IV SA/Wa 902/13

IV SA/Wa 902/13 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2013-10-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-04-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jakub Linkowski
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący sprawozdawca/
Tomasz Wykowski
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 1060/14 - Wyrok NSA z 2016-01-05
Skarżony organ
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 267
art 129 par 2, art 58 par 1, art 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Filip Rutkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2013 r. sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...].01.2013 r. Szef Urzędu do spraw Cudzoziemców stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez obywatela Ludowej Republiki [...] pana K. M. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].10.2012 r. odmawiającej mu udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy powołał się na art. 129 § 2 K.p.a. i stwierdził, że na wniesienie odwołania strona miała 14 dni, liczonych od dnia doręczenia jej decyzji. Wyjaśnił, że decyzja z dnia [...].10.2012 r. wysłana została na adres podany przez pełnomocnika cudzoziemca – M. K.. Pod wskazanym adresem odebrana została 30.10.2012 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 14.11.2012 r. Odwołanie zaś zostało nadane pocztą w dniu 26.11.2012 r. Składając odwołanie cudzoziemiec nie wystąpił, w trybie art. 58 § 1 K.p.a., o przywrócenie uchybionego terminu.
We wniesionej skardze pan K. M. zarzucił niezgodne z art. 134 K.p.a. stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna.
W niniejszej sprawie Sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu mając na uwadze wszelkie aspekty sprawy, nie zaś jedynie argumentację podniesioną przez stronę skarżącą. Należy podkreślić przy tym, że rozstrzygnięcie organu II instancji ma charakter wyłącznie procesowy i w żaden sposób nie wypowiada się w kwestii ewentualnego objęcia skarżącego dobrodziejstwem tzw. ustawy abolicyjnej, a więc ustawy o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach.
Zgodnie z art. 134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, przy czym postanowienie w tym przedmiocie jest ostateczne. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a., co wynika wprost z treści przepisu. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Organ odwoławczy, w razie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia zażalenia nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa.
Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 K.p.a. winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący się przekroczył określony przepisami prawa termin, w tym dokładnym zbadaniem daty doręczenia orzeczenia organu I instancji i skuteczności tego doręczenia, daty wniesienia środka zaskarżenia, a także tego czy twierdzenia zawarte w środku odwoławczym można zakwalifikować jako wiosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że organ trafnie ustalił datę doręczenia pełnomocnikowi skarżącego decyzji Wojewody [...] z dnia [...].10.2012 r., odmawiającej udzielenia mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego M. K. z dnia [...].05.2012 r., do reprezentowania go w postępowaniach prowadzonych przed organami administracji publicznej, związanych z jego pobytem na terytorium RP. Z tego względu trafnie przyjął organ odwoławczy, że decyzja I instancji winna być doręczona na adres pełnomocnika skarżącego, co nastąpiło 30.10.2012 r. Pełnomocnictwo to było aktualne i nie zostało odwołane (brak w aktach sprawy śladów o tym świadczących). Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem skarżącemu w dniu 14.11.2012 r. Wobec tego odwołanie złożone przez skarżącego w Urzędzie Pocztowym w dniu 26.11.2012 r. - wniesiono z uchybieniem terminu.
Organ odwoławczy trafnie przyjął także, że odwołanie to nie zawiera takich okoliczności i stwierdzeń, które mogłyby zostać potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia.
Ze wskazanych względów kontrolowane postanowienie nie narusza prawa wobec czego Sąd - działając na podstawie art. 151 P.p.s.a - orzekł jak w sentencji.