IV SA/Wr 223/05

IV SA/Wr 223/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-04-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alojzy Wyszkowski
Lidia Serwiniowska /przewodniczący/
Małgorzata Masternak-Kubiak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 184 poz. 1897
par. 11
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 sierpnia 2004 r. w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą
Dz.U. 1990 nr 65 poz. 385
art. 150 ust. 3
Ustawa z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym.
Tezy
Polski dyplom technika fizjoterapeuty uznany w Grecji za dyplom uprawniający do posiadania wyższego wykształcenia zawodowego nie może stanowić podstawy wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego przez Akademię Wychowania Fizycznego i przyjęcia na uzupełniające studia magisterskie.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Lidia Serwiniowska sędziowie Sędzia WSA - Małgorzata Masternak - Kubiak (spr.) Asesor WSA - Alojzy Wyszkowski Protokolant: - Anna Rudzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi D. M. na uchwałę Senatu Akademii Wychowania Fizycznego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania dyplomu ukończenia Medycznego Studium Zawodowego za dyplom równoważny z dyplomem ukończenia studiów licencjackich oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...]roku D. M. złożył wniosek do Rektora Akademii Wychowania Fizycznego we W. o uznanie jego wykształcenia, czyli Wyższego Technologicznego Wykształcenia Zawodowego (TEI), na podstawie załączonych dokumentów i umożliwienie uzupełnienia wykształcenia wyższego magisterskiego na studiach rocznych w Akademii Wychowania Fizycznego we W. wraz z wnioskiem wszczęcie procesu nostryfikacyjnego. Ponieważ do złożonego wniosku D. M. nie załączył dowodów stanowiących o jego wykształceniu, w dniu [...] roku, Dziekan Wydziału Fizjoterapii Akademii Wychowania Fizycznego, skierował do skarżącego pismo u uzupełnienie dokumentacji i przedłożenie: oryginału dyplomu studiów licencjackich ukończonych w G., w celu jego legalizacji przez Biuro Uznawalności Wykształcenia i Współpracy Międzynarodowej Ministerstwa Edukacji Nauki i Sportu, wypisu z indeksu lub kart zaliczeniowo-egzaminacyjnych zawierającego wykaz przedmiotów i ilość godzin, potwierdzonego w miejscu wystawienia tj. przez uczelnię, oryginału świadectwa dojrzałości, oryginału dyplomu technika fizjoterapii, oświadczenia, że dyplom i tytuł zawodowy, o którego nostryfikację strona się ubiega, nie stanowiły dotychczas przedmiotu czynności nostryfikacyjnych w żadnej uczelni w kraju. Ponadto Rektor zwrócił się z prośbą, aby dokumenty wystawione w języku greckim były przedstawione wraz z tłumaczeniem na język polski.
Stosownie do wezwania o uzupełnienie wniosku o nostryfikację, D. M. przedłożył Dziekanowi Wydziału Fizjoterapii AWF następujące dokumenty:
1. Świadectwo ukończenia Technikum Budowlanego w T., wystawione dnia [...] roku, wraz z tłumaczeniem na j. polski oraz zaświadczeniem Ambasady Polskiej w A. informującej, iż dyplom ukończenia tego technikum, upoważnia do ubiegania się o przyjęcie na studia wyższe w G..
2. Dyplom ukończenia Medycznego Studium Zawodowego w B. Z., wystawiony w dniu [...]roku.
3. Pismo, z dnia [...]roku, Ministra Oświaty i Wyznania G. uznające nadany w Polsce tytuł Technika Fizjoterapeuty za równorzędny z udzielonymi tytułami FIZJOTERAPEUTÓW przez G.Licencjaty, wraz z tłumaczeniem na j. polski.
4. Zezwolenie z dnia [...]roku, na wykonywanie zawodu fizjoterapeuty w G..
Strona przedłożyła także fragment greckiego aktu prawnego, z tłumaczeniem na j. polski, informacji, iż ten akt prawny jest podstawą uznania w G. dyplomu nabytego za granicą.
Porównując dostarczone przez D. M. dokumenty, władze Akademii uznały, iż skarżący nie przedłożył oryginału dyplomu studiów licencjackich ukończonych w G. oraz wypisu z indeksu lub kart zaliczeniowo-egzaminacyjnych zawierających wykaz przedmiotów i ilości godzin, potwierdzonych w miejscu wystawienia, tj. przez uczelnię. Co prawda skarżący dostarczył program studiów w j. g., lecz nie był on przetłumaczony na j. polski oraz nie wskazywał nazwiska studenta ani okresu studiów. Wobec czego nie można było stwierdzić, czy D. M. ten program studiów przestudiował i ukończył w konkretnej szkole w G..
Zatem z przedłożonych przez Skarżącego dokumentów, na podstawie których Akademia Wychowania Fizycznego we W. miałaby dokonać nostryfikacji dyplomu, jedynym dyplomem był Dyplom Ukończenia Medycznego Studium Zawodowego w B. Z., nadający D. M. w Polsce tytuł technika fizjoterapeuty.
Po analizie przedłożonych dokumentów, Komisja powołana przez Dziekana Wydziału Fizjoterapii Akademii Wychowania Fizycznego we W. do nostryfikacji dyplomu i uznania tytułu zawodowego skarżącego orzekła, iż nie może uznać za równorzędne dyplomu technika fizjoterapii z dyplomem licencjata w zakresie fizjoterapii.
Pismo z treścią decyzji Komisji z dnia [...]roku, wysłano do skarżącego. W piśmie tym Dziekan Wydziału Fizjoterapii zaproponował skarżącemu przyjęcie na I rok 5 letnich studiów magisterskich zaocznych, zgodnie z zasadami przyjęć obcokrajowców.
Skarżący pismem z dnia [...]roku odwołał się od tej decyzji. Uczelniana Komisja Rekrutacyjna, decyzją z dnia [...]roku, na nadzwyczajnym posiedzeniu, w celu przyjęcia kandydatów w trybie uzupełniającej rekrutacji, dokonała warunkowego przyjęcia Skarżącego na 2 letnie uzupełniające studia magisterskie na Wydziale Fizjoterapii, pod warunkiem dostarczenia wymaganych dokumentów, o których skarżący był poinformowany w piśmie z dnia [...]roku. Skarżący nie przedłożył jednak brakujących dokumentów, aby rozpocząć 2 letnie uzupełniające studia magisterskie na Wydziale Fizjoterapii, ani też nie rozpoczął 5 letnich zaocznych studiów magisterskich na Wydziale Fizjoterapii Akademii Wychowania Fizycznego we W..
Ponieważ Skarżący nie przedłożył brakujących dokumentów dotyczących 2 letnich uzupełniających studiów to nie został na nie przyjęty, oraz nie rozpoczął studiów 5 letnich studiów magisterskich to został z nich skreślony. W związku z powyższym skarżący złożył dwie kolejne skargi z dnia [...]roku do Dziekana Wydziału Fizjoterapii i z dnia [...]roku do Senatu Akademii Wychowania Fizycznego.
Powyższe pisma skarżącego, Władze Uczelni uznały, za odwołanie skierowane do Senatu w trybie postanowień § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji, Nauki i Sportu z dnia 10 sierpnia 2004 roku w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą (Dz. U. z 2004 roku, nr 184, poz. 1897 ze zm.). W dniu [...]roku Senat Akademii Wychowania Fizycznego we W. podjął Uchwałę nr [...]w sprawie odmowy uznania dyplomu ukończenia Medycznego Studium Zawodowego w B. Z. za dyplom równoważny z dyplomem ukończenia studiów licejcjackich na Wydziale Fizjoterapii Akademii Wychowania Fizycznego we W..
Na powyższą Uchwałę Senatu D. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Zdaniem Skarżącego Akademia Wychowania Fizycznego we W., odmawiając uznania dyplomu ukończenia Medycznego Studium Zawodowego za dyplom równoważny z dyplomem studiów licencjackich, naruszyła: Europejską Konwencję o równoważności dyplomów uprawniających do przyjęcia do szkół wyższych, sporządzonej 11 grudnia 1953 roku w Paryżu (Dz. U. z 1995 roku, nr 40, poz. 200), dyrektywę nr 92/51 EWG z 18 czerwca 1992 roku uzupełnionej dyrektywą 89/48 EWG (Dz. U. L. 209 z 24 lipca 1992 roku, s. 25), w związku z Traktatem Akcesyjnym Polski do Unii Europejskiej, art. 107 k.p.a. w zw. z art. 150 ust. 3 ustawy z dnia 12 września 1990 roku o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 1990 roku, nr 65, poz. 385 ze zm.), przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji, Nauki i Sportu z dnia 10 grudnia 1991 roku w sprawie zasad i trybu nostryfikacji dyplomów i tytułów zawodowych uzyskanych za granicą (Dz. U. z 1992 roku, nr 16, poz. 64) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji, Nauki i Sportu z dnia 10 sierpnia 2004 roku w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą (Dz. U. z 2004 roku, nr 184, poz. 1897 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę Akademia Wychowania Fizycznego we W. wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację faktyczną i prawną.
Zdaniem Akademii, w procesie uznawania dyplomu, to na skarżącym ciążył obowiązek przedłożenia tych dokumentów, których z mocy prawa zażądały władze Akademii. Skarżący nie przedstawił dokumentów dotyczących wypisu z indeksu lub kart zaliczeniowo-egzaminacyjnych zawierających wykaz przedmiotów i ilość godzin, potwierdzonych w miejscu wystawienia tj. przez uczelnię oraz nie przedłożył oryginału dyplomu studiów licencjackich ukończonych w G.. Tym samym Akademia nie miała żadnych możliwości dokonania przyrównania nabytej przez Skarżącego wiedzy do swojego programu kształcenia, a jedynym dokumentem porównywalnym był dyplom technika fizjoterapeuty uzyskany w Medycznym Studium Zawodowym w B. Z.. Dyplomu tego jednak z mocy prawa polskiego nie można uznać za dyplom równoważny z dyplomem licencjata uczelni wyższej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP z 1997 r. i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa powszechnie obowiązującego w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W sytuacji uwzględnienia skargi na akt dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, sąd administracyjny uchyla ten akt (art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Badając pod tym kątem zaskarżoną uchwałę Senatu Akademii Wychowania Fizycznego we W., Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną. W niniejszej sprawie organ dokonał, bowiem właściwej oceny stanu faktycznego pod kątem obowiązujących przepisów prawa materialnego i procesowego.
Istota problemu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do tego, czy polski dyplom technika fizjoterapeuty, uznany w G. za dyplom uprawniający do posiadania wyższego wykształcenia zawodowego może stanowić podstawę wszczęcia postępowania nostryfikacyjnego przez Akademię Wychowania Fizycznego.
Dyplom technika fizjoterapeuty uzyskany w Medycznym Studium Zawodowym w B. Z. jest dyplomem szkoły polskiej, wydanym w świetle polskiego prawa i ważnym dla wszystkich organów w Polsce ex lege. Został on wydany na podstawie Zarządzenia Ministra Oświaty i Wychowania z dnia 10 sierpnia 1982 roku w sprawie egzaminu z nauki zawodu, przygotowania zawodowego nadawania tytułów kwalifikacyjnych w szkołach zawodowych (Dz. Urz. Min. Oświaty i Wychowania z 1982 roku, Nr 11, poz. 99) oraz Zarządzenia Ministra Oświaty i Wychowania z dnia 10 stycznia 1983 roku w sprawie organizacji policealnego studium zawodowego dla młodzieży niepracującej (Dz. Urz. Min. Oświaty i Wychowania z 1983 roku, Nr 1, poz. 4). Zatem w świetle prawa polskiego dyplom ten nie jest dyplomem potwierdzającym posiadanie wyższego wykształcenia zawodowego.
Zgodnie z przepisem § 11 rozporządzenia Ministra Edukacji, Nauki i Sportu z dnia 10 sierpnia 2004 roku w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą, postępowania nostryfikacyjne wszczęte i nie zakończone przed dniem wejścia w życie rozporządzenia są prowadzone na podstawie przepisów rozporządzenia z 2004 r. Zatem to postanowienia rozporządzenia z 2004 r. stanowiły podstawę prawną żądania przez Akademię Wychowania Fizycznego przedłożenia przez skarżącego stosownych dokumentów. Zgodnie z przepisami rozporządzenia, Rada Wydziału Fizjoterapii zobowiązana była z mocy prawa do zażądania przedstawienia zalegalizowanego dyplomu przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiednie przedstawicielstwo dyplomatyczne lub konsularne państwa, w którego systemie edukacji działa instytucja, która wydała dyplom, dokumentów stwierdzających przebieg studiów, w szczególności indeksu, arkusza ocen, suplementu do dyplomu, lub przedstawienia pracy dyplomowej. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie przedłożył wymaganych przez prawo polskie dokumentów.
W skardze podniesiony został zarzut naruszenia przez Akademię Wychowania Fizycznego we W. postanowień: Europejskiej Konwencji o równoważności dyplomów uprawniających do przyjęcia do szkół wyższych, sporządzonej 11 grudnia 1953 roku w Paryżu (Dz. U. z 1995 roku, nr 40, poz. 200), dyrektywy nr 92/51 EWG z 18 czerwca 1992 roku uzupełnionej dyrektywą 89/48 EWG (Dz. U. L. 209 z 24 lipca 1992 roku, s. 25), w związku z Traktatem akcesyjnym Polski do Unii Europejskiej, art. 107 k.p.a. w zw. z art. 150 ust. 3 ustawy z dnia 12 września 1990 roku o szkolnictwie wyższym (Dz. U., nr 65, poz. 385 ze zm.).
Europejska Konwencja o równoważności dyplomów uprawniających do przyjęcia do szkół wyższych, sporządzonej 11 grudnia 1953 r. w postanowieniach art. 1 stanowi, iż: "Każda z Umawiających się Stron uznaje, w celu przyjęcia do szkół wyższych znajdujących się na jej terytorium, jeżeli przyjmowanie to podlega kontroli państwa, równoważność dyplomów uzyskanych na terytorium każdej innej Umawiającej się Strony, jeżeli umożliwiają one ich posiadaczom przyjęcie do analogicznych szkół w kraju, w którym zostały wydane". Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że chodzi tu o uznawanie współmiernych dyplomów uzyskanych na terytorium każdego państwa - strony konwencji, jeżeli to umożliwiłoby posiadaczom tych dyplomów przyjęcie do porównywalnej szkoły w kraju, w którym dyplom ten został wydany. W świetle powyższego nasuwa się konstatacja, iż polski dyplom technika fizjoterapeuty wydany przez Medyczne Studium Zawodowe, a uznany przez G. za dyplom ukończenia studiów licencjackich, jako nierównorzędny, nie może stanowić podstawy do ubiegania się o przyjęcie na uzupełniające studia magisterskie. Sąd pragnie jednak zauważyć, że Konwencja utraciła moc obowiązującą w stosunku do państw członkowskich Unii Europejskiej, zatem także wobec Polski, która od 1 maja 2004 roku jest członkiem Unii Europejskiej. Rzeczpospolita Polska w dniu 17 grudnia 2003 roku ratyfikowała Konwencję o uznaniu kwalifikacji związanych z uzyskaniem wykształcenia wyższego w Regionie Europy, zawartą w Lizbonie 11 kwietnia 1997 roku. Jej postanowienia weszły w Polsce w życie z dniem 1 maja 2004 roku. Konwencja Lizbońska nie stanowi bezpośredniej podstawy prawnej do uznawania zagranicznych dokumentów o wykształceniu, lecz zawiera wytyczne odnośnie ogólnych zasad oceny zagranicznych kwalifikacji i dobrej praktyki w ich uznawaniu. Konwencja nakłada na Strony obowiązek dokonywania - na wniosek osoby zainteresowanej - sprawiedliwej oceny kwalifikacji i wykształcenia uzyskanego w innym kraju. W ocenie Sądu, mając na względzie także postanowienia Konwencji Lizbońskiej, nie można uznać dyplomu technika fizjoterapeuty za równoważny z dyplomem licencjata wyższej uczelni. Zatem władze Akademii Wychowania Fizycznego we W. zgodnie z prawem, sprawiedliwie i obiektywnie oceniły kwalifikacje i wykształcenie skarżącego.
Dyrektywa nr 92/51 EWG z 18 czerwca 1992 roku uzupełnionej dyrektywą 89/48 EWG (Dz. U. L. 209 z 24 lipca 1992 roku, s. 25), dotycząca ogólnego systemu uznawania dyplomów szkół wyższych, przyznanych na zakończenie przynajmniej trzyletniego kształcenia w związku z Traktatem Akcesyjnym Polski do Unii Europejskiej, została implementowana do prawa polskiego i znalazła odzwierciedlenie w przepisach rozporządzenia Ministra Edukacji, Nauki i Sportu z dnia 10 sierpnia 2004 roku, w sprawie nostryfikacji dyplomów ukończenia studiów wyższych za granicą (Dz. U. z 2004 roku, nr 184, poz. 1897 ze zm.). Zdaniem Sądu, Akademia Wychowania Fizycznego we W. postanowień rozporządzenia nie naruszyła, co więcej, w stosunku do skarżącego zasadnie prowadziła postępowanie na podstawie przepisów tegoż rozporządzenia (§ 11).
Chybiony jest zarzut naruszenia przez Akademię Wychowania Fizycznego postanowień art. 107 k.p.a. w zw. z art. 150 ust. 3 ustawy z dnia 12 września 1990 roku o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 1990 roku, nr 65, poz. 385 ze zm), gdyż art.150 ust. 3 ustawy o szkolnictwie wyższym z 1990 r. zawiera delegację dla ministra do spraw szkolnictwa wyższego, aby określił, w drodze rozporządzenia: 1) tryb nostryfikacji, w tym możliwość zwalniania z całości lub części postępowania, 2) organy przeprowadzające postępowanie nostryfikacyjne, 3) warunki, w których dla celów dalszego kształcenia dyplomy mogą być uznawane bez przeprowadzania postępowania nostryfikacyjnego.
Akademia nie naruszyła postanowień rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 grudnia 1991 roku w sprawie zasad i trybu nostryfikacji dyplomów i tytułów zawodowych uzyskanych za granicą (Dz. U. z 1992 roku, nr 16, poz. 64), ponieważ w dacie orzekania rozporządzenie to utraciło moc prawną.
W tej sytuacji brak było jakichkolwiek podstaw prawnych, aby na podstawie polskiego tytułu zawodowego średniego poziomu kształcenia - uznanego w G., polska szkoła wyższa, uznała - skutkiem woli prawa g., że polskie średnie wykształcenie, w oparciu o g. ocenę, jest w Polsce wyższym wykształceniem licencjackim.
Ponieważ wszczęte skargą D. M. postępowanie sądowe nie dostarczyło podstaw do postawienia organom Akademii Wychowania Fizycznego we W. zarzutu naruszenia prawa, przeto – stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.