IV SA/WR 267/25

IV SA/Wr 267/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-09-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Nikiforów
Aneta Brzezińska /sprawozdawca/
Ewa Kamieniecka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1283
art. 2 ust. 1, art. 18 ust. 1 pkt 4, art. 39 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 2 i 3, art. 106 ust. 1, art. 107 ust. 1
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j.)
Dz.U. 2021 poz 893
§ 3 ust. 4 i 5, § 10
Rozporządzenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 8 kwietnia 2021 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego
Dz.U. 2024 poz 1473
art. 69b ust. 1-7
Ustawa z dnia 1 października 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych  innych ustaw (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 104, art. 107 § 1, art. 108 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 725
art. 12 ust. 1 w zw. z  ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 § 1 pkt 1  lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Andrzej Nikiforów, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 września 2025 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 3 marca 2025 r. nr SKO 4101/181/2025 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego uchyla zaskarżoną decyzję.
Uzasadnienie
Pismem z 27 września 2024 r. A. P. (dalej: skarżąca) wniosła do Ośrodka Pomocy Społecznej w Kłodzku wniosek o udzielenie pomocy finansowej na remont budynku mieszkalnego w pod adresem: [...]-[...] K., który został uszkodzony w wyniku powodzi w Gminie Kłodzko we wrześniu 2024 r.
Decyzją z 16 stycznia 2025 r. (OPSGK.RŚPS.4204.200.421.2024) Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy Kłodzko, działający z upoważnienia Wójta Gminy Kłodzko (dalej: organ I instancji) – na podstawie art. 2 ust. 1, art. 18 ust. 1 pkt 4, art. 39 ust. 1 i ust. 2, art. 40 ust. 2 i ust. 3, art. 106 ust. 1, art. 107 ust. 1 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283 ze zm., dalej: u.p.s.) w zw. z § 3 ust. 4 i 5, § 10 Rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 8 kwietnia 2021 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego (Dz.U. z 2021 r. poz. 893 ze zm.), art. 69b ust. 1-7 ustawy z 1 października 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1473 i 1717 ) oraz w zw. z art. 104, art. 107 § 1, art. 108 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – przyznał skarżącej zasiłek celowy na remont ww. budynku mieszkalnego, który został uszkodzony w wyniku powodzi w kwocie 120.000 zł (pkt 1), pomniejszył kwotę, o której mowa w ust. 1 o wypłaconą zaliczkę w wysokości 50.000 zł., wskazując, że kwota do wypłaty wynosi 70.000 zł (pkt 2) oraz zobowiązał do potwierdzenia poniesienia wydatków związanych z remontem albo odbudową budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, dokonanych z kwoty przyznanego zasiłku na odbudowę budynku mieszkalnego, poprzez przedstawienie imiennych faktur/rachunków lub w inny dozwolony prawem sposób, w nieprzekraczalnym terminie do 15 października 2025 r. Organ I instancji ustalił wysokość zasiłku w oparciu o przeprowadzony wywiad środowiskowy oraz ocenę uszkodzeń lokalu mieszkalnego spowodowanych powodzią we wrześniu 2024 r., sporządzoną 11 października 2024 r. przez powołaną w tym celu przez Wójta Gminy Kłodzko Komisję, zgodnie z którą oszacowano procentowy udział uszkodzeń lokalu mieszkalnego na poziomie 60 %.
Od decyzji tej skarżąca złożyła odwołanie podnosząc, że ustalenia Komisji nie odzwierciedlają stanu faktycznego i przedstawiają zaniżony poziom faktycznie poniesionych strat w gospodarstwie domowym. Zgodnie z przedłożonym przez skarżąca kosztorysem inwestorskim wysokość szkód została oszacowana na kwotę 182.286,48 zł.
Zaskarżoną decyzją z 3 marca 2025 r. (SKO 4101/181/2025) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu (dalej: SKO) – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. SKO, po szczegółowym przywołaniu przepisów znajdujących zastosowanie w sprawie podniosło, że z oceny uszkodzeń/zniszczeń budynku, sporządzonej przez Komisję do spraw szacowania strat, powołaną przez Wójta Gminy Kłodzko, której przewodniczyła osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje wynika, że procentowy udział zniszczeń/uszkodzeń elementów budynku mieszkalnego wynosi: 100 % - fundamentów, 80 % - ścian oraz 100 % - innych elementów, w tym: stolarki okiennej i drzwiowej, instalacji. W oparciu o te ustalenia wyliczono, stosując ww. wzór określony w załączniku nr 8 i 8a do Zasad, iż procentowy stopień zniszczeń/uszkodzeń budynku mieszkalnego wynosi 60 %. SKO uznało, że wysokość zasiłku została ustalona zgodnie z Zasadami, na podstawie oceny uszkodzeń budynku, powstałych w wyniku powodzi, sporządzoną przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje, potwierdzone uprawnieniami budowlanymi. Dalej SKO, odnosząc się do zarzutów podniesionych przez skarżącą w odwołaniu podkreśliło, że organy w sprawie były związane oceną uszkodzeń budynku spowodowanych powodzią we wrześniu 2024 r., sporządzoną przez Komisję z 11 października 2024 r. Nie mogły zatem wkraczać w merytoryczną zasadność zawartych w niej szacunków, gdyż nie dysponują wiadomościami specjalnymi, które ma osoba, posiadająca odpowiednie kwalifikacje. Ponadto, zdaniem SKO, skarżąca nie przedstawiła dowodów, które podważałyby wiarygodność sporządzonej przez te osobę oceny uszkodzeń budynku mieszkalnego (dowodu takiego nie stanowi kosztorys inwestorski). Poza tym, żaden przepis ustawy nie stanowi, aby pomoc udzielana w przypadku wystąpienia klęski żywiołowej ściśle odpowiadała wysokości poniesionej szkody, gdyż pomoc ta nie stanowi odszkodowania. Pomoc ta ma jedynie wspomóc skarżąca w naprawie uszkodzeń spowodowanych przez powódź w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne, aby zabezpieczyć stronie minimum koniecznych do życia warunków. Nie ma na celu przywrócenia warunków mieszkaniowych na poziomie sprzed zdarzenia. Żaden z przepisów u.p.s. nie zobowiązuje organów pomocy społecznej do całkowitego i pełnego pokrycia wszystkich szkód wyrządzonych klęską żywiołową.
Reasumując SKO uznało, że organ I instancji nie miał obowiązku przyznania zasiłku w takiej wysokości, by pokryła koszt remontu budynku mieszkalnego. Na rozstrzygnięcie sprawy nie ma wpływu okoliczność, że zgodnie z kosztorysem inwestorskim dołączonym przez skarżącą do odwołania wartość prac remontowych w budynku skarżącej określono na kwotę 182.286,48 zł.
Od niniejszej decyzji skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W ocenie skarżącej ustalenia Komisji nie odzwierciedlają stanu faktycznego i przedstawiają zaniżony poziom faktycznie poniesionych przez nią strat w wyniku wystąpienia powodzi we wrześniu 2024 r. Rozbieżność pomiędzy stanem ustalonym przez Komisję, a przedstawionym przez skarżącą kosztorysem inwestorskim jest, w jej ocenie, rażąca. W skardze, skarżąca podniosła dwie okoliczności: po pierwsze, że SKO opierając się na ustaleniach Komisji w żaden sposób nie zweryfikowało uprawnień osób wchodzących w jej skład, a po wtóre, że SKO w sposób lakoniczny odniosło się do przedstawionego przez nią kosztorysu inwestorskiego opiewającego na kwotę 182.286,48 zł, odmawiając mu mocy dowodowej.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze. zm.), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145 -150 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze. zm. dalej: p.p.s.a.). Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. Istotny z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy jest również art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Na tej podstawie obowiązkiem Sądu jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu - zgodności z prawem w zakresie naruszenia prawa procesowego i materialnego, bez względu na zgłaszane zarzuty i wnioski.
Przedmiotem sprawy jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z 3 marca 2025 r. (4101/181/2025) utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z 16 stycznia 2025 r. w sprawie przyznania skarżącej zasiłku celowego z przeznaczeniem na remont budynku mieszkalnego w kwocie 120.000 zł. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organy powołały się na ustalony przez Komisję udział uszkodzenia budynku na poziomie 60%. Podczas gdy, zdaniem skarżącej, winna ona pozyskać wynikającą z przedłożonego przez nią kosztorysu inwestorskiego kwotę 182.286,48 zł. Poza tym, skarżąca zakwestionowała uprawnienia osób wchodzących w skład Komisji szacującej uszkodzenia jej budynku stanowiącej jedyną podstawę wydanych w sprawie decyzji.
Jako materialnoprawną podstawę orzekania w sprawie organy wskazały przepisy ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1283), dalej u.p.s. oraz art. 69b ust. 1-7 ustawy z 1 października 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1473 i 1717 ) i Zasady udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - Budżety wojewodów, dział 852 - Pomoc społeczna, rozdział 85278 - Usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r.", dalej: Zasady.
Stosownie do art. 39 ust. 1 i ust. 2 u.p.s. w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych i leczenia, ogrzewania, w tym opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Ponadto w myśl art. 40 ust. 2 i ust. 3 u.p.s. zasiłek celowy może być przyznany także osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej, a zasiłek ten może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi.
Dalej, wskazać należy, że w Zasadach, wśród form przyznawanej pomocy w związku z powodzią, wskazano obok pomocy doraźnej, pomoc remontowo budowlaną przyznawaną na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s. (a zatem pomoc, o którą wnioskowała skarżąca) na którą składają się: a) zasiłek na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi b) zasiłek na remont albo odbudowę budynku gospodarczego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi, obydwa przyznawane przez kierownika ośrodka pomocy społecznej. Pomoc remontowo-budowlana, przeznaczona jest dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących, w rozumieniu u.p.s. i przyznawana jest niezależnie od kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.s.
Zgodnie z pkt I części III Zasad kwota zasiłku na odbudowę budynku mieszkalnego wynosi do 200 tys. zł, przyznawanego w związku ze szkodami w jednym budynku/lokalu mieszkalnym. Kwoty pomocy finansowej, przyznawane w zależności od oszacowanego procentu zniszczeń/uszkodzeń (1% zniszczenia = 2 tys. zł) określa załącznik nr 1 do Zasad. Ocenę uszkodzeń/zniszczeń przeprowadza się w oparciu o załączniki nr 8 i 8a do Zasad, które zawierają "wstępną kwalifikację uszkodzeń/zniszczeń elementów budynku (rodzaj i zakres uszkodzeń) oraz "instrukcje/wytyczne szacowanie procentowego szkód w elementach budynku uszkodzonych w wyniku powodzi" oraz wzór obliczenia procentowego stopnia zniszczeń budynku przy uwzględnieniu procentowego udziału zniszczeń w poszczególnych elementach budynku, składających się na jego całość: a) Fundamenty oraz fundamenty ze ścianami piwnic -15% (współczynnik do wzoru: 0,15) b) Ściany nośne - 25% (współczynnik do wzoru: 0,25), c) Stropy - 20% (współczynnik do wzoru: 0,20) d), Dach - 15% (współczynnik do wzoru: 0,15), e) Inne elementy - 25% (współczynnik do wzoru: 0,25).
Jak wynika z akt sprawy organy obu instancji uznały, że procentowy stopień zniszczeń/uszkodzeń budynku mieszkalnego spowodowany powodzią wyniósł 60%. Taki szacunek uszkodzenia budynku wynikał z przyjęcia przez Komisję do spraw szacowania strat, że procentowy zakres uszkodzeń wynosił: fundamentów oraz fundamentów ze ścianami piwnic - 100%, ścian - 80%, stropów - 0%, dachu - 0% oraz innych elementów - 100%. A skoro za 1% zniszczenia, zgodnie z Zasadami przysługuje pomoc w wysokości 2.000 zł., to organy przyjęły, że przyznana skarżącemu pomoc ustalona na kwotę 120.000 zł, została wyliczona prawidłowo. SKO przyjęło, iż za podstawę wyliczeń przysługującego skarżącej zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego należało przyjąć ustalenia Komisji, powołanej przez Wójta Gminy Kłodzko i której – w ocenie tego organu – przewodniczyła osoba posiadająca stosowne kwalifikacje.
Z taką oceną SKO nie zgodziła się jednak skarżąca podnosząc, po pierwsze, że SKO powołując się jednie na ustalenia Komisji jednocześnie nie zweryfikowała "składu Komisji" pod kątem uprawnień i kwalifikacji osób. A po wtóre, że ustalenia – tej wątpliwej z uwagi na brak weryfikacji uprawnień osób wchodzących w skład Komisji – "nie odzwierciedlają stanu faktycznego i przedstawiają zaniżony poziom poniesionych przez nią strat w wyniku wystąpienia powodzi w 2024 r.", gdyż jak wynika z przedstawionego przez nią kosztorysu straty te opiewały na kwotę 182.286,48 zł, a nie na oszacowane przez Komisję 120.000 zł.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z pkt 1 – 3 części VI Zasad, oszacowania wysokości szkód w budynku/lokalu mieszkalnym lub budynku gospodarczym dokonuje osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości albo komisja do spraw szacowania strat, powołana przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w której bierze udział pracownik organu nadzoru budowlanego wykonujący zadania służbowe. W uzasadnionych przypadkach, w tym stosownie do potrzeb oraz w sposób wykluczający konflikt interesów, zamiast pracownika organu nadzoru budowlanego, o którym stanowi ust. 1, w pracach Komisji do spraw szacowania strat może wziąć udział inna osobo posiadająca odpowiednie kwalifikacje, zwłaszcza z uwzględnieniem uprawnień do pełnienia samodzielnych funkcji w budownictwie stosownie do art. 12 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r. poz. 725, ze. zm.). Osoba posiadając uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości albo komisja do spraw szacowania strat, o której mowa w ust. 1, określa procentowy udział zniszczenia lub uszkodzenia, o którym mowa w załączniku nr 1 lub nr 2 do Zasad. W zaskarżonej decyzji SKO wskazało natomiast, że "procentowego oszacowania uszkodzeń/zniszczeń budynku mieszkalnego dokonała osoba posiadająca odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, stwierdzoną uprawnieniami budowlanymi, a organ związany jest oceną uszkodzeń budynku spowodowanych powodzią we wrześniu 2024 r., sporządzoną przez Komisję w dniu 11 października 2024 r." i na podstawie ustalań Komisji tegoż wydało zaskarżaną decyzję. Niemniej jednak, odnosząc się do najdalej idącego zarzutu skarżącej podnoszącego "nieuprawniony" skład Komisji szacującej uszkodzenia budynku – podnieść należy, że w aktach sprawy poza "oceną uszkodzeń budynku spowodowanych powodzią we wrześniu 2024 r. podpisaną przez dwie osoby F. A. (z dopiskiem PDK/BO/0252/19) oraz P. W. – starszy specjalista pracy socjalnej – koordynator, brakuje jakichkolwiek innych dokumentów, które potwierdzałyby ww. twierdzenia SKO wyrażone w zaskarżonej decyzji odnośnie uprawnień ww. osób wchodzących w jej skład. Brakuje chociażby zarządzenia Wójta Gminy powołującego Komisję do spraw szacowania strat na terenie gminy Kłodzko, czy też jakiegokolwiek innego dokumentu z którego wynikałyby uprawnienia osób wchodzących w skład Komisji, w tym jej Przewodniczącej. Powyższe uniemożliwia natomiast Sądowi kontrolę twierdzeń SKO wyrażonych w zaskarżonej decyzji z 3 marca 2025 r. wskazujących na "odpowiednie kalifikacje osób" wchodzących w jej skład, co skutkowało koniecznością jej uchylenia. Sąd uznał bowiem, że decyzja ta narusza prawo procesowe (art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.) w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organy administracji stoją na straży praworządności i podejmują kroki niezbędne do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organy administracji publicznej są również zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego, zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 k.p.a.). Z przywołanych zatem zasad wynika, że w ramach prowadzonego postępowania organy administracji publicznej winny również poczynić ustalenia co do Komisji i zgromadzić w tym zakresie niezbędne dokumenty. Dopiero takie ustalenia organów (poparte odpowiednią dokumentacją) umożliwią bowiem Sądowi (który nie prowadzi przecież postępowania dowodowego) odniesienie się do zarzutów skarżącej, w tym do tego sprowadzającego się do udzielania odpowiedzi na pytanie, czy członkowie Komisji (w tym jej przewodnicząca) spełniają wymagania, o których mowa pkt 1 – 3 części VI Zasad, czy też ich nie spełniają. Nie może bowiem budzić wątpliwości okoliczność, że jedynie Komisja w skład której wchodzą osoby spełniające wymagania, o których mowa pkt 1 – 3 części VI Zasad, może dokonywać szacowania uszkodzeń budynku mieszkalnego w wyniku wystąpienia powodzi 2024 r., które w dalszej kolejności mogą stanowić podstawę do wydania decyzji w przedmiocie zasiłku celowego. Dlatego też, w ponownie prowadzonym postępowaniu SKO uzupełni ww. braki w sprawie, w sposób umożliwiający Sądowi weryfikację (potwierdzenie) twierdzeń, iż "procentowego oszacowania/zniszczeń budynku mieszkalnego" rzeczywiście dokonała osoba, która "posiada odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, stwierdzoną uprawnieniami budowalnymi".
Z tych też wszystkich powodów, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił – jako przedwczesną – zaskarżoną decyzję SKO.