IV SA/Wr 171/26

IV SA/Wr 171/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-03-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Ewa Kamieniecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi M. N. na decyzję Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 17 grudnia 2025 r. nr DN.538.59.1.2025.KS-Ż w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
M. N. (dalej: skarżący) pismem z dnia 3 lutego 2026 r. wniósł skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego (dalej: organ) z dnia 17 grudnia 2025 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy, wydaną z upoważnienia organu, decyzję Prodziekana ds. Studenckich i Ogólnych Wydziału P. Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 30 września 2025 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy studentów [...] roku niestacjonarnych studiów jednolitych magisterskich na kierunku P. na Wydziale P. Uniwersytetu Wrocławskiego z powodu braku stwierdzenia postępów w nauce.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 2 stycznia 2026 r.
Skargę nadano w placówce pocztowej wyznaczonego operatora w dniu 4 lutego 2026 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano skargę - k.10).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
Terminy, stosownie do art. 83 § 1 p.p.s.a., oblicza się według przepisów prawa cywilnego.
W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Stosowanie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Podkreślić należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym (nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd), procesowym (w razie jego uchybienia istnieje możliwość jego przywrócenia) oraz prekluzyjnym (upływ terminu sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę).
W sprawie zaskarżoną decyzję organu skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 2 stycznia 2026 r., o czym świadczy treść zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Okoliczność tę potwierdzają dane zawarte w systemie e-monitoring P. S.A. dotyczące przesyłki o numerze [...], którą przesłano do skarżącego zaskarżoną decyzję. Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu 3 stycznia 2026 r. i kończył się z upływem dnia 2 lutego 2026 r. (dzień 1 lutego 2026 r. przypadał w dniu wolnym od pracy). Tymczasem skarga na decyzję została wniesiona przez skarżącego w dniu 4 lutego 2026 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano skargę), a więc 2 dni po upływie ustawowo wymaganego terminu.
Dodatkowo, wobec treści znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji zawierającego podpis skarżącego i datę 2 stycznia 2026 r. jako dzień doręczenia mu decyzji, należy zwrócić uwagę, że według stanowiska ugruntowanego w orzecznictwie sądowym dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeżeli został sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta więc z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, zaś jednym ze sposobów obalenia tego domniemania jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 449/16; wyrok NSA z 28 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 1029/14; wyrok z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1493/10; postanowienie NSA z 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 811/12). Ciężar obalenia domniemania prawdziwości pocztowego dowodu doręczenia pisma spoczywa zatem na zainteresowanym. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie obalił tego domniemania.
Odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyjaśnić trzeba, że wywołuje on skutek i podlega rozpatrzeniu dopiero wówczas, gdy skarga jest skutecznie wniesiona, tj. nie podlega odrzuceniu z przyczyn podanych w art. 58 § 1 p.p.s.a. Zatem w rozpoznawanej sprawie nie było podstaw do rozpatrzenia zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Wobec powyższego, mając na względzie fakt, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a), Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.