IV SA/WA 853/06

IV SA/Wa 853/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-09-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabella Janson
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący sprawozdawca/
Marian Wolanin
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie sędzia WSA Izabella Janson,, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2006 r. sprawy ze skargi H. K., D. K. i B. B. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia uwarunkowań środowiskowych realizacji inwestycji 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji; 2. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz H. K., D.K. i B. B. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
IV SA/Wa 853/06
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...].03.2006 r. Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...].09.2005 r., uzgadniające w oparciu o art. 106 Kpa oraz art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001r. Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 37 ustawy z dnia 14.03.1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej uwarunkowania środowiskowe dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej [...] na działce nr [...] położonej w miejscowości P.
W uzasadnieniu swej decyzji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L. wskazał, iż inwestycja ta znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego [...] i polegać będzie na budowie wieży telekomunikacyjnej o wys. 58 m, posadowieniu kontenera technologicznego z urządzeniami zasilająco-sterującymi u podnóża wieży i zamontowaniu na niej systemu antenowego, składającego się z sześciu anten sektorowych i 6 anten radioliniowych.
W oparciu o sporządzony dla tego zamierzenia inwestycyjnego raport oddziaływania na środowisko Inspektor Sanitarny przyjął, że jedynym czynnikiem jego negatywnego oddziaływania będzie promieniowanie elektromagnetyczne emitowane przez anteny stacji. Jednocześnie dokonując uzgodnienia przyjął za raportem, że obszar tych pól o wartościach istotnych biologicznie wystąpi wyłącznie w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludzi tj. powyżej 52,8 m npt. i w zasięgu do 36 m od anten planowanej stacji.
Zażalenie wnieśli współwłaściciele działki nr [...]- nieruchomości sąsiadującej z działką przeznaczoną pod zamierzone zainwestowanie : H. K., D. K. oraz B. B. Podnieśli, że w piśmie, które do organu wpłynęło już po wydaniu rozstrzygnięcia I instancji sprecyzowali swe zarzuty, w tym zarzucili brak zapewnienia im czynnego udziału w postępowaniu, nie zostali bowiem zawiadomieni o skierowaniu tego zamierzenia inwestycyjnego do uzgodnienia. Nadto zakwestionowali brak oznaczenia na mapie przedłożonej do uzgodnienia granic nieruchomości sąsiadujących z działką nr [...], w tym ich nieruchomości. Wskazali także, iż z raportu wynika, że inwestycja ta znajdzie się na terenach rolnych, podczas gdy plan zagospodarowania przestrzennego gminy L. przyjęty uchwałą nr [...] Rady Gminy w L. z dnia [...].12.2003 r. sytuuje ją na terenie o symbolach MR- teren przeznaczony pod zabudowę zagrodową, UC,KS- usługi komercyjne, usługi obsługi komunikacji oraz RP- teren upraw polowych.
Organ odwoławczy utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie przytoczył zapisy raportu i w oparciu o jego ustalenia stwierdził, że stacja ta nie będzie stwarzała zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi zamieszkujących i przebywających w jej otoczeniu, bowiem pola elektromagnetyczne o gęstości mocy powyżej 0,1/m² nie będą występowały w miejscach dostępnych dla ludności. Z tego też względu uznał kontrolowane postanowienie uzgadniające za prawidłowe.
We wniesionej skardze H. K. D. K. oraz B. B. powtórzyli zarzuty zamieszczone w zażaleniu, podkreślili raz jeszcze, iż gdyby granice ich nieruchomości ujawniono na mapie pokrywałyby się częściowo z obszarem negatywnego i szkodliwego oddziaływania stacji bazowej. Zaznaczyli także, iż w odległości 1,5 km znajduje się inna podobna stacja, która negatywnie oddziałuje na środowisko. Nadto podnieśli, iż stacja zlokalizowana zostanie na terenie Parku Krajobrazowego [...], co też powinno podlegać ocenie organów uzgadniających.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Oba zaskarżone postanowienia wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (tj. z 2006 r., nr 129, poz. 902) upoważnia państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego do dokonania uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w odniesieniu do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu jest obligatoryjne, w myśl przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573). Należy przy tym mieć na względzie, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, które dla tego samego przedsięwzięcia przeprowadza się jednokrotnie (art. 46 ust. 3 cyt. ustawy). Z przytoczonych przepisów wynika, że owo uzgodnienie winno być dokonane przy uwzględnieniu wszelkich obowiązujących przepisów prawa normujących kwestie ochrony środowiska, mających zastosowanie dla konkretnej zamierzonej inwestycji.
Zarówno z raportu oddziaływania planowanej stacji bazowej na środowisko, jak i postanowienia uzgadniającego organu I instancji wynika, że przedmiotowa działka o nr ew. [...]położona w miejscowości P., znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego [...]. Organ uzgadniający pominął jednak fakt obowiązywania w dniu wydania owego postanowienia uzgadniającego z dnia [...].09.2005 r., dotyczącego budowy stacji bazowej telefonii cyfrowej na działce nr [...]położonej w miejscowości P., rozporządzenia nr [...]Wojewody [...]z dnia [...].03.2005 r. w sprawie Parku Krajobrazowego "[...]".
W szczególności nie odniósł się do zapisu § 5 pkt 1 tego rozporządzenia, który stanowi, iż w Parku zakazuje się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska. Mając na względzie, iż jak wynika z § 2 tego rozporządzenia, szczególnym celem ochrony Parku jest m. in. zachowanie walorów przyrodniczych środowiska organ uzgadniający (Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L.) winien ustosunkować się do postanowień rozporządzenia i dokonać stosownej oceny w tym zakresie zamierzonej inwestycji. Okoliczność tę pominął także Główny Inspektor Sanitarny, mimo iż w uzasadnieniu swego postanowienia zaznaczył, że "przy dokonywaniu uzgadniania na podstawie dokumentacji dotyczącej konkretnego przedsięwzięcia, brane są pod uwagę obowiązujące przepisy prawne i wymogi w nich zawarte". Winien był w myśl art. 15 Kpa sprawę rozpoznać ponownie w jej całokształcie, w zakresie posiadanych kompetencji. Nie może budzić wątpliwości, przedmiotowe rozporządzenie stanowi akt normatywny, który został opublikowany.
Nadto nie można podzielić przekonania organu odwoławczego, iż pozostaje poza jego zainteresowaniem kwestia określania granic działek sąsiednich względem przeznaczonej pod zamierzone zainwestowanie. Nawet w razie negatywnego oddziaływania na organizmy żywe planowanej stacji na bardzo dużych wysokościach istotne jest ustalenie, czy pola elektromagnetyczne o gęstości mocy powyżej 0,1/m² nie będą wykraczały poza granice działki przeznaczonej pod to zainwestowanie i czy obejmą część działki skarżących. Brak oznaczenia granicy działki skarżących od strony tego oddziaływania uniemożliwia dokonanie takiej oceny dla anteny sektorowej typu K 736 866 o azymucie 80˚. Organ uzgadniający winien zażądać przedłożenia mapy ewidencyjnej z oznaczeniem granic nieruchomości, sąsiednich oraz znajdujących się w negatywnym oddziaływaniu zamierzonej inwestycji. Jest to niezbędne zważywszy, że postanowienie to, jak zaznaczył Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L., ważne jest wraz z tą mapą.
Organy nie wyjaśniły zatem wszystkich istotnych okoliczności sprawy i nie dokonały oceny wpływu środowiskowego zamierzonej inwestycji w oparciu o wymogi wynikające z wszelkich znajdujących tu zastosowanie aktów prawnych.
Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) - orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponownie dokonując uzgodnień organy będą zobowiązane ocenić wpływ zamierzonej inwestycji na środowisko przy uwzględnieniu wskazań podniesionych przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku.