IV SA/Wr 239/23

Sprawa dotyczyła odmowy przyznania dodatku węglowego skarżącemu J. G., który zamieszkiwał w altanie ogrodowej na terenie Rodzinnych Ogrodów Działkowych (ROD). Organy administracji, zarówno pierwszego, jak i drugiego stopnia, odmówiły przyznania świadczenia, powołując się na przepisy ustawy o ROD zakazujące zamieszkiwania na ich terenie oraz na fakt, że altana nie spełnia wymogów lokalu mieszkalnego. Dodatkowo, wskazano, że źródło ciepła musi być zgłoszone do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB), a altana jako budynek niemieszkalny nie podlega zgłoszeniu. Skarżący argumentował, że mieszka tam od 15 lat, posiada media, opłaca teren i został nawet zameldowany na pobyt stały. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że w kontekście świadczeń pomocowych, takich jak dodatek węglowy, kluczowe jest ustalenie faktycznego prowadzenia gospodarstwa domowego i wykorzystywania zadeklarowanego źródła ciepła, a nie ocena legalności samego zamieszkiwania. Sąd wskazał, że fakt zameldowania na pobyt stały, mimo zamieszkiwania na terenie ROD, potwierdza rzeczywiste przebywanie z zamiarem stałego pobytu. Sąd uznał, że organy naruszyły przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) poprzez brak należytego ustalenia stanu faktycznego, w szczególności miejsca prowadzenia gospodarstwa domowego, oraz błędną wykładnię przepisów ustawy o dodatku węglowym. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wskazanej wykładni prawnej.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający