IV SA/Wr 157/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2025-10-09
NSAAdministracyjneŚredniawsa
policjauposażenieprawo pracykodeks postępowania administracyjnegorozkaz personalnystawkakwota bazowasąd administracyjnyfunkcjonariusz

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę funkcjonariusza Policji na postanowienie o odmowie wyjaśnienia wątpliwości dotyczących jego uposażenia, uznając, że organy prawidłowo zinterpretowały przepisy dotyczące zachowania stawki uposażenia przy zmianie stanowiska.

Skarżący, funkcjonariusz Policji, domagał się wyjaśnienia sposobu naliczania jego uposażenia zasadniczego po zmianie stanowiska i zastosowaniu art. 103 ust. 1 ustawy o Policji. Organy administracji oraz WSA uznały, że instytucja wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji (art. 113 § 2 k.p.a.) nie pozwala na zmianę merytoryczną rozstrzygnięcia ani na nową ocenę stanu prawnego. Sąd stwierdził, że organy prawidłowo wyjaśniły, jak rozumieją zapisy dotyczące zachowania stawki uposażenia, a dalsze kwestionowanie sposobu naliczania uposażenia wykracza poza zakres postępowania wyjaśniającego.

Przedmiotem skargi K. Ś. było postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Policji, które odmawiało wyjaśnienia wątpliwości skarżącego co do treści prawomocnego rozkazu personalnego dotyczącego jego uposażenia. Skarżący kwestionował sposób naliczania uposażenia po przeniesieniu na niższe stanowisko, powołując się na art. 103 ust. 1 ustawy o Policji, który gwarantuje zachowanie stawki uposażenia z poprzedniego stanowiska do czasu uzyskania wyższej. Organy administracji oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznały, że postępowanie w trybie art. 113 § 2 k.p.a. służy jedynie wyjaśnieniu niejasności lub zawiłości decyzji, a nie jej merytorycznej zmianie czy ponownej ocenie stanu prawnego. Sąd stwierdził, że organy prawidłowo wyjaśniły, jak rozumieją zapisy dotyczące zachowania stawki uposażenia, wskazując, że pierwotnie gwarantowana kwota 4.240 zł (wynikająca z mnożnika 2,627 i kwoty bazowej z 2022 r.) została z czasem przewyższona przez nową stawkę wynikającą z podwyżek kwoty bazowej i mnożnika dla nowego stanowiska. Sąd oddalił skargę, uznając, że organy nie naruszyły przepisów postępowania, a dalsze kwestionowanie sposobu naliczania uposażenia wykracza poza zakres postępowania wyjaśniającego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, postępowanie w trybie art. 113 § 2 k.p.a. służy jedynie wyjaśnieniu wątpliwości co do treści decyzji, a nie jej merytorycznej zmianie, uzupełnieniu czy nowej ocenie stanu prawnego.

Uzasadnienie

Sąd powołuje się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym instytucja wyjaśnienia wątpliwości ma charakter pomocniczy i nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia ani do dokonywania ustaleń poza jego zakresem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (10)

Główne

k.p.a. art. 113 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

u.o. Policji art. 103 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 144

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

u.o. Policji art. 6a § ust. 2 pkt 1

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

u.o. Policji art. 100 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

rozp. MSWiA § § 1 ust. 1

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2023 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy administracji prawidłowo zinterpretowały i zastosowały art. 113 § 2 k.p.a., wyjaśniając wątpliwości co do treści rozkazu personalnego bez jego merytorycznej zmiany. Skarżący nie wykazał naruszenia prawa materialnego ani procesowego, które miałoby wpływ na wynik sprawy. Postępowanie wyjaśniające w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie jest właściwe do kwestionowania zasadności pierwotnego rozkazu personalnego ani do domagania się zmiany sposobu naliczania uposażenia.

Odrzucone argumenty

Zarzut naruszenia art. 113 § 2 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wątpliwości co do treści rozkazu personalnego. Zarzut, że organy nie wyjaśniły w sposób przejrzysty, jaki mnożnik i kwota bazowa powinny być stosowane do wyliczenia uposażenia skarżącego. Argumentacja skarżącego, że jego uposażenie powinno być naliczane według aktualnych mnożników z lat 2023-2024, a nie z 2022 r.

Godne uwagi sformułowania

wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. instytucja uregulowana w art. 113 § 2 k.p.a. nie może być wykorzystywana w celu kwestionowania samej zasadności decyzji będącej przedmiotem wyjaśnienia. przez stawkę należy rozumieć ustaloną jednostkę według której obliczona jest wysokość uposażenia zasadniczego, zgodnie z w/w rozporządzeniem jest to kwota wynikająca z mnożnika przypisanego do grupy zaszeregowania pomnożonego przez kwotę bazową.

Skład orzekający

Ewa Kamieniecka

przewodniczący

Marta Pająkiewicz-Kremis

sprawozdawca

Aneta Brzezińska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 113 § 2 k.p.a. w sprawach dotyczących uposażeń funkcjonariuszy Policji, a także zasady stosowania art. 103 ust. 1 ustawy o Policji w kontekście zmian kwoty bazowej i mnożników."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Policji i jego uposażenia, ale zasady interpretacji przepisów proceduralnych i materialnych mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych i specjalistów od prawa pracy w administracji, ponieważ dotyczy granic postępowania wyjaśniającego w administracji oraz interpretacji przepisów dotyczących uposażeń funkcjonariuszy.

Czy wyjaśnienie wątpliwości może zmienić Twoje wynagrodzenie? Sąd Administracyjny wyjaśnia granice procedury.

Sektor

administracja publiczna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Wr 157/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-10-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Aneta Brzezińska
Ewa Kamieniecka /przewodniczący/
Marta Pająkiewicz-Kremis /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 1691
art. 113 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks  postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca), po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 października 2025 r. sprawy ze skargi K. Ś. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu z dnia 13 lutego 2025 r. nr 336/2025 w przedmiocie wyjaśnienia rozstrzygnięcia prawomocnego rozkazu personalnego oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K. Ś. (dalej: strona, skarżący) jest postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji we Wrocławiu (dalej: Komendant Wojewódzki Policji) nr 336/2025 z dnia 13 lutego 2025 r., wydane na podstawie art. 138
§ 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.) i art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2024 r. poz. 145 ze zm.) oraz utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Policji we Wrocławiu (dalej: Komendant Miejski Policji, organ pierwszej instancji) nr 4252/2024 z dnia 27 grudnia 2024 r. wydane w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści prawomocnego rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r.
Jak wynika z zaskarżonego postanowienia oraz z akt sprawy, pismem z dnia 25 października 2024 r. strona złożyła do Komendanta Miejskiego Policji raport w którym kwestionując prawidłowość naliczanego jej uposażenia wniosła o wyjaśnienie jaka stawka uposażenia zasadniczego jest wobec niej stosowana, na jakiej podstawie oraz w jaki sposób została wyliczona.
W treści raportu strona powołała się na art. 113 § 2 k.p.a. oraz zwróciła uwagę, że, obecnie, otrzymywane przez nią uposażenie, naliczane według mnożnika 2,3, nie uwzględnia tego, że zgodnie z rozkazem personalnym Komendanta Miejskiego Policji nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r. wobec strony nie można stosować mnożnika niższego niż 2,627.
Odwołując się do § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów strona zwróciła uwagę na potrzebę rozróżnienia – stawki uposażenia zasadniczego oraz kwoty uposażenia zasadniczego.
Stwierdziła nadto, że właściwym do wyliczenia jej uposażenia nie jest mnożnik z rozkazu personalnego z dnia 22 listopada 2022 r., albowiem uposażenie zasadnicze powinno być naliczone według aktualnego z 2023 r. i 2024 r. (a nie z 2022 r.) mnożnika, odpowiedniego do uprzednio zajmowanego przez wnioskodawcę stanowiska, czyli obecnie 2,737, przewidzianego dla 9 grupy zaszeregowania w Komisariatach I kategorii, obowiązujący od marca 2023 r.
Raport strony został zakwalifikowany jako złożony w trybie art. 113 § 2 k.p.a. wniosek dotyczący wyjaśnienia wątpliwości co do treści prawomocnego rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r.
Komendant Miejski Policji Rozkazem personalnym nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r. Komendant Miejski Policji mianował wnioskodawcę na stanowisko kierownika O. w 6 grupie uposażenia zasadniczego z mnożnikiem 2,208 kwoty bazowej 1614,69, co stanowiło uposażenie zasadnicze w wysokości 3570 zł, z jednoczesnym prawem – na podstawie art. 103 ust. 1 ustawy o Policji – do zachowania stawki uposażenia pobieranego na dotychczas zajmowanym stanowisku, tj. 2,672 kwoty bazowej 1614,69 zł, co stanowi kwotę uposażenia zasadniczego w wysokości 4.240 zł. Postanowieniem nr 587/2024 z dnia 13 marca 2024 r. sprostowano oczywistą omyłkę w wysokości mnożnika na 2.627.
W postanowieniu nr 4263/2024 z dnia 27 grudnia 2024 r., wydanym na podstawie art. 113 § 2 k.p.a., Komendant Miejski Policji, wyjaśnił wątpliwości co do treści ostatecznego rozkazu personalnego wskazując jak niżej:
N. K. Ś. z dniem [...] r. został mianowany na stanowisko służbowe kierownika O. w 6 grupie uposażenia zasadniczego z mnożnikiem 2,208 kwoty bazowej 1614,69, co stanowi uposażenie zasadnicze w wysokości 3.570 zł z jednoczesnym prawem na podstawie art. 103 ust. 1 ustawy o Policji (Dz. U. z 2021 r. poz. 1882 ze zm.) do zachowania stawki w wysokości 4.240 zł, wynikającej z mnożnika kwoty bazowej 2,627 oraz dodatkiem funkcyjnym w wysokości 1.120 zł miesięcznie, przy uwzględnieniu postanowienia Komendanta Miejskiego Policji nr 587/2024 z dnia 13 marca 2024 r. o sprostowaniu omyłki pisarskiej.
W uzasadnieniu tego postanowienia Komendant Miejski Policji przytoczył brzmienie art. 103 ust. 1 ustawy o Policji, stanowiącego jedną z podstaw prawnych wydania rozkazu personalnego z dnia 22 listopada 2022 r., odnośnie do którego strona wystąpiła z wnioskiem w trybie art. 113 § 2 k.p.a. Odwołując się do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 1314/11, organ pierwszej instancji wskazał, że przepis art. 103 ust. 1 ustawy o Policji ma charakter gwarancyjny, zapewniający policjantowi przeniesionemu na stanowisko zaszeregowane do niższej grupy uposażenia zasadniczego prawo do zachowania stawki uposażenia według stanowiska służbowego. Dotyczy on jednak wyłącznie prawa do zachowania stawki uposażenia zasadniczego. Zaszeregowaniu stanowisk służbowych odpowiadają stawki uposażenia zasadniczego wyrażone w postaci mnożników kwoty bazowej.
Jak następnie argumentował, w dniu 1 marca 2023 r., zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2023 r., zmieniającym rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, zmianie uległa kwota bazowa do kwoty 1740,64 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, stawka uposażenia na aktualnie zajmowanym przez stronę stanowisku kierownika O. w 6 grupie uposażenia zasadniczego wyniosła 4.000 zł i była więc niższa niż dotychczas zachowana stawka uposażenia w kwocie 4.240 zł. W związku z tym, zgodnie z treścią art. 103 ust. 1 ustawy o Policji, wynagrodzenie powinno być wypłacane ze stawki 4.240 zł.
W dniu 1 stycznia 2024 r., z mocy prawa uległa zmianie kwota bazowa, która wzrosła do wysokości 2088,77 zł. W związku z tym, uposażenie 6 grupy zaszeregowania wyrażone mnożnikiem 2,300 i obowiązującej kwoty bazowej przewyższyło dotychczasową stawkę uposażenia.
Końcowo Komendant Miejski Policji wskazał, że wykładnia treści decyzji ma na celu usunięcie niejasności co do treści decyzji, w szczególności wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. A contrario, wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Nie może też pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji. Brak zaskarżenia decyzji nie może zastąpić działania na podstawie art. 113 § 2 k.p.a.
Zaznaczył, że od rozkazu personalnego nr 3611/22 z dnia 22 listopada 2022 r. strona nie wniosła odwołania.
Postanowieniem nr 336/2025 z dnia 13 lutego 2025 r., wydanym na skutek odwołania strony od postanowienia Komendanta Miejskiego Policji z dnia 27 grudnia 2024 r., Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.
W wydanym postanowieniu organ ten w pierwszej kolejności zawarł rozważania prawne na temat instytucji z art. 113 § 2 k.p.a. Wskazał, że wyznaczone tym przepisem pole działania organu administracji publicznej jest ograniczone wyłącznie do wyjaśnienia stronie zgłaszanych wątpliwości co do użytych w decyzji wyrażeń, niejasnych sformułowań, bądź zastosowanych skrótów utrudniających ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Zaznaczył, że w ramach instytucji wyjaśniania treści decyzji nie można osiągnąć skutku uzupełnienia treści decyzji, czy też jej poprawienia, nie można zmieniać decyzji, nie można dokonywać nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego. Wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nie może stanowić konkurencji, ani alternatywy dla określenia praw i obowiązków strony na podstawie prawa materialnego, ani też służyć dokonywaniu ustaleń poza treścią decyzji.
Następnie wskazał, że w myśl art. 103 ust. 1 ustawy o Policji, policjant przeniesiony na stanowisko służbowe zaszeregowane do niższej grupy uposażenia zasadniczego zachowuje prawo do stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego. Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy o Policji, wysokość uposażenia zasadniczego policjanta uzależniona jest od grupy zaszeregowania jego stanowiska służbowego oraz od posiadanej wysługi lat. Szczegółowe regulacje w zakresie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia zasadniczego zawiera rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Zgodnie z § 1 ust. 1 w/w rozporządzenia, ustala się grupy zaszeregowania stanowisk służbowych policjantów oraz odpowiadające im stawki uposażenia zasadniczego wyrażone w postaci mnożników kwoty bazowej, określone w tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia.
Odnotował, że Komendant Miejski Policji rozkazem personalnym nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r. mianował wnioskodawcę na stanowisko kierownika O. w 6 grupie uposażenia zasadniczego z mnożnikiem 2,208 kwoty bazowej 1614,69, co stanowiło uposażenie zasadnicze w wysokości 3570 zł, z jednoczesnym prawem – na podstawie art. 103 ust. 1 ustawy o Policji – do zachowania stawki uposażenia pobieranego na dotychczas zajmowanym stanowisku, tj. 2,672 kwoty bazowej 1614,69 zł, co stanowi kwotę uposażenia zasadniczego w wysokości 4.240 zł. Postanowieniem nr 587/2024 z dnia 13 marca 2024 r. sprostowano oczywistą omyłkę w wysokości mnożnika na 2.627.
Następnie stwierdził, że organ pierwszej instancji właściwie, tj. zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy o Policji, wskazał na zachowanie stawki, tj. 4.240 zł (kwota uposażenia zasadniczego) wynikającej z mnożnika (2.627) przypisanego do poprzednio zajmowanego stanowiska służbowego przemnożonego przez kwotę bazową obowiązującą w grudniu 2022 r. Objaśnił, że przez stawkę należy rozumieć ustaloną jednostkę według której obliczona jest wysokość uposażenia zasadniczego, zgodnie z w/w rozporządzeniem jest to kwota wynikająca z mnożnika przypisanego do grupy zaszeregowania pomnożonego przez kwotę bazową. W sprawie, strona posiadała gwarancję ustawową zachowania kwoty uposażenia zasadniczego (stawki) – 4.240 zł, która wynikała z mnożnika kwoty bazowej przypisanego do grupy zaszeregowania zlikwidowanego w wyniku reorganizacji – stanowiska naczelnika W. oraz kwoty bazowej.
Wyjaśnił, że w 2023 r. mnożnik przypisany w 6 grupie zaszeregowania został podwyższony do 2.300, a pomnożony przez obowiązującą kwotę w 2023 r. dawał stawkę uposażenia zasadniczego w wysokości 4.000 zł. Urzędowe podwyższenie kwoty bazowej w 2024 r. spowodowało podwyższenie stawki do kwoty 4.800 zł i tym samym ustanie zachowania wynikającego z art. 103 ust. 1 ustawy o Policji. Kolejna podwyżka kwoty bazowej w 2025 r. dała stawkę uposażenia zasadniczego w wysokości 5.040 zł.
W skardze na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 13 lutego 2025 r. skarżący zarzucając naruszenie art. 113 § 2 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wątpliwości co do treści rozkazu personalnego wniósł o uchylenie w całości wydanych w sprawie postanowień oraz o zobowiązanie organu do wyjaśnienia treści rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r. "w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów."
W uzasadnieniu skargi strona zaznaczyła, że przesłanką zastosowania art. 113
§ 2 k.p.a. jest sytuacja, gdy treść decyzji budzi u strony uzasadnione wątpliwości interpretacyjne z uwagi na użyte w niej sformułowania. Takie wątpliwości posiada skarżący w związku z treścią rozkazu personalnego nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r.
W ocenie skarżącego, postanowienie Komendanta Miejskiego Policji nie wyjaśnia powziętych przez stronę wątpliwości w zakresie sposobu wyliczenia stawki uposażenia zasadniczego. Strona wskazała, że oczekiwała od przełożonego wyjaśnienia jaki konkretny mnożnik (wskazany liczbowo) kwoty bazowej powinien być wobec niej stosowany zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami albowiem jak zarzuciła "prosta konstatacja prowadzi do wniosku, że zachowanie stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku – do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego – zrównane jest ze stosowaniem odpowiedniego mnożnika odpowiadającego przednio zajmowanemu stanowisku."
Stwierdził, że Komendant Miejski Policji nie wyjaśnił w sposób przejrzysty, aktualnie czy stosuje wobec skarżącego do wyliczenia jego uposażenia:
- kwotę uposażenia zasadniczego wyrażoną w rozkazie w wysokości 4 240 zł (która nie jest stawką uposażenia) i dlaczego, jeśli ustawa Odnosi się do pojęcia stawki uposażenia;
- czy zapis w rozkazie " ... kwota uposażenia zasadniczego w wysokości 4 240 zł..." rozumiany jest przez Komendanta Miejskiego Policji jako tożsamy z ustawowym zapisem zachowanie stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku czy też uznaje, że zapis zachowanie stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku pozostaje w korelacji z treścią § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów : "Ustala się grupy zaszeregowania stanowisk służbowych policjantów oraz odpowiadające im stawki uposażenia zasadniczego wyrażone w postaci mnożników kwoty bazowej, określone w tabeli";
- czym jest i z czego wynika stawka uposażenia na którą powołuje się art. 103 ust. 1 ustawy o Policji.
Niejasną wypowiedź Komendanta Miejskiego Policji potrzymał w zaskarżonym postanowieniu Komendant Wojewódzki Policji. W rezultacie, w obu postanowieniach nie wyjaśniono, czy zapis w rozkazie "kwota jest zdaniem organów tożsamy z ustawowym zapisem zachowania (i dlaczego), czy też zapis ten pozostaje w korelacji do treści w/w rozporządzenia, gdzie jest mowa o tym, że: "Ustala się grupy zaszeregowania stanowisk służbowych policjantów oraz odpowiadające im stawki uposażenia zasadniczego wyrażone w postaci mnożników kwoty bazowej, określone w tabeli".
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że treść skargi jest w istocie polemiką z treścią ostatecznego rozkazu personalnego nr 3611/2022 Komendanta Miejskiego Policji (sprostowanego postanowieniem nr 587/2024), w szczególności zaś w zakresie odnoszącym się do prawideł zastosowania art. 103 ust. 1 ustawy o Policji. Zdaniem organu, treść skargi wskazuje na to, że wnosząc o wyjaśnienie rozkazu personalnego nr 3611/2022 Komendanta Miejskiego Policji skarżący w istocie domaga się zmiany/uzupełnienia tego rozkazu poprzez określenie innego niż wskazany w rozkazie, mnożnika kwoty bazowej, co jest niedopuszczalne. Skarżący poprzez instytucję z art. 113 § 2 k.p.a. dąży do zwiększenia mnożnika wskazanego w rozkazie personalnym, tj. 2,627 do obecnie przewidzianego mnożnika (2,737) dla 9 grupy zaszeregowania, do której przynależało stanowisko poprzednio zajmowane przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Przepis art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) stanowi, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W sprawie, Sąd nie dopatrzył się żadnej z w/w form naruszenia prawa.
Kierunek rozstrzygnięcia Sądu determinowany był przede wszystkim charakterem zaskarżonego aktu jakim jest postanowienie wydane w trybie art. 113 § 2 k.p.a. Wspomniany przepis stanowi, że organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji.
Istotę zastosowania tego przepisu trafnie przedstawił Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie w wyroku z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 15/16. Odwołując się do zawartej w tym orzeczeniu argumentacji prawnej powtórzyć trzeba, że co do zasady, wyjaśnienie wątpliwości treści decyzji czy postanowienia jest konieczne tylko wtedy, gdy decyzja czy postanowienie jest niejednoznaczne lub tak zawiłe, że utrudnia ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2003 r., sygn. akt I SA 1283/01).
Mamy tu więc do czynienia z funkcjonowaniem dwóch odrębnych trudności interpretacyjnych.
Po pierwsze, wyjaśnienie może nastąpić, gdy treść decyzji jest niejednoznaczna. Niejednoznaczność decyzji występuje, wówczas, gdy możliwe jest rozumienie jej treści na różne, konkurencyjne sposoby.
Po drugie, gdy treść decyzji obarczona jest zawiłością. Zawiłość decyzji wiąże się z brakiem możliwości ustalenia jakiegokolwiek sensu rozstrzygnięcia.
Niejednoznaczność bądź też zawiłość treści decyzji jest konsekwencją zastosowanych w niej niejasnych wyrażeń, sformułowań lub skrótów.
Zakres wyjaśnienia wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia i jego uzasadnienia, którego wyjaśnienie to ma dotyczyć. Organ nie może też udzielać stronom odpowiedzi na pytania stawiane we wniosku o wyjaśnienie decyzji, które wychodzą poza jej treść i zakres oraz nie dotyczą wątpliwości co do treści decyzji. Organ administracyjny nie jest też powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa, tylko do wyjaśnienia, jak rozumiał własną decyzję. Ponadto instytucja uregulowana w art. 113 § 2 k.p.a. nie może być wykorzystywana w celu kwestionowania samej zasadności decyzji będącej przedmiotem wyjaśnienia (por. także wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 1560/01 oraz z dnia 27 stycznia 2003 r., sygn. akt III SA/622/01).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt kontrolowanej sprawy przypomnieć trzeba, że skarżący, powołując się na art. 113 § 2 k.p.a. oraz na prawomocny rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r. wystąpił do Komendanta Miejskiego Policji o wyjaśnienie jaka stawka uposażenia zasadniczego jest wobec niego stosowana, na jakiej podstawie oraz w jaki sposób została wyliczona.
Jak to już zostało wskazane w części tzw. historycznej rozważań, skarżący, piastujący stanowisko służbowe naczelnika W. w 9 grupie uposażenia zasadniczego z mnożnikiem 2,627 kwoty bazowej 1.614,69 zł (co stanowi kwotę uposażenia zasadniczego w wysokości 4240 zł), wspomnianym rozkazem personalnym Komendanta Miejskiego Policji nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r., sprostowanym postanowieniem tego organu z dnia 13 marca 2024 r., z dniem 30 listopada 2022 r. został zwolniony z tego stanowiska oraz przeniesiony z dniem [...] r. i mianowany na stanowiska kierownika O. w 6 grupie uposażenia zasadniczego z mnożnikiem 2,208 kwoty bazowej 1614,69 (co stanowi uposażenie zasadnicze w wysokości 3.570 zł) z jednoczesnym prawem na podstawie art. 103 ust. 1 ustawy o Policji do zachowania stawki uposażenia pobieranego na dotychczas zajmowanym stanowisku tj. 2,627 kwoty bazowej 1.614,69 zł (co stanowi uposażenie zasadnicze w wysokości 4.240 zł).
Z treści raportu skarżącego z dnia 25 października 2024 r. wynika, że skarżący kwestionuje sposób obliczenia mu uposażenia zasadniczego po podwyżce uposażenia zasadniczego przewidzianego dla funkcjonariuszy Policji w ustawie budżetowej na rok 2024 r. Skarżący zarzuca, że obecnie naliczane mu uposażenie zasadnicze według mnożnika 2,3 nie posiada jakiegokolwiek uzasadnienia prawnego, w tym również nie uwzględnia treści ostatecznego rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r.
Co więcej, zdaniem strony, jej aktualne uposażenie zasadnicze powinno być naliczane według aktualnego w 2023 i 2024 r. (a nie w 2022) mnożnika, odpowiedniego uprzednio zajmowanemu stanowisku, czyli mnożnika 2,737.
Pismo strony z dnia 25 października 2024 r. zostało zakwalifikowane jako raport dotyczący wyjaśnienia wątpliwości co do treści ostatecznego rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r.
W ocenie Sądu, wydane w sprawie postanowienia – Komendanta Miejskiego Policji jako organu pierwszej instancji oraz Komendanta Wojewódzkiego Policji jako organu drugiej instancji czynią zadość normie z art. 113 § 2 k.p.a. albowiem wyjaśniają to, w jaki sposób należy zdaniem tych organów odczytywać zawarte w rozkazie sformułowanie: "z jednoczesnym prawem na podstawie art. 103 ust. cytowanej ustawy (chodzi o ustawę o Policji – przypis Sądu) do zachowania stawki uposażenia pobieranego na dotychczas zajmowanym stanowisku, tj. 2,672 (dwa i sześćset siedemdziesiąt dwa tysięcznych) kwoty bazowej 1614,69 zł /jeden tysiąc sześćset czternaście złotych i sześćdziesiąt dziewięć groszy/ co stanowi kwotę uposażenia zasadniczego w wysokości 4.240,-(cztery tysiące dwieście czterdzieści) złotych miesięcznie [...]". Przy czym uwzględnić trzeba, że wskazany wyżej mnożnik w wysokości 2,672 jako oczywista omyłka pisarska został sprostowany na mnożnik 2,627 postanowieniem Komendanta Miejskiego Policji nr 587/2024 z dnia 13 marca 2024 r.
Wprawdzie w treści raportu strona nie formułuje wprost wątpliwości w zakresie sposobu rozumienia zacytowanego fragmentu treści rozkazu nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r. (domagając się expressis verbis wyjaśnienia tego, jaka stawka uposażenia zasadniczego jest wobec niej stosowana, na jakiej podstawie i w jaki sposób została wyliczona), niemniej, na istnienie tego rodzaju wątpliwości wpisuje się całościowa argumentacja zaprezentowana przez stronę w raporcie z dnia 25 października 2024 r. a potem w zażaleniu od postanowienia Komendanta Miejskiego Policji nr 4253/2024 z dnia 27 grudnia 2024 r.
W treści wydanego na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. postanowienia z dnia 27 grudnia 2024 r. Komendant Miejski Policji objaśnił stronie, że w związku z przeniesieniem na niższe stanowisko służbowe (w związku z przeprowadzoną zmianą struktury organizacyjno-etatowej Komendy Miejskiej Policji we Wrocławiu- przypis Sądu) strona zachowała na zasadzie art. 103 ust.1 ustawy o Policji stawkę uposażenia w wysokości 4.240 zł, wynikającą z mnożnika kwoty bazowej 2,627. Powyższe wynikało z tego, że stawka uposażenia na tym stanowisku w 6 grupie zaszeregowania wynosiła 4.000 zł Była więc ona niższa niż stawka uposażenia w kwocie 4.240 zł , jaka przysługiwała skarżącemu na poprzednio zajmowanym stanowisku.
Wskazał następnie, że w dniu 1 stycznia 2024 r. z mocy prawa uległa zmianie kwota bazowa, która wzrosła do wysokości 2.088,77 zł. Z uwagi na powyższe, uposażenie w 6 grupie zaszeregowania wyrażone mnożnikiem 2,300 oraz obowiązująca kwotą bazową przewyższyło dotychczasową stawkę uposażenia i strona utraciła wynikające z art. 103 ust. 1 ustawy o Policji prawo do zachowania stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku.
W zaskarżonym postanowieniu Komendant Wojewódzki Policji objaśnił, że strona posiadała gwarancję ustawową zachowania kwoty uposażenia zasadniczego (stawki) – 4.240 zł, która wynikała z mnożnika kwoty bazowej przypisanego do grupy zaszeregowania zlikwidowanego w wyniku reorganizacji stanowiska - naczelnika W. oraz kwoty bazowej obowiązującej w grudniu 2022 r. Urzędowe podwyższenie kwoty bazowej w 2024 r. spowodowało podwyższenie stawki do kwoty 4.800 zł i tym samym ustanie zachowanie prawa do stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku, do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego wynikającego z art. 103 ust. 1 ustawy o Policji.
W ocenie Sądu, kwestia sposobu rozumienia użytego w art. 103 ust. 1 ustawy o policji zwrotu dotyczącego zachowania przez policjanta prawa do stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku w kontekście sytuacji prawnej skarżącego ukształtowanego treścią rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji nr 3611/2022 z dnia 22 listopada 2022 r. została przez organy obu instancji dostatecznie wyjaśniona w ramach instytucji z art. 113 § 2 k.p.a. W sprawie nie doszło zatem do naruszenia tego przepisu w sposób zarzucany w skardze.
W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie nie narusza art. 113 § 2 k.p.a. albowiem odnosi się do kwestii poruszonych przez stronę w raporcie z dnia 25 października 2024 r. Z treści zaskarżonego postanowienia wynika jak organ rozumie pojęcie stawki (utożsamiając ją z kwotą uposażenia zasadniczego), jaka stawka uposażenia jest stosowana wobec skarżącego, jak została wyliczona, przy zastosowaniu jakiego mnożnika oraz jakiej kwoty bazowej i dlaczego w stosunku do skarżącego ustało wynikające z art. 103 ust. 1 ustawy o Policji prawo do zachowania stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku.
Z argumentacji strony wynika, że nie zgadza się ona ze sposobem wyliczanego jej obecnie uposażenia zasadniczego, co pozostaje poza granicami niniejszej sprawy.
Kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 934) skargę w sprawie w całości oddalił.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI