IV SA/Wr 253/04

IV SA/Wr 253/04 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2005-09-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-05-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Kombatanci
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżone postanowienie w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art. 129
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. Z. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przyznania uprawnień kombatanckich I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego; III. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonego postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych przyznał skarżącemu S. Z. uprawnienia kombatanckie.
Decyzja ta zawierała pouczenie o możliwości zwrócenia się w terminie 14 dni od jej otrzymania przez stronę do Kierownika Urzędu o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do złożenia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie powyższej sprawy.
W uzasadnieniu podano, iż z odpowiedzi na reklamację wydanej przez PPUP Poczta Polska Urząd Pocztowy W. [...] wynika, że wyżej wymieniona decyzja została doręczona stronie w dniu [...]r. i strona odebrała ją osobiście, natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu [...]r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Organ podkreślił, że strona nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia "podania o ponowne rozpatrzenie sprawy".
Na powyższe postanowienie S. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Skarżący oświadczył, że "kwestionuje i podważa ustalony termin [...]r. przyznania uprawnień i wnosi o ustalenie, iż uprawnienia kombatanckie przysługują Skarżącemu od [...] r. kiedy to dostarczył stosowne dokumenty i zostało wszczęte postępowanie w sprawie".
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżone postanowienie i argumenty zawarte w jego uzasadnieniu.
W skierowanym do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę piśmie z dnia [...]r. Kierownik Urzędu wniósł o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym oraz poinformował, że podczas przygotowywania akt do wysyłki do WSA w trakcie kserowania zaginęła odpowiedź na reklamację [...]. W związku z powyższym organ ponownie wystąpił do Poczty Polskiej "w celu potwierdzenia odbioru decyzji z dnia [...]r. przez Skarżącego" i oświadczył, że po otrzymaniu odpowiedzi niezwłocznie prześle ją do Sądu.
W piśmie Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. oświadczono, iż przedmiotowa decyzja z dnia [...]r. została wysłana do skarżącego w dniu [...] r. listem poleconym bez zwrotnego potwierdzenia odbioru, a wymieniona w piśmie z dnia [...]r. reklamacja nie dotyczyła decyzji z dnia [...]r.
W dniu [...]r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęło pismo Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. przesyłające "potwierdzenie odbioru decyzji z dnia [...]r. Nr [...] dotyczącej Pana S. Z.". Z treści dołączonej odpowiedzi na reklamację wynikało, iż nadaną w dniu [...]r. przesyłkę doręczono osobiście adresatowi dnia [...]r.
W odpowiedzi na pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...]r. o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy podanym w uzasadnieniu postanowienia Kierownika Urzędu z dnia [...]r. Nr [...] terminem doręczenia skarżącemu S. Z. decyzji tego organu z dnia [...] r. Nr [...] ([...]r.) a terminem doręczenia skarżącemu tej decyzji wskazanym w nadesłanej przy piśmie Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. odpowiedzi na reklamację Urzędu Pocztowego W. [...] ([...]r.), Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych poinformował, że w dniu [...]r. przesłano do Sądu odpowiedź na reklamację dotyczącą daty otrzymania przez skarżącego decyzji z dnia [...]r. Nr [...], a nie jak omyłkowo poinformowano w piśmie potwierdzenie odbioru tej decyzji. W nawiązaniu do pisma z dnia [...]r. podano, że "rozbieżności pomiędzy datami doręczenia wspomnianej decyzji stronie były wynikiem błędnie złożonej przez Urząd reklamacji (Nr [...]). Reklamacja ta nie dotyczyła decyzji z dnia [...]r. Decyzja ta bowiem została wysłana do strony dopiero w dniu [...]r.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Podkreślić przede wszystkim trzeba, iż przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest jedynie kwestia uchybienia przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. Nr [...], a nie merytoryczna ocena tej decyzji. Podnoszone zatem przez skarżącego zarzuty będące w istocie merytoryczną polemiką z wyżej wymienioną decyzją nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem nie dotyczą jej przedmiotu. W tym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do oceny decyzji merytorycznie rozpoznającej sprawę, a jedynie do oceny zgodności z prawem postanowienia Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdzającego uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Warunkiem skuteczności czynności procesowej – a więc między innymi złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czego następstwem jest ostateczność decyzji. W przypadku stwierdzenia przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych we wstępnym postępowaniu, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony został z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia, zobowiązany jest on w trybie art. 134 w związku z art. 127 § 3 i art. 129 § 2 kpa do wydania postanowienia o uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym postanowienie to ma charakter ostateczny.
W rozpoznawanej sprawie wątpliwości budzi fakt wniesienia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po upływie ustawowego 14-dniowego terminu przewidzianego do jego wniesienia zgodnie z art. 129 § 2 kpa. Wątpliwości te wynikają z treści pism Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych kierowanych do Sądu po przesłaniu skargi i odpowiedzi na skargę. Z treści powyższych pism wynika, iż decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] została wysłana do S. Z. w dniu [...]r. Brak jest przy tym dowodu, aby decyzja ta została doręczona skarżącemu w terminie wcześniejszym. Wątpliwości co do tak późnego terminu doręczenia skarżącemu przedmiotowej decyzji wzbudza co prawda fakt, iż S. Z. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wysłał do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu [...]r., ale skoro organ administracyjny nie wykazał, że doręczenie wspomnianej decyzji nastąpiło w terminie podanym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, lecz przeciwnie – w późniejszych pismach sam wskazał [...]r. jako datę wysłania przedmiotowej decyzji, to nie ma wystarczających podstaw do uznania zaskarżonego postanowienia za prawidłowe i poprzedzone należycie przeprowadzonym postępowaniem administracyjnym.
W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 119 pkt 2, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – orzeczono jak w sentencji.