzuciła, że została wprowadzona w błąd przez pracownika urzędu co do terminu stawienia się. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił obie decyzje, stwierdzając, że organ I instancji nie dopełnił obowiązku wyznaczenia skarżącej kolejnego terminu stawienia się w urzędzie pracy, zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Brak takiego wyznaczonego terminu uniemożliwił przypisanie skarżącej negatywnych skutków prawnych z tytułu nieterminowego stawienia się. Sąd podkreślił, że kontrola sądów administracyjnych ogranicza się do zgodności z prawem, a nie słuszności czy sprawiedliwości społecznej, jednak w tym przypadku doszło do istotnych wad postępowania i naruszenia przepisów prawa materialnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja obowiązków urzędów pracy w zakresie wyznaczania terminów stawienia się dla osób bezrobotnych oraz konsekwencji błędnego pouczenia.
Dotyczy specyficznej sytuacji niezgłoszenia się w urzędzie pracy po wyjeździe i braku wyznaczenia terminu przez urząd. Może być mniej istotne w przypadkach jednoznacznego naruszenia przepisów przez bezrobotnego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy brak wyznaczenia przez urząd pracy kolejnego terminu stawienia się bezrobotnego, po zgłoszeniu wyjazdu, może skutkować pozbawieniem go statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku z powodu niezgłoszenia się w terminie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak wyznaczenia przez urząd pracy kolejnego terminu stawienia się bezrobotnego, po zgłoszeniu wyjazdu, nie może skutkować pozbawieniem go statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku z powodu niezgłoszenia się w terminie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, urząd pracy ma obowiązek wyznaczyć bezrobotnemu kolejny termin stawienia się. Brak takiego wyznaczenia, nawet jeśli skarżąca została ustnie poinformowana o konieczności zgłoszenia się przed upływem 30 dni, stanowi naruszenie prawa materialnego i uniemożliwia przypisanie skarżącej negatywnych skutków prawnych.
Czy pracownik urzędu pracy może wprowadzić w błąd osobę bezrobotną co do terminu stawienia się w urzędzie, a jeśli tak, jakie są tego konsekwencje prawne dla tej osoby?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Jeśli pracownik urzędu pracy wprowadzi w błąd osobę bezrobotną co do terminu stawienia się, a brak jest dowodów na prawidłowe pouczenie, nie można przypisać tej osobie negatywnych skutków prawnych wynikających z nieterminowego stawienia się.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że w aktach sprawy brak jest dowodów na prawidłowe pouczenie skarżącej o terminie stawienia się. Oświadczenie skarżącej o pouczeniu było nieprecyzyjne, a ewentualne ustne informacje pracownika nie zostały udokumentowane. W takiej sytuacji nie można było wyciągać negatywnych konsekwencji dla skarżącej.
Przepisy (7)
Główne
u.z.p.b. art. 13 § ust. 2
Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
Obowiązek bezrobotnego zgłaszania się do urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy.
u.z.p.b. art. 13 § ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
Podstawa do pozbawienia statusu bezrobotnego w przypadku niespełnienia warunków z art. 2 ust. 1 pkt 2, w tym niezgłoszenia się w urzędzie.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji administracyjnej w przypadku istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie podlegają wykonaniu.
Pomocnicze
u.z.p.b. art. 2 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
Definicja bezrobotnego jako osoby zdolnej i gotowej do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy.
u.z.p.b. art. 27 § ust. 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
Wyjątek od pozbawienia statusu bezrobotnego w przypadku pobytu za granicą lub innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, jeśli urząd pracy został o tym zawiadomiony.
p.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Właściwość sądów administracyjnych do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Urząd pracy nie wyznaczył skarżącej kolejnego terminu stawienia się po zgłoszeniu wyjazdu. • Brak udokumentowanego pouczenia skarżącej o terminie stawienia się. • Naruszenie art. 13 ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Odrzucone argumenty
Skarżąca nie zgłosiła się w urzędzie pracy w terminie 30 dni od daty wyjazdu. • Skarżąca nie spełniała warunków do posiadania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku.
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. • Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i z przepisami prawa procesowego. • W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia występują. • Organ I instancji nie spełnił zatem ustawowego obowiązku, określonego w art. 13 ust. 2, polegającego na wyznaczeniu skarżącej następnego terminu stawienia się. • Ewentualne ustne poinformowanie skarżącej przez pracownika organu, nieudokumentowane w aktach sprawy, czy też pisemne, nieprecyzyjne zobowiązanie się skarżącej, nie spełnia tego wymogu. • W takiej sytuacji nie można było z faktu nieterminowego stawienia się skarżącej wyprowadzać negatywnych skutków prawnych dla skarżącej.
Skład orzekający
Mirosława Rozbicka-Ostrowska
przewodniczący
Marcin Miemiec
sprawozdawca
Alojzy Wyszkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązków urzędów pracy w zakresie wyznaczania terminów stawienia się dla osób bezrobotnych oraz konsekwencji błędnego pouczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niezgłoszenia się w urzędzie pracy po wyjeździe i braku wyznaczenia terminu przez urząd. Może być mniej istotne w przypadkach jednoznacznego naruszenia przepisów przez bezrobotnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe postępowanie urzędów i jak błędy proceduralne mogą wpływać na prawa obywateli. Jest to przykład, gdzie sąd stanął w obronie strony przeciwko błędnym działaniom administracji.
“Błąd urzędnika kosztował bezrobotną utratę zasiłku – sąd stanął po jej stronie.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.