IV SA/Wa 898/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą ustalenia warunków zabudowy, uznając, że decyzja organu wyższego stopnia w przedmiocie zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Spółka złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uznała za nieuzasadnione jej zażalenie na bezczynność Burmistrza w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Kolegium błędnie wydało decyzję zamiast postanowienia, a następnie sprostowało ją postanowieniem. WSA odrzucił skargę, powołując się na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym czynność nadzorcza organu wyższego stopnia w przedmiocie zażalenia na bezczynność nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Sprawa dotyczyła skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r., która uznała za nieuzasadnione zażalenie spółki na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy K. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji budowlanej. Spółka zarzuciła organowi naruszenie przepisów KPA. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu zażalenia, wydało decyzję, którą następnie sprostowało postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r., zmieniając jej tytuł na "Postanowienie" i modyfikując pouczenie, wskazując, że jest ono niezaskarżalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając skargę, odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd powołał się na tezę postanowienia NSA z 12 stycznia 2001 r. (sygn. akt IV SAB 177/00), zgodnie z którą rozpoznanie zażalenia na bezczynność organu administracji publicznej przez organ wyższego stopnia ma charakter czynności nadzorczej i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, nawet jeśli zostało ujęte w formę postanowienia. Sąd podkreślił, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje tego rodzaju przedmiotu zaskarżenia. Wskazał, że wyczerpanie trybu zażaleniowego umożliwia wniesienie skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, ale tylko wobec organu pierwszej instancji, a nie organu wyższego stopnia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, taka decyzja (lub postanowienie) ma charakter czynności nadzorczej i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym rozpoznanie zażalenia na bezczynność przez organ wyższego stopnia jest czynnością nadzorczą, a nie decyzją administracyjną czy postanowieniem podlegającym zaskarżeniu. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje takiego przedmiotu zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (15)
Główne
k.p.a. art. 37
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 58 § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 104 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 113 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
k.p.a. art. 35
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 36
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja organu wyższego stopnia w przedmiocie zażalenia na bezczynność nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów KPA przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.
Godne uwagi sformułowania
rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 kpa, nie następuje ani w formie decyzji administracyjnej, ani w formie postanowienia, na które przysługiwałoby zażalenie, ale w drodze czynności nadzorczej, która – gdyby nawet została ujęta w formę postanowienia – nie mogłaby być zaskarżona do sądu administracyjnego
Skład orzekający
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że decyzje organów wyższego stopnia w przedmiocie zażaleń na bezczynność nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a skarga na bezczynność organu pierwszej instancji może być skierowana tylko wobec tego organu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ wyższego stopnia wydał decyzję (a następnie sprostował ją postanowieniem) w przedmiocie zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej dotyczącej zaskarżalności rozstrzygnięć organów administracji, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Kiedy nie można skarżyć decyzji organu wyższego stopnia? WSA wyjaśnia granice zaskarżalności.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Wa 898/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-09-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-05-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6053 Obywatelstwo Sygn. powiązane II OSK 1313/05 - Postanowienie NSA z 2005-12-07 Skarżony organ Minister Spraw Zagranicznych Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Małaszewska-Litwiniec po rozpoznaniu w dniu13 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy odrzucić skargę. Uzasadnienie Wnioskiem z dnia 19 stycznia 2004 r. skarżąca Spółka wystąpiła do Burmistrza Miasta i Gminy K. o ustalenie warunków zagospodarowania i zabudowy terenu dla inwestycji budowlanej polegającej na realizacji budynków mieszkalnych – wielorodzinnych. Wobec braku reakcji ze strony Burmistrza, w dniu 21 marca 2005 r. Spółka złożyła w trybie art. 37 kpa, zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na bezczynność organu samorządowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpoznając wniesione zażalenie, decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. uznało je za nieuzasadnione. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, iż Burmistrz Miasta i Gminy K. nie pozostawał bezczynnym, gdyż postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. zawiesił postępowanie w sprawie, a następnie [...] maja 2005 r. podjął wcześniej zawieszone postępowanie. Z taką argumentacją organu skarżąca Spółka nie zgodziła się i pismem z dnia 15 lipca 2005 r. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca.2005 r. Skarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie art. 37 § 2 i 104 § 2 kpa, a także art. 6, 7, 8, 11, 77 § 1 i 107 § 3 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że zaskarżona decyzja została w trybie art. 113 § 1 kpa sprostowana postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. w ten sposób, że: - zmieniono tytuł wpisując zamiast "Decyzja" słowo "Postanowienie", - ostatniemu zdaniu przed pouczeniem nadano brzmienie "Zatem należało orzec jak w części wstępnej niniejszego postanowienia"’ - zamiast dotychczasowego pouczenia wpisano pouczenie "Postanowienie niniejsze jest niezaskarżalne" Podstawą materialno prawną zaskarżonego postanowienia jest art. 37 kpa, który stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia oraz, że organ administracji publicznej wyższego stopnia, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. W przedmiotowej sprawie zwrócić trzeba uwagę na tezę postanowienia NSA z 12 stycznia 2001 r. Sygn. akt IV SAB 177/00 (nie publikowane), w którym stwierdzono, że "rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 kpa, nie następuje ani w formie decyzji administracyjnej, ani w formie postanowienia, na które przysługiwałoby zażalenie, ale w drodze czynności nadzorczej, która – gdyby nawet została ujęta w formę postanowienia – nie mogłaby być zaskarżona do sądu administracyjnego". Stwierdzić należy, że zarówno ustawa z dnia 11 maja 1995 r. – O Naczelnym Sądzie Administracyjnym jak i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują tego rodzaju przedmiotów zaskarżenia. Wskazać jedynie należy, iż wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa, umożliwia wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, ale tylko wobec organu pierwszej instancji, a nie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak na wstępie.