IV SA/Wr 231/25

IV SA/Wr 231/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-05-15
Data wpływu
2025-05-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Marcin Jarecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
I OZ 777/25 - Postanowienie NSA z 2026-01-08
I OZ 157/26 - Postanowienie NSA z 2026-04-29
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 250 par 1, art. 258 par 1 i par 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2026 poz 87
par 2, par 4 ust. 1-3, par 23 ust. 1 pkt 2 lit. d)
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu  terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j.)
Sentencja
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Marcin Jarecki po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata G. Sz. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: przyznać adwokatowi G. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 złotych (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), zawierającą 23 % podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 marca 2026 r., sygn. akt IV SA/Wr 231/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi M. M. (dalej skarżąca) na opisaną w sentencji decyzję organu odwoławczego.
Pełnomocnik skarżącej z urzędu - adw. G. S. - pismem z dnia 2 kwietnia 2026 r. wywiódł zażalenie od ww. orzeczenia, zwracając się jednocześnie o zasądzenie nieopłaconych kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2026 r., sygn. akt I OZ 157/26 oddalił wniesione zażalenie.
Zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2024 r., poz. 763 ze zm., dalej rozporządzenie) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego obejmują:
1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz
2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu.
Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-5, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Jak zaś wynika z § 23 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia, opłata za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu zażaleniowym kształtuje się na poziomie 240 złotych.
W związku z tym, że pełnomocnik z urzędu występował na etapie zażaleniowego, jego wynagrodzenie z tego tytułu winno się kształtować na wskazanym wyżej poziomie 240 złotych. Kwotę tę należy ponadto – w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia – podwyższyć o 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 55,20 złotych.
W konsekwencji koszty zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy w toku postępowania zażaleniowego winny wynieść 295,20 złotych, o czym orzeczono w sentencji postanowienia na podstawie dotychczas powołanych przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.