IV SA/WR 204/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał sprawę ze skargi M. M. na postanowienie Dolnośląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we Wrocławiu, które utrzymało w mocy postanowienie pierwszej instancji stwierdzające niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Skarżący został ukarany karą pieniężną za niezastosowanie się do obowiązku zakrywania ust i nosa w miejscu publicznym. W postępowaniu egzekucyjnym skarżący podniósł szereg zarzutów dotyczących m.in. naruszenia przepisów materialnoprawnych, braku czynnego udziału w sprawie, oparcia się na notatce urzędowej oraz braku doręczenia decyzji. Organy administracji obu instancji uznały zarzuty dotyczące meritum decyzji za niedopuszczalne w postępowaniu egzekucyjnym, zgodnie z art. 34 § 2 pkt 3 u.p.e.a., wskazując, że postępowanie egzekucyjne nie służy do weryfikacji decyzji stanowiącej podstawę tytułu wykonawczego. WSA we Wrocławiu, podzielając stanowisko organów co do niedopuszczalności zarzutów merytorycznych, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. Sąd uznał za zasadny zarzut dotyczący nieskutecznego doręczenia decyzji nakładającej karę pieniężną. Analizując tryb doręczenia zastępczego (art. 44 k.p.a.), Sąd stwierdził, że organ nie wykazał, iż wszystkie wymagane czynności zostały prawidłowo wykonane przez operatora pocztowego, co uniemożliwia przyjęcie fikcji prawnej skutecznego doręczenia. W związku z tym, decyzja nie weszła do obrotu prawnego, a postępowanie egzekucyjne nie mogło być prowadzone.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWeryfikacja prawidłowości doręczenia zastępczego w postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niedopuszczalność zarzutów merytorycznych w tym postępowaniu.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z doręczeniem zastępczym i zarzutami w egzekucji administracyjnej. Interpretacja przepisów k.p.a. i u.p.e.a. może być stosowana w podobnych sprawach.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zarzuty dotyczące meritum decyzji administracyjnej mogą być przedmiotem rozpatrzenia w postępowaniu egzekucyjnym w administracji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące meritum decyzji administracyjnej, która stanowi podstawę tytułu wykonawczego, są niedopuszczalne w postępowaniu egzekucyjnym, zgodnie z art. 34 § 2 pkt 3 u.p.e.a.
Uzasadnienie
Postępowanie egzekucyjne nie służy do ponownej weryfikacji ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych w postępowaniu jurysdykcyjnym. Zasada trwałości decyzji administracyjnych wyklucza możliwość kwestionowania ich merytorycznej zasadności na etapie egzekucji.
Czy decyzja administracyjna została skutecznie doręczona skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego (art. 44 k.p.a.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w tym konkretnym przypadku doręczenie zastępcze nie zostało uznane za skuteczne, ponieważ organ nie wykazał, że wszystkie wymagane czynności przewidziane w art. 44 k.p.a. zostały prawidłowo wykonane przez operatora pocztowego.
Uzasadnienie
Skuteczność doręczenia zastępczego wymaga precyzyjnego udokumentowania wszystkich czynności, w tym zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma i możliwości jego odbioru. Brak takiej dokumentacji na potwierdzeniu odbioru uniemożliwia przyjęcie fikcji prawnej doręczenia.
Przepisy (15)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit.c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.e.a. art. 34 § 2 pkt 3 lit. a i b
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Pomocnicze
k.p.a. art. 44
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 76 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 109
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189d
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
o.p. art. 119zzk
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
u.p.e.a. art. 29 § 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.i.s. art. 12 § 2 pkt. 1
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
p.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe
Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi art. 46b § pkt 4
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieskuteczne doręczenie decyzji nakładającej karę pieniężną w trybie doręczenia zastępczego.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące meritum decyzji administracyjnej (naruszenie przepisów materialnoprawnych, brak czynnego udziału, oparcie na notatce urzędowej, brak wskazania przepisu, brak doręczenia decyzji, brak zastosowania art. 189d k.p.a., nieuwzględnienie okoliczności zdarzenia, błędna data zdarzenia).
Godne uwagi sformułowania
zarzuty egzekucyjne nie mogą odnosić się do zagadnień związanych z poczynionymi ustaleniami faktycznymi oraz zastosowanymi przepisami materialnoprawnymi, jeśli dotyczą one decyzji stanowiącej podstawę wystawionego tytułu wykonawczego • na etapie postępowania egzekucyjnego nie jest możliwe wprowadzanie zmian w tej materii, która jednoznacznie została rozstrzygnięta w decyzji administracyjnej • Weryfikacja decyzji ostatecznych w postępowaniu egzekucyjnym jest bezwzględnie niedopuszczalna, gdyż na jej przeszkodzie stoi zasada trwałości takich decyzji. • stosownie do art. 29 § 1 u.p.e.a., w zakresie badania dopuszczalności egzekucji mieszczą się ustalenia dotyczące doręczenia decyzji, stanowiącej podstawę wykonania obowiązku i ewentualne ustalenia dotyczące jej wykonalności. • procesowa instytucja doręczenia zastępczego polega nie tyle na domniemaniu, ile oparta jest na konstrukcji fikcji prawnej poprzez uznanie, że nastąpiło doręczenie pisma, które de facto nie miało miejsca. • Warunkiem jednak przyjęcia przez organ takiej fikcji prawnej, tj. uznania, iż nastąpiło doręczenie zastępcze, jest dysponowanie przez ten organ niebudzącym wątpliwości dowodem potwierdzającym, że przesłanki określone w art. 44 k.p.a. zostały spełnione.
Skład orzekający
Katarzyna Radom
przewodniczący
Tomasz Judecki
członek
Bogumiła Kalinowska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Weryfikacja prawidłowości doręczenia zastępczego w postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niedopuszczalność zarzutów merytorycznych w tym postępowaniu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z doręczeniem zastępczym i zarzutami w egzekucji administracyjnej. Interpretacja przepisów k.p.a. i u.p.e.a. może być stosowana w podobnych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe znaczenie ma prawidłowe doręczenie decyzji administracyjnej, nawet w kontekście egzekucji administracyjnej. Pokazuje również ograniczenia postępowania egzekucyjnego w kwestionowaniu meritum decyzji.
“Nawet kara za brak maseczki może zostać uchylona. Kluczowe jest prawidłowe doręczenie decyzji!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.