IV SA/Wa 836/06

IV SA/Wa 836/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-07-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Opyrchał
Łukasz Krzycki /przewodniczący sprawozdawca/
Marian Wolanin
Symbol z opisem
6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie asesor WSA Aneta Opyrchał, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2006 r. sprawy ze skargi J. B. na uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy - oddala skargę -
Uzasadnienie
Przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Rady Gminy O. z dnia [...] grudnia 2005 r. w sprawie ustalenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy O. (Dz.U. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]).
Skarżący pismem z dnia 22 lutego 2006 r. wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa. Podniósł, iż Regulamin został uchwalony bez podstawy prawnej. Zwrócił uwagę, iż w Gminie brak jest organizacyjnej jednostki pomocniczej oraz gminnej jednostki organizacyjnej. Jak wynika z wyciągu z protokołu z sesji Rady Gminy O. z dnia 28 marca 2006 r. Przewodniczący Rady zapoznał ją z treścią wezwania informując radnych, iż zarzuty były już podnoszone i rozpatrywane wcześniej, w związku ze skargą J. B. skierowaną do Wojewody [...]. Radni nie wnieśli propozycji dotyczących ponownego rozpatrzenia zarzutów.
W skardze na uchwałę J. B. podniósł zarzuty analogiczne do sformułowanych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Podtrzymał stanowisko, iż kwestionowana uchwała narusza prawo. Wskazał, iż w Gminie O. nie ma jednostki organizacyjnej, która mogłaby realizować wskazane w uchwale zadania, w szczególności brak jest zakładu budżetowego. Regulamin był opracowany przez Wójta Gminy i jest przez niego realizowany.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie. Opisano procedurę przyjmowania i publikacji kwestionowanej uchwały oraz kwestie rozpatrzenia zrzutów Skarżącego, wyjaśniając, iż był on obecny na sesji w dniu 28 marca 2006 r., gdy Rada postanowiła nie rozpatrywać ponownie jego zarzutów. Wskazano, iż brak zakładu budżetowego gminy do realizacji zadań wynikających z regulaminu nie wpływa na jego ważność. Zadania są realizowane bezpośrednio przez Urząd Gminy a częściowo zlecane.
W trakcie rozprawy Skarżący wyjaśnił, że naruszenia swojego interesu prawnego dopatruje w tym, iż Gmina odwołując się do treści Regulaminu użalenie zawarcie umowy na wywóz od niego odpadów od przedstawienia ekspertyzy dotyczącej ich składu.
Dodatkowo podniósł, iż kwestionowany Regulamin stanowi załącznik do uchwały, co jest niedopuszczalne w świetle orzeczeń przywołanych w publikacji przedłożonej do akt sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd oddalił skargę, gdyż zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego ani uprawnień skarżącego.
Podstawę wydania przez Radę Miasta kwestionowanej uchwały stanowił art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), w związku z treścią art. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. Nr 236 z 2005 r., poz. 2008). Kwestionowana uchwała, w zakresie wywoływanych skutków prawnych, nie ingeruje w sferę praw i obowiązków Skarżącego, co jest wymaganą przesłanką wniesienia skargi w związku z brzmieniem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W szczególności faktu ingerowania uchwały w sferę swoich praw i obowiązków nie wykazał Skarżący. Nie można w tym kontekście uznać aby sam fakt istnienia bądź nie w Gminie wyodrębnionej jednostki organizacyjnej, która miałaby realizować zadania w zakresie utrzymania porządku i czystości w gminie dotyczyła bezpośrednio praw lub obowiązków Skarżącego, skoro kwestionowany akt prawa miejscowego wyznacza jedynie ramy i zasady prowadzenia działań przez wszystkie podmioty działające na terenie gminy w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi. Interes prawny Skarżącego nie wynika również z okoliczności, iż, jak twierdzi, żądano od niego, odwołując się do treści Regulaminu, podjęcia określonych działań, jako warunek zawarcia umowy na wywóz odpadów. Bowiem faktycznie obowiązki takie nie wynikają bezpośrednio z treści kwestionowanego Regulaminu.
Podobnie inne podnoszone kwestie, takie jak sposób opracowania projektu Regulaminu (jego przygotowanie przez Wójta), czy zagadnienie jego formy (stanowi on załącznik do uchwały), nie dotyczą indywidualnych interesów Skarżącego. Z samego faktu zamieszkiwania na terenie gminy, Skarżący nie może wywodzić uprawnienia do
kwestionowania legalności wszystkich obowiązujących na jej terenie aktów prawa miejscowego (skarga w interesie publicznym czy ochrony praworządności), skoro ustawodawca ograniczył możliwość zaskarżenia takich aktów do przypadków, gdy naruszają one interes prawny konkretnego podmiotu lub dotyczą jego zindywidualizowanych uprawnień (wskazany art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym).
Nie ustanowienie przez ustawodawcę w polskim systemie prawnym środków prawnych umożliwiających bezpośrednie zakwestionowanie przez mieszkańca gminy wadliwej, w jej ocenie uchwały, nie oznacza braku w polskim porządku prawnym skutecznych instrumentów prawnych służących wyeliminowaniu z obiegu prawnego wadliwych aktów. Mając na uwadze, iż w ocenie Skarżącego,, jak podniesiono w skardze, uchwała Rady Gminy O. jest wadliwa, Skarżący może wystąpić z odnośnym wnioskiem do właściwego prokuratora o rozważenie wykorzystania uprawnień wynikających z art. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 2001 r. Nr 21 poz. 206 ze zm.), który umożliwia prokuratorowi, po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, zaskarżenie do sądu administracyjnego niezgodnego z prawem aktu prawa miejscowego. Generalnie bowiem strzeżenie praworządności, w interesie publicznym, należy w świetle art. 2 ustawy o prokuraturze do zadań prokuratury.
Sąd rozważył dopuszczalność skargi z punktu widzenia zachowania terminów jej wniesienia wynikających z art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z treścią art. 101 ust. 3 i 102a ustawy o samorządzie gminnym. Sąd uznał, iż wymagane terminy zostały dochowane i skarga nie jest przedwczesna. Generalnie, wobec nie uwzględnienia wezwania Skarżącego z dnia 22 lutego 2006 r., Rada Gminy O. powinna wprawdzie podjąć uchwalę w przedmiocie jego nie uwzględnienia. Sąd przyjął jednak, iż wobec treści protokołu z dnia 28 marca 2006 r. Rada, nie nadając swemu stanowisku wymaganej prawem formy uchwały, negatywnie rozpatrzyła wezwanie Skarżącego, czemu dała wyraz w sposób jednoznaczny. Był on o tym poinformowany, jako obecny w trakcie posiedzenia. Stąd termin wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało liczyć od dnia posiedzenia Rady Gminy.
Ponieważ zaskarżona uchwała nie naruszała interesu prawnego ani uprawnień Skarżącego Sąd nie uwzględnił skargi i podlega ona oddaleniu.
Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.