IV SA/WR 144/25

IV SA/Wr 144/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-10-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Aneta Brzezińska /sprawozdawca/
Ewa Kamieniecka /przewodniczący/
Marta Pająkiewicz-Kremis
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 par. 1, art. 145 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2021 poz 2268
art. 39
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis, po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 października 2025 r. sprawy ze skargi E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 8 stycznia 2025 r. nr SKO 4101/351/2024 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego uchyla zaskarżoną decyzję.
Uzasadnienie
Pismem z 26 września 2024 r. E. C. (dalej: skarżąca) wniosła do Ośrodka Pomocy Społecznej w S. wniosek o udzielenie pomocy finansowej na remont lokalu mieszkalnego przy "ul. [...]", który został uszkodzony w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r. We wniosku tym skarżąca wskazała, że uszkodzenia w lokalu mieszkalnym powstały na skutek wdarcia się wody przez wyrwane okno, w wyniku czego zdewastowaniu uległo całe jego wnętrze: ściany, podłogi, meble i sprzęty AGD i RTV. Podniosła, że lokal ten wymaga generalnego remontu, począwszy od podłóg, poprzez wszystkie instalacje (prąd, woda, gaz), a skończywszy na ścianach, oknach oraz drzwiach.
Decyzją z 15 listopada 2024 r. (OPS.5104.190074.1494.09.24) Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w S., działający z upoważnienia Burmistrza (dalej: organ I instancji) przyznał skarżącej zasiłek celowy na odbudowę lokalu mieszkalnego w kwocie 100.000 zł z przeznaczeniem na jego remont. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ I instancji powołał się na ustalony udział uszkodzenia w lokalu mieszkalnym wykonany w "protokole szacowania strat w mieniu prywatnym" przez Gminną Komisję do spraw ustalania szkód i szacowania w infrastrukturze komunalnej w budynkach oraz lokalach mieszkalnych i budynkach gospodarczych, który określony został na poziomie 50%. Jednocześnie organ I instancji zobowiązał skarżącą do potwierdzenia poniesionych z przyznanego zasiłku wydatków związanych z remontem lokalu mieszkalnego, poprzez przedstawienie imiennych faktur lub rachunków do 13 września 2025 r.
Od decyzji tej skarżąca złożyła odwołanie podkreślając, że podczas powodzi woda wdarła się do jej mieszkania przez wyłamane z ościeżnicami okno, na które "zwaliło się ogromne drzewo". W wyniku tego woda powodziowa osiągnęła w lokalu mieszkalnym poziom [...] cm niszcząc wszystko co w nim było. Lokal mieszkalny wymaga zatem generalnego remontu, łącznie z wymianą instalacji wodnej, kanalizacyjnej i gazowej. W ocenie skarżącej, z uwagi na skalę zniszczeń i koszty związane z przywróceniem lokalu do stanu sprzed powodzi, przyznana kwota jest mocno zaniżona.
Zaskarżoną decyzją z 8 stycznia 2025 r. (SKO 4101/351/2024) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu (dalej: SKO) – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), dalej: k.p.a. i art. 39 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 2 i 3, art. 18 ust. 1 pkt 4 i art. 110 ust. 2 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1283 ze. zm.), dalej: u.p.s. oraz na "Zasady udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - Budżety wojewodów, dział 852 - Pomoc społeczna, rozdział 85278 - Usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r." (dalej: Zasady) – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. SKO podniosło, że skarżąca jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w S. przy "ul. [...]" (KW nr [...]/[...]/[...]) w którym prowadzi gospodarstwo domowe i na remont którego złożyła wniosek o przyznanie pomocy. SKO podkreśliło, że zgodnie z "protokołem szacowania strat w mieniu prywatnym" sporządzonym 28 września 2024 r. przez Komisję ds. szacowania szkód powstałych w prywatnym mieniu mieszkalnym na skutek powodzi, która wystąpiła w dniach 15-16 września 2024 r., powołaną Zarządzeniem nr 66/24 Burmistrza Stronia Śląskiego z 20 września 2024 r., procentowy udział zniszczenia/uszkodzenia lokalu określony został na 50% przy jednoczesnej szacowanej wysokości poniesionych strat w kwocie 100.000 zł. Z informacji zawartych w tym protokole "o rodzaju i rozmiarach szkód" wynika natomiast, że zniszczona została stolarka okienna i drzwiowa, podłoga i panele nadają się do usunięcia, a tynki do zbicia. Ponadto zniszczone zostało ogrzewanie lokalu, instalacja wodno-kanalizacyjna i elektryczna oraz łazienka. SKO podkreśliło, że w składzie ww. Komisji obecny był J. K. posiadający uprawnienia do pełnienia samodzielnych funkcji w budownictwie nr [...]/[...]/[...]/[...].
SKO zaakcentowało, że zgodnie z treścią pkt 5 części VI Zasad do oceny uszkodzeń budynku podmioty, dokonujące szacowania strat, wymienione w pkt 1, mogą pomocniczo wykorzystać załączniki nr 8 i 8a do Zasad. Dlatego też, zdaniem SKO, niewykorzystanie tych załączników w sprawie, w sytuacji kiedy to "udział procentowy zniszczenia lokalu wraz z informacją o rodzaju i rozmiarach szkód zawarty został w formie protokołu" nie stanowi uchybienia. Skoro zaś Komisja ustaliła procentowy stopień zniszczeń/uszkodzeń lokalu spowodowany powodzią na 50%, a za 1% zniszczenia, zgodnie z Zasadami przysługuje pomoc w wysokości 2.000 zł., to iloczyn procentowego udziału zniszczenia/uszkodzenia budynku określonego na 50% i kwoty 2.000 zł daje wynik 100.000 zł, która to też kwota została prawidłowo, zdaniem SKO, przyznana skarżącej przez organ I instancji.
Końcowo SKO podniosło, że przyznana pomoc, nie ma charakteru odszkodowania. Skarżąca nie może też oczekiwać, że z przyznanego zasiłku celowego na remont/odbudowę budynku/lokalu mieszkalnego pokryje wszelkie wydatki związane z odtworzeniem uszkodzonego przez powódź domu. Nie taki bowiem jest cel przyznanej pomocy. Organ pomocy społecznej udzielając pomocy związany jest zarówno szacunkiem w tym zakresie dokonanym przez osoby uprawnione, mające stosowną wiedzę w tym zakresie, jak i kwotą jaką może przyznać i wypłacić, a która wynika z procentowego udziału uszkodzenia/zniszczenia budynku.
Od niniejszej decyzji skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu podnosząc, że przyznana kwota zasiłku w wysokości 100.000 zł jest nieadekwatna do skali szkód poniesionych w powodzi, gdyż nie jest w stanie pokryć kosztów odbudowy zniszczonej praktycznie w 100 % infrastruktury, której to rekonstrukcja od podstaw jest niezbędna do ponownego zasiedlenia zniszczonego lokalu mieszkalnego. Dlatego też, skarżąca wniosła o "weryfikację decyzji" i "ustalenie kwoty zasiłku na wyższym poziomie".
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
W piśmie z 3 czerwca 2025 r. skarżąca dodatkowo podniosła, że nie zgadza się z przyjętym przez organy 50 % udziałem zniszczenia/uszkodzenia lokalu, skoro w wyniku powodzi wszystko utraciła. Do pisma tego skarżąca załączała dodatkowo dokumentację fotograficzną obrazującą salę zniszczeń jej lokalu mieszkalnym do których doszło w następstwie powodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze. zm.), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145 -150 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze. zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. Istotny z punktu widzenia rozpoznawanej sprawy jest również art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Na tej podstawie obowiązkiem Sądu jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu - zgodności z prawem w zakresie naruszenia prawa procesowego i materialnego, bez względu na zgłaszane zarzuty i wnioski.
Przedmiotem sprawy jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu (dalej: SKO) z 8 stycznia 2025 r. (SKO 4101/351/2024) utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z 15 listopada 2024 r. w sprawie przyznania skarżącej zasiłku celowego z przeznaczeniem na remont lokalu mieszkalnego położonego w S. przy "ul.[...]" w kwocie 100.000 zł. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcia SKO powołało się na ustalony przez Komisję w "protokole szacowania strat w imieniu prywatnym" z 28 września 2024 r. udział uszkodzenia w lokalu mieszkalnym na poziomie 50%, przy szacowanej wysokości poniesionych strat w kwocie 100.000 zł. W ocenie SKO, skoro Komisja do szacowania strat w protokole tym wskazała "procentowy udział zniszczenia lokalu wraz z informację o rodzaju i rozmiarach szkód", to jest on wystarczający, a niewykorzystanie przez Komisję przy szacowaniu strat "formularzy załączników nr 8 i 8a do Zasad" nie stanowi uchybienia.
Sąd nie podzielił stanowiska SKO wyrażonego w zaskarżonej decyzji, co skutkowało koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
Materialnoprawną podstawę orzekania w niniejszej sprawie przez organy stanowiły przepisy ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283), dalej u.p.s. Stosownie do art. 39 ust. 1 i ust. 2 u.p.s. w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych i leczenia, ogrzewania, w tym opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Ponadto w myśl art. 40 ust. 2 i ust. 3 u.p.s. zasiłek celowy może być przyznany także osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej, a zasiłek ten może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi.
W rozpatrywanej sprawie organy kierowały się również Zasadami udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - Budżety wojewodów, dział 852 - Pomoc społeczna, rozdział 85278 - Usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r., dalej Zasady. W Zasadach, wśród form pomocy przyznawanej w związku z powodzią wskazano obok pomocy doraźnej, pomoc remontowo budowlaną przyznawaną na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s. na którą składają się:
a) zasiłek na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi,
b) zasiłek na remont albo odbudowę budynku gospodarczego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi - obydwa przyznawane przez kierownika ośrodka pomocy społecznej.
Pomoc remontowo-budowlana, przeznaczona jest dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących w rozumieniu u.p.s., które w wyniku powodzi poniosły szkodę i przyznawana jest niezależnie od kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.s.
Zgodnie z częścią III pkt 1 Zasad kwota zasiłku na odbudowę budynku mieszkalnego wynosi do 200 tys. zł, przyznawanego w związku ze szkodami w jednym budynku/lokalu mieszkalnym. Kwoty pomocy finansowej, przyznawane w zależności od oszacowanego procentu zniszczeń/uszkodzeń (1% zniszczenia = 2 tys. zł) określa załącznik nr 1 do Zasad. Ocenę uszkodzeń/zniszczeń przeprowadza się w oparciu o załączniki nr 8 i 8a do Zasad, które zawierają "wstępną kwalifikację uszkodzeń/zniszczeń elementów budynku (rodzaj i zakres uszkodzeń) oraz "instrukcje/wytyczne szacowanie procentowego szkód w elementach budynku uszkodzonych w wyniku powodzi" oraz wzór obliczenia procentowego stopnia zniszczeń budynku przy uwzględnieniu procentowego udziału zniszczeń w poszczególnych elementach budynku, składających się na jego całość:
a) Fundamenty oraz fundamenty ze ścianami piwnic -15% (współczynnik do wzoru: 0,15)
b) Ściany nośne - 25% (współczynnik do wzoru: 0,25),
c) Stropy - 20% (współczynnik do wzoru: 0,20)
d) Dach - 15% (współczynnik do wzoru: 0,15),
e) Inne elementy - 25% (współczynnik do wzoru: 0,25).
Procentowy stopień zniszczenia/uszkodzenia całego lokalu oblicza się zatem - na podstawie ustalonego stanu faktycznego – wg. wzoru: a x (procentowy zakres uszkodzeń/zniszczeń) + b x (procentowy zakres uszkodzeń/zniszczeń) + c x (procentowy zakres uszkodzeń/zniszczeń) + d x (procentowy zakres uszkodzeń/zniszczeń) + e x (procentowy zakres uszkodzeń/zniszczeń).
Z akt sprawy wynika natomiast, że organy obu instancji uznały, że procentowy stopień zniszczeń/uszkodzeń lokalu mieszkalnego skarżącej spowodowany powodzią wyniósł 50%. A skoro za 1% zniszczenia, zgodnie z Zasadami przysługuje pomoc w wysokości 2.000 zł, to organy przyjęły również, że przyznana skarżącej pomoc ustalona na kwotę 100.000 zł (2.000 zł x 50%) została wyliczona prawidłowo. Taki – 50% – szacunek uszkodzenia lokalu skarżącej wynikał z ustaleń Komisji do spraw szacowania strat, która w "protokole szacowania strat w mieniu prywatnym" z 28 września 2024 r. wskazała, że lokal był zalany do wysokości 1,80 cm, zniszczona została: stolarka okienna i drzwiowa, podłoga i panele nadają się do usunięcia, a tynki do zbicia; zniszczone zostało ogrzewanie lokalu – promiennik podczerwieni, instalacja wodno-kanalizacyjna i elektryczna oraz łazienka "zniszczone w całości wyposażenie" i zawarła zapisek "50% -100.000". Protokół ten choć – jak wynika z treści zapisku Komisji – ostatecznie wskazuje na 50 % udział uszkodzenia lokalu mieszkalnego skarżącej, nie zawiera zatem wynikającej z załącznika nr 8a do Zasad kwalifikacji uszkodzeń poszczególnych elementów tegoż lokalu i co istotne procentowego zakresu zniszczeń tych elementów w podziale na: a) Fundamenty oraz fundamenty ze ścianami piwnic, b) Ściany nośne; c) Stropy, d) Dach; e) Inne elementy, urządzenia co, cw (np. kotły, pompy ciepła), stolarka okienna i drzwiowa. Tym samym, nie zawiera on wymaganych elementów, które są niezbędne do procentowego oszacowania przez Komisję udziału uszkodzenia całego lokalu mieszkalnego skarżącej zgodnie z metodą wynikającą ze wzoru wskazanego w zał. 8a do Zasad, a w dalszej kolejności do oszacowania wysokości kwoty zasiłku zgodnie z treścią części III pkt 1 Zasad. Powyższe, zdaniem Sądu istotne braki protokołu – wbrew twierdzeniom SKO – dowodzą natomiast okoliczności, że Komisja ds. szacowania strat nie tylko nie "wykorzystała formularza załącznika 8a do Zasad", tak jak podnosi SKO, lecz przede wszystkim nie zastosowała przy szacowaniu strat wynikającej z tych załączników metody i sposobu wyliczenia procentowego udziału uszkodzenia lokalu skarżącej. I wbrew twierdzeniom SKO, powyższego uchybienia, uniemożliwiającego w istocie ocenę prawidłowości dokonanych przez Komisję wyliczeń, nie może usprawiedliwiać treść pkt 5 części IV Zasad, zgodnie z którym Komisja ma – możliwość pomocniczego – wykorzystania do oceny uszkodzeń budynku/lokalu zał. nr 8 i 8a do Zasad. "Możliwość" ta, o ile może bowiem dotyczyć, zdaniem Sądu, rezygnacji przy szacowaniu strat z użycia samego "formularza oceny uszkodzeń budynku spowodowanych we wrześniu 2024 r." zawartego w tych załącznikach, to nie może już dotyczyć rezygnacji z dokonania kwalifikacji uszkodzeń poszczególnych elementów lokalu mieszkalnego i procentowego zakresu zniszczeń tych elementów w podziale na: a) Fundamenty oraz fundamenty ze ścianami piwnic, b) Ściany nośne; c) Stropy, d) Dach; e) Inne elementy, urządzenia co, cw (np. kotły, pompy ciepła), stolarka okienna i drzwiowa oraz (ale to dopiero w następstwie tak dokonanej kwalifikacji) z oszacowania procentowego zniszczenia całego lokalu wg. zawartego w tych załącznikach wzoru. Tylko bowiem zastosowanie przez Komisję ds. szacowania strat – wynikających z treści Zasad i załączników do Zasad, w tym zał. 8 i 8a jednakowych w stosunku do wszystkich poszkodowanych kryteriów oceny uszkodzeń/zniszczeń wg. wskazanej w nich metody szacowania – daje gwarancję równego traktowania wszystkich poszkodowanych jako beneficjentów pomocy.
Dalej podnieść należy, że zgodnie z częścią VI pkt 1 - 3 Zasad, oszacowania wysokości szkód w budynku/lokalu mieszkalnym lub budynku gospodarczym dokonuje osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości albo komisja do spraw szacowania strat, powołana przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w której bierze udział pracownik organu nadzoru budowlanego wykonujący zadania służbowe. W uzasadnionych przypadkach, w tym stosownie do potrzeb oraz w sposób wykluczający konflikt interesów, zamiast pracownika organu nadzoru budowlanego, o którym stanowi ust. 1, w pracach komisji do spraw szacowania strat może wziąć udział inna osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje, zwłaszcza z uwzględnieniem uprawnień do pełnienia samodzielnych funkcji w budownictwie stosownie do art. 12 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r. poz. 725, ze. zm.). Osoba posiadając uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości albo komisja do spraw szacowania strat, o której mowa w ust. 1, określa procentowy udział zniszczenia lub uszkodzenia, o którym mowa w załączniku nr 1 lub nr 2 do Zasad. I w nawiązaniu do tych właśnie uregulowań – w ramach argumentacji organu przemawiającej niejako za uznaniem "protokołu Komisji z 28 września 2024 r." za prawidłowy, czy też wystarczający – SKO podniosło, że w składzie ww. Komisji obecny był J. K. posiadający uprawnienia do pełnienia samodzielnych funkcji w budownictwie nr [...]/[...]/[...]/[...]. Niemniej, twierdzenie to, zdaniem Sądu, w żaden sposób nie może sanować i nie sanuje dostrzeżonych przez Sąd (a opisanych powyżej szczegółowo) braków protokołu Komisji ds. szacowania strat z 28 września 2024 r. Poza tym w aktach sprawy poza ww. protokołem brakuje jakichkolwiek innych dokumentów, które potwierdzałyby twierdzenia SKO. Brakuje chociażby zarządzenia Burmistrza Stronia Śląskiego powołującego Komisję do spraw szacowania strat na terenie tej Gminy, czy też jakiegokolwiek innego dokumentu z którego wynikałyby uprawnienia osób wchodzących w skład Komisji, w tym osoby wskazanej przez SKO. Powyższe uniemożliwia natomiast Sądowi kontrolę twierdzeń SKO w tym zakresie, co tylko dodatkowo przemawia za koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Nie może bowiem budzić wątpliwości okoliczność, że jedynie Komisja w skład której wchodzą osoby spełniające wymagania, o których mowa części VI pkt 1 – 3 Zasad, może dokonywać szacowania uszkodzeń budynku mieszkalnego w wyniku wystąpienia powodzi 2024 r., które w dalszej kolejności mogą stanowić podstawę do wydania decyzji w przedmiocie zasiłku celowego. Dlatego też, w ponownie prowadzonym postępowaniu niewątpliwie należy uzupełnić w/w brak w sposób umożliwiający Sądowi weryfikację twierdzeń, że procentowego oszacowania zniszczeń budynku mieszkalnego rzeczywiście dokonały osoby uprawnione.
Wreszcie wskazać należy, że uwadze SKO umknęła okoliczność, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązywał już art. 69b dodany przez art. 19 ustawy z 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1717), który winien stanowić materialnoprawną podstawę orzekania przez SKO (wyrok WSA z 3 września 2025 r., sygn. akt IV SA/Wr 151/25, CBOSA).
Wskazane braki w aktach administracyjnych oraz wady postępowania, w tym w szczególności nieuprawnione przyjęcie przez SKO, że "protokół Komisji ds. szacowania szkód z 28 września 2024 r. jest wystarczający" pomimo niezastosowania przez Komisję zał. Nr 8a do Zasad, skutkują stwierdzeniem, że SKO naruszyło część IV pkt 5 Zasad oraz art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. W ramach ponownego rozpoznania sprawy należy zatem przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe z udziałem osób uprawnionych wchodzących w skład Komisji ds. szacowania szkód powstałych w wyniku powodzi w lokalu mieszkalnym skarżącej, mające na celu uzupełnienie dostrzeżonych przez Sąd braków protokołu tej Komisji z 28 września 2024 r. poprzez dokonanie wynikającej z załącznika nr 8a do Zasad (obowiązującej, a pominiętej przez Komisję) kwalifikacji uszkodzeń poszczególnych elementów lokalu skarżącej obejmujących odpowiednio: a) Fundamenty oraz fundamenty ze ścianami piwnic, b) Ściany nośne; c) Stropy, d) Dach; e) Inne elementy, urządzenia co, cw (np. kotły, pompy ciepła), stolarka okienna i drzwiowa, ze wskazaniem procentowego zakresu ich zniszczeń, co (dopiero) umożliwi procentowe oszacowanie zniszczenia całego lokalu skarżącej wg. wzoru. Przy czym, zważywszy na upływ czasu, czy też już (ewentualnie) przeprowadzony przez skarżącą remont uszkodzonego lokalu mieszkalnego (bez względu na jego rozmiar), należy przy tym dopuścić dowód z dokumentacji zdjęciowej, którą dysponuje skarżąca, a która obrazuje szkody powstałe w jej lokalu w związku z powodzią, która miała miejsce we wrześniu 2024 r. (art. 75 § 1 k.p.a.). Dopiero powyższe, pozwoli organowi na wydanie merytorycznej decyzji w sprawie wnioskowanego przez skarżącą zasiłku.
Z tych też wszystkich powodów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji.