II SA/Po 385/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2004-07-23
NSAAdministracyjneŚredniawsa
samorząd gminnyrozstrzygnięcie nadzorczeuchwała rady gminytaryfyzbiorowe zaopatrzenie w wodęzbiorowe odprowadzanie ściekówkompetencje rady gminyustawa o samorządzie gminnymustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody w części stwierdzającej nieważność uchwały Rady Miasta dotyczącej taryf za ścieki, jednocześnie oddalając skargę w części dotyczącej taryf za wodę.

Sprawa dotyczyła skargi Rady Miasta Zielona Góra na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, które stwierdziło nieważność uchwały Rady w sprawie zatwierdzenia taryf za wodę i ścieki. Wojewoda uznał, że Rada przekroczyła swoje kompetencje, obniżając proponowaną cenę za wodę. Sąd uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze w części dotyczącej taryf za ścieki, uznając, że Rada działała prawidłowo, zatwierdzając taryfę przedstawioną przez przedsiębiorstwo. Jednocześnie sąd oddalił skargę w części dotyczącej taryf za wodę, potwierdzając stanowisko Wojewody o przekroczeniu kompetencji przez Radę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę Rady Miasta Zielona Góra na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, które stwierdziło nieważność uchwały Rady Miasta z dnia 5 marca 2004r. w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków. Wojewoda uzasadnił swoje rozstrzygnięcie istotnym naruszeniem prawa, w szczególności przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, wskazując, że Rada Miasta przekroczyła swoje uprawnienia, obniżając proponowaną przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji cenę za wodę. Rada Miasta w swojej skardze argumentowała, że Wojewoda zakwestionował w całości uchwałę, mimo że część dotycząca taryfy za ścieki była zgodna z prawem. Sąd, analizując przepisy ustawy, potwierdził, że rada gminy nie jest uprawniona do ustalania cen i opłat, a jedynie do zatwierdzania taryf przedstawionych przez przedsiębiorstwo. W związku z tym, sąd uznał, że Rada Miasta słusznie zakwestionowała prawidłowość rozstrzygnięcia nadzorczego w części dotyczącej taryf za ścieki, ponieważ w tym zakresie działała zgodnie z prawem. Natomiast w części dotyczącej taryf za wodę, sąd uznał stanowisko Wojewody za słuszne, gdyż Rada Miasta obniżyła cenę wody, wykraczając poza swoje kompetencje. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze w części stwierdzającej nieważność uchwały Rady Miasta w sprawie zatwierdzenia taryf za ścieki, a w pozostałym zakresie oddalił skargę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Rada gminy nie jest uprawniona do ustalania cen i opłat za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Jej kompetencje ograniczają się do zatwierdzenia taryf przedstawionych przez uprawnione przedsiębiorstwo.

Uzasadnienie

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków w art. 24 ust. 1 i 3 stanowi, że taryfę zatwierdza rada gminy w drodze uchwały, a nie ustala jej samodzielnie. Zmiana ceny przez radę gminy wykracza poza jej kompetencje.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (13)

Główne

u.z.z.w.i.o.ś. art. 24 § 1

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

p.p.s.a. art. 148

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.s.g. art. 91 § 1

Ustawa o samorządzie gminnym

u.z.z.w.i.o.ś. art. 19 § 1

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

u.z.z.w.i.o.ś. art. 20 § 1

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

u.z.z.w.i.o.ś. art. 20 § 3

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

u.z.z.w.i.o.ś. art. 24 § 4

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

u.z.z.w.i.o.ś. art. 24 § 5

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

u.z.z.w.i.o.ś. art. 24 § 8

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

p.p.s.a. art. 209

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 210

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rada Miasta prawidłowo zatwierdziła taryfę za zbiorowe odprowadzanie ścieków, przedstawioną przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody było nieprawidłowe w części stwierdzającej nieważność uchwały Rady Miasta w zakresie taryf za ścieki.

Odrzucone argumenty

Rada Miasta była uprawniona do ustalenia ceny za wodę, obniżając proponowaną przez przedsiębiorstwo stawkę. Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, stwierdzające nieważność całej uchwały, było prawidłowe.

Godne uwagi sformułowania

Rada gminy nie jest uprawniona do ustalania cen i opłat za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. W omawianej materii jej kompetencje ograniczają się bowiem do zatwierdzenia taryf przedstawionych przez uprawnione przedsiębiorstwo. W wypadku sprzeczności pomiędzy rozstrzygnięciem aktu, a jego uzasadnieniem, należy dać pierwszeństwo samemu rozstrzygnięciu.

Skład orzekający

Jolanta Szaniecka

przewodniczący sprawozdawca

Barbara Kamieńska

członek

Danuta Rzyminiak-Owczarczak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja kompetencji rady gminy w zakresie ustalania taryf za wodę i ścieki oraz prawidłowość rozstrzygnięć nadzorczych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz kompetencjami organów samorządowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii związanych z funkcjonowaniem samorządu terytorialnego i jego kompetencjami w zakresie ustalania cen za usługi komunalne, co jest istotne dla prawników i urzędników.

Rada Miasta nie może ustalać cen za wodę – WSA w Poznaniu wyjaśnia kompetencje samorządu.

Sektor

administracja publiczna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Po 385/04 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-07-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-05-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Barbara Kamieńska
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Jolanta Szaniecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6092 Melioracje wodne, opłaty melioracyjne
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono akt nadzoru
Oddalono skargę w części
Stwierdzono, że zaskarżona czynność nie może być wykonana w części
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędzia NSA Barbara Kamieńska Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant ref.staż. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2004 r. sprawy ze skargi Rady Miasta Zielona Góra na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] marca 2004r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia taryf na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze w części stwierdzającej nieważność uchwały Rady Miasta Zielona Góra z dnia 15 marca 2004r. Nr XXII/201/04 w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe odprowadzanie ścieków w mieście Zielona Góra; II. w pozostałym zakresie oddala skargę; III. określa, że rozstrzygnięcie nadzorcze w części objętej punktem I sentencji wyroku nie może być wykonane. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J.Szaniecka /-/ B.Kamieńska
Uzasadnienie
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] marca 2004r. Wojewoda na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Zielona Góra z dnia 5 marca 2004r. Nr XXII/201/04 w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków w mieście Zielona Góra.
W motywach rozstrzygnięcia podał, że powyższa uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem prawa, w szczególności art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 1 oraz art. 24 ust. 1 ustawy z 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. Nr 72 poz. 747 ze zm.).
Wskazał, że zgodnie z art. 19 ust. 1 cyt. wyżej ustawy rada gminy, po dokonaniu analizy regulaminów dostarczania wody i odprowadzania ścieków, opracowanych przez przedsiębiorstwa wodociągowo- kanalizacyjne, uchwala regulamin dostarczania wody. Natomiast, w myśl art. 20 ust. 1 i 3 powyższej ustawy, to przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne określa taryfę na 1 rok. W rozumieniu ustawy taryfą jest zestawienie ogłoszonych publicznie cen i stawek opłat za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorcze odprowadzanie ścieków i warunków ich stosowania.
Taryfa podlega zatwierdzeniu w drodze uchwały przez radę gminy w terminie 45 dni od złożenia wniosku radzie gminy. Wojewoda wyjaśnił, że w rozpoznawanej sprawie Zakład Wodociągów i Kanalizacji w Zielonej Górze [...] stycznia 2004r. złożył Radzie Miasta Zielona Góra wniosek o zatwierdzenie taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków, z której wynikało, że cena za 1 m3 dostarczonej wody wynosi netto [...] zł (z VAT [...] zł) . Prezydent Miasta, w myśl art. 24 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy sprawdził, czy taryfy zostały opracowane zgodnie z przepisami i zweryfikował koszty pod względem celowości ich ponoszenia stwierdzając, że przedłożone taryfy zawierają zgodne z przepisami ceny związane z rodzajem prowadzonej działalności i taryfowej grupy odbiorców.
Podejmując kwestionowaną uchwałę Rada Miasta zatwierdziła jedynie taryfę na odprowadzanie ścieków, natomiast odnośnie wody dokonała ustalenia jej ceny, albowiem zmieniła taryfę przedłożoną przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji do zatwierdzenia (proponowaną stawkę w kwocie [...] zł netto za m3 obniżyła do kwoty [...] zł netto za m3). Tym samym przekroczyła swoje uprawnienia wynikające z art. 24 ust. 1 omawianej ustawy.
Uchwała ta w ocenie organu nadzoru istotnie więc narusza przepis ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.
Rada Miasta Zielona Góra wniosła na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Domagając się jego uchylenia podniosła, że Wojewoda zakwestionował w całości uchwałę Rady Miasta pomimo, że w części dotyczącej zatwierdzenia taryfy za odprowadzanie ścieków była ona zgodna z prawem. Zatwierdzała bowiem taryfę ustalona przez Zakład Wodociągowo-Kanalizacyjny.
Wyjaśniając powody zmiany wysokości ceny za wodę podała, że cena przyjęta we wniosku o zatwierdzenie taryf została uznana przez Radę Miasta za zbyt wysoką.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w rozstrzygnięciu nadzorczym.
Na rozprawie przed sądem administracyjnym pełnomocnik organu nadzoru wyjaśnił, że wprawdzie nieprecyzyjnie sformułowana została sentencja zaskarżonego rozstrzygnięcia, to jednak z jego uzasadnienia wynika, że dotyczy tej części uchwały, która zatwierdza taryfy na zbiorowe zaopatrzenie w wodę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 24 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. Nr 72 poz. 747 ze zm.) taryfę zatwierdza w drodze uchwały rada gminy w terminie 45 dni od dnia złożenia wniosku przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne o ich zatwierdzenie. Jeżeli natomiast rada gminy nie podejmie uchwały w podanym terminie, przedstawione przez przedsiębiorstwo taryfy – wcześniej sprawdzone pod względem ich legalności i zweryfikowane w zakresie celowości ponoszenia kosztów, przez prezydenta miasta – wchodzą w życie po upływie 70 dni od dnia złożenia wniosku o ich zatwierdzenie (art. 24 ust. 4, 5 i 8 cyt. ustawy).
Cytowana regulacja prawna oznacza, że rada gminy nie jest uprawniona do ustalania cen i opłat za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków.
W omawianej materii jej kompetencje ograniczają się bowiem do zatwierdzenia taryf przedstawionych przez uprawnione przedsiębiorstwo.
Skoro zatem Rada Miasta w Zielona Góra w uchwale z dnia 5 marca 2004r. zmieniła (obniżyła) wysokość ceny za dostarczaną wodę, określoną w przedłożonej przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne taryfie i sprawdzoną przez Prezydenta Miasta, to słusznie organ nadzoru uznał, że istotnie naruszyła art. 24 cytowanej wyżej ustawy, wykraczając poza swoje kompetencje wynikające w tego przepisu.
Dlatego w omówionym wyżej zakresie skarga okazała się nieuzasadniona.
Słusznie natomiast skarżąca Rada zakwestionowała prawidłowość rozstrzygnięcia nadzorczego w części stwierdzającej nieważność uchwały z 5 marca 2004r. o zatwierdzeniu taryf za zbiorowe odprowadzanie ścieków w mieście Zielona Góra. W tym bowiem zakresie Rada Miasta zatwierdziła taryfę przedstawioną przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji, opracowaną i skontrolowaną zgodnie z wymogami zawartymi w omawianej ustawie.
Nawiązując do wypowiedzi pełnomocnika organu nadzoru złożonej na rozprawie sądowej należy wyjaśnić, że w wypadku sprzeczności pomiędzy rozstrzygnięciem aktu administracyjnego, a jego uzasadnieniem, należy dać pierwszeństwo samemu rozstrzygnięciu (por. też wyrok NSA z 17.XII.1999r. sygn. IV SA 2070/97 - Lex nr 4869; wyrok NSA z 4.X.1999r. sygn. II SA 1191/99 – Lex nr 46254). Jednoznaczne brzmienie sentencji zaskarżonego aktu wyłączało możliwość przyjęcia, że organ nadzoru stwierdził nieważność tylko części uchwały Rady Miejskiej w Zielonej Górze.
Z przyczyn wyżej wskazanych na podstawie art. 148, art. 151 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.
Niezgłoszenie przez skarżącą Radę wniosku o zwrot kosztów postępowania (art. 209 i 210 powołanej ustawy) uzasadniał brak rozstrzygnięcia Sądu w tym przedmiocie.
/-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J.Szaniecka /-/ B.Kamieńska
Brak podpisu sędziego spowodowany
jest jego nieobecnością
/-/J. Szaniecka
MarK

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI