IV SA/Wr 185/05

IV SA/Wr 185/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-04-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/
Lidia Serwiniowska /przewodniczący/
Małgorzata Masternak-Kubiak
Symbol z opisem
647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne
Ewidencja ludności
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 87 poz 960
art. 44 h ust. 1 pkt 4
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 lipca 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak Asesor WSA Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/ Protokolant: Anna Rudzińska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym dla W. – Ś. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o udostępnienie danych ze zbiorów meldunkowych I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające, II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonego postanowienia, III. zasądza od Wojewody D. na rzecz skarżącego kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
Uzasadnienie
Komornik Sądowy Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym dla W. – Ś. wystąpił z wnioskiem z dnia [...]r. sygn. [...]do Biura Ewidencji Ludności we W. o nieodpłatne udostępnienie danych ze zbioru danych meldunkowych. Jako podstawę prawną wskazał przepis art. 44h ust. l pkt 4 oraz art. 44h ust. 8 pkt l ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( Dz. U. z 2001 r. Nr 87 poz. 960 ze zm.).
Z upoważnienia Prezydenta W. Zastępca Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich na podstawie art. 261 § 2 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego / tekst jednolity z 17.11.200 r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm./ oraz art. 44h ust. 8 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]zwrócił wnioskodawcy wniosek o udostępnienie danych ze zbioru meldunkowych Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym dla W. – Ś. we W.. W uzasadnieniu podał, że wnioskodawca nie zadośćuczynił wymogom art. 44h ust. 8 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( Dz. U. z 2001 r. Nr 87 poz. 960 ze zm. ). Pismem z dnia [...]r. wezwano wnioskodawcę do uiszczenia opłaty za w/w wniosek pod rygorem zwrotu wniosku, której to opłaty nie wniósł.
Na powyższe postanowienie Komornik Sądowy złożył zażalenie wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie jego wniosku z dnia [...]r. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 44h ust. l pkt 4 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych dane ze zbiorów meldunkowych (...) udostępnia się, o ile są one niezbędne do realizacji ich ustawowych zadań państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym oraz innym podmiotom - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań publicznych określonych w odrębnych przepisach. Udostępnianie danych ze zbiorów meldunkowych (......) następuje dla podmiotów o których mowa w ust. l tego artykułu - nieodpłatnie (art. 44h ust. 8 pkt l ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych).
Wojewoda D. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie i w uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882 ze zm.) Komornikowi przysługuje ustawowe zwolnienie od opłat za udzielenie danych
ze zbiorów meldunkowych, natomiast w pozostałym zakresie jest on zobowiązany do uiszczenia opłaty na podstawie art. 44h ust. 8 pkt. 2 oraz § l i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2002r. w sprawie wysokości opłat za udostępnienie danych ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych oraz warunków i sposobu ich wnoszenia ( Dz. U. Nr 62, poz. 564). W uzasadnieniu powołano się, iż tego rodzaju stanowisko zajął Sąd Najwyższy w swej uchwale z dnia 24 lutego 2004r. sygn. akt III CZP 119/03 (opublikowanej w Prok. I Pr 2004/10/35, Biuletyn SN 2004/2/6 oraz w Wokanda 2004/4/6 ). Z dołączonego do akt sprawy wniosku o udostępnienie danych Pani K. B. ze zbioru PESEL nie wynika, że sprawa dotyczy egzekucji świadczeń alimentacyjnych lub rent mających charakter alimentów.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie postanowienia w całości i zasądzenia kosztów postępowania sądowego według przepisanych norm w uzasadnieniu powtórzył argumenty podane w zażaleniu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując ustalenia faktyczne i prawne podane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 133, poz. 882 ze zm.) komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym działającym przy sądzie rejonowym, a jego funkcja polega na realizacji zadań państwa w zakresie wykonywania orzeczeń sądowych. Wykonywanie powyższych zadań, w charakterze funkcjonariusza publicznego jest podstawą do udostępnienia informacji związanych z czynnościami podejmowanymi w zakresie prowadzonej egzekucji.
W art. 44h ust. 1 pkt 4 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych ustawodawca określił, że dane ze zbiorów meldunkowych, zbioru PESEL oraz ewidencji wydanych i utraconych dowodów osobistych udostępnia się, o ile są one niezbędne do realizacji ich ustawowych zadań państwowym i komunalnym jednostkom organizacyjnym oraz innym podmiotom - w zakresie niezbędnym do realizacji zadań publicznych określonych w odrębnych przepisach. Udostępnianie danych ze zbiorów meldunkowych (......) następuje dla podmiotów o których mowa w ust. l tego artykułu - nieodpłatnie (art. 44h ust. 8 pkt l ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych).
Wobec tego należy przyjąć, iż komornik jest podmiotem uprawnionym do uzyskanie nieodpłatnie informacji przez organy administracji prowadzące zbiory i ewidencje, o których mowa w art. 44h ust.1 pkt 4.
Sąd podzielił pogląd skarżącego, że uchwała Sądu Najwyższego dnia 24 lutego 2004 r. sygn. III CZP 119/03 powołana przez Wojewodę D. jest nieaktualna, ponieważ dotyczy stanu prawnego przed nowelizacją art. 44h ust. l pkt 4 ustawy tj. 1.05.2004 r., która to przed jego nowelizacją nie zwalniała z obowiązku uiszczenia przez komornika opłaty za udzielenie informacji, wskazanych w art. 44h ustawy o ewidencji ludności, co straciło na swej aktualności w związku ze zmianą Ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
Organ I i II instancji nie odniósł się do wskazanego przez skarżącego we wniosku o udostępnienie danych jak i w zażaleniu art. 44h ust. l pkt 4 ustawy.
W tym stanie rzeczy został naruszony art. 44h ust.1 pkt 4 oraz art. ust 8 pkt 1 ustawy, co miało wpływ na wynik sprawy, a więc na podstawie art. 145 § l pkt l lit. a powołanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.
Zgodnie z art. 152 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobowiązany orzec w jakim zakresie zaskarżony akt może być wykonany przed uprawomocnieniem się wyroku. Jednakże w tym przedmiocie nie zachodziła potrzeba orzekania, gdyż zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 205 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądza od Wojewody D. na rzecz skarżącego kwotę 100 /słownie: sto/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.